JARO | Philosophy of Simplicity

JARO | Philosophy of Simplicity

Download on the App Store

JARO | Philosophy of Simplicity episodes

  • DROGA - proste słowa, które pomagają żyć i zachować spokój umysłu | JARO Makosz

    Moje KSIĄŻKI na AMAZON: https://www.amazon.com/s?k=jaro+makos...
    Moja KSIĄŻKA "OBSERWACJE ŚWIATA" - do POBRANIA GRATIS tutaj:
    https://drive.google.com/file/d/1LqZZ...
    Moja KSIĄŻKA "ESEJE - przy porannej kawie" - do POBRANIA GRATIS tutaj:
    https://drive.google.com/file/d/1HuZC...
    Moja KSIĄŻKA "FILOZOFIA PROSTOTY" - do POBRANIA GRATIS tutaj: https://drive.google.com/file/d/1MaK1...
    Moja KSIĄŻKA "PROSTE HISTORIE" - do POBRANIA GRATIS tutaj:
    https://drive.google.com/file/d/1d97q...
    JAROSŁAW (JARO) MAKOSZ
    -----------------------------------
    „DROGA…”
    Znajdź swoją drogę – odpowiedź jest głęboko w Tobie.
    Zajrzyj tam …
    A potem idź nią spokojnie,
    każdego dnia.
    Nie oglądaj się za bardzo na boki – na innych.
    ani za bardzo za siebie,
    ani też nie patrz zbytnio przed siebie.
    Idź powoli.
    Ważne, że idziesz do przodu – nie ważne jak szybko.
    Ciesz się prostymi chwilami.
    Osiągnięcie jakiegokolwiek celu - nie ma nic wspólnego ze szczęściem.
    To tylko osiągnięcie kolejnego celu – nic więcej.
    Szczęścia nie da się znaleźć.
    Można jedynie być na nie gotowym.
    Zresztą, to jedynie efekt dobrego życia.
    Nigdy cel – sam w sobie.
    Bądź tym, którego można by kochać.
    A miłość sama Cię znajdzie.
    Wcześniej, czy później.
    Ty, bądź gotowy
    i bądź cierpliwy.
    Zacznij ją dawać,
    a zaczniesz ją otrzymywać.
    Zachowaj umiar we wszystkim.
    Żyj prosto.
    Pamiętaj, jak wielką wartością jest współczucie.
    Porażki, których doznajesz po drodze – tak naprawdę nie mają wielkiego znaczenia.
    Należy jedynie wyciągać z nich wnioski.
    Prawdziwa porażka, to nie wyciągać wniosków - i dalej popełniać te same błędy.
    A życie będzie Cię uczyć dokładnie tych samych lekcji – tak długo,
    aż wreszcie przestaniesz wciąż je popełniać.
    Tak naprawdę - niewiele potrzebujemy do życia:
    – snu
    – czystej wody
    – prostego, zdrowego posiłku
    – odrobiny słońca
    – czystego powietrza
    – odrobinę ciszy
    – trochę ciepła w dni zimne i trochę ochłody w dni gorące
    – trochę pieniędzy, ale tak naprawdę, potrzebujemy ich znacznie mniej niż nam się wydaje.
    Większość z ludzkich potrzeb – jest nienaturalna i urojona.
    Jak je odróżnić ?
    Naturalne łatwo jest zaspokoić.
    Urojone, rosną w miarę ich zaspakajania.
    A ostatecznie prowadzą jedynie do frustracji.
    Nie wszystkim dane jest mieć dzieci – to prawda…
    Ale kiedy kobieta i mężczyzna mają siebie – już są rodziną.
    Wszyscy jesteśmy częścią większej całości.
    Nie musimy tego od razu rozumieć.
    Ważne, że to odczuwamy,
    Że rozumiemy, iż każdy człowiek jest ważny,
    że każdy z nas jest po coś.
    I nie ma mniej i bardziej ważnych.
    Wszyscy jesteśmy ważni i niepowtarzalni.
    Nie spiesz się tak bardzo do dnia jutrzejszego,
    Bo jutro chcesz mieć to - czego nie masz dzisiaj,
    Ale z kolei jutro nie będziesz mieć tego - co masz dzisiaj.
    Doceń to, co masz, ale nie przywiązuj się zbytnio do niczego.
    Bo wszystko ciągle się zmienia.
    Szanuj zdrowie i najbliższych.
    Szanuj czas – wielką wartość.
    Której nie są w stanie kupić najbogatsi ludzie świata.
    Najpiękniejsze, co możesz po sobie pozostawić - to Dobro,
    które dałeś.
    Bo człowiek jest tyle wart, ile dał Dobra.
    Spokój, jaki znajdziesz w sobie,
    Jest darem…
    Tam jest odpowiedź – na wszystkie Twoje pytania.
    Tam usłyszysz siebie…
    I pójdziesz dalej,
    …swoją drogą.
    JAROSŁAW (JARO) MAKOSZ
    ---------
    Utwór I Am a Man Who Will Fight for Your Honor (autor: Chris Zabriskie) jest dostępny na licencji Licencja Creative Commons – uznanie autorstwa 4.0. https://creativecommons.org/licenses/...
    Źródło: http://chriszabriskie.com/honor/
    Wykonawca: http://chriszabriskie.com/

    5 min
  • "DROGA" (Polski)

    „DROGA…”

     

    Znajdź swoją

    drogę – odpowiedź jest głęboko w Tobie.
    Zajrzyj tam …
    A potem idź nią spokojnie,
    każdego dnia.

    Nie oglądaj

    się za bardzo na boki – na innych.
    ani za bardzo za siebie,
    ani też nie patrz zbytnio przed siebie.

    Idź powoli.

    Ważne, że idziesz do przodu – nie ważne jak szybko.
    Ciesz się prostymi chwilami.
    Osiągnięcie jakiegokolwiek celu - nie ma nic wspólnego ze szczęściem.
    To tylko osiągnięcie kolejnego celu – nic więcej.

    Szczęścia

    nie da się znaleźć.
    Można jedynie być na nie gotowym.
    Zresztą to jedynie efekt dobrego życia.
    Nigdy cel – sam w sobie.

    Bądź tym, którego można by kochać.
    A miłość sama Cię znajdzie.
    Wcześniej, czy później.
    Ty, bądź gotowy
    i bądź cierpliwy.
    Zacznij ją dawać,
    a zaczniesz ją otrzymywać.

    Zachowaj

    umiar we wszystkim.
    Żyj prosto.
    Pamiętaj, jak wielką wartością jest współczucie.

    Porażki,

    których doznajesz po drodze – tak naprawdę nie mają wielkiego znaczenia.
    Należy jedynie wyciągać z nich wnioski.
    Prawdziwa porażka, to nie wyciągać wniosków - i dalej popełniać te same błędy.
    A życie będzie Cię uczyć dokładnie tych samych lekcji – tak długo,
    aż wreszcie przestaniesz wciąż je popełniać.

    Tak naprawdę - niewiele potrzebujemy do życia:
    – snu
    – czystej wody
    – prostego, zdrowego posiłku
    – odrobiny słońca
    – czystego powietrza
    – odrobinę ciszy
    – trochę ciepła w dni zimne i trochę ochłody w dni gorące
    – trochę pieniędzy - ale tak naprawdę, potrzebujemy ich znacznie mniej niż nam
    się wydaje.

    Większość z

    ludzkich potrzeb – jest nienaturalna i urojona.
    Jak je odróżnić ?
    Naturalne łatwo jest zaspokoić.
    Urojone, rosną w miarę ich zaspakajania.
    A ostatecznie prowadzą jedynie do frustracji.

    Nie wszystkim dane jest mieć dzieci – to prawda…
    Ale kiedy kobieta i mężczyzna mają siebie – już są rodziną.

    Wszyscy jesteśmy częścią większej całości.
    Nie musimy tego od razu rozumieć.
    Ważne, że to odczuwamy,
    Że rozumiemy, iż każdy człowiek jest ważny,
    że każdy z nas jest po coś.
    I nie ma mniej i bardziej ważnych.
    Wszyscy jesteśmy ważni i niepowtarzalni.

    Nie spiesz

    się tak bardzo do dnia jutrzejszego,
    Bo jutro chcesz mieć to - czego nie masz dzisiaj,
    Ale z kolei jutro nie będziesz mieć tego - co masz dzisiaj.

    Doceń to, co masz, ale nie przywiązuj się zbytnio do niczego.
    Bo wszystko ciągle się zmienia.

    Szanuj zdrowie i najbliższych.
    Szanuj czas – wielką wartość.
    Której nie są w stanie kupić najbogatsi ludzie świata.

    Najpiękniejsze,

    co możesz po sobie pozostawić - to Dobro,
    które dałeś.
    Bo człowiek jest tyle wart, ile dał Dobra.

    Spokój, jaki

    znajdziesz w sobie,
    Jest darem…
    Tam jest odpowiedź – na wszystkie Twoje pytania.
    Tam usłyszysz siebie…
    I pójdziesz dalej,

    …swoją drogą.          

     

    JAROSŁAW (JARO) MAKOSZ

    Moje książki na Amazon:

    https://www.amazon.pl/s?i=stripbooks&rh=p_27%3AJaros%C5%82aw+%28JARO%29+Makosz&ref=dp_byline_sr_book_1

    4 min
  • YOUR WAY (English)

    "YOUR WAY…"

     

    Find your

    way - the answer is deep within you.

    Have a look

    there...

    Then go

    easy,

    every day.

    Don't look

    too much to the side - to others.

    Not too

    much backwards.

    Nor look

    too far ahead.

     

    Go slowly.

    It's

    important, that you move forward - no matter how fast.

    Enjoy the

    simple moments.

    Achieving

    any goal - has nothing to do with happiness.

    It's just

    reaching another goal - nothing more.

    Happiness

    cannot be found.

    You can

    only be ready for it.

    After all,

    it's just the result of a good life.

    Never a

    goal - in itself.

     

    Be the one

    to love.

    And love

    will find you.

    Sooner or

    later.

    You, be

    ready

    and be

    patient.

    Start

    giving love

    and you

    will start receiving love.

    Be moderate

    in everything.

    Live a

    simple life.

     

    Remember

    the value of compassion.

    The

    failures you experience along the way don't really matter.

    One should

    only draw conclusions from them.

    The real

    failure is to not learn from it - and keep making the same mistakes.

    And life

    will teach you exactly the same lessons over and over again - until you finally
    stop doing the same mistakes.

     

    In fact, we

    don't need much to live:

    - sleep

    – clean

    water

    – a simple,

    healthy meal

    - a bit of

    sun

    – clean air

    - a bit of

    silence

    - a little

    warmth on cold days and a little coolness on hot days

    – some

    money - but in fact, we need much less than we think.

     

    Most of

    human needs are unnatural and imaginary.

    How to

    distinguish them?

    Natural ones

    are easy to satisfy.

    Imaginary

    ones - they grow as they are satisfied.

    And

    ultimately they only lead to frustration.

     

    Not

    everyone is lucky enough to have children - it's true...

    But when a

    man and a woman have each other, they are already a family.

     

    We are all

    part of a greater whole.

    We don't

    need to understand it right away.

    It's enough

    that we feel it,

    that we

    understand that every person is important,

    that each

    of us is for something.

    And there

    are no more or less important.

    We are all

    important and unique.

     

    Don't be in

    such a hurry for tomorrow.

    Because

    tomorrow you want - what you don't have today

    But

    tomorrow you won't have - what you have today.

     

    Appreciate

    what you have, but don't get too attached to anything.

    Because

    everything is constantly changing.

     

    Respect

    your health.

    Respect

    your loved ones.

    Respect time

    - great value.

    Which the

    richest people in the world can't buy.

     

    The most

    beautiful thing you can leave behind is Good, that you gave.

    Because a

    man is worth as much as he gave Good.

     

    The peace

    you find within yourself

    It is a

    gift…

    There is an

    answer to all your questions.

    There you

    will hear yourself...

    And you'll

    go on

    …your way.

     

    JAROSŁAW (JARO) MAKOSZ

     

    My books on Amazon:

    https://www.amazon.pl/s?i=stripbooks&rh=p_27%3AJaros%C5%82aw+%28JARO%29+Makosz&ref=dp_byline_sr_book_1

    5 min
  • "LA STRADA" (Italiano)

    "LA STRADA" (Italiano)

     

    Trova la tua strada: la risposta è nel profondo di te.

    Dai un'occhiata lì...

    Allora vai piano ogni giorno.

    Non guardare troppo di lato, verso gli altri.

    Non troppo indietro,

    né guardare troppo avanti.

     

    Vai lentamente.

    È importante, che tu vada avanti,

    non importa quanto velocemente.

     

    Goditi i momenti semplici.

    Raggiungere qualsiasi obiettivo - non ha nulla a che fare

    con la felicità.

    E’ solo un altro obiettivo, niente di più.

    La felicità non si trova.

    Puoi solo essere pronto per questo.

    Dopotutto, è solo il

    risultato di una buona vita.

    Mai un obiettivo - in sé.

     

    Sii quello da amare.

    E l'amore ti troverà.

    Presto o tardi.

    Tu, sii pronto e sii paziente.

    Inizia a dare amore

    e inizierai a ricevere amore.

     

    Sii moderato in tutto.

    Vivi una vita semplice

     

    Ricorda il valore della compassione.

     

    I fallimenti che esperimenti lungo la strada non contano

    davvero.

    Si dovrebbero solo trarre conclusioni da loro.

    Il vero fallimento è non imparare da esso e continuare a

    fare gli stessi errori.

    E la vita ti insegnerà esattamente le stesse lezioni

    ancora e ancora, finché alla fine non smetterai di fare gli stessi errori.

     

    In effetti, non abbiamo bisogno di molto per vivere:

    - sonno

    - acqua pulita

    – un pasto semplice

    - un po' di sole

    - aria pulita

    - un po' di silenzio

    - un po' di calore nelle giornate fredde e un po' di

    fresco nelle giornate calde

    – un po' di soldi. Ma in realtà ci serve molto meno di

    quanto pensiamo.

     

    La maggior parte dei bisogni umani sono innaturali e immaginari.

    Come distinguerli?

    Quelli naturali - sono facili da soddisfare.

    Quelli immaginari - crescono man mano che sono

    soddisfatti.

    E alla fine portano solo alla frustrazione.

     

    Non tutti hanno la fortuna di avere figli, è vero...

    Ma quando un uomo e una donna hanno l'un l'altro, sono

    già una famiglia.

     

    Siamo tutti parte di un tutto più grande.

    Non abbiamo bisogno di capirlo subito.

    Basta che lo sentiamo,

    che capiamo, che ogni persona è importante,

    che ognuno di noi è per qualcosa.

    E non ci sono più o meno importanti.

    Siamo tutti

    importanti e unici.

     

    Non avere tanta fretta per domani.

    Perché domani - vuoi quello, che non hai oggi.

    Ma domani non avrai quello, che hai oggi.

     

    Apprezza quello, che hai - ma non attaccarti troppo a

    niente.

    Perché tutto è in continua evoluzione.

     

    Rispetta la tua salute.

    Rispetta i tuoi cari.

    Rispetta il tempo - grande valore,

    che le persone più ricche del mondo non possono comprare.

     

    La cosa più bella,

    che puoi lasciarti alle spalle - è il Bene, che hai dato.

    Perché un uomo vale tanto quanto ha dato il Bene.

     

    La pace che trovi dentro di te

    è un regalo…

    C'è una risposta a tutte le tue domande.

    Lì ti ascolterai...

    e andrai per la tua strada….

     

    JAROSŁAW (JARO) MAKOSZ

    I miei libri su AMAZON:
    https://www.amazon.pl/s?i=stripbooks&rh=p_27%3AJaros%C5%82aw+%28JARO%29+Makosz&ref=dp_byline_sr_book_1


     

    4 min
  • DEZYDERATA

    DEZYDERATA - wersja polska

    To prosty tekst, który zawiera wiele mądrości życia - jaka przydaje się nam wszystkim.

    Jaro

    Filozofia Prostoty

    3 min
  • DESIDERATA

    By Max Ehrmann.

    Jaro Makosz is reading.


    www.jmakosz.com

    https://www.youtube.com/watch?v=BA3UUqTRPUM&t=64s

    3 min
  • HEDGEHOGS and PEOPLE | JARO

    HEDGEHOGS and PEOPLE
    We humans both need each other - and we hurt each other.
    We hurt and we are hurt. And so alternately.
    Yesterday, after the concert at Willa Fitzner - I was walking across the railway tracks. Not far behind them - in the darkness, I noticed a small animal. Tried to get off the curb into the street. I figured it was a hedgehog.
    From time to time, cars crossed the street. I turned around and saw one of them approaching. Meanwhile, the hedgehog has almost gone down to the road.
    From my assessment of the situation, there was a high probability that he would get under the car. The driver, however, was just finishing the turn.
    I ran to the hedgehog and blocked him with my left leg. He stopped and stilled. I saw his narrow snout, which quickly curled up under his belly.
    We were both on the road at this point.
    I had a backpack with reflective elements - luckily. The driver turned on the flasher and passed us. He didn't even sound the horn. He guessed there was something on the road.
    He drove on.
    I touched the hedgehog with my leg, slightly behind. Luckily I still had winter boots. I couldn't feel his spines.
    He took off immediately, like in racing. He was on the other side very quickly. There was a short grass that he jumped into. All I could see was his little ass squeezing into the greenery.
    He was safe.
    I went further, listening to the music of John Williams from Jurassic Park through headphones...
    And the hedgehog - he probably ran somewhere, into the rubble that was greener than ever, left after our ironworks.
    *
    This simple incident reminded me of a story I once heard. A story about hedgehogs. Somehow, it fit perfectly with what I've been thinking about a lot in the last week.
    Here they are:
    Hedgehogs lived in the meadow. When it got cold - the hedgehogs wanted to warm themselves from each other, so they got closer to each other. However, when they got too close - they began to prick themselves with their own needles.
    This made them go away again.
    But after a while, they wanted to be closer again. And as before - they stabbed each other, being too close.
    And so.. again and again.
    Aren't we humans alike?
    Is there any way to do that?
    Perhaps you need to increase your pain tolerance?
    Or maybe approach only occasionally and keep a safe distance?
    Or maybe become a lone hedgehog?
    Or maybe stop being a hedgehog at all?
    However, can the hedgehog stop being what nature created him for?
    Spikes are also needed for a hedgehog - otherwise he will be defenseless.
    Meanwhile, the more someone means to us - the more pain they can cause us.
    Sometimes even unintentionally. Even with a word. Words can be like long needles. We remember their deep stings. Stab wounds take the longest to heal.
    We can survive without other people. Yes.
    But we will never fully develop. We will not touch the depth of life.
    What is the solution to this situation?
    This question - each hedgehog must answer for himself.
    JARO MAKOSZ
    #people #like #music #cars
    https://www.linkedin.com/in/jaro-makosz-55b0a25b/

    4 min
  • RICCI e le PERSONE | JARO

    RICCI E LE

    PERSONE

    Noi umani abbiamo

    entrambi bisogno l'uno dell'altro e ci feriamo a vicenda.

    Feriamo e siamo

    feriti. E così alternativamente.

     

    Ieri, dopo il

    concerto a Willa Fitzner, stavo attraversando i binari della ferrovia. Non
    molto dietro di loro - nell'oscurità, ho notato un piccolo animale. Ha cercato
    di scendere dal marciapiede in strada. Ho pensato che fosse un riccio.

    Di tanto in

    tanto, le macchine attraversavano la strada. Mi voltai e vidi uno di loro
    avvicinarsi. Nel frattempo, il riccio è quasi sceso sulla strada.

     

    Dalla mia

    valutazione della situazione, c'era un'alta probabilità che sarebbe finito
    sotto la macchina. L'autista, invece, stava appena terminando la curva.

     

    Corsi dal riccio

    e lo bloccai con la gamba sinistra. Riccio si ha fermato. Ho visto il suo muso
    stretto, che si è rapidamente raggomitolato sotto la pancia.

    Eravamo entrambi

    in viaggio a questo punto.

     

    Avevo uno zaino

    con elementi riflettenti, per fortuna. L'autista ha acceso il lampeggiatore e
    ci ha sorpassato. Non ha nemmeno suonato il clacson. Immaginava che ci fosse
    qualcosa sulla strada.

    L'autista

    proseguì.

     

    Ho toccato il

    riccio con la gamba, leggermente dietro. Per fortuna avevo ancora gli stivali
    invernali. Non riuscivo a sentire le sue spine.

    È partito subito,

    come nelle corse. Era dall'altra parte molto rapidamente. C'era un'erba corta
    in cui saltò. Tutto quello che riuscivo a vedere era il suo culetto che si
    infilava nel verde.

    Era al sicuro.

     

    Sono andato

    avanti, ascoltando in cuffia la musica di John Williams di Jurassic Park...

    E il riccio -

    probabilmente è andato da qualche parte, sulle macerie rimaste della nostra
    acciaieria - Huta Jedność, che sta diventando sempre più verde con le piante.

    *

    Questo semplice

    incidente mi ha ricordato una storia che ho sentito una volta. Una storia sui
    ricci. In qualche modo, si adatta perfettamente a ciò a cui ho pensato molto
    nell'ultima settimana.

     

    I ricci vivevano

    nel prato. Quando faceva freddo, i ricci volevano scaldarsi l'uno dall'altro,
    quindi si sono avvicinati l'uno all'altro. Tuttavia, quando si sono avvicinati
    troppo, hanno iniziato a pungersi con i propri aghi.

    Questo li ha

    fatti andare via di nuovo.

     

    Ma dopo un po',

    volevano essere di nuovo più vicini. E come prima, si sono pugnalati a vicenda,
    essendo troppo vicini.

    E così... ancora

    e ancora.

     

    Non siamo uguali

    noi umani?

    C'è un modo per

    farlo?

     

    Forse hai bisogno

    di aumentare la tua tolleranza al dolore?

    O forse

    avvicinarsi solo occasionalmente e mantenere una distanza di sicurezza?

    O forse diventare

    un riccio solitario?

    O forse smettere

    di essere un riccio?

    Tuttavia, il

    riccio può smettere di essere ciò per cui la natura lo ha creato?

    Le punte sono

    necessarie anche per un riccio, altrimenti sarà indifeso.

     

    Nel frattempo,

    più qualcuno è importante per noi, più dolore può causarci. Anche tu.

    A volte anche

    involontariamente. Anche con una parola. Le parole possono essere come lunghi
    aghi. Ricordiamo le loro punture profonde. Le ferite da arma da taglio
    impiegano più tempo a guarire.

     

    Possiamo

    sopravvivere senza altre persone. SÌ.

    Ma non ci

    svilupperemo mai completamente. Non toccheremo la profondità della vita.

     

    Qual è la

    soluzione a questa situazione?

    Questa domanda:

    ogni riccio deve rispondere da solo ...

     

    JARO MAKOSZ


    https://www.linkedin.com/in/jaro-makosz-55b0a25b/

    5 min

About JARO | Philosophy of Simplicity

From the publisher's feed

Things are simpler than it may seem...