“พระ​องค์​ไม่​ทรง​อนุญาต, แต่​ตรัส​แก่​เขา​ว่า, “จง​ไป​หา​พวก​พ้อง​ของ​เจ้า​ที่​บ้าน, แล้ว​บอก​เขา​ถึง​เรื่อง​การณ์​ใหญ่​ซึ่ง​พระ​เจ้า​ได้​ทรง​กระทำ​แก่​เจ้า, และ​ได้​ทรง​พระ​เมตตา​แก่​เจ้า​แล้ว.” พระ​องค์​จึง​ตรัส​แก่​ผู้หญิง​นั้น​ว่า, “ลูก​เอ๋ย, ความ​เชื่อ​ของ​เจ้า​ได้​ทำ​ให้​ตัว​รอด, จง​ไป​เป็น​สุข​และ​หาย​โรค​เถิด.” ฝ่าย​พระ​เยซู​ไม่​ทรง​ฟัง​ซึ่ง​เขา​ว่า​นั้น, จึง​ตรัส​แก่​นาย​ธรรม​ศาลา​ว่า, “อย่า​วิตก​เลย, แต่​จง​เชื่อ​เถิด.” และ​เมื่อ​พระ​องค์​เสด็จ​เข้า​ไป​แล้ว​จึง​ตรัส​ถาม​เขา​ว่า, “ท่าน​ทั้ง​หลาย​พา​กัน​ร้องไห้​วุ่นวาย​ไป​ทำไม? เด็ก​นั้น​ไม่​ตาย, แต่​นอน​หลับ​อยู่.” พระ​องค์​จึง​กำชับ​ห้าม​เขา​แข็งแรง​ไม่ให้​บอก​ผู้ใด​ให้​รู้​เหตุการณ์​นี้, แล้ว​จึง​สั่ง​เขา​ให้​นำ​อาหาร​มา​ให้​เด็ก​นั้น​กิน”

‭‭มาระ​โก‬ ‭5‬:‭19‬, ‭34‬, ‭36‬, ‭39‬, ‭43‬ ‭TH1940‬‬

“จง​ถวาย​คำนับ​ด้วย​จุบ​พระ​บุตร​นั้น, เกลือก​ว่า​พระองค์​จะ​ทรง​พระ​พิ​โรธ​ขึ้น, ท่าน​ทั้ง​หลาย​ก็​จะ​ถึงแก่​พินาศ​ใน​ทาง​นั้น. ด้วย​อีก​สัก​หน่อย​หนึ่ง​ความ​พิ​โรธ​ของ​พระองค์​จะ​พลุ่ง​ขึ้น. ฝ่าย​บรรดา​คน​ที่​วางใจ​ใน​พระองค์​ก็​เป็นสุข”

‭‭บทเพลง​สรรเสริญ‬ ‭2‬:‭12‬ ‭TH1940‬‬

“พืช​ซึ่ง​ตก​ริม​หนทาง​นั้น​ได้แก่​พระ​วจนะ​ที่​หว่าน​แล้ว, และ​เมื่อ​บุคคล​ได้​ฟัง, ใน​ทันใด​นั้น​ซาตาน​ก็​มา​ชิง​เอา​พระ​วจนะ​ซึ่ง​หว่าน​ถูกใจ​เขา​นั้น​ไป​เสีย. พืช​ที่​ตก​ที่ดิน​มี​หิน​มาก​ดิน​น้อย​นั้น​ได้แก่​บุคคล​ที่​ได้​ยิน​พระ​วจนะ​ของ​พระ​เจ้า. และ​ใน​ทันใด​ก็​รับ​ด้วย​ความ​ชื่น​ชม​ยินดี, แต่​ว่า​ไม่​มี​ราก​ใน​ตัว​จึง​ได้​จำเริญ​อยู่​ชั่ว​เวลา​หนึ่ง, ครั้น​เกิด​โพย​ภัย​และ​การ​เคี่ยวเข็ญ​เพราะ​พระ​วจนะ​นั้น​เขา​จึง​สะดุด​กะ​ดาก​ไป. พืช​ซึ่ง​ตก​ที่​กลาง​หนาม​นั้น​ได้​แก่​บุคคล​ที่​ได้​ฟัง​พระ​วจนะ​ของ​พระ​เจ้า, แล้ว​ความ​ปรารภ​ปรารมภ์​ด้วย​โลก​นี้​และ​การ​ล่อลวง​แห่ง​ทรัพย์​สมบัติ​และ​ความ​โลภ​ใน​สิ่ง​อื่นๆ ก็​ปก​คลุม​พระ​วจนะ​นั้น​ไว้, จึง​ไม่​เกิดผล. พืช​ซึ่ง​หว่าน​ตก​ใน​ดิน​ดี​นั้น​ได้แก่​บุคคล​ที่​ได้​ยิน​พระ​วจนะ​ของ​พระ​เจ้า, และ​รับ​ไว้​ใน​ใจ, จึง​เกิดผล​สามสิบ​เท่า​บ้าง, หก​สิบ​เท่า​บ้าง, ร้อย​เท่า​บ้าง.””

‭‭มาระ​โก‬ ‭4‬:‭15‬-‭20‬ ‭TH1940‬‬

“ความ​สุข​ย่อม​มี​แก่​ผู้​ที่​

- ไม่​ดำเนิน​ตาม​คำ​ชักชวน​ของ​คน​ชั่ว

- ​และ​ไม่​ได้​ยืน​อยู่​ใน​ทาง​ของ​คน​กระทำ​ผิด,

- หรือ​นั่ง​อยู่​ใน​ที่นั่ง​ของ​คน​หมิ่นประมาท:

ความยินดี​ของ​ผู้​นั้น​อยู่​ใน

- ​พระ​บัญญัติ​ของ​พระ​ยะ​โฮ​วา;

- และ​เขา​คิด​รำพึง​อยู่​ใน​พระธรรม​ของ​พระองค์​ทั้ง​กลางวัน​และ​กลางคืน.

เขาจะ​เป็น​ดุจดัง​

- ต้นไม้​ที่​ปลูก​ไว้​ริม​ทาง​น้ำ,

- ซึ่ง​เกิด​ผล​ตาม​ฤดู,

- ใบ​ก็​ไม่​รู้​เหี่ยวแห้ง;

- และ​บรรดา​กิจการ​ที่​เขา​กระทำ​นั้น​ก็​เจริญ​ขึ้น.”

‭‭บทเพลง​สรรเสริญ‬ ‭1‬:‭1‬-‭3‬

“พระ​องค์​จึง​ตรัส​แก่​คน​ทั้ง​หลาย​ว่า, “ใน​วัน​ซะ​บา​โต​ควร​จะ​ทำ​การ​ดี​หรือๆ ควร​จะ​ทำ​การ​ชั่ว, จะ​ช่วยชีวิต​ดี​หรือๆ จะ​ผลาญ​ชีวิต​เสีย​ดี?” ฝ่าย​คน​ทั้ง​ปวง​ก็​นิ่ง​อยู่. เมื่อ​พระ​องค์​ทอด​พระ​เนตร​ดู​รอบ​ด้วย​พระ​พิโรธ, มี​พระทัย​เป็น​ทุกข์​เพราะ​ใจ​เขา​แข็ง​กะด้าง​นัก. พระ​องค์​จึง​ตรัส​แก่​คน​มือ​ลีบ​นั้น​ว่า, “จง​เหยียด​มือ​ออก​เถิด.” เขา​ก็​เหยียด​ออก, และ​มือ​นั้น​ก็​หาย​เป็น​ปกติ.

แต่​ผู้ใด​จะ​กล่าว​คำ​หมิ่น​ประมาท​ต่อ​พระ​วิญญาณ​บริสุทธิ์, จะ​โปรด​ยก​ให้​ผู้​นั้น​ไม่ได้​เลย, แต่​ผู้​นั้น​เป็น​ผู้​ซึ่ง​สมควร​ปรับ​โทษ​เป็น​นิตย์.”

พระ​องค์​ทรง​ทอด​พระ​เนตร​ดู​คน​ที่​นั่ง​ล้อม​รอบ​นั้น​แล้ว​ตรัส​ว่า, “นี่​คือ​มารดา​และ​พี่​น้อง​ของ​เรา ด้วย​ว่า​ผู้ใด​จะ​ประพฤติ​ตาม​นํ้า​พระทัย​พระ​เจ้า, ผู้​นั้น​แหละ​เป็น​พี่​น้อง​ชาย​หญิง​และ​มารดา​ของ​เรา.””

‭‭มาระ​โก‬ ‭3‬:‭4‬-‭5‬, ‭29‬, ‭34‬-‭35‬ ‭TH1940‬‬

“โบ​อัศ​จึง​กล่าว​แก่​ผู้เฒ่าผู้แก่​และ​พล​ไพร่​ทั้ง​หลาย​ว่า, ท่าน​ทั้ง​หลาย​จง​เป็น​พะ​ยาน​ใน​วันนี้​ว่า, เรา​ได้​ซื้อ​จาก​นาง​นา​อะ​มี​สิ่ง​สาร​พัตร​ของ​อะลี​เมะ​เล็ค, และ​ของ​คิล​โยน​และ​มา​โลน​แล้ว. อนึ่ง, รูธ​หญิง​ชาติ​โม​อาบ​ภรรยา​ของ​มา​โลน​นั้น, เรา​ได้​ซื้อ​เป็น​ภรรยา​ของ​เรา​ด้วย, เพื่อ​จะ​ได้​เชิดชู​นาม​ของ​ผู้ตาย​นั้น​ไว้​ที่​มรดก​ของ​ท่าน, และ​เพื่อ​นาม​ผู้ตาย​นั้น​จะ​มิได้​ตัดขาด​ไป​จาก​ท่ามกลาง​พี่น้อง​หรือ​จาก​พวก​ประชุม​ที่​ประตู​นี้: ท่าน​ทั้ง​หลาย​จง​เป็น​พะ​ยาน​ใน​วันนี้​ด้วย​เถิด.”

‭‭ประวัติ​นาง​รูธ‬ ‭4‬:‭9‬-‭10‬ ‭TH1940‬‬

“ใน​เดือน​ห้า​ขึ้น​สิบ​ค่ำ, เป็น​ปี​ที่​สิบ​เก้า​ที่​นะ​บูคัศเนซัร​เจ้าเมือง​บาบู​โลน​เสวย​ราชย์​นั้น, นะ​บู​ซา​ระ​ดาร​แม่ทัพ​ที่​ได้​ปรนนิบัติ​เจ้าเมือง​บาบู​โลน​นั้น, ก็​มา​ถึง​เมือง​ยะ​รู​ซา​เลม. แล​ได้​เผาไหม้​วิหารแห่ง​พระ​ยะ​โฮ​วา, แล​วัง​กษัตริย์​แล​บรรดา​ตึก​เรือน​แห่ง​เมือง​ยะ​รู​ซา​เลม, แล​บรรดา​ตึก​เรือน​แห่ง​คน​ผู้ใหญ่​นั้น, นะ​บู​ซา​ระ​ดาร​ได้​เผา​ไฟ​เสีย​หมด.”

‭‭ยิ​ระ​มะ​ยา‬ ‭52‬:‭12‬-‭13‬ ‭TH1940‬‬

“เมื่อ​พระ​เยซู​ทรง​เห็น​ความ​เชื่อ​ของ​เขา. พระ​องค์​จึง​ตรัส​แก่​คน​ง่อย​นั้น​ว่า. “ลูก​เอ๋ย. ความผิด​ของ​เจ้า​ทรง​โปรด​ยก​เสีย​แล้ว.” แต่​ว่า​เพื่อ​ท่าน​ทั้ง​หลาย​จะ​ได้​รู้​ว่า บุตร​มนุษย์​มี​อำนาจ​จะ​โปรด​ยก​โทษ​ใน​แผ่น​ดิน​โลก​ได้.” พระ​องค์​จึง​ตรัส​แก่​คน​ง่อย​ว่า. “เรา​สั่ง​เจ้า​ว่า, จง​ลุก​ขึ้น​ยก​ที่​นอน​ไป​ยัง​บ้าน​ของ​ตน​เถิด.” ครั้น​พระ​เยซู​ทรง​ได้​ยิน​ดังนั้น, จึง​ตรัส​แก่​เขา​ว่า, “คน​ปกติ​ไม่​ต้องการ​หมอ, แต่​คน​เจ็บ​ต้อง​การ​หมอ เรา​มิได้​มา​เพื่อ​จะ​เรียก​คน​ชอบ​ธรรม, แต่​มา​เรียก​คน​บาป.” ไม่​มี​ผู้ใด​เอา​ท่อน​ผ้า​ทอ​ใหม่​มา​ปะ​เสื้อ​เก่า ถ้า​ทำ​อย่าง​นั้น​ท่อน​ผ้า​ทอ​ใหม่​ที่​ปะ​เข้า​นั้น​จะ​ทำ​ให้​เสื้อ​เก่า​ขาด​กว้าง​ออกไป​อีก. และ​ไม่​มี​ผู้ใด​เอา​น้ำ​องุ่น​ใหม่​มา​ใส่​ไว้​ใน​ถุง​หนัง​เก่า ถ้า​ทำ​อย่าง​นั้น​น้ำ​องุ่น​ใหม่​จะ​ทำ​ให้​ถุง​เก่า​นั้น​ขาด​ไป, ทั้ง​น้ำ​องุ่น​และ​ถุง​ก็​จะ​เสีย​ไป​ด้วยกัน. แต่นํ้า​องุ่น​ใหม่​นั้น​ต้อง​ใส่​ไว้​ใน​ถุง​หนัง​ใหม่.” พระ​องค์​จึง​ตรัส​แก่​เขา​ว่า. “วัน​ซะ​บา​โต​นั้น​ตั้ง​ไว้​สำหรับ​มนุษย์. มิใช่​ตั้ง​มนุษย์​ไว้​สำหรับ​วัน​ซะ​บา​โต เหตุ​ฉะนั้น​บุตร​มนุษย์​เป็น​เจ้า​แห่ง​วัน​ซะ​บา​โต​ด้วย.””

‭‭มาระ​โก‬ ‭2‬:‭5‬, ‭10‬-‭11‬, ‭17‬, ‭21‬-‭22‬, ‭27‬-‭28‬ ‭TH1940‬‬

“เรา​เป็น​ญาติ​มี​หน้าที่​จะ​ไถ่​เจ้า​ก็​จริงอยู่: แต่ทว่า​ยัง​มี​ญาติ​ผู้​หนึ่ง​สนิท​กว่า​เรา​อีก. คืน​นี้​จง​รอ​ไว้​ก่อน, ต่อ​พรุ่งนี้​เช้า, ถ้า​ท่าน​ผู้​นั้น​จะ​รับหน้า​ที่​ไถ่​เจ้า, ก็​ให้​ท่าน​ไถ่​เถิด; ถ้า​แม้น​ท่าน​ผู้​นั้น​จะ​ไม่​พอใจ​รับ, พระ​ยะ​โฮ​วา​ทรง​พระชนม์​อยู่​แน่​ฉันใด, เรา​จะ​รับหน้า​ที่​ญาติ​ไถ่​เจ้า​แน่​ฉันนั้น: แม่ผัว​จึง​พูด​ว่า, ลูก​เอ๋ย จง​นั่ง​คอย​อยู่​ที่นี่, กว่า​จะ​ได้​รู้​ว่าความ​ข้อ​นั้น​จะ​เกิด​เหตุ​อย่างไร: เพราะว่า​ท่าน​ผู้​นั้น​จะ​ไม่​หยุด​เลย, กว่า​ท่าน​จะ​ได้​สิ่ง​นั้น​สำเร็จ​แล้ว​ใน​วันนี้”

‭‭ประวัติ​นาง​รูธ‬ ‭3‬:‭12‬-‭13‬, ‭18‬

“จง​หนี​จาก​ที่​ท่ามกลาง​เมือง​บาบู​โลน, แล​ให้​รอด​ชีวิต​ของ​ตัว​ทุกๆ คน, อย่า​ให้​ความ​ฉิบหาย​มา​ถึง​ตัว​เพราะ​บาป​แห่ง​เมือง​บาบู​โลน, เพราะ​เวลา​นี้​เป็น​วัน​กำหนด​ความ​กริ้ว​แห่ง​พระ​ยะ​โฮ​วา, พระองค์​จะ​ให้​ความ​ตอบแทน​คืน​แก่​เมือง​บาบู​โลน. พระ​ยะ​โฮ​วา​ได้​นำ​ความ​ชอบธรรม​ของ​พวกเรา​ออก​มา​แล้ว, มา​เถิด, ให้​พวกเรา​ป่าวประกาศ​ภาระ​ธุระ​แห่ง​พระ​ยะ​โฮ​วา​พระเจ้า​ของ​พวกเรา​ใน​เมือง​ซี​โอน. ผู้​ที่​เป็น​ส่วน​แห่ง​ยา​โค​บ​ก็​ไม่​เหมือน​รูป​พระ​เหล่านั้น, เพราะ​พระองค์​เป็น​ผู้​ประดิษฐาน​แต่​บรรดา​ทุกสิ่ง​ทั้งปวง, แล (พวก​ยิศ​รา​เอล) เป็น​กิ่ง​สาขา​แห่ง​ที่​มฤ​ดก​ของ​พระองค์, นาม​ชื่อ​ของ​พระองค์​คือ​พระ​ยะ​โฮ​วา​แห่ง​พล​โยธา​ทั้ง​หลาย ดูกร​ไพร่พล​ของ​เรา, เจ้า​ทั้ง​หลาย​จง​ออก​มา​แต่​ท่ามกลาง​เมือง​บาบู​โลน, แล​เจ้า​ทุกคน​จง​เอาชีวิต​ของ​ตัว​ให้​พ้น​ความ​พิ​โร​ธ​อัน​กล้า​แห่ง​พระ​ยะ​โฮ​วา​เถิด.”

‭‭ยิ​ระ​มะ​ยา‬ ‭51‬:‭6‬, ‭10‬, ‭19‬, ‭45‬ ‭TH1940‬‬