“ทูต​พระ​ยะ​โฮ​วา​ตรัส​แก่​มา​โน​ฮา​ว่า, ถึง​เจ้า​จะ​ให้​รอ​อยู่, เรา​จะ​ไม่​กิน​อาหาร​ของ​เจ้า: แม้น​เจ้า​จะ​ทำ​เครื่องบูชา​เผา, จง​ทำ​ถวาย​แก่​พระ​ยะ​โฮ​วา​เถิด, ด้วย​มา​โน​ฮา​ไม่​รู้​ว่า​ท่าน​องค์​นี้​เป็น​พระ​ยะ​โฮ​วา.”

‭‭วินิจฉัย‬ ‭13‬:‭16‬

“มีชายแปดสิบคนมาจากเมืองเชเคมและเมืองชิโลห์ และเมืองสะมาเรีย มีหนวดเคราโกนเสียและเสื้อผ้าขาด และตามตัวมีรอยเชือด นำเครื่องธัญญบูชาและกำยานมาถวายที่พระวิหารของพระเจ้า และอิชมาเอลบุตรเนธานิยาห์มาจากมิสปาห์ พบเขาเหล่านั้นเข้า อิชมาเอลเดินมาพลางร้องไห้พลาง เมื่อเขาพบคนเหล่านั้นจึงพูดกับเขาทั้งหลายว่า <<เชิญเข้ามาหาเกดาลิยาห์บุตรอาหิคัมเถิด>> เมื่อเขาทั้งหลายเข้ามาในเมือง อิชมาเอลบุตรเนธานิยาห์และคนที่อยู่กับท่าน ก็ฆ่าเขาทั้งหลายเสีย และโยนเขาลงไปในที่ขังน้ำ”

‭‭เยเรมีย์‬ ‭41‬:‭5‬-‭7‬ ‭TH1971‬‬

“แล้ว​ตรัส​ว่า, “เรา​กล่าว​แก่​ท่าน​ทั้ง​หลาย​ตาม​จริง​ว่า, ถ้า​พวก​ท่าน​ไม่​กลับ​ใจ​เป็น​เหมือน​เด็ก​เล็กๆ, ท่าน​จะ​เข้า​ใน​แผ่น​ดิน​สวรรค์​ไม่ได้​เลย. อย่าง​นั้น​แหละ​พระ​บิดา​ของ​ท่าน​ผู้​อยู่​ใน​สวรรค์​ไม่​ปรารถนา​ให้​ผู้​เล็กน้อย​เหล่านี้​สัก​คน​หนึ่ง​พินาศ​ไป​เลย “หาก​ว่า​พี่​น้อง​ของ​ท่าน​ผู้​หนึ่ง​ทำ​ผิด​ต่อ​ท่าน. จง​ไป​แจ้ง​ความผิด​นั้น​แก่​เขา​สอง​ต่อ​สอง​เท่านั้น​ถ้า​เขา​ฟัง​ท่าน. ก็​จะ​คืน​ดี​เป็น​พี่​น้อง​กัน​อีก. ถ้า​ท่าน​ขาด​เมตตา​จิตต์​ไม่​ยก​ความผิด​ให้​พี่​น้อง​ของ​ท่าน​ทุก​คน. พระ​บิดา​ของ​เรา​ผู้​สถิต​ใน​สวรรค์​จะ​ทรง​กระทำ​แก่​ท่าน​ทั้ง​หลาย​อย่าง​นั้น​แหละ.””

‭‭มัดธาย‬ ‭18‬:‭3‬, ‭14‬-‭15‬, ‭35‬ ‭TH1940‬‬

“พระวจนะซึ่งมาจากพระเจ้าถึงเยเรมีย์ หลังจากที่เนบูซาระดานผู้บัญชาการทหาร รักษาพระองค์ได้ปล่อยให้ท่านไปจากรามาห์ ครั้งเมื่อเขาจับท่านตีตรวนมาพร้อมกับ เชลยพวกกรุงเยรูซาเล็มและยูดาห์ ผู้ที่ต้องถูกกวาดไปเป็นเชลยยังบาบิโลน ผู้บัญชาการทหารรักษาพระองค์ได้ นำเยเรมีย์มาแล้วพูดกับท่านว่า <<พระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านทรงประกาศโทษต่อสถานที่นี้ พระเจ้าทรงกระทำให้เป็นไปและทรงกระทำ ตามที่พระองค์ตรัสไว้ เพราะท่านทั้งหลายได้กระทำบาปต่อพระเจ้า และไม่เชื่อฟังพระสุรเสียงของพระองค์ สิ่งนี้จึงได้เป็นมาเหนือท่าน ดูเถิด วันนี้ข้าพเจ้าปล่อยท่านจากโซ่ตรวนที่มือของท่าน ถ้าท่านเห็นชอบที่จะมายังกรุงบาบิโลนกับข้าพเจ้า ก็จงมาเถิด ข้าพเจ้าจะดูแลท่านให้ดี แต่ถ้าท่านไม่เห็นชอบที่จะมายังกรุงบาบิโลนกับข้าพเจ้า ก็อย่ามา ดูซิ แผ่นดินทั้งหมดนี้อยู่ต่อหน้าท่าน ท่านจะไปที่ไหนก็ได้ตามแต่ท่านเห็นดีเห็นชอบที่จะไป ถ้าท่านยังอยู่ที่นี่ ท่านจงกลับไปหาเกดาลิยาห์บุตรอาหิคัม ผู้เป็นบุตรชาฟานผู้ซึ่งพระราชาแห่งบาบิโลนได้ แต่งตั้งให้เป็นผู้ว่าราชการบรรดาหัวเมืองยูดาห์ และอยู่กับเขาท่ามกลางประชาชน หรือจะไปที่ใดที่ท่านเห็นชอบจะไปก็ได้ ผู้บัญชาการทหารรักษาพระองค์ จึงสั่งอนุมัติเสบียงและให้ของขวัญ แก่เยเรมีย์ แล้วก็ปล่อยท่านไป เยเรมีย์ก็ไปหาเกดาลิยาห์ บุตรอาหิคัมที่มิสปาห์ และอาศัยอยู่กับเขาท่ามกลางประชาชน ซึ่งเหลืออยู่ในแผ่นดินนั้น”

‭‭เยเรมีย์‬ ‭40‬:‭1‬-‭6‬ ‭TH1971‬‬

“ฝ่ายคนเอฟราอิมมาพร้อมกัน ข้ามไปทางเหนือ พู​ดก​ับเยฟธาห์​ว่า “​เหตุ​ใดท่านยกข้ามไปรบคนอัมโมน แต่​ไม่​เรียกเราไปด้วย เราจะจุดไฟเผาเรือนทั​บท​่านเสีย” เยฟธาห์จึงตอบเขาว่า “ข้าพเจ้ากับประชาชนติดการศึกใหญ่กับคนอัมโมน เมื่อข้าพเจ้าเรียกท่านให้​ช่วย ท่านไม่​ได้​ช่วยเราให้พ้​นม​ือเขา เมื่อข้าพเจ้าเห็​นว​่าท่านไม่ช่วยข้าพเจ้าแล้ว ข้าพเจ้าก็เสี่ยงชีวิตของข้าพเจ้าข้ามไปรบกับคนอัมโมน และพระเยโฮวาห์ทรงมอบเขาไว้ในมือของข้าพเจ้า วันนี้​ท่านจะขึ้นมาทำศึ​กก​ับข้าพเจ้าด้วยเหตุอันใด””

‭‭ผู้​วินิจฉัย‬ ‭12‬:‭1‬-‭3‬ ‭KJV‬‬

“เปโตรทูลยังไม่ทันขาดคำ ดู​เถิด ก็​บังเกิ​ดม​ีเมฆสุกใสมาปกคลุมเขาไว้ แล​้วดู​เถิด มี​พระสุรเสียงออกมาจากเมฆนั้​นว​่า “ท่านผู้​นี้​เป็นบุตรที่รักของเรา เราชอบใจท่านผู้​นี้​มาก จงฟังท่านเถิด” ฝ่ายพวกสาวกเมื่อได้ยิ​นก​็ซบหน้ากราบลงกลัวยิ่งนัก พระเยซู​จึงเสด็จมาถูกต้องเขาแล้วตรั​สว​่า “จงลุกขึ้นเถิด อย่ากลัวเลย” เมื่อเขาเงยหน้าดู​ก็​ไม่​เห​็นผู้​ใด เห​็นแต่​พระเยซู​องค์​เดียว พระเยซู​ตรัสตอบว่า “​โอ คนในยุคที่ขาดความเชื่อและมี​ทิฐิ​ชั่ว (อวดดื้อถือดี, ความเห็นผิด) เราจะต้องอยู่กั​บท​่านทั้งหลายนานเท่าใด เราจะต้องอดทนเพราะท่านไปถึงไหน จงพาเด็กนั้นมาหาเราที่​นี่​เถิด​””

‭‭มัทธิว‬ ‭17‬:‭5‬-‭8‬, ‭17‬ ‭KJV‬‬

“ฝ่าย​นะ​บูคัศเนซัร​กษัตริย์​เมือง​บาบู​โลน, สั่ง​กำชับ​นะ​บู​ซา​ระ​ดาร​แม่ทัพ​ถึง​ยิ​ระ​มะ​ยา​ว่า, จง​เอา​ตัว​ยิ​ระ​มะ​ยา​ไป, แล​พิทักษ์​รักษา​ท่าน​ไว้​โดย​ดี, แล​อย่า​ได้​ทำ​อันตราย​แก่​ท่าน​เลย, แต่​จง​กระทำ​แก่​ท่าน​ตาม​ที่​ยิ​ระ​มะ​ยา​จะ​บอก​ให้​กระทำ​นั้น. คน​เหล่านี้​ก็ได้​ใช้​เอา​ตัว​ยิ​ระ​มะ​ยา​ออก​จาก​บริเวณ​คุก​นั้น, ฝาก​ยิ​ระ​มะ​ยา​ไว้​แก่​ฆะดัล​ยา​บุตร​ของ​อะฮี​คา​ม, ผู้​เป็น​บุตร​ของ​ซา​ฟาน, เพื่อ​ฆะดัล​ยา​จะ​รับ​เอา​ยิ​ระ​มะ​ยา​ไป​ยัง​บ้าน​ของ​ตัว. ยิ​ระ​มะ​ยา​จึง​อยู่​ใน​ท่ามกลาง​ไพร่พล ส่วน​คำ​โอวาท​ของ​พระ​ยะ​โฮ​วา​มา​ถึง​ยิ​ระ​มะ​ยา, เมื่อ​ยิ​ระ​มะ​ยา​ยัง​ต้อง​กักขัง​อยู่​ใน​บริเวณ​คุก​นั้น​ว่า, เจ้า​จง​ไป​บอก​เอ​เบ็ด​เม​เล็ก​ชาวเมือง​อาย​ธิ​โอบ​ว่า, พระ​ยะ​โฮ​วา​แห่ง​พล​โยธา​ทั้ง​หลาย, เป็น​พระเจ้า​ฝ่าย​ยิศ​รา​เอล, ได้​ตรัส​ดังนี้​ว่า, นี่​แน่ะ, เรา​จะ​นำ​ถ้อยคำ​ทั้ง​หลาย​ของ​เรา​มา​ถึง​เมือง​นี้​เพื่อ​จะ​ให้​บังเกิด​ความ​ร้าย, แล​จะ​ให้​เป็น​เพื่อ​ความ​ดี​หามิได้, แล​ถ้อยคำ​เหล่านั้น​จะ​สำเร็จ​ต่อหน้า​เจ้า​ใน​วัน​นั้น. แต่​เรา​จะ​ให้​ตัว​เจ้า​ได้​รอด​ใน​วัน​นั้น, พระ​ยะ​โฮ​วา​ได้​ตรัส. แล​ตัว​เจ้า​จะ​ไม่​ต้อง​มอบ​ไว้​ใน​มือ​ของ​คน​ที่​ตัว​เจ้า​ต้อง​กลัว​อยู่​นั้น. ด้วยว่า​เรา​จะ​ให้​เจ้า​ได้​รอด​เป็นแน่, แล​เจ้า​จะ​ไม่​ต้อง​ล้ม​ลง​ด้วย​กะ​บี่, แต่​ชีวิต​ของ​เจ้า​จะ​เป็น​บำเหน็จรางวัลสำหรับ​เจ้า, เพราะว่า​เจ้า​ได้​วางใจ​ใน​เรา พระ​ยะ​โฮ​วา​ได้​ตรัส”

‭‭ยิ​ระ​มะ​ยา‬ ‭39‬:‭11‬-‭12‬, ‭14‬-‭18‬

“ขณะนั้น​ยิ​ระ​มะ​ยา​จึง​ทูล​แก่​ซิ​ดคี​ยา​ว่า, พระ​ยะ​โฮ​วา​พระเจ้า​แห่ง​พล​โยธา​ทั้ง​หลาย, เป็น​พระเจ้า​แห่ง​พวก​ยิศ​รา​เอล, ได้​ตรัส​ดังนี้​ว่า, ถ้า​แม้น​ท่าน​จะ​ออก​ไป​หา​เจ้านาย​แห่ง​กษัตริย์​เมือง​บาบู​โลน​เป็นแน่, แล้ว​ท่าน​จึง​จะ​ได้​รอด​ชีวิต​ของ​ท่าน, แล​เมือง​นี้​จะ​ไม่​ต้อง​เผาผลาญ​เสีย​ด้วย​ไฟ, แล​ท่าน​จะ​ได้​มี​ชีวิต​จำเริญ​อยู่, กับ​ทั้ง​ครอบครัว​ของ​ท่าน. ถ้า​แม้น​ท่าน​ไม่​ได้​ออก​ไป​หา​พวก​เจ้านาย​ของ​กษัตริย์​เมือง​บาบู​โลน, แล้ว​เมือง​นี้​จะ​ต้อง​มอบ​ไว้​ใน​มือ​พวก​เคเซ็ด, แล​เขา​ทั้งปวง​จะ​เผาผลาญ​กรุง​นี้​เสีย​ด้วย​ไฟ, แล​ท่าน​จะ​ไม่​พ้น​จาก​เมือง​ของ​เขา​ไป​ได้. ส่วน​ซิ​ดคี​ยา​กษัตริย์​จึง​ตรัส​แก่​ยิ​ระ​มะ​ยา​ว่า, เรา​กลัว​พวก​ยู​ดาย​ที่​ได้​ต้อง​ตกค้าง​อยู่​กับ​พวก​เคเซ็ด, เกลือก​ว่า​พวก​ยู​ดาย​จะ​มอบ​หัว​เรา​ไว้​ใน​มือ​พวก​เคเซ็ด, แล​เขา​ทั้ง​หลาย​จะ​ล้อเลียน​เรา. ฝ่าย​ยิ​ระ​มะ​ยา​จึง​ทูล​ตอบ​ว่า, พวก​ยู​ดาย​จะ​ไม่​มอบ​ท่าน​ไว้​กับ​เขา​เลย. ข้าพ​เจ้า​จะ​ขอ​ท่าน​ได้​ทรง​สดับ​ฟัง​สำเนียง​ตรัส​แห่ง​พระ​ยะ​โฮ​วา, ที่​ข้าพ​เจ้า​ได้​ทูล​แก่​ท่าน, จึง​จะ​ได้​บังเกิด​ความ​สุข​แก่​ท่าน, แล​ชีวิต​ของ​ท่าน​จะ​ได้​ดำรง​อยู่​ต่อไป. ขณะนั้น​ซิ​ดคี​ยา​ตรัส​แก่​ยิ​ระ​มะ​ยา​ว่า, อย่า​ให้​ผู้ใด​รู้​ถ้อยคำ​เหล่านี้, เจ้า​จึง​จะ​ไม่​ต้อง​ตาย. อาศัย​เหตุ​นี้​ยิ​ระ​มะ​ยา​จึง​ได้​ค้าง​อยู่​ใน​บริเวณ​คุก​นั้น, กว่า​วันที่​เมือง​ยะ​รู​ซา​เลม​ต้อง​แตก. แล​ยิ​ระ​มะ​ยา​ได้​อยู่​ที่นั่น, เมื่อ​เมือง​ยะ​รู​ซา​เลม​เสีย (แก่​กองทัพ​เจ้าเมือง​บาบู​โลน)”

‭‭ยิ​ระ​มะ​ยา‬ ‭38‬:‭17‬-‭20‬, ‭24‬, ‭28‬ ‭TH1940‬‬

“ครั้น​ล่วง​มา​หลาย​วัน, พวก​อัม​โม​น​ก็​รบพุ่ง​ต่อ​พวก​ยิศ​รา​เอล. เรา​มิได้​ทำ​ผิด​ต่อ​พระองค์, ฝ่าย​พระองค์​ทำ​ผิด​อัน​ร้ายแรง​ต่อ​เรา​ใน​การ​ยก​มา​รบพุ่ง: ขอ​พระ​ยะ​โฮ​วา​ผู้​ทรง​เป็น​ประทาน​จง​ตัดสิน​ใน​ท่ามกลาง​พวก​ยิศ​รา​เอล​กับ​พวก​อัม​โม​น​วันนี้. พระ​วิญญาณ​พระ​ยะ​โฮ​วา​ส​รวม​ทับ​ยิพธา, ท่าน​ก็​ผ่าน​เขตต์ฆี​ละ​อาด, และ​มะ​นา​เซ, และ​มิ​ศ​พา ณ ฆีละ​อาด​ข้าม​ไป​หา​พวก​อัม​โม​น. เมื่อ​ยิพธาข้าม​ไป​ถึง​พวก​อัม​โม​น​ก็​รบ​สู้; พระ​ยะ​โฮ​วา​จึง​ทรง​มอบ​เขา​ไว้​ใน​มือ​ยิพธา.”

‭‭วินิจฉัย‬ ‭11‬:‭4‬, ‭27‬, ‭29‬, ‭32‬ ‭TH1940‬‬

“พระ​เยซู​จึง​ตรัส​แก่​เขา​ว่า, “จง​สังเกต​และ​ระวัง​เชื้อ​แห่ง​พวกฟา​ริ​ซาย​และ​พวก​ซา​ดู​กาย​ให้​ดี.” ซี​โมน​เป​โตร​ทูล​ตอบ​ว่า. “พระ​องค์​เป็น​พระ​คริสต์​บุตร​ของ​พระ​เจ้า​ผู้​ทรง​พระ​ชนม์​อยู่.” พระ​เยซู​ตรัส​แก่​เขา​ว่า. “ซี​โมน​บุตร​โย​นา​เอ๋ย. ท่าน​ก็​เป็น​สุข​เพราะว่า​เนื้อ​และ​โลหิต​มิได้​แจ้ง​ความ​นี้​แก่​ท่าน, แต่​พระ​บิดา​ของ​เรา​ผู้​อยู่​ใน​สวรรค์​ทรง​แจ้ง​ให้​ทราบ. ฝ่าย​เรา​ว่า​แก่​ท่าน​ว่า. ท่าน​คือเป​โตร, บน​ศิลา​นี้​เรา​จะ​ตั้ง​คริสตจักร​ของ​เรา​ไว้ และ​ประตู​แห่ง​ความ​ตาย​จะ​มี​ชัย​ชะ​นะ​ต่อ​คริสตจักร​นั้น​หา​มิได้. เรา​จะ​มอบ​ลุก​กุญแจ​แผ่น​ดิน​สวรรค์​ให้​ไว้​แก่​ท่าน ท่าน​จะ​ผูก​มัด​สิ่ง​ใด​ใน​แผ่น​ดิน​โลก. สิ่ง​นั้น​ก็​จะ​ถูก​ผูก​มัด​ใน​สวรรค์ เมื่อ​ท่าน​จะ​ปล่อย​สิ่ง​ใด​ใน​แผ่น​ดิน​โลก. สิ่ง​นั้น​ก็​จะ​ถูก​ปล่อย​ใน​แผ่น​ดิน​สวรรค์​ด้วย.” พระ​องค์​จึง​หัน​พระ​พักตร​ตรัส​แก่เป​โตร​ว่า, “ซาตาน, จง​ถอย​ไป​ข้าง​หลัง​เรา. เจ้า​เป็น​เหมือน​ก้อน​หิน​ที่​ให้​เรา​สะดุด เจ้า​มิได้​คิด​ตาม​พระ​ดำริ​ของ​พระ​เจ้า​แต่​ตาม​ความคิด​ของ​มนษย์.” ขณะนั้น​พระ​เยซู​จึง​ตรัส​แก่​เหล่า​สาวก​ของ​พระ​องค์​ว่า. “ถ้า​ผู้ใด​จะ​ใคร่​ตาม​เรา​มา. ให้​ผู้​นั้น​เอา​ชะ​นะ​ตัวเอง​และ​รับ​กางเขน​ของ​ตน​แบก​ตาม​เรา​มา. ด้วย​ว่า​ผู้ใด​จะ​ใคร่​เอา​ชีวิต​ของ​ตน​รอด, ผู้​นั้น​จะ​เสียชีวิต แต่​ผู้ใด​จะ​เสียชีวิต​ของ​ตน​เพราะ​เห็น​แก่​เรา. ผู้​นั้น​จะ​ได้​ชีวิต​รอด. เพราะ​ถ้า​ผู้ใด​จะ​ได้​สิ่งของ​สิ้น​ทั้ง​โลก, แต่​ต้อง​เสียชีวิต​ของ​ตน​จะ​เป็น​ประ​โยชน์​อะไร? หรือ​ใคร​จะ​เอา​อะไร​มา​แลก​กับ​ชีวิต​ของ​ตน? เหตุ​ว่า​เมื่อ​บุตร​มนุษย์​จะ​เสด็จ​มา​ด้วย​รัศมี​แห่ง​พระ​บิดา​พร้อม​กับ​พวก​ทูต, เวลา​นั้น​จะ​พระราชทาน​บำเหน็จ​ให้​ทุก​คน​ตาม​การ​ประพฤติ​ของ​ตน.”

‭‭มัดธาย‬ ‭16‬:‭6‬, ‭16‬-‭19‬, ‭23‬-‭27‬ ‭TH1940‬‬