كتيبه

شرحی تهیه کرده ام از شیوۀ حکمرانی در دوران غزنویان و نقش نظامیان و دیوان سالاران را توضیح داده ام.

عبور ناصر خسرو از جنوب ترکیه و گذر از شهرهای غرب سوریه مانند حلب و حما، عبور از شهرهای لبنان مانند بیروت، صیدا، و صور و زیارت قبور انبیا در کوهی در مشرق عکا

حرکت ناصر خسرو از مرو به قصد مکه، عبور از شهرهای سرخس، نیشابور، دامغان، ری، قزوین، سراب، تبریز، مرند، اخلاط، آمِد، میافارقین، و حران

 دراین قسمت خلاصه ای می گویم از آنچه تاریخ بیهقی روایت می کند

این قطعه پایان تاریخ بیهقی است و ادامۀ حوادث خوارزم است. 

این قطعه آغاز مجلد دهم است.

امیر مسعود سپاهی فراهم می کند و به فرماندهی امیر مودود، فرزندش، به همراهی خواجه احمد عبدالصمد، وزیرش، به هُیبان (محل هُیبان دقیقاً معلوم نیست ولی باید در مناطق نزدیک بلخ باشد) می فرستد. قصدش آن است که مناطقی از خراسان که از دست نرفته است را حفاظت کند. بعد فرمان می دهد به بار کردن تمامی خزینه و آماده سازی اهل حرم برای سفر به هندوستان. هر چه اطرفیان او را از این کار بر حذر می دارند، از نظرش بر نمی گردد. از پیروزی های ترکمانان سخت ترسیده است و گمان می کند که ترکمانان تا غزنین هم خواهند آمد.

در این قطعۀ مختصری گفته می شود از تاریخ سامانیان که پیش از غزنویان در ماوراءالنهر و خراسان حکومت می کرده اند.

در این قطعه شرحی مختصر داده ام از مناطق و شهرهایی که در در تاریخ بیهقی ذکر می شود

امیر مسعود به غزنین می رسد، خجل از شکست دندانقان. اطرافیان سعی دارند دل او را خوش کنند ولی او می داند که از دست رفتن خراسان کاری است بزرگ که جبران آن ناممکن است و می گوید: "این چه هوس است که ایشان می گویند؟ به مرو گرفتیم و هم به مرو برفت" که اشاره است به قدرت گرفتن پدرش امیر محمود که از فتح مرو شروع شد. و داستان امیر محمود روایت می شود که چگونه خراسان را فتح کرد.