هر چیز که در جستن آنی، آنی

ای رفته به چوگان قضا همچون گو، چپ می‌رو و راست می‌رو و هیچ مگو / کآنکس که تو را فتاده اندر تک و پو، او داند و او داند و او داند و او _____________خداروشکر فعلا مساله آپلود حل شده اما این وقفه باعث شد به ویدیویی کردن اپیزودها و قرار دادنش در یوتیوب فکر کنم که دارم بهش میپردازم . نسخه صوتیش رو اینجا قرار خواهم داد. ممکنه داستانهای تکراری تعریف بشه. پیشاپیش یاداوری میکنم که این تکرارها خوبه… و سازنده… چون داره باورهای درست میسازه…

می‌کوشم که مسافر باشم. بدانم که در سفر هستم. توی سفر، به سفر دیگری رفتم. وقتی برگشتم پیش دوستانم حس کردم برگشتم به خانه. اما هنوز به خانه باز نگشته بودم. خانه تهران بود. این آگاهی رو برام داشت که به هر خانه ای که حس خانه بدهد هم برگردیم باز خانه‌ی اصلی ما نیست. خانه‌ی اصلی جایی ست که از آنجا به این دنیا آمدیم./ مهاجر بودن هم برایم مساوی ست با بند گسستن و از قید هر گونه وابستگی رها شدن و عبور کردن و در حرکت بودن….

رفت خواهی، اول ابراهیم شو…

رفت خواهی، اول ابراهیم شو…. / دوستان فکر میکنم به دلیل اینکه فضای ابری تمام شده تا اطلاع ثانوی امکان بارگزاری مطلب نخواهم داشت…

هر نفس می‌خواندم با صد فسون/ با ندای ارجعی از اندرون / هر کجا کج می‌روم پا می‌نهد / می‌زند بانگ الیه راجعون …… م.

زور زدنی نیست… با لذت بردن و هماهنگی با نیروی درون، اتوماتیک در هارمونی قرار میگیریم. در جای درست… / یکی از عکسایی که امروز گرفتم (همونجور که گفتم) رو میذارم بعنوان کاور این پست…

نمیدانم، نمیدانم، نمیدانم. این تمام چیزی است که میدانم

زنهار از این بیابان این راه بی نهایت… / اینها صرفا تجربه ست. ممکنه روشنی بخش باشه یا نباشه… / امیدوارم که باشه / اگر نبود ازش عبور کنید

.