"ใช้หลักเดียวกันคือมีสติในชีวิตประจำวัน แล้วทุกวันเจียดเวลาทำในรูปแบบ เพราะการเจริญสติในชีวิตประจำวัน เดี๋ยวรู้เดี๋ยวหลง มันรักษาพลังได้ในระดับหนึ่ง เวลาที่เรานั่งสมาธิหรือเจตนาเดินจงกรม ทำในรูปแบบ มันเป็นช่วงเวลาสะสมพลัง เพราะเราตัดผัสสะที่จะทำให้เรากระทบแล้วใจเราไหลออกไปเยอะๆ ช่วงนั้นได้กำลังบางอย่างเพิ่มขึ้น ไม่มีตรงไหนที่ไม่ต้องทำ สมถะต้องทำ เจริญวิปัสสนาต้องทำ ศีลต้องรักษา รูปแบบต้องทำ ส่วนที่เหลือเจริญสติในชีวิตประจำวันตั้งแต่ตื่นยันหลับ" --อ.ประสาน พุทธกุลสมศิริ คอร์สเรียนรู้ตัวเองฯ บ้านสติขอนแก่น ๙ พฤษภาคม ๒๕๖๒

"นักปฏิบัติมีหน้าที่รู้ทันใจที่เคลื่อนไป หลงไปข้างนอกก็เคลื่อน หลงไปเพ่งไปรักษาก็เคลื่อนเหมือนกัน ทั้งเพ่งทั้งเผลอ จิตก็เคลื่อนทั้งสิ้น การภาวนามีแค่นี้ ไม่ได้มีอะไรเกินนี้" --อ.ประสาน พุทธกุลสมศิริ คอร์สเรียนรู้ตัวเองฯ บ้านสติขอนแก่น ๙ พฤษภาคม ๒๕๖๒

"ทุกคนพยายามหา ว่าทำอย่างไรถึงจะถูก จะหาเคล็ดลับอะไรสักอย่างให้ภาวนาถูก มันไม่ได้ง่ายขนาดนั้น ต้องทำเอง เห็นเอง เข้าใจเอง แต่หลักต้องแม่น หลักที่ครูบาอาจารย์สอน เราต้องฟังและทำความเข้าใจให้แม่นแล้วก็ลงมือปฏิบัติ ปฏิบัติไปแล้วถ้าไม่ตรงกับหลักฯ ท่านว่าต้องเป็นไตรลักษณ์ แต่ทำไมเที่ยงจัง บังคับได้หมด รู้สึกตัวตลอดเวลา นั่นก็ไม่ใช่แล้ว แสดงว่าต้องมีอะไรไม่ถูก เราต้องย้อนกลับมาพิจารณาเนืองๆ ที่เรียกว่ามีโยนิโสมนสิการ คือย้อนกลับมาดูตัวเองว่าสิ่งที่เราเดินมานั่นใช่หรือไม่" --คุณนิติยา เพ็ชรไพบูลย์ วัดพระธาตุโกฏิแก้ว เชียงราย ๒๕ พฤษภาคม ๒๕๖๒

"การที่เรามีวิหารธรรมเช่นพุทโธ เราพุทโธไปเรื่อยแล้วเห็นพุทโธหายไป แล้วเราย้อนกลับมาที่พุทโธเรื่อยๆ พุทโธนี้คือตัวจิต คือการย้อนมาดูจิตเรื่อยๆ ดูไปๆ จะได้สมาธิที่ถูกต้องขึ้นเรื่อยๆ ใจที่ฟุ้งซ่านดิ้นไปมาจะค่อยๆ เป็นกลางมากขึ้น เมื่อใจเป็นกลางมากขึ้นก็จะเดินปัญญาได้มากขึ้น" --คุณซอง ณพัทธ์พล คุณาธนะเศรษฐ์ วัดพระธาตุโกฏิแก้ว เชียงราย ๒๕ พฤษภาคม ๒๕๖๒

"การสร้างภูมิคุ้มกันให้กับใจ เป็นการสร้างกระบวนการเรียนรู้ของใจให้พร้อมที่เผชิญกับการเปลี่ยนแปลงทุกอย่างที่ผ่านเข้ามา ไม่ได้สร้างเกราะกำบัง เพื่อไม่ให้กระทบหรือไม่หวั่นไหว แต่ทำให้ใจเรายอมรับกับทุกๆ เรื่องที่ผ่านเข้ามา ทั้งดี ทั้งร้าย ทั้งสุข ทั้งทุกข์ ความไม่คาดฝันต่างๆ เพื่อยอมรับความจริง" --คุณหมอเกิ้น บ้านจิตสบาย ๑๑ พฤษภาคม ๒๕๖๒

"เวลาเกิดกิเลสให้เรารู้ทันมัน ไม่คล้อยตามมัน ไม่ต่อต้านมัน ดูมันทำงาน กิเลสที่เกิดขึ้นเกิดจากการกระทบผัสสะ ผัสสะมาได้6ทาง ทางตา ทางหู ทางจมูก ทางลิ้น ทางกาย ทางใจ ใจนี้คือ อยู่ๆ คิดขึ้นมาก็ได้ คือสัญญาทำงานก่อน แล้วมันก็ปรุงต่อเป็นผัสสะทางใจได้ พอมันมีผัสสะแล้ว มันต้องมีตัวเราเอง มีอนุสัยมีความเคยชินทางใจที่จะมีกิเลสตัวนั้นเกิดขึ้น พอมีผัสสะกระทบมา อนุสัยที่มีความเคยชินที่จะปรุงกิเลสตัวนี้มันปรุงกิเลสเกิดขึ้นมา เราต้องรู้ไว้ กิเลสทุกตัวที่เกิดขึ้น มันเป็นของเราแน่นอน เป็นสิ่งที่เราสะสมมานับภพนับชาติไม่ถ้วน เวลาที่เราภาวนาแล้ว เราเห็นกิเลสซ้ำๆเยอะๆ อย่าไปโทษใคร ตัวเราเองนี่แหละที่สะสมมา ไม่ใช่ภาวนาแล้วกิเลสเยอะขึ้น หรือน้อยลง กิเลสเป็นสิ่งที่เราสะสมเป็นความเคยชินทางใจไว้ พอมีผัสสะกระทบมา อนุสัยทำงาน ปรุงเป็นกิเลสเกิดขึ้น มีการทำงานขึ้นมา เป็นกิเลส หน้าที่ของเรา เห็นกิเลสเกิดขึ้น เห็นกิเลสถูกรู้ ไม่คล้อยตามมันออกไปผิดศีล ทางกายทางวาจา รักษาศีลไว้ ไม่ต่อต้านมัน... ถ้ากิเลสเกิดขึ้นเราไม่คล้อยตามมัน เราไม่ต่อต้านมัน ดูมันทำงานไป เราจะได้กำไรคือ อนุสัยคือความเคยชินที่จะเกิดกิเลสตัวนั้นลดลง การเห็นกิเลสทำงาน เห็นไตรลักษณ์ เราได้เดินปัญญา จิตตอนนั้นเป็นอิสระขึ้นมาแว๊ปหนึ่ง เสร็จแล้ว มันจะเริ่มทำงานต่อขึ้นรอบใหม่ เช่นไปคิดถึงเหตุตัวนั้นอีก ความโกรธเกิดขึ้นใหม่ตามรู้ใหม่" --คุณแม่ชีอรนุช คอร์สเรียนรู้ตัวเองในภาคปฎิบัติ บ้านสติขอนแก่น ๙ พฤษภาคม ๒๕๖๒

"เวลาในภาคปฏิบัติ เรานั่งสมาธิ ตั้งแต่เริ่มนั่งเรารู้สึกไหมว่า เราจะเอาอะไร ส่วนใหญ่นักภาวนา เวลานั่ง เอารู้สึกตัว จิตต้องไม่ฟุ้งซ่าน เอาสงบ บางท่านเอาสติ เราจะเห็นเลยว่ามันไม่ตรงกับหลักที่หลวงพ่อสรุปให้เราปฏิบัติ เพราะฉะนั้นสิ่งที่เราได้ เราได้เนิ่นช้า เพราะมันไม่ตรงหลักเลย" --คุณมาลี ปาละวงศ์ บ้านจิตสบาย ๕ พฤษภาคม ๒๕๖๒

"อะไรเป็นเหตุใกล้ให้เกิดปัญญาที่แท้จริง? สมาธิ ขณะที่ฟุ้งซ่านในธรรมะ ไม่มีสมาธิ ความรู้ที่เกิดขึ้น เป็นความรู้ที่เจือจากการคิดทั้งสิ้น จินตมยปัญญา ไม่ช่วยให้พ้นทุกข์ ช่วยให้มีความรู้ วิจัย วิจารณ์ได้ คุยกับคนอื่นได้ แต่สู้กิเลส ไม่ไหว" --อ.ประสาน พุทธกุลสมศิริ คอร์สเรียนรู้ตัวเองฯ บ้านสติขอนแก่น ๘ พฤษภาคม ๒๕๖๒

"ภาวนาเยอะๆ ไม่ใช่ เดินเยอะๆ หรือนั่งเยอะๆ ภาวนาเยอะๆ คือ มารู้สึกกาย รู้สึกใจ เยอะๆ" --อ.ประสาน พุทธกุลสมศิริ คอร์สเรียนรู้ตัวเองฯ บ้านสติขอนแก่น ๘ พฤษภาคม ๒๕๖๒

"กลับบ้าน ต้องไปทำเองให้ต่อเนื่อง เพื่อจะเห็นว่า Input เท่ากัน มีความสม่ำเสมอ ศีลไม่เคยผิด ไม่เคยด่างพร้อย เดี๋ยวเจริญ เดี๋ยวเสื่อม จนในที่สุด เข้าใจจริงๆ ด้วยใจจริงๆ ว่า เราทำอะไรไม่ได้ซักอย่าง มีแต่ของที่บังคับบัญชาไม่ได้ ซึ่งพวกเราในนี้ ยังไม่มีใคร เข้าใจจุดนี้อย่างจริงจัง เพราะที่ผ่านมา พวกเราได้แต่รู้สึกว่า ที่ไม่ดี เพราะภาวนาน้อยไป มีแต่ความรู้สึกว่า ถ้าภาวนามากกว่านี้ ภาวนาเยอะกว่านี้ จริงจังกว่านี้ มุ่งมั่นกว่านี้ จะค่อยๆ ดีขึ้นกว่านี้อีก ความไม่ต่อเนื่องของเรา พอกพูน มิจฉาทิฎฐิ ของเราเอง" --อ.ประสาน พุทธกุลสมศิริ คอร์สเรียนรู้ตัวเองฯ บ้านสติขอนแก่น ๘ พฤษภาคม ๒๕๖๒