“พวกยิศราเอลยกขึ้นไปถึงเบธเอล, ทูลถามพระเจ้าว่า, ใครจะนำหน้าพวกข้าพเจ้าทั้งหลายขึ้นไปรบตระกูลเบ็นยามิน? พระยะโฮวาทรงตรัสว่า, “ยูดาเป็นตระกูลนำหน้า,” วันนั้นพวกเบ็นยามินออกจากเมืองฆิบอา, ฟันฆ่าพวกยิศราเอลล้มตายสองหมื่นสองพันคน. พวกยิศราเอลขึ้นไปเฝ้าพระยะโฮวา, ร้องไห้จนเวลาเย็น, ทูลถามพระยะโฮวาว่า, จะให้ข้าพเจ้าไปทำสงครามต่อตระกูลเบ็นยามินพี่น้องข้าพเจ้าอีกหรือ? พระยะโฮวาทรงตรัสตอบว่า, “จงขึ้นไปสู้เขาเถิด.” พวกเบ็นยามินก็ออกจากเมืองฆิบอาเข้ารบพุ่งในวันที่สองนั้น, และฆ่าฟันพลทหารยิศราเอลที่ถือดาบล้มตายอีกหมื่นแปดพันคน. บรรดาพวกยิศราเอลทั้งสิ้น, ก็ขึ้นไปยังเบธเอลเพื่อเฝ้าพระยะโฮวา, และร้องไห้ถือศีลอดอาหาร, ในที่นั่นวันนั้น, จนเวลาเย็นแล้ว, ถวายเครื่องบูชายัญ, กับเครื่องบูชาเพื่อความสุขสำราญแก่พระยะโฮวา. พวกยิศราเอลจึงทูลพระยะโฮวา, ด้วยคราวนั้นหีบสัญญาไมตรีแห่งพระเจ้าก็อยู่ที่นั่น. ฟีนะฮาศ, บุตรเอละอาซารๆ บุตรอาโรน, ได้ยืนเฝ้าอยู่ตรงหีบนั้นทูลถามว่า, พระองค์จะให้ข้าพเจ้าไปทำศึกต่อเผ่าพันธุ์เบ็นยามินพี่น้องข้าพเจ้าอีกหรือๆ จะให้เลิกเสีย? พระยะโฮวาจึงตรัสว่า, “จงขึ้นไปเถิด; ด้วยพรุ่งนี้เราจะมอบเขาไว้ในมือพวกเจ้า.” พระยะโฮวาทรงบันดาลให้พวกเบ็นยามินแพ้แก่พวกยิศราเอล ๆ ก็ฟันฆ่าทหารเบ็นยามินที่ถือดาบตายสองหมื่นห้าพันกับร้อยคนในวันนั้น”
วินิจฉัย 20:18, 21, 23, 25-28, 35 TH1940
