اثرهاست در این بی اثری

الهی و ربی من لی غیرک

مراقبت کن / مراقبه کن

ابتدای فایل بخشهایی از صحبت‌های مزدافر مؤمنی عزیز.

نادانسته قدر خویش

نداند قدر هیچ

م.

تمرکز روی کار اصلی

هزار بار دیگه‌م مرورش کنیم کمه

باید که جمله جان شوی

هر چه در خیال بگنجد، واقع است

گندمم را ریختی تا زر دهی

هدایتم کن به راه درست… رب اعلای بی شریک… راه آنان که به آنها نعمت فراوان داده‌ای… از جایی که گمان نمی‌برند…

بی تو… چه‌ام؟

با تو چه نیستم؟

چه دارم وقتی تو را ندارم؟

چه ندارم وقتی تو را دارم؟

…