Er ein kvinna í burðardyggum ella burðarførum aldri?

Tá spurningurin verður settur so greitt upp, er sum oftast ongin ivi um, hvussu tað eitur. Men tá orðini skulu brúkast hvørt sær, kemur ofta fyri, at bland kemur í.

- Munurin er heilt greitt, at tá vit tosa um burðarføri, snýr tað seg um kvinnuna, meðan orðið, burðardygt, hevur við til dømis vinnuna at gera, sigur Elin Henriksen, málkøn. 

Ein lurtari spyr um orðið tess, og hvussu tað skal brúkast, meðan ein annar spyr, um tað er rætt at siga skivar heldur enn skivur.

Nær eitur tað omanfyri, og nær eitur tað niðanfyri? 

Tað er ein spurningur, sum er til viðgerðar í Málteiginum. 

Lurtari hevur sent spurning inn, har viðkomandi undrast yvir, at orðini, omanfyri og niðanfyri t.d. húsini, verða brúkt øvugt - og lurtarin spyr, hví so man vera?

Elin Henriksen greiðir frá, hví so er, og hvussu tað eigur at vera. Til hesa frágreiðing er mynd gjørd, sum skal lætta um hjá lurtarunum, meðan hon greiðir frá.

Nær eitur tað omanfyri, og nær eitur tað niðanfyri? 

Tað er ein spurningur, sum er til viðgerðar í Málteiginum. 

Lurtari hevur sent spurning inn, har viðkomandi undrast yvir, at orðini, omanfyri og niðanfyri t.d. húsini, verða brúkt øvugt - og lurtarin spyr, hví so man vera?

Elin Henriksen greiðir frá, hví so er, og hvussu tað eigur at vera. Til hesa frágreiðing er mynd gjørd, sum skal lætta um hjá lurtarunum, meðan hon greiðir frá.

Herfyri kom blaðið Kvinna við útgávu, sum tey hava valt at kalla bókasin.

Orðið er sett saman av orðunum, bók og magasin, og tí hevur tað fingið navnið, bókasin.

- Magasin er ikki so vanligt á føroyskum, vit hava blað, tíðarrit og so framvegis, meðan orðið, sin, hevur eina heilt aðra merking. Tí skuldi tað heldur itið bókarit, heldur Elin Henriksen, málkøn.

Orðið, bókasin, er til viðgerðar hesaferð, og í hesum sambandi greiðir Elin Henriksen meira frá orðasmiði sum heild. 

Hvørgan og fyrisetingar

Herfyri kom blaðið Kvinna við útgávu, sum tey hava valt at kalla bókasin.

Orðið er sett saman av orðunum, bók og magasin, og tí hevur tað fingið navnið, bókasin.

- Magasin er ikki so vanligt á føroyskum, vit hava blað, tíðarrit og so framvegis, meðan orðið, sin, hevur eina heilt aðra merking. Tí skuldi tað heldur itið bókarit, heldur Elin Henriksen, málkøn.

Orðið, bókasin, er til viðgerðar hesaferð, og í hesum sambandi greiðir Elin Henriksen meira frá orðasmiði sum heild. 

Hvørgan og fyrisetingar

Hvussu eru reglurnar, tá vit úttala fólkanøvn? Fleiri dømi eru, har fólk úttala sítt navn uttan at tað er í samsvari við galdandi mállæru ella reglur. Hvør hevur tá rætt? Tann, ið ber navnið, ella reglugerðirnar?

Dømi: Sólvit, sum fleiri høvdu úttalað Sølvit, men hann sigur sjálvur, at hann eitur Sóóólvit.

Ella navnið Dagfinn. Eitur tað Daggfinn ella Dææægfinn, sum viðkomandi sjálvur vil vera við.

Hvussu eru reglurnar, tá vit úttala fólkanøvn? Fleiri dømi eru, har fólk úttala sítt navn uttan at tað er í samsvari við galdandi mállæru ella reglur. Hvør hevur tá rætt? Tann, ið ber navnið, ella reglugerðirnar?

Dømi: Sólvit, sum fleiri høvdu úttalað Sølvit, men hann sigur sjálvur, at hann eitur Sóóólvit.

Ella navnið Dagfinn. Eitur tað Daggfinn ella Dææægfinn, sum viðkomandi sjálvur vil vera við.

Lurtari undrast á, at so mong teirra, sum sleppa í Útvarpið og aðrar miðlar, hava verið í til dømis Kroatienn, Spanienn, Belgienn.

Hesi leggja áherðslu á at enda orðini við '-hjenn' í staðin fyri at siga: Kroatia, Spania, Belgia, heldur lurtarin, sum spyr, hví blanda danska landalæru uppí føroyska málið?

- Siðurin at enda landanøvn við -en man vera komin úr týskum um danskt til okkara. Men hjá okkum er natúrligt at lata landanøvn enda við -a, sigur Elin Henriksen, málkøn.

Lurtari undrast á, at so mong teirra, sum sleppa í Útvarpið og aðrar miðlar, hava verið í til dømis Kroatienn, Spanienn, Belgienn.

Hesi leggja áherðslu á at enda orðini við '-hjenn' í staðin fyri at siga: Kroatia, Spania, Belgia, heldur lurtarin, sum spyr, hví blanda danska landalæru uppí føroyska málið?

- Siðurin at enda landanøvn við -en man vera komin úr týskum um danskt til okkara. Men hjá okkum er natúrligt at lata landanøvn enda við -a, sigur Elin Henriksen, málkøn.

Hvaðani stavar orðingin at vera komin á soppin, og eitur tá at fáa "á skaftið" ella "av skafti"?

Tað eru tveir spurningar, sum vit taka upp í sendingini hesaferð.

'Gingjið ella gjingjið'

Eisini verður tosað um sagnorðið, sum í summum málførum verður framborið 'gingjið' og í summum 'gjingjið'.

Men kunnu vit siga, at annað er rættari?

Vælkomnari/um ella vælkomin

Spurt verður eisini, um tað eitur 'Hann bjóðaði henni vælkomnari', 'hann bjóðaði henni at vera vælkomin' ella 'hann bjóðaði henni vælkomin'.