บุญใหญ่กุศลใหญ่เท่าไหน โตเท่าไหน รูปพรรณสัณฐานบุญน่ะเป็นอย่างไร ติดอยู่ที่ไหน เออเรื่องนี้จนกันละซี เรื่องนี้เราจะจนกันละนะ บุญนะที่ได้จากการถวายผ้าป่า บุญเกิดอย่างไร บุญมาจากไหน เรื่องนี้ไม่มีใครรู้ซิ งงงันไปตามกันหมด เรื่องนี้นะเมื่อทำบุญเข้าแล้วน่ะ เขามีอัตโนมัติ เขาเรียกว่า หม้ออัตโนมัติ

เรานึกถึงความสุข ไม่ยินดีในรูป เสียง กลิ่น รส สัมผัส นั่นมันซากของศพ นั่นไม่ใช่สุขจริง ไม่ใช่เนื้อหนังของสุข มันซากของสุขนะ

เมื่อหลุดขึ้นพอพ้นจากกามไปแล้ว ถึงรูปภพเข้า ไปถึงรูปฌาณทั้ง ๔ เข้า นึกถึงสุขของกาม ไอ้สุขของกามนั้นมันเศษสุข ไม่ใช่สุขจริงๆ เมื่อไปถึงอรูปฌาณเข้า ไอ้สุขของรูปฌาณนั่นน่ะ มันสุขอย่างหยาบนะ ไม่ใช่สุขละเอียดนุ่มนวล ชวนให้สบายอกสบายใจ เหมือนอรูปฌาณ

เขาเล่าเรื่องว่ามหากษัตริย์องค์หนึ่ง ได้บรรลุปฐมฌานแล้ว สละราชสมบัติให้ราชโอรสปกครองไป ตัวไปเป็นฤาษีชีไพรเสียภายนอกนั่น ฝ่ายผู้ได้รับรัชทายาทนั้นไม่อาจจะปกครองได้ ให้ไปตามบิดามา มหาดเล็กเด็กชายก็ไปพร้อมกัน ผู้คนสกลโยธามากมายหลาม ไปทีเดียว ไปตามพระเจ้าแผ่นดิน เมื่อพระเจ้าแผ่นดินเดิมผู้สละราชสมบัติไปเสียนั่นน่ะ เป็นผู้ปกครองมีความสงบเงียบเรียบร้อยดี มหากษัตริย์ไปถึงกำลังเข้าฌานสมาบัติอยู่ เข้าไปคอยอยู่จนกระทั่งมีโอกาสออกมาก็เข้าไปทูลว่า พระองค์เชิญพระองค์เสด็จกลับเสวยราชสมบัติ ไม่มีใครสามารถจะปกครองได้ 

จากพระธรรมเทศนาเรื่อง "พุทธโอวาท"

นิพพานนะอยู่อย่างไรกัน อยู่ที่ไหน เขาว่านิพพานอยู่ในใจ

คำว่านิพพานนะ นิขนฺตํ นิพพานํ  ใจของเราออกจากกิเลสเครื่องร้อยรัดได้เป็นตัวนิพพาน นี่กิเลสไม่อยู่กับใจเสียแล้ว ใจออกจากกิเลสเครื่องร้อยรัดไปเสียแล้ว ใจออกจากกิเลสเครื่องร้อยรัดแล้ว จึงจะไปสู่นิพพานอีกครั้งหนึ่ง

นิพพานแยกออกเป็น ๒ คือ สอุปาทิเสสนิพพานธาตุ และอนุปาทิเสสนิพพานธาตุ

นิพพานแยกออกเป็น ๒  สอุปาทิเสสนิพพานธาตุ  เหมือนพระพุทธเจ้าได้สำเร็จเป็นพระพุทธเจ้าแล้ว  แปลว่าขันธปัญจกยังปรากฏอยู่  สั่งสอนเวไนยสัตว์อยู่ ๔๕ ปี  ในระหว่างนั้นเป็นสอุปาทิเสสนิพพานธาตุทั้งนั้น  เป็นสอุปาทิเสสนิพพาน

อดทนต้องมีท่านะ อดทนเหลวไหล  เลอะเทอะ  ก็ใช้ไม่ได้  อดทนต้องมีท่า

ถ้าอดทนมีท่าจะต้องอดทนอย่างไร  เราทำสวนใกล้กันเป็นชาวสวน  ทำสวนใกล้กัน  เขาก็ทำสวน  เราก็ทำสวน  แต่มันพอๆ กันเสมอๆ กัน  เราก็อยากให้มันดีกว่าเขานะ  ให้เขาแพ้เราให้ได้ อยากได้ดีกว่าเขา  ให้เขาแพ้เราให้ได้  นั่นคือ  อภิชฌา  อยากจะรุกเจ้าเสียมั่ง อยากจะทอนกำลังเจ้าเสียมั่ง ให้เรามีสมบัติดีกว่า คุณสมบัติดีกว่า เกิดขึ้นแล้ว

ถ้าว่าจิตขยับขึ้นเช่นนี้ คิดท่านี้ อยากจะให้ดีกว่าเขา นี่เป็นอภิชฌาแล้ว

ไม่ใช่มนุษย์เท่านั้น พระพุทธเข้า พระอรหันต์ท่านก็ไปยังไม่ถึงที่สุดเหมือนกัน ถ้าใครไปยังไม่ถึงที่สุดก็ยังไม่ฉลาดเต็มที่ ต่อเมื่อใดไปถึงที่สุดกายของตัวไม่มีสุดต่อไป นั่นฉลาดเต็มที่แล่ว ตัวของตัวเองเป็นที่พึ่งแก่ตัวเองได้แล้ว นี่เป็นข้อสำคัญที่สุดนะ

คำว่าจิตนี่แหละ เป็นดวงใสเท่าดวงตาดำข้างนอก ใสเกินใส ปกติมโน ใจเป็นปกติ คือภวังคจิต จิตที่เป็นภวังคจิตน่ะ ใส เหมือนยังกับน้ำที่ใส ใสเหมือนยังกับน้ำที่ใสนะ

จิตที่ใสนั่นแหละ เหมือนน้ำแดงเข้าไปเจือเสียแล้ว มันก็ปนเป็นนะซี นี่เป็นอย่างนั้นหนา

เมื่อจิตระคนด้วยราคะ เหมือนน้ำแดงเข้าไปเจือเสียแล้ว

เมื่อจิตระคนด้วยโทสะ เล่า เหมือนยังกับน้ำเขียวน้ำดำเข้าไปปนระคนเสียแล้ว

จิตระคนด้วยโมหะ เหมือนน้ำตมเข้าไป ระคนเสียแล้ว

ไอ้จิตใสนะมันก็ลางไป

จากพระธรรมเทศนาเรื่อง "สุขที่สัตว์ปราราถนาจะพึงได้"

เพราะติดสุขในภพเหล่านี้แหละเรียกว่า ติดสุขน้อย ไม่ใช่สุขใหญ่

สุขใหญ่ คือ สุขอันไพบูลย์ ให้ละสุขน้อยอันนั้น เมื่อไปถึงแล้วก็ไม่ติด สุขหนักขึ้น ไม่ถอยเลย ไม่ได้หยุดอยู่กับที่ สุขทวีขึ้นไปเหล่านี้เลย ไม่มีถอยกลับ

นี่ต้องนับว่าวิชชาวัดปากน้ำ  วิชชาสมถะวิปัสสนาเดินให้ถูกแนวนั้นทีเดียว  เข้าถึงธรรมกายให้ได้  เข้าถึงธรรมกายเป็นลำดับไป  ยิ่งใหญ่ไพศาลนับประมาณไม่ได้  จะไปพบพระพุทธเจ้า  พระนิพพาน  พระอรหันต์  ก็รู้ตัวทีเดียวว่า  เราเกิดมาเป็นมนุษย์พบพระพุทธศาสนา  ได้รู้จักของจริง เห็นของจริงอย่างนี้ ไม่เสียทีที่พ่อแม่อาบน้ำป้อนข้าวมา อุ้มท้องมาไม่หนักเปล่า แม้บุคคลที่จะทนไว้ด้วยเศียรเกล้าก็ไม่เมื่อยเปล่า ไม่หนักเปล่า

จากพระธรรมเทศนาเรื่อง "สุขที่สัตว์ปราราถนาจะพึงได้"

ผู้เทศน์ได้สั่งสอนกันแล้วให้หยุดอย่างนี้  หยุดไม่ถอยกลับ  ๒๓ ปีแล้ว  ๒๓ ปี ๒ เดือนเศษแล้ว หยุดในหยุดไม่ถอยหลังกลับกันเลย  ยังไม่ได้ถอยกลับกันเลย  ได้พบแล้วสุขอันไพศาลเหลือประมาณมากมาย  เล่าไม่ถูก  พูดไม่ออก  บอกไม่ได้ทีเดียว

ด้วยเหตุฉะนั้น ผู้ที่อยู่ทีหลัง ภิกษุ  สามเณร อุบาสก  อุบาสิกา  เมื่อต้องการความสุขแล้วก็ต้องทำใจให้หยุด นั่นแหละเป็นตัวสุด เป็นตัวสุขแท้ๆ  สิ่งอื่นสุขไม่เท่า ไม่ทันทั้งนั้น

พอใจหยุดได้ก็เป็นสุขทางภาวนา  ภาวนาชั้นสูง  เมื่อสุขไปทางภาวนา  ทำใจหยุดได้แล้วก็จะบรรลุปฐมมรรค  ดวงธัมมานุปัสสนาสติปัฏฐาน  ดวงศีล สมาธิ  ปัญญาวิมุตติ  วิมุตติญาณทัสสนะ ไปตามลำดับ

จากพระธรรมเทศนาเรื่อง "สติปัฏฐานสูตร"

ทานมโย บุญคือความบริสุทธิ์สำเร็จด้วยทาน ฉกามาวจโร เป็นเหตุให้เกิดในกามาวจร  ๖ ชั้น  ทานเป็นเหตุให้เกิดในกามาวจร  ได้รับความสุขยิ่งใหญ่ไพศาลขึ้นไปเป็นลำดับ  เพราะทานส่งให้

สีลมโย บุญคือความบริสุทธิ์แล้วสำเร็จด้วยศีล  ศีลสำเร็จแล้วเป็นเหตุให้เกิดในชั้นอกนิฏฐาภพพรหม  ชั้นที่ ๑๖ โน้น

ภาวนามโย บุญคือความบริสุทธิ์สำเร็จด้วยการเจริญภาวนา  อมตผโล เป็นผลที่จะได้บรรลุถึงชั้นนิพพาน  สำเร็จภาวนาแล้วเป็นผล  จะให้มนุษย์ถึงชั้นนิพพาน