Przedszkolaki z Chodzieży: Pola, Emilka, Marcel, Leoś, Leoni Jaś rozmawiają o emocjach przeglądając książkę „Emomisie” Agaty Matraś.

Uczuciem jest złość, Uczucie jest też wtedy, gdy sięcieszymy, bo dostaniemy niespodziankę. Smutno jest wtedy, gdy ktoś nam coś zabierze.

Uśmiechamy się gdy czujemy radość. Gdy coś dostaniemy. I gdy ktoś nam coś miłego zrobi. Albo powie. Albo, gdy ktoś coś dobrego do jedzenia nam zrobi.

Przygnębieni jesteśmy, gdy czujemy smutek. Jesteśmy smutni, gdy ktoś nam coś zabierze albo zniszczy. Albo gdy jesteśmy głodni, albo niewyspani.

Nie wolno postępować tak, aby ludzie byli smutni.

Aby smutek stał się radością, to trzeba odwrócić buźkęsmutną i będziemy mieć radosną.

To książka nie tylko dla matek. Macierzyństwo głównej bohaterki „Złodziejki matek”, Emmy, jest osią, wokół której krążą takie tematy jak dorastanie, lata 90. w Polsce, przyjaźń między kobietami, choroby psychiczne, życie w dużym mieście. Powieść Magdy Genow jest przenikliwa i – wbrew melancholijnej okładce – bardzo dowcipna.

Czego autorka dowiedziała się na forach dla matek? Co główna bohaterka ma wspólnego z Shakirą? I gdzie się podziali sprzedawcy z Bema? Zapraszamy do wysłuchania rozmowy z pisarką!

Magdalena Genow – autorka nagradzanej książki non-fiction „Bułgaria. Złoto i rakija”. Publikowała m.in. w „Znaku” i „Przekroju”. Przez ponad 10 lat tworzyła i rozwijała Wydawnictwo Poznańskie.

Obecnie prowadzi własną działalność „Radość pisania” – projektuje „STORY regeneracje” dla firm i instytucji kultury. Na indywidualnych sesjach pisarskich pomaga w inkubacji książek. Lubi bałkańskich pisarzy i Shakirę.

Mood by Alex-Productions | https://onsound.eu/

Music promoted by https://www.free-stock-music.com

Creative Commons Attribution 3.0 Unported License

https://creativecommons.org/licenses/by/3.0/deed.en_US

Najpierw były spotkania na Zoomie i rozmowy o sztuce i codzienności. Artystki z Polski i Niemiec stworzyły wspólną wystawę, którą mogliśmy oglądać w Galerii Miejskiej Arsenał w Poznaniu. „Częstym motywem ich malarstwa jest ludzka postać, ciało jako obiekt i odniesienie do kobiecej tożsamości” – wyjaśnia kuratorka wystawy „Zooom. Personal is Political” Bogna Błażewicz.

Zooom w tytule odnosi się do specyficznego przybliżenia widoku jak w obiektywie aparatu fotograficznego, ale też do spotkań na platformie internetowej (tej przez dwa „o”), w których artystki uczestniczyły od kilku lat, przygotowując poznańską prezentację. Personal is Political (to, co osobiste jest polityczne) mówi o czasach, w których nie uciekniemy od szerszych kontekstów.

Zapraszamy do wysłuchania rozmowy z Bogną Błażewicz!

Mood by Alex-Productions | https://onsound.eu/

Music promoted by https://www.free-stock-music.com

Creative Commons Attribution 3.0 Unported License

https://creativecommons.org/licenses/by/3.0/deed.en_US

Jest jedyną Polką, która weszła do światowej historii idei. O Róży Luksemburg pisze się książki na całym świecie, w Polsce jest wciąż złą sławą owiana. „Dla prawicy to symbol polskich zdrajców, w środowiskach liberalnych miała łatkę, że była przeciwniczką polskości. To się opierało na niewiedzy” – mówi Weronika Kostyrko, autorka książki „Róża Luksemburg. Domem moim jest całym świat” (Wydawnictwo Marginesy). Na jednej z kamienic na poznańskich Jeżycach wisi tablica upamiętniająca pobyt Róży Luksemburg w Poznaniu w 1903 roku. Takiej tablicy nie ma już nawet na domu w Zamościu, w którym się urodziła. W Polsce po 1989 roku Róża Luksemburg znikała z przestrzeni publicznej, choć jej nazwisko na pojawiło się na liście osób które, zdaniem Instytutu Pamięci Narodowej, propagują komunizm lub inny ustrój totalitarny. Jakie idee głosiła Róża Luksemburg? Jakie miała związki z Wielkopolską? Dlaczego Weronika Kostyrko zainteresowała się jej historią? Zapraszamy do wysłuchania rozmowy!   

Mood by Alex-Productions | https://onsound.eu/Music promoted by https://www.free-stock-music.comCreative Commons Attribution 3.0 Unported Licensehttps://creativecommons.org/licenses/by/3.0/deed.en_US

W Teatrze Polskim w Poznaniu wciela się w dwadzieścia ról. Jej najnowsza to Telimena w spektaklu „Nowy Pan Tadeusz, tylko że rapowy” w reż. Kamila Białaszka. Rola znacząco różni się od Telimeny, którą w filmowym „Panu Tadeuszu” Andrzeja Wajdy wykreowała Grażyna Szapołowska. „Jest bardzo ordynarna. Śmialiśmy się na próbach, że uwolniłam swoją wewnętrzną, bytomską penerę” – mówi Kornelia Trawkowska, która pochodzi ze Śląska. Spektakl jest muzycznym widowiskiem, którego akcja dzieje się na jednym z polskich blokowisk. Jego mieszkańcy, podobnie jak szlachta z Soplicowa, są kłótliwi, skłonni do bójek, uzależnieni od używek, wulgarni, kochliwi.

Jak Kornelia Trawkowska odnalazła się w rapowanym spektaklu? Jaką moc daje dobra charakteryzacja? I czy aktorka ma zawsze ochotę szaleć na scenie? Zapraszamy do wysłuchania rozmowy!

Mood by Alex-Productions | https://onsound.eu/

Music promoted by https://www.free-stock-music.com

Creative Commons Attribution 3.0 Unported License

https://creativecommons.org/licenses/by/3.0/deed.en_US

To miejsce przypomina, że za każdym szwem i krojem kryje się opowieść o ludziach, ich aspiracjach i codzienności. Przy ul. Kwiatowej w Poznaniu działa Muzeum Historii Ubioru. Prowadzi je Anna Moryto – pasjonatka historii, właścicielka ogromnej kolekcji XIX-wiecznych sukien. Niektóre z nich możemy podziwiać na zmieniających się tematycznie ekspozycjach. Tematem przewodnim najnowszej wystawy jest „Sekretna rola bielizny”. „Kiedyś bielizna była dużo bardziej rozbudowana niż obecnie” – wyjaśnia Anna Moryto. Jej podstawowym elementem była koszula, która wchłaniała brud z ciała i chroniła przed zabrudzeniem odzież. Na wystawie możemy zobaczyć m.in. suknię, która nigdy nie miała być prana. Historia Ubioru to również historia czyszczenia strojów czy szycia. Anna Moryto jest także kolekcjonerką maszyn krawieckich! Rozmawiamy też o wirtualnej galerii z pracami Marii Wilskiej, która jako nastolatka w latach 30. i 40. XX wieku tworzyła piękne kolekcje ubrań dla lalek z papieru. Zapraszamy do wysłuchania rozmowy!

Mood by Alex-Productions | https://onsound.eu/Music promoted by https://www.free-stock-music.comCreative Commons Attribution 3.0 Unported Licensehttps://creativecommons.org/licenses/by/3.0/deed.en_US

Wystawa „nove vzory” to prezentacja młodych projektów studentów Uniwersytetu Artystycznego w Poznaniu i Politechniki Poznańskiej w Pracowni VZORY. Prace wytypowały kuratorki dr Emilia Cieśla-Jarzębowska z Katedry Architektury Wnętrz UAP i dr Barbara Linowiecka z Wydziału Architektury PP. „nove vzory” to nowe rozwiązania, pomysły a także wzornicze prowokacje – wszystko, co może być designem przyszłości lub jest nim już dziś. W kameralnej przestrzeni Pracowni VZORY obiekty weszły ze sobą w ciekawą interakcję, o czym rozmawiamy z właścicielką galerii, Moniką Petryczko. Czy projekty studentów Uniwersytetu Artystycznego różnią się czymś od tych z  Politechniki? Jakie nawiązania do klasyki designu możemy zauważyć w pracach? Zapraszamy do słuchania! 

Mood by Alex-Productions | https://onsound.eu/

Music promoted by https://www.free-stock-music.com

Creative Commons Attribution 3.0 Unported License

https://creativecommons.org/licenses/by/3.0/deed.en_US

W 2017 roku samorząd Województwa Wielkopolskiego wydał książkę „Na ratunek aniołom, diabłom, świętym

Książka cieszyła się dużą popularnością, dlatego w roku 2024 doczekała się kontynuacji. Zapraszamy do wysłuchania rozmowy z Joanną Jodełką i Magdaleną Adamczewską, które opowiadają o pracy nad drugą częścią tego przewodnika. Można w niej przeczytać teksty o 30 zabytkach zlokalizowanych w całej Wielkopolsce.

Książkę można znaleźć na portalu Kulturaupodstaw.pl w zakładce „Naczytnik”. Papierowa wersja już w styczniu trafi do wielkopolskich bibliotek publicznych.

Wiktoria, Oliwia, Izabela, Antosia, Nina i Pola rozmawiają o swoich lekturach. W ich szkole działa Dyskusyjny Klub Książki. Punktem wyjścia są rozmowy o książkach. Często

W Dyskusyjnym Klubie Książki spotykają się, aby omawiać „zadane” książki. Dzielą się też informacjami o tym co przeczytały w ostatnim czasie.

Lubią czytać papierowe książki, ale słuchają także audiobooków. Zdarza im się, że podczas słuchania robią

Książka to chwila dla siebie. I sposób na oderwanie się od codziennych problemów. Poprzez czytanie przenosimy

Najczęściej przedstawiały młode kobiety w codziennych sytuacjach: podczas zabawy, odpoczynku, w chwilach zadumy czy smutku. Tanagryjki, czyli niewielkie terakotowe statuetki, powstawały IV–II w. p.n.e. Swoją nazwę zawdzięczają starożytnemu miastu Tanagra w Beocji (Grecja), gdzie odnaleziono je po raz pierwszy w drugiej połowie XIX w. Figurki znajdowano przede wszystkim wewnątrz grobowców, a ich funkcja nie jest do końca znana. Niedługo po odkryciu Tanagryjki stały się przedmiotem zainteresowania kolekcjonerów oraz miłośników sztuki, a pod koniec XIX w. ich popularność przyczyniła się do produkcji licznych kopii. I właśnie 30 kopii Tanagryjek możemy oglądać w Studyjnej Galerii Sztuki Starożytnej Muzeum Narodowego w Poznaniu. Zostały wyeksponowane w nietypowy sposób tak, by jeszcze bardziej podkreślić ich różnorodność. Wystawa „Tanagryjka. U progu kobiecości” inauguruje działalność Studyjnej Galerii Sztuki Starożytnej w bardzo atrakcyjnej dla zwiedzających aranżacji. Zapraszamy do wysłuchania rozmowy z kuratorem Galerii, Wojciechem Jenerałkiem.

Mood by Alex-Productions | https://onsound.eu/

Music promoted by https://www.free-stock-music.com

Creative Commons Attribution 3.0 Unported License

https://creativecommons.org/licenses/by/3.0/deed.en_US