Hvaðani stavar orðingin at vera komin á soppin, og eitur tá at fáa "á skaftið" ella "av skafti"?

Tað eru tveir spurningar, sum vit taka upp í sendingini hesaferð.

'Gingjið ella gjingjið'

Eisini verður tosað um sagnorðið, sum í summum málførum verður framborið 'gingjið' og í summum 'gjingjið'.

Men kunnu vit siga, at annað er rættari?

Vælkomnari/um ella vælkomin

Spurt verður eisini, um tað eitur 'Hann bjóðaði henni vælkomnari', 'hann bjóðaði henni at vera vælkomin' ella 'hann bjóðaði henni vælkomin'.

Greiðar reglur og lógarverk eru fyri sernøvn.

Reglurnar fyri bending av sernøvnum eru einfaldar:

- Øll sernøvn, sum kunnu bendast, skulu bendast, staðfestir Elin Henriksen, málkøn.

Ein lurtari spyr, hví føroyingar eru farnir at ynskja so nógv heldur enn bara at siga tað, sum vit ætla, vilja ella hvat tað nú skal vera.

Orðingin, at 'fólkið hevur ov lítið at liva fyri' verður nógv brúkt, tá talan til dømis er um pensjónir. Men hvat merkir tað at hava lítið at liva fyri, og hví siga vit ikki lítið at liva av, spyr ein annar lurtari.

Greiðar reglur og lógarverk eru fyri sernøvn.

Reglurnar fyri bending av sernøvnum eru einfaldar:

- Øll sernøvn, sum kunnu bendast, skulu bendast, staðfestir Elin Henriksen, málkøn.

Ein lurtari spyr, hví føroyingar eru farnir at ynskja so nógv heldur enn bara at siga tað, sum vit ætla, vilja ella hvat tað nú skal vera.

Orðingin, at 'fólkið hevur ov lítið at liva fyri' verður nógv brúkt, tá talan til dømis er um pensjónir. Men hvat merkir tað at hava lítið at liva fyri, og hví siga vit ikki lítið at liva av, spyr ein annar lurtari.

Ofta sníkja ensk orð seg inn í føroyskt, og tað kann føra til misskiljingar.

Eitt dømi um hetta var, tá orðið, 'todlari', varð brúkt um eitt barn í vøggustovualdri.

- Tað ber illa til at brúka á føroyskum, tí orðið er longu upptikið, sigur Elin Henriksen, málkøn, og mælir til at brúka onnur orð.

Eldri orð sum óviti og lítlingur kunnu brúkast, men í sendingini komu eisini tvey uppskot afturat.

Annað er tøtlari, sum kemur av orðinum, at tøtla, og hitt er stetlari, sum kemur av orðinum, at stetla.

Ofta sníkja ensk orð seg inn í føroyskt, og tað kann føra til misskiljingar.

Eitt dømi um hetta var, tá orðið, 'todlari', varð brúkt um eitt barn í vøggustovualdri.

- Tað ber illa til at brúka á føroyskum, tí orðið er longu upptikið, sigur Elin Henriksen, málkøn, og mælir til at brúka onnur orð.

Eldri orð sum óviti og lítlingur kunnu brúkast, men í sendingini komu eisini tvey uppskot afturat.

Annað er tøtlari, sum kemur av orðinum, at tøtla, og hitt er stetlari, sum kemur av orðinum, at stetla.

Nú heystfrítíðin stendur fyri durum, og fjøllini verða gingin, eru nøkur orð til viðgerðar í sambandi við tað.

Ein lurtari finst at, at sjálvt bøndur eru farnir at slakta og at tosa um gott ella vánaligt slakt, og ein annar lurtari spyr um orðið, at dyppa, er góðkent sum sigandi fyri at leypa á sjógv.

Eisini er orðið, ólinioyra, sum hevur nógv ymisk heiti, sambært seyðabókini hjá Roberti Joensen. Elin Henriksen greiðir frá, hvat orðið merkir.

Og fyrisetingin hesaferð er um ella við eina klokkutíð.

Nú heystfrítíðin stendur fyri durum, og fjøllini verða gingin, eru nøkur orð til viðgerðar í sambandi við tað.

Ein lurtari finst at, at sjálvt bøndur eru farnir at slakta og at tosa um gott ella vánaligt slakt, og ein annar lurtari spyr um orðið, at dyppa, er góðkent sum sigandi fyri at leypa á sjógv.

Eisini er orðið, ólinioyra, sum hevur nógv ymisk heiti, sambært seyðabókini hjá Roberti Joensen. Elin Henriksen greiðir frá, hvat orðið merkir.

Og fyrisetingin hesaferð er um ella við eina klokkutíð.

Nær skriva vit framvið í einum, og nær er tað í tveimum?

- Fyri at kunna svara hesum mugu vit duga at skilja í millum hjáorð og fyrisetingar, sigur Elin Henriksen, málkøn.

Lurtarar spyrja eisini, hvat munurin er á ígjøgnum og gjøgnum og tá og tá ið.

Ein lurtari hevur eisini spurt okkum, um man er stjóri í ella á einum skúla.

Og so eru fyrisetingar og staðarnøvn eisini til viðgerðar hesaferð.

Nær skriva vit framvið í einum, og nær er tað í tveimum?

- Fyri at kunna svara hesum mugu vit duga at skilja í millum hjáorð og fyrisetingar, sigur Elin Henriksen, málkøn.

Lurtarar spyrja eisini, hvat munurin er á ígjøgnum og gjøgnum og tá og tá ið.

Ein lurtari hevur eisini spurt okkum, um man er stjóri í ella á einum skúla.

Og so eru fyrisetingar og staðarnøvn eisini til viðgerðar hesaferð.

Ein lurtari undrast yvir, at øl ofta skiftir kyn og skrivar soleiðis:

Ølið verður sagt at vera kalt, men vit hoyra ofta fólk keypa sær eina øl - og enntá veðrur verður kvennkyn, tá vit hoyra fólk bjóða Veðrøl. 'Vilt tú hava eina veðr?'.

Hvørjum man hetta koma av?

Fyrisetingar á breddan

Men lagt verður fyri við fyrisetingum, har vit spyrja, nær siga vit til, nær siga vit frá og nær siga vit við.

Ætlanin er at hava fyrisetingar sum eitt fast punkt í sendingum frameftir.