Kendimizi farkında bile olmadan sürekli başkalarıyla kıyaslıyoruz. Sanki bizde olmayan şey, bir başkasında olduğu için daha değerliymiş gibi hissediyoruz. Daha başarılı, daha güzel, daha özgüvenli ya da daha cesur...

Ama çoğu zaman unuttuğumuz çok önemli bir şey var.

Hiçbirimizin hikayesi aynı değil. Geçmişimiz, deneyimlerimiz, aldığımız dersler ve hayata baktığımız yer birbirinden tamamen farklı. Bu yüzden kendimizi başkalarının yolculuğuyla karşılaştırmak, aslında birbirinden bambaşka iki hikayeyi karşılaştırmak gibi. Belki de ihtiyacımız olan şey, gözümüzü başkalarının yolundan kendi yolumuza çevirmektir... Çünkü bu dünyada senin deneyimini, senin bakış açını ve senin özünü taşıyan başka hiç kimse yok.

Bu bölümde seninle bu konu üzerine kısa bir okuma paylaşmak istiyorum. Umarım bu sana kendinle yeniden bağ kurabileceğin küçük bir farkındalık alanı açar.

Bu bölümde Don Miguel Ruiz'in Dört Anlaşma kitabını ve Toltek bilgeliğinin günlük hayatımıza sunduğu dört güçlü yaşam ilkesine odaklanıyoruz.

Çocukluğumuzdan beri farkında olmadan yaptığımız anlaşmalar, kendimizle kurduğumuz ilişkiyi, düşüncelerimizi ve yaşam deneyimimizi şekillendiriyor.

Bu bölümde;
✨ Sözcüklerin yaratım gücünü,
✨ Hiçbir şeyi kişisel algılamamanın özgürleştirici etkisini,
✨ Varsayımların zihnimizde nasıl hikayeler yarattığını,
✨ Ve her gün elimizden gelenin en iyisini yapmanın gerçek anlamını birlikte keşfediyoruz.

Aynı zamanda kitaptan beni en çok etkileyen satırları paylaşıyorum. Bu bölümün, kendi içinde yaptığın anlaşmaları fark ederek, kendinle ve diğerleriyle şefkatli ve özgür bir ilişki kurmana ilham olmasını dilerim.

Sevgiyle,
Yaren 🤍

'Kendini Seçmek' üzerine kısa bir yazı paylaşıyorum.

Günlük hayatımızda yaşadığımız her deneyimde karşımıza çıkan insanlar bize birer ayna olur; iç dünyamızı, duygularımızı ve kendimizle olan ilişkimizi yansıtırlar. Bazen bize en çok ihtiyaç duyduğumuz şeyi gösterirler: Odağımızı yeniden kendimize çevirmeyi.

Kendini seçmek; kendini sevmeyi, ihtiyaçlarını duymayı, sınırlarını korumayı ve olduğun hâlinle kendini kabul edebilmeyi seçmektir. Bunun yalnızca romantik ilişkilerde değil; aile, dostluk, arkadaşlık ve iş hayatı dahil tüm ilişkilerde farkındalıkla yaklaşılması gereken çok kıymetli bir alan olduğuna inanıyorum.

Keyifli dinlemeler. 🤍

Eckhart Tolle'nin Şimdinin Gücü adlı kitabında günlük yaşama rehberlik etmeyi amaçlar ve geçmiş ya da gelecekle ilgili düşüncelere kapılmak yerine, içinde bulunulan ana odaklanmanın önemini vurgular.

Kitap herhangi bir dine bağlı değildir; ancak dünyanın farklı dinlerindeki en kutsal ruhsal öğretilerin birçoğundan ilham alır. Şimdinin Gücü, milyonlarca insanın takıntılı düşüncelerinden, psikolojik acılarından ve korkularından özgürleşmesine yardımcı olmuştur.

Bu bölümde Kurtlarla Koşan Kadınlar kitabından ilhamla Vahşi Kadın Arketipi, Vahşi Kadın’ın sağlıklı ve sağlıksız belirtilerinden ve günümüzde vahşi kadınla bağ kurma yöntemlerinden bahsedeceğiz.

BİR ve Bütün'ün en yüksek hayrına olsun.

Yaren

Bu hafta Alan Watts’un çok güzel bir noktaya değindiği bir konuşmasını ele alıyoruz. Günümüzde Modern dünya bize hayatı sürekli ulaşılması gereken bir hedef gibi öğretir. Hep bir sonraki adım, bir sonraki başarı, bir sonraki hedef… ve tüm bunların peşinde koşarken çoğu zaman yolun kendisini unuturuz.

Oysa Alan Watts bize şunu hatırlatır: Hayat aslında bir varış noktası değildir, yaşanması gereken bir deneyimdir. Belki de bu konuşma, biraz durup yavaşlamak, tam da bu anın içinde olmayı hatırlamak için güzel bir davet olabilir.

Thomas Stearns Eliot’un çok sevdiğim bir sözü var:
''Müzik o kadar derinden duyulur ki aslında duyulmaz; çünkü sen müziğin kendisi olursun.''

Kuşların gökyüzünde dans edip şarkı söylemeleri gibi… Herhangi bir yere varmak ya da bir şey elde etmek için değil; sadece o anın kendisi oldukları için....

Kaynak: AfterSkool - Life is NOT a Journey

Müzik: Calmness – Ethereal Ambient Music for Meditation & Sleep | Deep Relaxation & Stress Relief by Aether Garden

Sevgiyle,

Yaren

Bu haftaki bölümde Neale Donald Walsch’ın Tanrı ile Sohbet kitabından alıntı Küçük Ruh hikayesini aktarıyorum. Bu anlatı, Neale Donald Walsch’ın Tanrı ile sohbet ettiğini iddia ettiği deneyimlerden doğan öğretilerin sadeleştirilmiş ve alegorik bir versiyonu. İçindeki semboller ve bakış açısıyla, hayata, kendimize ve yaşadıklarımıza farklı bir yerden bakmamıza alan açabilir. Bu yüzden birçoğumuz için düşündüren, sorgulatan ve içsel olarak dokunan bir anlatı haline gelebilir.

Keyifli dinlemeler.

Sevgiyle,

Yaren

Tanrı neden kötülüğü yarattı? Kötülük neden öylece silinip atılamıyor?

Tıpkı pozitif ve negatif yüklerin bir gerilim alanı oluşturması gibi; iyi ve kötü de bilincin serpilebileceği ahlaki ve varoluşsal bir gerilim alanı yaratır. Herkes bir rol oynamaktadır: Hırsız çalar, polis hırsızı durdurur. Hiçbir kimlik veya rol tek başına var olamaz. Bunların hepsi bilincin kendi kendine oynadığı bir oyunun parçasıdır. Bu, "Lila"dır; yani Tek olanın çokluk olarak göründüğü, sayısız formda kendini unuttuğu ve bu zıtlıkların dansı aracılığıyla yavaşça kendi bütünlüğüne yeniden uyandığı ilahi oyun.

Tanrısal katta sadece olan vardır. İyi yada kötü ayrımı yoktur. Bu ayrımlar sadece bu boyutta olur çünkü burada kutupluluk yasası çalışır. Oysa bütün bunların ötesinde, olanları iyi yada kötü olarak etiketlemeden sadece olduğu haliyle deneyimleyebiliriz. Çünkü günün sonunda bütün bu ‘’Lila ‘’ (Oyun) bizim için, bizim olgunlaşmamız ve büyümemiz içindir. Aynı tozlu bir halıyı temizlemek için silkelemek gibi… Bizim de tozlarımızdan arınmamız için silkelenmemiz gerekir. Silkelenelim ki uyanalım. Uyanalım ki kendimize bakalım. Kendimize soralım: ben bu durumdan nasıl yükselebilirim? Neyi değiştirebilirim? Çünkü biz değişirsek dünya da değişir. Birilerini, olayları suçlamak yerine kendimize bakabiliriz. Hz. Mevlana bu konuda ‘’Dün akıllıydım, dünyayı değiştirmek istedim. Bugün ise bilgeyim, kendimi değiştiriyorum’’ der. Aynı şekilde Yunus Emre de ‘’Kader gayrete aşıktır’’ der. O halde bize düşen farkındalıkla, açık bir bir kalple gayret etmeye devam etmektir. Günlük hayatta yaşadığımız deneyimlere bu perspektiften bakarak, deneyimlerimizin içinden bilinçle ve farkındalıkla geçmemiz mümkün. Dilerim bu paylaşım hepimize hatırlatıcı olur, ve deneyimlerimize farkındalıkla bakarak, bilinçle içinden geçerek bir üst versiyonumuza yükselebilir, küllerimizden yeniden doğabiliriz.

Sevgiyle,

Yaren

Bu bölümü dinlemeden önce kendimize şu dürüst soruları soralım:

Bir başkasını hayatıma davet etmeden önce kendimi seçtim mi?Kendi varlığımla hizalı mıyım? Yoksa kendimi unuttum mu?'

Bhakti geleneklerinde, bir kişiye duyulan sevgi Tanrı'ya giden bir araç olabilir. İlişki bir uyanış yolculuğuna, ilahi olana açılan bir kapıya dönüşür. "Beni mutlu ediyorsun, sana ihtiyacım var" yerine, ilişki şuna doğru ilerler: "Senin aracılığınla radikal dürüstlüğü ve gerçeği pratik ediyorum ve gerçek aracılığıyla birbirimize eve kadar yavaşça eşlik ediyoruz."

Aşk olsun ♥️

Yaren

🎵 Music Credit:Background music “Oceans of Love” by Molly-Anne Chinner

Listen to the original track on YouTube:

OCEANS OF LOVE | Lemurian Healing Frequency | 432hz | Angelic Vocals | Sound Healing

Kuşlar birçok kültürün mitolojisinde ve sembolizminde ruhu temsil eder. Sufi Feridüddin Attar ise Simurg kuşundan kendini aramanın sembolü olarak bahseder.

Bu bölümde ''Kendinden Kendine'' bir yolculuk hikayesinden bahsedeceğiz, Feridüddin Attar'ın Mantıku't-Tayr (Kuşların Dili) kitabından ilhamla Simurg Mitosundan.

İçimizdeki ışığı aramamıza ilham olması niyetiyle.

Sevgiyle,

Yaren

Beni takip etmek ve Yoga & Meditasyon derslerime katılmak istersen bana ulaşabilirsin:

IG: ⁠⁠⁠https://www.instagram.com/yurunca/⁠⁠⁠

Mail: ⁠⁠⁠[email protected]⁠