Jy sal dit gate uit geniet as jy sien hoe Bridget haar lewe probeer balanseer, opnuut leer wat dit is om verlief te raak en om weer met ʼn loopbaan te begin, want sy maak die een blaps ná die ander.

Waar vorige “Captain America”-flieks pret was wat jou aan die skerm vasgenael gehou het van skone lekkerkry, is hierdie vervolg nie op dieselfde standaard nie.

Die storie se ontknoping is ʼn bietjie voorspelbaar, maar jy sal aanhou kyk om agter die kap van die byl te kom. En dan sal jy sug: “Het jou mos gesê!”

Wel, dis miskien nie jou tipiese Valentynsdagfliek nie.

Inspanningloos met ʼn komkommerkoel houding, vol aksie met ʼn storie wat darem boei, en ʼn manlike held wat nie soos Jason Statham probeer manlik wees nie. Hy is net.

Dié slag kom die spelers in opstand, nie net teen mekaar nie, maar ook teen die meesterbrein.

Die ironie is dat die kyker aan die kant van die gewetenlose sluipskutter is, maar eweneens ʼn bewondering vir die slim, uitgeslape en vasberade agent het.

ʼn Alternatief vir al die ligsinnige Kers- en vakansievermaak.

Daar is meer aksie en geweld as wat een fliek kan hanteer.

Ai, mens voel dat die vlakvark en die meerkat te min gesien word, en dat selfs Rafiki soebat om meer tyd op die skerm.