శ్లోకం 22:

లోభః క్రోధశ్ చ మోహశ్ చ పురుషస్య రిపవస్ త్రయః |

ఏతేషాం వధః కర్తవ్యః శత్రూణాం వధః కథమ్ ||

అంటే:

లోభము (అత్యాశ), క్రోధము (కోపము) మరియుమోహము (అజ్ఞానము) — ఈమూడే మనిషికి అసలైన శత్రువులు. వీటినే వధించాలి; కానీ (కేవలం) బాహ్య శత్రువులను వధించడం వల్ల ప్రయోజనం ఏమిటి?

శ్లోకం 23:

ఏతే హి జితాః శతవో జితాః సర్వే పరే రిపుః |

ఏతే 'జితాః శతవస్తే జితాః సర్వే 'పి తే రిపుః ||

అంటే:

ఈ (ఆంతరంగిక) శత్రువులను జయిస్తే, లోకంలోని శత్రువులందరినీ జయించినట్లే. వీటిని జయించకపోతే, ప్రపంచం మొత్తాన్ని జయించినా నీకు శత్రువులు (దుఃఖం) మిగిలే ఉంటారు.

శ్లోకం 21:

కుశలమూలాని భావయేన్ నిత్యం అకుశలమూలాని వివర్జయేత్ |

కుశలమూలాని సేవేత ఏవం వర్ధం తి పండితాః ||

అంటే:

ఎల్లప్పుడూ కుశలమూలాలను (మంచి పునాదులు) పెంపొందించుకోవాలి, అకుశలమూలాలను విడనాడాలి. కుశలమూలాలను ఆశ్రయించేవారే జ్ఞానులై వర్ధిల్లుతారు.

శ్లోకం 20:

శీలాద్ ధి ధనం ప్రాప్నోతి శీలాద్ ఇంద్రియ-సంయమః |

శీలాన్ నిర్వాణం ప్రాప్నోతి శీలంమూలం తు శోభనమ్ ||

అంటే:

శీలము వల్ల సంపద లభిస్తుం ది. శీలము వల్ల ఇంద్రియ నిగ్రహం కలుగుతుంది. శీలము వల్లనే నిర్వాణము ప్రాప్తిస్తుం ది. సర్వ మంగళాలకు శీలమేమూలము.

శ్లోకం 19:

శీలేన సహ దానేన భావయిత్వా ప్రయత్నతః |

శీలం దానం చ భావేత శీలదానఫలార్థినా ||

అంటే:

ప్రయత్నపూర్వకంగా శీలము మరియుదానమును అలవర్చుకుని, వాటి ఫలితాన్ని ఆశించేవాడు నిరంతరం శీలము మరియుదానమునే పెంపొందించుకోవాలి.

శ్లోకం 18:

యథాత్మానం తథా అన్యాన్ అవశ్యం పరిరక్షితుమ్ |

ఆత్మానం రక్షమాణో హి పరం రక్షతి కేవలమ్ ||

అంటే:

తన్ను తాను ఎలా రక్షిం చుకుంటాడో, అలాగే ఇతరులను కూడా తప్పక రక్షిం చాలి. ఎందుకంటే తన్ను తాను (తన ధర్మాన్ని) రక్షిం చుకోవడం అంటే ఇతరులను పూర్తిగా రక్షిం చడమే.

శ్లోకం 17:

తస్మాత్ సర్వేషు భూతేషు దయాం కుర్యాత్ సదాత్మనః |

ఆత్మైవ హి పరః కశ్చిత్ పర ఏవాత్మేతి నిశ్చయః ||

అంటే:

కావున, హృదయపూర్వకంగా ప్రాణులందరిపై దయ చూపాలి. ఎందుకంటే 'పరాయివాడు' అనేవాడు ఒక రకంగా తనే, తనూ మరొకరికి 'పరాయివాడే' — ఇదే నిశ్చయమైన సత్యం.

శ్లోకం 16:

న హి కశ్చిజ్ జనస్ తస్య యస్య న స్యాద్ ఇదం మతం |

యథాహం తథాయం చ ఇతి సంజ్ఞా విషమా భవేత్ ||

అంటే:

నేను ఎలాగో, అతడు కూడా అలాగే' అనే ఆలోచన కలగని మనిషి ఉండడు. (ఈ భావం ఉన్నప్పుడు) విచక్షణ నిష్పక్షపాతంగా మారుతుంది.

శ్లోకం 15:

యావంతః సంతి భూతాని తృష్ణయాసంప్రవర్తితాః |

తేషాం నిర్వృతయే యత్నః కర్తవ్యః సర్వదా సదా ||

అంటే:

కోరికల (తృష్ణ) చేత నడపబడుతున్న ప్రాణులందరికీ — వారి శాంతి/విముక్తి కోసం నిరంతరం ప్రయత్నం చేస్తూనే ఉండాలి.

శ్లోకం 14:

ఏతే హి పంచ శీలాని గృహస్థైర్ అనుపాలనాః |

దానం దయాచ భూతేషు శీలం సంవృత-భాషణమ్ ||

అంటే:

ఈ ఐదు శీలాలను గృహస్థులు తప్పక అనుసరించాలి. వీటితో పాటు దానము, ప్రాణుల పట్ల దయ మరియు మితభాషణం (నియంత్రిత మాట) అనే శీలాన్ని కలిగి ఉండాలి.