Ein lurtari undrast yvir, at øl ofta skiftir kyn og skrivar soleiðis:

Ølið verður sagt at vera kalt, men vit hoyra ofta fólk keypa sær eina øl - og enntá veðrur verður kvennkyn, tá vit hoyra fólk bjóða Veðrøl. 'Vilt tú hava eina veðr?'.

Hvørjum man hetta koma av?

Fyrisetingar á breddan

Men lagt verður fyri við fyrisetingum, har vit spyrja, nær siga vit til, nær siga vit frá og nær siga vit við.

Ætlanin er at hava fyrisetingar sum eitt fast punkt í sendingum frameftir.

Hvat hendir, um føroyingar fara at frambera fremmandaorð á enskum? Tann spurningurin er til viðgerðar í fyrsta Málteiginum í hesari vetrarskránni í útvarpinum. 

Hóast vit í Føroyum eru røsk at nýta føroysk orð, bæði gomul og nýggj, so slepst ikki undan, at vit eisini brúka fremmandaorð. Hesi fremmandaorð stava ofta úr grikskum ella latíni og eru komin henda vegin umvegis fyrst týskt og síðan danskt.

Hvat hendir, um føroyingar fara at frambera fremmandaorð á enskum? Tann spurningurin er til viðgerðar í fyrsta Málteiginum í hesari vetrarskránni í útvarpinum. 

Hóast vit í Føroyum eru røsk at nýta føroysk orð, bæði gomul og nýggj, so slepst ikki undan, at vit eisini brúka fremmandaorð. Hesi fremmandaorð stava ofta úr grikskum ella latíni og eru komin henda vegin umvegis fyrst týskt og síðan danskt.

Í Føroyum hava vit nógv ymisk sløg av blomsturflugum, sum nógv fólk kalla fyri biir ella býflugur og tískil bæði ræðast og royna at drepa.

- Hetta er eitt dømi um, at skeiv málnýtsla er vandamikil - í hesum føri fyri blomsturflugurnar, sigur Elin Henriksen, málkøn.

Blomsturflugur eru ofta størri enn vespur, tær kunnu hava gular og svartar strípur, men stinga ikki.

- Vit eiga at ansa eftir teimum og geva teimum frið, tí vit hava ikki so nógvar, at vit kunnu loyva okkum at drepa tær av berari málsligari misskiljing, sigur Elin Henriksen og hevur hesi ráð:

Í Føroyum hava vit nógv ymisk sløg av blomsturflugum, sum nógv fólk kalla fyri biir ella býflugur og tískil bæði ræðast og royna at drepa.

- Hetta er eitt dømi um, at skeiv málnýtsla er vandamikil - í hesum føri fyri blomsturflugurnar, sigur Elin Henriksen, málkøn.

Blomsturflugur eru ofta størri enn vespur, tær kunnu hava gular og svartar strípur, men stinga ikki.

- Vit eiga at ansa eftir teimum og geva teimum frið, tí vit hava ikki so nógvar, at vit kunnu loyva okkum at drepa tær av berari málsligari misskiljing, sigur Elin Henriksen og hevur hesi ráð:

Onkur, nakar og summi hava hvør sína merking, og tey verða brúkt á hvør sín hátt, hóast tey viðhvørt kunnu verða nýtt sum samheiti.

Dømi:

1. 'Er nakar her, sum hevur verið og ferðast í ár?' (spurningur)

2. 'Onkur man hava verið og ferðast í ár.' (staðfesting, onkur, men eingin ávísur)

3. 'Summi ferðast á hvørjum ári.' (staðfesting, summi, nøkur ávís)

4. 'Eingin hevur verið og ferðast enn.'

Men undir ávirkan av donskum er nakar í ferð við at troka hini burtur, sigur Elin Henriksen.

Onkur, nakar og summi hava hvør sína merking, og tey verða brúkt á hvør sín hátt, hóast tey viðhvørt kunnu verða nýtt sum samheiti.

Dømi:

1. 'Er nakar her, sum hevur verið og ferðast í ár?' (spurningur)

2. 'Onkur man hava verið og ferðast í ár.' (staðfesting, onkur, men eingin ávísur)

3. 'Summi ferðast á hvørjum ári.' (staðfesting, summi, nøkur ávís)

4. 'Eingin hevur verið og ferðast enn.'

Men undir ávirkan av donskum er nakar í ferð við at troka hini burtur, sigur Elin Henriksen.

Oftari og oftari síggjast orðingar sum stovnarin av, eigarin av og brúkarin av heldur enn tey, sum stovna, eiga ella brúka.

Føroyskt er eitt mál, har vit brúka nógv sagnorð, meðan til dømis danskt og týskt eru mál við nógvum navnorðum.

- Tað sæst ofta aftur í týddum tekstum, at vit orða okkum knortlut, tí vit týða útlendsk navnorð til føroyskt heldur enn at skriva tey um til sagnorð, sigur Elin Henriksen, málkøn.

Í hesum samanhanginum tosa vit eisini um orðini, begribelighed, håndtbarhed og meningsfuldhed, tí hvussu skulu vit siga hetta á føroyskum, spyr lurtari.

Oftari og oftari síggjast orðingar sum stovnarin av, eigarin av og brúkarin av heldur enn tey, sum stovna, eiga ella brúka.

Føroyskt er eitt mál, har vit brúka nógv sagnorð, meðan til dømis danskt og týskt eru mál við nógvum navnorðum.

- Tað sæst ofta aftur í týddum tekstum, at vit orða okkum knortlut, tí vit týða útlendsk navnorð til føroyskt heldur enn at skriva tey um til sagnorð, sigur Elin Henriksen, málkøn.

Í hesum samanhanginum tosa vit eisini um orðini, begribelighed, håndtbarhed og meningsfuldhed, tí hvussu skulu vit siga hetta á føroyskum, spyr lurtari.

Tað eru tvey orð, sum verða oftari og oftari brúkt um orð, sum longu eru í føroyskum frammanundan. Tað eru orðini, luttaka og framleiða.

Lurtari hevur skrivað til Málteigin um hesi orð, og her eru nøkur dømi:

Framleiða alifisk heldur enn at ala

Framleiða hoyggj ístaðin fyri at hoyggja

Framleiða tíðindi heldur enn at skriva tey

Sama støða ger seg galdandi, tá tað kemur til orðið, luttaka: