“เขา​ทั้ง​หลาย​จะ​ไต่ถาม​ด้วย​ทาง​ที่​จะ​ไป​เมือง​ซี​โอน, มี​หน้า​ของ​เขา​ตั้ง​ตรง​ไป​ยัง​เมือง​ซี​โอน, บอก​ว่า, มา​เถิด, ให้​เรา​ท่าน​ทั้ง​หลาย​เอา​ตัว​เรา​เข้า​แก่​พระ​ยะ​โฮ​วา, เป็น​ไมตรี​สัญญา​ตั้ง​เป็นนิตย์​ถาวร​ที่​จะ​ลืม​ไป​มิได้​เถิด จง​เลื่อน​หนี​ออก​จาก​ที่​ท่ามกลาง​เมือง​บาบู​โลน, แล​ไป​จาก​ประเทศ​แห่ง​เคเซ็ด, แล​ให้​เป็น​เหมือน​อย่าง​แพะ​ตัวผู้​ที่​ได้​นำ​ฝูง​แพะ​ไป​นั้น​เถิด มี​เสียงร้อง​แห่ง​ชาวเมือง​ที่​ได้​หนี​ไป​พ้น​ออก​จาก​ประเทศ​เมือง​บาบู​โลน, เพื่อ​จะ​ได้​ป่าวประกาศ​ใน​เมือง​ซี​โอน, ซึ่ง​ความ​พิ​โร​ธ​แห่ง​พระ​ยะ​โฮ​วา​พระเจ้า​ของ​เรา, คือ​การแก้แค้นแห่ง​วิหารของ​พระองค์. เหตุ​ฉะนี้​เจ้า​ทั้ง​หลาย​จง​สะ​ดับ​ฟัง​ความ​ดำริ​แห่ง​พระ​ยะ​โฮ​วา, ที่​พระองค์​ได้​ดำริ​ต่อสู้​เมือง​บาบู​โลน, แล​การ​ที่​พระองค์​ได้​ตั้ง​พระทัย​จะ​พา​ต่อสู้​แผ่น​ดิน​ประเทศ​ชาติ​เคเซ็ด, แท้จริง​ผู้เล็กน้อย​ที่สุด​ใน​ฝูงนั้น​เขา​จะ​ชักนำ​ออก​มา​ภายนอก, แท้จริง​พระองค์​จะ​กระทำ​ที่อยู่​ของ​เขา​ทั้งปวง​ (เคเซ็ด) นั้น​เป็น​ที่​ร้าง​เปลี่ยว​ด้วย​เขา.”

‭‭ยิ​ระ​มะ​ยา‬ ‭50‬:‭5‬, ‭8‬, ‭28‬, ‭45‬

“เสียง​ผู้​ร้อง​ใน​ป่า​ว่า, “จง​จัดแจง​ทาง​ของ​พระ​เจ้า, จง​กระทำ​มรคา​ของ​พระ​องค์​ให้​ตรง​ไป,” และ​ได้​ประกาศ​ว่า, “พระ​องค์​ผู้​จะ​เสด็จ​มา​ภาย​หลัง​เรา​เป็น​ใหญ่​กว่า​เรา​อีก. ซึ่ง​เรา​จะ​น้อม​ตัว​ลง​แก้​สาย​ฉลอง​พระ​บาท​ของ​พระ​องค์​ก็​หา​สมควร​ไม่. เมื่อ​พระ​องค์​เสด็จ​ขึ้นมา​จาก​น้ำ, ใน​ทันใด​นั้น​ก็​ทรง​เห็น​ท้อง​ฟ้า​แหวก​ออก, และ​พระ​วิญญาณ​ลง​มา​บน​พระ​องค์​ดุจ​นกพิลาป แล้ว​มี​พระ​สุ​รเสียง​ตรัส​จาก​ฟ้า​ว่า, “ท่าน​เป็น​บุตร​ที่​รัก​ของ​เรา, เรา​ชอบ​ใจ​ท่าน​มาก.” ก่อน​ให้​เขา​ไป​พระ​องค์​จึง​กำชับ​ผู้​นั้น​ตรัส​แก่​เขา​ว่า. “อย่า​บอก​เล่า​แก่​ผู้ใด​เลย​แต่​จง​ไป​สำแดง​ตัว​แก่​ปุโรหิต. และ​ถวาย​เครื่อง​บูชา​สำหรับ​คน​ที่​หาย​โรค​เรื้อน​แล้ว, ตาม​ซึ่ง​โม​เซ​ได้​สั่ง​ไว้. เพื่อ​เป็น​พะยาน​ต่อ​คน​ทั้ง​หลาย. แต่​คน​นั้น​เมื่อ​ออกไป​แล้ว​ก็​ตั้ง​ต้น​ป่าว​ร้อง​มากมาย. ให้​เนื้อ​ความ​นั้น​เลื่อง​ลือ​ไป. จน​พระ​องค์​จะ​เข้า​ไป​ใน​เมือง​โดย​เปิดเผย​ต่อไป​ไม่ได้ แต่​ต้อง​อยู่​ภายนอก​ใน​ที่​สงัด. และ​มี​คน​ทุก​แห่ง​ทุก​ตำบล​มา​หา​พระ​องค์”

‭‭มาระ​โก‬ ‭1‬:‭3‬, ‭7‬, ‭10‬-‭11‬, ‭43‬-‭45‬ ‭TH1940‬‬

“แล​้วโบอาสจึงพู​ดก​ับรูธว่า “ลูกสาวเอ๋ย ขอฟังหน่อย อย่าไปเก็บข้าวที่นาอื่น หรือทิ้งนานี้ไปเสียเลย จงอยู่​ใกล้​ๆสาวใช้ของฉัน ตาของเจ้าจงมองดูตามนาที่เขากำลังเก็บเกี่ยวกันอยู่ แล้วก็​จงติดตามเขาไป ฉันได้สั่งพวกหนุ่มๆมิ​ให้​รบกวนเจ้าแล้วมิ​ใช่​หรือ เมื่อเจ้ากระหายน้ำก็เชิญไปที่​หม้อน้ำ ดื่​มน​้ำซึ่งคนหนุ่มๆตักไว้” รู​ธก็ซบหน้าน้อมตัวลงถึ​งด​ินและพูดว่า “ทำไมดิฉันจึงได้รับความกรุณาในสายตาของท่าน ท่านจึงเอาใจใส่​ดิ​ฉันในเมื่​อด​ิฉันเป็นแต่เพียงคนต่างด้าว” แต่​โบอาสตอบนางว่า “​ทุ​กอย่างที่​เจ้​าได้​ปฏิบัติ​ต่อแม่​สามี​ของเจ้าตั้งแต่​สามี​ของเจ้าสิ้นชีวิตแล้​วน​ั้น มี​คนมาเล่าให้ฉันฟังหมดแล้ว และเขาบอกด้วยว่า เจ้​ายอมจากบิดามารดาและบ้านเกิดเมืองนอนของเจ้า มาอยู่กับชนชาติ​ที่​เจ้​าไม่​รู้​จักมาก่อน ขอพระเยโฮวาห์ทรงตอบแทนการงานของเจ้าตามที่​เจ้​าได้กระทำมาแล้​วน​ั้นเถิด และขอให้พระเยโฮวาห์พระเจ้าของชนชาติอิสราเอลซึ่งเจ้าเข้ามาวางใจอยู่​ใต้​ปี​กของพระองค์​นั้น จงทรงปูนบำเหน็​จอ​ันบริบู​รณ​์​แก่​เจ้า​””

‭‭ “นาโอมีพูดกับลูกสะใภ้ว่า “ขอองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงอวยพรเขาด้วยเถิด พระองค์ทรงเมตตากรุณา ทั้งต่อคนที่ยังมีชีวิตอยู่และคนที่ตายจากไปอย่างไม่หยุดยั้ง คนคนนี้เป็นญาติสนิทคนหนึ่งของเราซึ่งจะช่วยไถ่ได้””

‭‭นางรูธ‬ ‭2‬:‭8-12, KJV 20‬ ‭TNCV‬‬

“พระ​เยซู​เจ้า​จึง​เสด็จ​มา​ใกล้ๆ แล้ว​ตรัส​แก่​เขา​ว่า, “ฤทธา​นุ​ภาพ​ทั้งสิ้น​ใน​สวรรค์​ก็​ดี, ใน​แผ่น​ดิน​โลก​ก็​ดี, ทรง​มอบ​ไว้​แก่​เรา​แล้ว. เหตุ​ฉะนั้น​ท่าน​ทั้ง​หลาย​จง​ออกไป​สั่ง​สอน​ชน​ทุก​ประเทศ​ให้​เป็น​สาวก. ให้​รับ​บัพ​ติศ​มา​ใน​นาม​แห่ง​พระ​บิดา​และ​พระ​บุตร​และ​พระ​วิญญาณ​บริสุทธิ์ สอน​เขา​ให้​ถือ​รักษา​สิ่ง​สาร​พัตร​ซึ่ง​เรา​ได้​สั่ง​พวก​ท่าน​ไว้ นี่​แหละ, เรา​จะ​อยู่​กับ​ท่าน​ทั้ง​หลาย​เสมอ​ไป​เป็น​นิตย์​กว่า​จะ​สิ้น​โลก.””

‭‭มัดธาย‬ ‭28‬:‭18‬-‭20‬ ‭TH1940‬‬

“เอโดมจะกลายเป็​นที​่​รกร้าง ทุ​กคนที่ผ่านเอโดมจะตกตะลึง และจะเย้ยหยันในภัยพิบั​ติ​ทั้งสิ้นของมัน”

‭‭เยเรมีย์‬ ‭49‬:‭17‬ ‭KJV‬‬

“รูธ​ตอบ​ว่า, ขอ​อย่า​สั่ง​ให้​ฉัน​ละทิ้ง, หรือ​กลับ​จาก​ติดตาม​แม่​เลย: ด้วยว่า​แม่​จะ​ไป​ไหน, ฉัน​จะ​ไป​ด้วย; แม่​จะ​อาศัย​อยู่​ที่ไหน, ฉัน​จะ​อาศัย​อยู่​ที่​นั้น​ด้วย: ญาติพี่น้อง​ของ​แม่, จะ​เป็น​ญาติพี่น้อง​ของ​ฉัน, และ​พระเจ้า​ของ​แม่​จะ​เป็น​พระเจ้า​ของ​ฉัน​ด้วย: แม่​สิ้นชีพ​ที่ไหน, ฉัน​จะ​สิ้นชีพ​ที่​นั้น, แล้ว​จะ​ฝัง​อยู่​ที่​นั้น: ขอ​พระ​ยะ​โฮ​วา​ทรง​กระทำ​ดังนี้​แก่​ฉัน, และ​ยิ่ง​กว่า​นี้​อีก, ความ​มรณะ​สิ่ง​เดียว​ที่​จะ​ทำ​ให้​แม่​กับ​ฉัน​ขาด​จาก​กันและกัน​ได้. ครั้น​นาง​นา​อะ​มี​เห็น​ว่า​รูธ​ตั้งใจ​จะ​ไป​ด้วย​จ​ริงๆ ก็​หา​ได้​พูด​เรื่อง​นี้​ต่อไป​อีก​ไม่”

‭‭ประวัติ​นาง​รูธ‬ ‭1‬:‭16‬-‭18‬ ‭TH1940‬‬

“เมื่อ​พระ​เยซู​ทรง​ยืน​อยู่​ตรง​หถ้า​เจ้า​เมืองๆ จึง​ถาม​ว่า, “ท่าน​เป็น​กษัตริย์​ของ​ชาติ​ยู​ดาย​หรือ” พระ​เยซู​ตรัส​ตอบ​ว่า, “ท่าน​ว่า​ถูก​แล้ว.” แต่​เมื่อ​พวก​ปุโรหิต​ใหญ่​และ​ผู้​เฒ่า​ได้​ฟ้อง​กล่าวโทษ​พระ​องค์, พระ​องค์​มิได้​ทรง​ตอบ​ประการ​ใด. เมื่อ​มาถึง​ตำบล​หนึ่ง​ที่​เรียกว่าโฆ​ละโฆธา​แปลว่า​กะโหลก​ศีรษะ, เขา​ให้​พระ​องค์​เสวย​น้ำ​องุ่น​เปรี้ยว​ระคน​กับ​ดี เมื่อ​พระ​องค์​ทรง​ชิม​ก็​ไม่​เสวย. คน​ทั้ง​ปวง​ที่​เดิน​ผ่าน​ไป​มา​นั้น​ได้​สั่น​ศีรษะ​และ​กล่าว​เยาะ​เย้ย​พระ​องค์, พวก​ปุโรหิต​ใหญ่​กับ​พวก​อาลักษณ์​และ​ผู้​เฒ่า​ก็​เยาะ​เย้ย​พระ​องค์​, ถึง​โจร​ที่​ต้อง​ตรึง​ไว้​กับ​พระ​องค์​ก็​ยัง​กล่าว​คำ​หยาบ​ช้า​ต่อ​พระ​องค์​เหมือนกัน ครั้น​ประมาณ​สาม​นาฬิกา​หลัง​เที่ยง​พระ​เยซู​ทรง​เปล่ง​เสียง​ดัง​ว่า, “เอ​ลีๆ ลา​มา​ซะบัค​ทานี?” แปล​ว่า, “พระ​เจ้า​ข้าๆ เหตุ​ไฉน​พระ​องค์​ทรง​ทอดทิ้ง​ข้าพ​เจ้า​เสีย?” ฝ่าย​พระ​เยซู​ทรง​เปล่ง​เสียง​ดัง​อีก​ครั้ง​หนึ่ง, แล้ว​ทรง​ปลง​พระ​ชนม์. และ​นี่​แน่ะ ม่าน​ใน​วิหารก็​ขาด​ออก​เป็น​สอง​ท่อน​ตั้งแต่​บน​ตลอด​ล่าง แผ่น​ดิน​ก็​ไหว ศิลา​ก็​แตก​ออก​จาก​กัน ส่วน​นาย​ร้อย​และ​คน​ที่​เฝ้า​พระ​ศพ​พระ​เยซู​อยู่​ด้วยกัน, เมื่อ​ได้​เห็น​แผ่น​ดินไหว​และ​การ​ทั้ง​ปวง​ซึ่ง​บังเกิด​ขึ้น​นั้น, ก็​พา​กัน​กลัว​ยิ่ง​นัก​จึง​พูด​กัน​ว่า. “แท้จริง​ท่าน​ผู้​นี้​เป็น​พระ​ราช​บุตร​ของ​พระ​เจ้า.””

‭‭มัดธาย‬ ‭27‬:‭11‬-‭12‬, ‭33‬-‭34‬, ‭39‬, ‭41‬, ‭44‬, ‭46‬, ‭50‬-‭51‬, ‭54‬ ‭TH1940

“เพราะว่าเจ้าได้วางใจ ในที่กำบังเข้มแข็งและในทรัพย์สมบัติของเจ้า เจ้าจะต้องถูกยึดด้วย และพระเคโมชจะต้องถูกกวาดไปเป็นเชลย พร้อมกับปุโรหิตและเจ้านายของเขา <<โมอับสบายตั้งแต่หนุ่มๆมา และได้ตกตะกอน มันไม่ได้ถูกถ่ายออกจากภาชนะนี้ไปภาชนะนั้น หรือต้องถูกกวาดไปเป็นเชลย ดังนั้น รสจึงยังอยู่ในนั้น และกลิ่นก็ไม่เปลี่ยนแปลง พระเจ้าตรัสว่า <<เพราะฉะนั้น ดูเถิด วันเวลาจะมาถึง เมื่อเราจะส่งผู้ถ่ายเทมาให้เขาเพื่อถ่ายเทเขา และเทภาชนะของเขาให้เกลี้ยง และทุบไหของเขาให้แตกเป็นชิ้นๆ <<จงทำให้เขามึนเมา เพราะว่าเขาได้พองตัวขึ้นต่อพระเจ้า เพราะฉะนั้นโมอับจะต้องกลิ้งเกลือกอยู่ในอาเจียนของตัว และเขาจะถูกเยาะเย้ยด้วย เราได้ยินถึงความเห่อเหิมของโมอับ เขาเห่อเหิมมาก ได้ยินถึงความยโส ความเห่อเหิมของเขา และความจองหองของเขา และถึงความยกตนข่มท่านในใจของเขา โมอับจะถูกทำลายและไม่เป็นชนชาติหนึ่งอีกต่อไป เพราะว่าเขาพองตัวขึ้นต่อพระเจ้า”

‭‭เยเรมีย์‬ ‭48‬:‭7‬, ‭11‬-‭12‬, ‭26‬, ‭29‬, ‭42‬ ‭TH1971‬‬

“โอ้​ท่าน​กะ​บี่​แห่ง​พระ​ยะ​โฮ​วา, จะ​เป็น​ไป​นาน​สัก​กี่มากน้อย​ ท่าน​จึง​จะ​หยุด​เสีย, ใส่​ตัว​ท่าน​ไว้​ใน​ฝัก​ของ​ท่าน​ให้​เงียบ, แล​ให้​หยุด​เสีย​เถิด. กะ​บี่​นั้น​จะ​หยุด​เสีย​ที่ไหนได้, ด้วย​เห็น​ว่า​พระ​ยะ​โฮ​วา​ได้​กำชับ​กะ​บี่​นั้น, ให้​ไป​ต่อสู้​เมือง​อัศ​คะ​โลน, แล​ต่อสู้​ชายทะเล, พระองค์​ได้​จัดแจง​ใช้​ให้​กะ​บี่​ไป​ถึง​ที่นั่น”

‭‭ยิ​ระ​มะ​ยา‬ ‭47‬:‭6‬-‭7‬ ‭TH1940‬‬

“ในสมัยนั้นไม่มีกษัตริย์ในอิสราเอล ต่างก็ทำตามที่ตนเองเห็นชอบ”

‭‭ผู้วินิจฉัย‬ ‭21‬:‭25‬ ‭THSV11‬‬