‘Daarom zal een man zijn vader en zijn moeder verlaten en zich aan zijn vrouw hechten; en zij zullen tot één vlees zijn.’ Het huwelijk is een Godsgeschenk dat wij door onze zonde hebben bezoedeld. Toch is er hoop. ‘Alleen in en door Christus kunnen we het huwelijk zien zoals God het heeft bedoeld.’ Hij nodigt ons genadig uit tot overgave aan Zijn onovertroffen plan. Wat betekent dat voor jouw denken, spreken en handelen?

‘Vrouwen, wees uw eigen mannen onderdanig, zoals aan de Heere.’ Mannen en vrouwen bezitten dezelfde waardigheid: beiden zijn naar het beeld van God geschapen en delen in dezelfde verlossing. ‘Een verschil in rol betekent geen verschil in waarde.’ Bijbelse onderdanigheid is geen slaafse, gedachteloze gehoorzaamheid, maar vreugdevolle trouw. Zo streven man en vrouw samen in alle dingen Gods eer na, zij aan zij.

‘Wees elkaar onderdanig uit eerbied voor Christus.’ Wie de knieën buigt voor Jezus, staart zich niet blind op zichzelf. Christus kwam niet om gediend te worden, maar om te dienen. Hij onderwierp zich aan de wil van Zijn Vader en werd zo onze Zaligmaker. Als je Christus vereert, wil je dezelfde gezindheid hebben als Hij. Dan maak je je eigen belangen ondergeschikt aan die van je broeders en zusters, uit gehoorzaamheid aan God.

‘Gods volk geeft met dankbaarheid, in antwoord op Zijn genade.’ De Heere heeft niets nodig. Toch wil Hij gaven ontvangen van hen aan wie Hij genadig Zijn vele gaven schenkt. ‘Uit de overvloed van Zijn hart geeft Hij Zijn volk in Jezus de ene na de andere zegen.’ Sta stil bij de genade waarmee God zo onnoemelijk veel aan jou geeft. Dankbaarheid uit zich in vrijgevigheid, waardoor God wordt geëerd.

Paulus had alle aardse ‘winst’ — een bevoorrechte afkomst en een elitaire opleiding — maar beschouwt het nu als schade ‘vanwege de voortreffelijkheid van de kennis van Christus Jezus.’ Gods wet is geen ladder om zelf omhoog te klimmen, maar een spiegel die laat zien dat we onszelf niet kunnen redden. Rechtvaardiging berust volledig op Christus’ toegerekende gerechtigheid, niet op wat wij eraan toevoegen. Is het een strijd om iets voor Hem los te laten?

Vervolgd en bedreigd bidt de jonge kerk niet om bescherming, maar: ‘Geef Uw dienstknechten met alle vrijmoedigheid Uw Woord te spreken.’ Na dat gebed wordt de plaats bewogen en spreken zij vol van de Geest vrijmoedig het Woord. De grote nood van de kerk is vandaag niet anders: te weinig moed, te weinig vervulling met de Geest, Christus te weinig in het middelpunt. Bid jij dagelijks om diezelfde vrijmoedigheid, koste wat het kost?

‘Laten zij de Naam van de HEERE loven, want Zijn Naam alleen is hoogverheven.’ Bij de brandende doornstruik openbaart God zich aan Mozes als ‘IK BEN DIE IK BEN’ — ongeschapen, onafhankelijk, zonder begin of einde, anders dan afgoden die mensen nodig hebben maar niemand kunnen redden. Je bent geschapen om Zijn naam alleen te verhogen. Als je de ware God aanbidt zoals het hoort, vallen je eigen afgoden vanzelf voor Hem.

Het christelijk geloof is niet voor de sterke, maar voor ‘de onwaardige, de verlorene, de gekwelde en de zondige mens’ — kortom, voor iedereen die vergeving nodig heeft. Ook als gelovige zondig je nog dagelijks, maar ‘wij hebben een Voorspraak bij de Vader, Jezus Christus, de Rechtvaardige.’ Zoals Jezus Petrus’ voeten waste, reinigt Hij je telkens opnieuw door bekering en geloof. Je bent gered, je zult gered worden, en nu word je dag aan dag gered.

‘Maar Noach vond genade in de ogen van de HEERE’ — niet omdat hij een geestelijke reus was, maar een heel gewoon mens te midden van een slechte generatie. Gods genade matigt de realiteit van zonde en oordeel door een goddelijk ‘maar,’ onverklaard en onverdiend. Door heel de Bijbel heen, van vóór de schepping af, zet die genade mensen in beweging om God te vertrouwen en te gehoorzamen. Wat onderscheidt jou van je cultuur, behalve die onverdiende gunst?

Als de storm woedt en de discipelen doodsbang zijn, bestraft Jezus niet hen, maar de wind: ‘Waarom bent u zo angstig? Hebt u dan geen geloof?’ Keer op keer reageert Hij geduldig op hun twijfel en gebrek aan inzicht, ook na Zijn opstanding. Ons geloof is even fragiel als dat van de discipelen, maar Christus’ geduld raakt nooit op en Zijn verdraagzaamheid is groter dan onze zonden. Ook vandaag heeft Hij geduld met jou.