พระคำของพระเจ้าอย่างไงก็ต้องสำเร็จ
4.“เหตุการณ์ซึ่งเป็นอย่างนี้เพื่อจะให้คำพยากรณ์สำเร็จตามที่กล่าวไว้ว่า,
5.จงบอกบุตรีแห่งซีโอนว่า, “นี่แน่ะ กษัตริย์ของท่านทรงแม่ลากับลูกของมันเสด็จมาหาท่านโดยพระทัยอ่อนสุภาพ.
พระองค์ทรงหิวแต่ต้นไม่เกิดผล
18.ครั้นเวลาเช้าเมื่อเสด็จกลับไปยังกรุงอีก, ก็ทรงหิวพระกระยาหาร.
19.และเมื่อทรงทอดพระเนตรไป ทรงเห็นต้นมะเดื่อเทศต้นหนึ่งอยู่ริมทาง, ก็ทรงดำเนินเข้าไปไกล้ เห็นต้นมะเดื่อนั้นไม่มีผลมีแต่ใบเท่านั้น. จึงตรัสแก่ต้นมะเดื่อนั้นว่า. “อย่าให้เกิดผลต่อไปเป็นนิตย์.” ทันใดนั้นต้นมะเดื่อก็เหี่ยวแห้งไป.
22.สิ่งสารพัตรซึ่งท่านจะอธิษฐานขอโดยความเชื่อ ท่านจะได้.”
ทำการในสวนของพ่อคือทำตามใจของพ่อ
28.แต่ท่านทั้งหลายคิดเห็นอย่างไรถึงเรื่องคนหนึ่งมีบุตรชายสองคน? บิดาไปหาบุตรคนใหญ่ว่า. ‘ลูกเอ๋ย. วันนี้จงไปทำการในสวนองุ่นของพ่อเถิด.’
29.ฝ่ายบุตรนั้นตอบว่า. ‘ไม่ไป’ แต่ภายหลังได้กลับใจแล้วก็ไปทำ.
30.บิดาจึงไปหาบุตรที่สองพูดเช่นเดียวกันบุตรนั้นรับปากว่า. ‘จะไปขอรับ.’ แต่หาได้ไปไม่.
31.ก็บุตรสองคนนี้คนไหนเป็นผู้ทำตามใจของบิดาเล่า?” เขาทูลตอบพระองค์ว่า. “คือบุตรคนใหญ่.”
ให้ทำสวนองุ่นเพื่อนำผลองุ่นส่งให้พระองค์ตามฤดู
33.“จงฟังคำอุปมาอีกว่า. ยังมีเจ้าของสวนผู้หนึ่งได้ทำสวนองุ่นแล้วล้อมรั้วไว้รอบ. เขาได้ขุดบ่อสำหรับบีบน้ำองุ่นและก่อหอเฝ้า. ให้ชาวสวนเช่าแล้วก็ไปเสียเมืองอื่น.
34.ครั้นถึงฤดูผลองุ่นจึงใช้พวกบ่าวไปหาผู้เช่าสวนเพื่อจะรับผลของท่าน
37.ครั้งที่สุดท่านก็ใช้บุตรของท่านไปหาเขาพูดว่า. ‘เขาคงจะเคารพบุตรของเรา.’
38.เมื่อคนเช่าสวนเห็นบุตรเจ้าของสวนมาก็พูดกันว่า. ‘คนนี้แหละเป็นผู้รับมฤดกให้เราฆ่าเสียเถอะ. แล้วก็ริบเอามฤดกของเขา.’
39.เขาจึงพากันจับบุตรนั้นผลักออกไปนอกสวนแล้วฆ่าเสีย.
40.เหตุฉะนั้นเมื่อเจ้าของสวนมา. ท่านจะทำอย่างไรแก่ผู้เช่าสวนเหล่านั้น?”
41.เขาทั้งหลายทูลตอบว่า, “ท่านจะล้างผลาญคนชั่วเหล่านั้นด้วยโทษร้ายแรง. และสวนนั้นจะให้คนอื่นที่จะนำผลมาส่งให้ท่านตามฤดูเช่าต่อไป.”
43.เหตุฉะนั้นเราบอกท่านว่า, แผ่นดินของพระเจ้าจะต้องเอาไปจากท่าน, ยกให้แก่ประเทศหนึ่งประเทศใดซึ่งจะกระทำให้ผลเจริญสมกับแผ่นดินนั้น.”
มัดธาย 21
