“เมื่อเยเรมีย์​เข​้าไปในคุกใต้​ดิ​นและในห้องเล็กแล้ว เยเรมีย์​ก็​ค้างอยู่​ที่​นั่นหลายวันแล้ว กษัตริย์​เศเดคียาห์​ใช้​ให้​คนไปเอาตั​วท​่านออกมา กษัตริย์​ได้​สอบถามท่านเป็นความลั​บท​ี่ในพระราชวังว่า “​มี​พระวจนะอันใดมาจากพระเยโฮวาห์บ้างหรือ” เยเรมีย์ทูลว่า “​มี​พ่ะย่ะค่ะ” แล​้​วท​่านทูลอี​กว่า “​พระองค์​จะถูกมอบไว้ในมือของกษั​ตริ​ย์​แห่​งบาบิ​โลน​””

‭‭เยเรมีย์‬ ‭37‬:‭16‬-‭17‬ ‭KJV‬‬

“คนอิสราเอลก็กระทำชั่วในสายพระเนตรของพระเยโฮวาห์​อีก ไปปรนนิบั​ติ​พระบาอัล พระอัชทาโรท พวกพระของเมืองซีเรีย พวกพระของเมืองไซดอน พวกพระของเมืองโมอับ พวกพระของคนอัมโมน พวกพระของคนฟีลิสเตีย และละทิ้งพระเยโฮวาห์​เสีย หาได้​ปรนนิบัติ​พระองค์​ไม่ และพระพิโรธของพระเยโฮวาห์​ก็​พลุ​่งขึ้นต่ออ​ิสราเอล จึงทรงขายเขาไว้ในมือของคนฟีลิสเตียและในมือของคนอัมโมน และคนอิสราเอลร้องทุกข์ต่อพระเยโฮวาห์​ว่า “ข้าพระองค์ทั้งหลายได้กระทำบาปต่อพระองค์ เพราะว่าข้าพระองค์​ได้​ทอดทิ้งพระเจ้าของข้าพระองค์​เสีย และปรนนิบั​ติ​พระบาอัล” ดังนั้นเขาทั้งหลายจึงเลิกถือพระอื่น และปรนนิบั​ติ​พระเยโฮวาห์ ฝ่ายพระองค์ทรงเดือดร้อนพระทัยด้วยความทุกข์​เข็ญของอิสราเอล”

‭‭ผู้​วินิจฉัย‬ ‭10‬:‭6‬-‭7‬, ‭10‬, ‭16‬ ‭KJV‬‬

“พระ​องค์​จึง​ตรัส​ตอบ​เขา​ว่า, “เหตุ​ไฉน​พวก​เจ้า​จึง​ละเมิด​บัญญัติ​ของ​พระ​เจ้า​ด้วย​คำ​สอน​ของ​พวก​เจ้า​เล่า? อย่าง​นั้น​แหละ เจ้า​ทั้ง​หลาย​ทำลาย​พระ​บัญญัติ​ของ​พระ​เจ้า​ด้วย​คำ​สอน​ของ​พวก​เจ้า. เขา​นมัสการเรา​โดย​เปล่าประ​โยชน์​, ด้วย​เอา​คำ​ของ​มนุษย์​สอน​ว่า​เป็น​พระ​บัญญัติ. ” แล้ว​พระ​องค์​ทรง​เรียก​ประชาชน​ตรัส​แก่​เขา​ว่า, “จง​ฟัง​และ​เข้าใจ​เถิด. มิใช่​สิ่ง​ซึ่ง​เข้า​ไป​ไน​ปาก​จะ​ทำ​ไห้​มนุษย์​เป็น​มลทิน​แต่​สิ่ง​ซึ่ง​ออก​มา​จาก​ปาก​นั้น​แหละ​ทำ​ให้​มนุษย์​เป็น​มลทิน.” แต่​ว่า​สิ่ง​ที่​ออก​จาก​ปาก​ก็​ออกมา​แต่​ใจ​นั่น​แหละ​เป็น​ที่​ทำ​ให้​มนุษย์​มลทิน​ไป. ด้วย​ว่า​ความคิด​ชั่ว​ร้าย, การ​ฆ่า​คน, การ​ผิด​ผัว​เมีย​กัน, การ​เล่น​ชู้​กัน, การ​ลัก​ขะโมย​กัน, การ​เป็น​พะยาน​เท็จ, การ​กล่าว​คำ​หมิ่น​ประมาท, ก็​ออก​มา​แต่​ใจ สิ่ง​เหล่านี้​แหละ​ทำ​ให้​มนุษย์​มลทิน.””

‭‭มัดธาย‬ ‭15‬:‭3‬, ‭6‬, ‭9‬-‭11‬, ‭18‬-‭20‬ก

“เหตุ​ฉะนี้​เจ้า​จง​ไป​แล​อ่าน​ใน​หนังสือ​ม้วน, ที่​เจ้า​ได้​เขียน​ตาม​ปาก​ของ​ข้า, คือ​ถ้อยคำ​ทั้ง​หลาย​แห่ง​พระ​ยะ​โฮ​วา, ให้​เข้า​ไป​ใน​โสต​ของ​ไพร่พล​ใน​วิหาร​แห่ง​พระ​ยะ​โฮ​วา, ใน​วัน​เขา​ถือศีล​อด​อาหาร​นั้น, แล​เจ้า​จง​อ่าน​คำ​เหล่านั้น​ให้​เข้าหู​แต่​บรรดา​เมือง​ยะฮูดา​ซึ่ง​ออก​มา​แต่​บ้านเมือง​ของ​เขา​ด้วย. ชะรอย​เจ้า​ทั้ง​หลาย​จะ​ถวาย​คำ​อ้อนวอน​ของ​เขา​ต่อ​พระ​ยะ​โฮ​วา, และ​จะ​ได้​หันกลับ​ทุก​ตัว​คน​จาก​ทาง​ร้าย​ของ​ตัว, เพราะ​ความ​พิ​โร​ธ​แล​ความ​กริ้ว​ซึ่ง​พระ​ยะ​โฮ​วา​ได้​ตรัส​ต่อสู้​ไพร่พล​เหล่านี้​ก็​เป็นใหญ่. แล้ว​เกิด​เหตุ​ขึ้น, เมื่อ​ยะฮู​ดี​อ่าน​หนังสือ​นั้น​ได้​สาม​ใบ​สี่​ใบ​แล้ว, กษัตริย์​จึง​เอา​มีด​พับ​ตัด​ใบ​หนังสือ​นั้น​ออก, แล้ว​ก็​ทิ้ง​ลง​ใน​ไฟ​ที่​มี​อยู่​บน​ชาน​เตาไฟ, จนหนังสือ​ม้วน​นั้น​ได้​ไหม้​เสีย​หมด​บน​ชาน​เตา. ถึงกระนั้น​เจ้านาย​ทั้ง​หลาย​ก็​ไม่​ได้​ตกใจ​กลัว, หรือ​ไม่​ได้​ฉีก​เสื้อผ้า​ออก​เป็น​สำคัญ, ทั้ง​กษัตริย์​แล​บรรดา​ผู้​รับใช้​สอย​ของ​ท่าน, ที่​ได้ยิน​แต่​บรรดา​ถ้อยคำ​เหล่านั้น. ขณะนั้น​ยิ​ระ​มะ​ยา​หยิบ​เอา​สมุด​ม้วน​อีก​เล่ม​หนึ่ง, แล​ให้แก่​บารุค​ผู้​อาลักษณ์, เป็น​บุตร​แห่ง​เน​รี​ยา, แล​ใน​สมุด​ม้วน​นั้น​บารุค​จึง​ได้​เขียน​แต่​ปาก​ยิ​ระ​มะ​ยา, คือแต่​บรรดา​ถ้อยคำ​อัน​ใน​หนังสือ​ม้วนที่​ยะ​โฮ​ยา​คิม​กษัตริย์​เมือง​ยะฮูดา​ได้​เผา​เสีย​ใน​ไฟ​นั้น, แล​มี​ถ้อยคำ​เพิ่มเติม​จากถ้อยคำ​ที่​มี​ครั้ง​ก่อน​อีก​มากมาย”

‭‭ยิ​ระ​มะ​ยา‬ ‭36‬:‭6‬-‭7‬, ‭23‬-‭24‬, ‭32‬ ‭TH1940‬‬

“พระเจ้าทรงใช้วิญญาณชั่วเข้าแทรกระหว่างอาบีเมเลคกับชาวเมืองเชเคม ชาวเมืองเชเคมก็ทรยศต่ออาบีเมเลค เพื่อความทารุณที่เขาได้กระทำแก่​บุ​ตรชายเจ็ดสิบคนของเยรุบบาอัลจะสนอง และโลหิตของคนเหล่านั้นจะได้ตกแก่​อาบ​ีเมเลค พี่​น้องผู้​ได้​ประหารเขาและตกแก่ชาวเมืองเชเคม ผู้​เสริมกำลั​งม​ืออาบีเมเลคให้ฆ่าพี่น้องของตน ดังนี้​แหละพระเจ้าทรงสนองความชั่​วท​ี่​อาบ​ีเมเลคได้กระทำต่​อบ​ิดาของตนที่​ได้​ฆ่าพี่น้องเจ็ดสิบคนของตนเสีย และพระเจ้าทรงกระทำให้บรรดาความชั่วร้ายของชาวเชเคมกลับตกบนศีรษะของเขาทั้งหลายเอง คำสาปแช่งของโยธามบุตรชายเยรุบบาอั​ลก​็ตกอยู่บนเขาทั้งหลาย”

‭‭ผู้​วินิจฉัย‬ ‭9‬:‭23‬-‭24‬, ‭56‬-‭57‬ ‭KJV‬‬

“พวก​สาวก​จึง​ทูล​พระ​องค์​ว่า, “พวก​ข้าพ​เจ้า​มี​ขนม​ปัง​อยู่​ที่นี่​เพียง​ห้า​อัน​กับ​ปลา​สอง​ตัว​เท่านั้น.” พระ​องค์​จึง​ตรัส​แก่​เขา​ว่า, “เอา​มา​ให้​เรา​ที่นี่​เถิด.” แล้ว​พระ​องค์​ทรง​สั่ง​ให้​คน​เหล่านั้น​นั่ง​ลง​ที่​หญ้า. เมื่อ​ได้​รับ​ขนม​ปัง​ห้า​อัน​กับ​ปลา​สอง​ตัว​นั้น​แล้ว, พระ​องค์​ทรง​เงย​พระ​พักตร​ดู​ฟ้า​ขอ​พร, และ​หัก​ส่ง​ให้​แก่​พวก​สาวก, พวก​สาวก​ก็​แจก​ให้​แก่​คน​ทั้ง​ปวง. เขา​ได้​กิน​อิ่ม​ทุก​คน, แล้ว​เก็บ​เศษ​อาหาร​ที่​ยัง​เหลือ​นั้น​ได้​สิบ​สอง​กะ​บุง​เต็ม. ฝ่ายเป​โต​รจึง​ทูล​พระ​องค์​ว่า, “พระ​องค์​เจ้า​ข้า, ถ้า​เป็น​พระ​องค์​แน่​แล้ว, ขอ​ทรง​โปรด​ให้​ข้าพ​เจ้า​เดิน​บน​น้ำ​ไป​หา​พระ​องค์.” พระ​องค์​ตรัส​ว่า, “มา​เถิด.” เปโตร​จึง​ลง​จาก​เรือ​เดิน​บน​น้ำ​จะ​ไป​หา​พระ​เยซู. แต่​เมื่อ​เห็น​ลม​พัด​แรง​ก็​กลัว​และ​เมื่อ​กำลัง​จะ​จม​ก็​ร้อง​ว่า, “พระ​องค์​เจ้า​ข้า, ขอ​ทรง​ช่วย​ข้าพ​เจ้า​ให้​รอด​เถิด.” ใน​ทันใด​นั้น​พระ​เยซู​ทรง​เอื้อม​พระ​หัตถ์​จับ​เขา​ไว้​แล้ว​ตรัส​ว่า, “โอ​คน​มี​ความ​เชื่อ​น้อย, เจ้า​สงสัย​ทำไม?” เมื่อ​พระ​องค์​กับ​เป​โตร​ขึ้น​เรือ​แล้ว, ลม​ก็​สงบ.”

‭‭มัดธาย‬ ‭14‬:‭17‬-‭20‬, ‭28‬-‭32‬ ‭TH1940‬‬

““พระยาห์เวห์จอมทัพ พระเจ้าแห่งอิสราเอลตรัสดังนี้ว่า จงไปบอกบรรดาผู้ชายของยูดาห์ และบอกชาวกรุงเยรูซาเล็มว่า ‘พระยาห์เวห์ตรัสว่า เจ้าจะไม่รับคำแนะนำและเชื่อฟังถ้อยคำของเราหรือ? ถ้อยคำของโยนาดับบุตรเรคาบที่ได้สั่งบุตรชายทั้งหลายของตนไม่ให้ดื่มเหล้าองุ่นนั้น พวกเขาก็ได้รักษากันไว้แล้ว และพวกเขาไม่ได้ดื่มเลยจนถึงวันนี้ เพราะพวกเขาได้เชื่อฟังคำสั่งของบิดาของเขา แต่เราเองได้พูดกับพวกเจ้าครั้งแล้วครั้งเล่า แต่พวกเจ้าก็ไม่ฟังเรา เราได้ส่งบรรดาผู้รับใช้ของเราคือผู้เผยพระวจนะมาหาเจ้า ส่งพวกเขามาครั้งแล้วครั้งเล่า กล่าวว่า ‘บัดนี้เจ้าทุกคนจงหันกลับจากทางชั่วของตน และแก้ไขการกระทำของพวกเจ้าเสีย อย่าไปติดตามพระอื่นและปรนนิบัติพระเหล่านั้น แล้วเจ้าจะได้อาศัยอยู่ในแผ่นดินซึ่งเราได้ให้แก่เจ้าและบรรพบุรุษของเจ้า’ แต่เจ้าไม่ได้เงี่ยหูหรือฟังเรา แต่เยเรมีย์ได้พูดกับคนตระกูลเรคาบว่า “พระยาห์เวห์จอมทัพ พระเจ้าแห่งอิสราเอลตรัสดังนี้ว่า เพราะว่าเจ้าได้เชื่อฟังคำสั่งของโยนาดับบิดาของเจ้าและถือรักษาข้อบังคับของท่านทั้งสิ้น และทำทุกอย่างที่ท่านบัญชาเจ้า เพราะฉะนั้น พระยาห์เวห์จอมทัพ พระเจ้าแห่งอิสราเอลตรัสดังนี้ว่า ‘โยนาดับบุตรเรคาบจะไม่ขาดผู้ชายที่จะยืนอยู่ต่อหน้าเราตลอดไป’ ””

‭‭เยเรมีย์‬ ‭35‬:‭13‬-‭15‬, ‭18‬-‭19‬ ‭THSV11‬‬

“แล้วคนอิสราเอลบอกกิเดโอน (ฆิดโอน) ว่า “ขอปกครองพวกเราเถิด ทั้งตัวท่านและลูกหลานของท่านสืบไปด้วย เพราะว่าท่านได้กู้เราทั้งหลายให้พ้นจากมือของมีเดียน” แต่กิเดโอนตอบเขาทั้งหลายว่า “เราจะไม่ปกครองท่านทั้งหลาย และบุตรของเราก็จะไม่ปกครองท่าน พระยาห์เวห์จะทรงปกครองท่านทั้งหลายเอง” เมื่อกิเดโอนสิ้นชีวิตแล้ว คนอิสราเอลก็หันกลับไปเล่นชู้กับพระบาอัลทั้งหลาย ถือว่าบาอัลเบรีทเป็นพระเจ้าของพวกเขา คนอิสราเอลไม่ได้ระลึกถึงพระยาห์เวห์พระเจ้าของตน ผู้ทรงช่วยเขาทั้งหลายให้พ้นมือศัตรูรอบด้าน พวกเขาไม่ได้แสดงความเมตตาแก่ครอบครัวเยรุบบาอัล (คือกิเดโอน หรือฆิดโอน) ให้สมกับความดีทั้งสิ้นซึ่งกิเดโอนได้ทำแก่คนอิสราเอล”

‭‭ผู้วินิจฉัย‬ ‭8‬:‭22‬-‭23‬, ‭33‬-‭35‬ ‭THSV11‬‬

“เหตุ​ดังนี้​พระ​ยะ​โฮ​วา​ได้​ตรัส​ดังนี้​ว่า, เจ้า​ทั้ง​หลาย​ไม่​ได้ยิน​ฟัง​คำ​เรา, เพื่อ​จะ​ประกาศ​ความ​ปล่อย​ทาส, ทุก​ตัว​คน​ให้แก่​พี่น้อง​ของ​ตัว, แล​ทุก​ตัว​คน​ให้แก่​เพื่อนบ้าน​ของ​ตัว​ก็​นี่​แน่ะ, เรา​จะ​ประกาศ​การ​ปล่อย​สำหรับ​ตัว​เจ้า​ทั้ง​หลาย, ให้​ไป​ถึง​คม​กะ​บี่, แล​ถึง​โรค​ตายห่า, แล​ถึง​ความ​อดอยาก, แล​เรา​จะ​กระทำ​ให้​เจ้า​ทั้งปวง​ต้อง​กวาด​เข้า​ไป​ถึง​ราชธานี​ทั้งปวง​แห่ง​แผ่น​ดิน​โลก, พระ​ยะ​โฮ​วา​ได้​ตรัส. แล​เรา​จะ​ให้​ชาย​ทั้ง​หลาย​ที่​ได้​ผิด​บท​สัญญา​ของ​เรา, ที่​ไม่​ได้​ประพฤติ​ตาม​ถ้อยคำ​แห่ง​ความ​สัญญา​นั้น​ซึ่ง​เขา​ทั้ง​หลาย​ได้​ทำ​ต่อหน้า​เรา, เรา​จะ​มอบ​เขา​ทั้ง​หลาย​นั้น​ไว้​ใน​มือ​พวก​ศัตรู​ของ​เขา, แล​ใน​มือ​เขา​ทั้ง​หลาย​ที่​ได้​เสาะหา​ชีวิต​เขา, แล​ซากศพ​ของ​เขา​ทั้งปวง​จะ​เป็น​ภักษาหาร​แก่​ฝูง​นก​ใน​อากาศ, แล​แก่​ฝูง​สัตว์​บน​พื้น​แผ่น​ดิน​โลก.”

‭‭ยิ​ระ​มะ​ยา‬ ‭34‬:‭17‬-‭18‬, ‭20‬ ‭TH1940‬‬

51ก. “พระเยซู​ตรัสกับเขาว่า “ข้อความเหล่านี้ท่านทั้งหลายเข้าใจแล้วหรือ?”

14.‬ “คำ​พยากรณ์​ของ​ยะ​ซา​ยา​ก็​สำเร็จ​สม​กับ​คน​เหล่านั้น​ซึ่ง​กล่าว​ไว้​ว่า, พวก​เจ้า​จะ​ได้​ยิน​กับ​หู, แต่​จะ​ไม่​เข้าใจ, เมื่อ​แลดู​ด้วย​ตา​จะ​เห็น, แต่​จะ​ไม่​สังเกต.

15.เพราะว่า​ใจ​ของ​คน​เหล่า​นี้​ก็​แข็ง​กะด้าง (เฉื่อยชา), หู​ก็​ตึง, และ​ตา​เขา​ก็​หลบ​เสีย, กลัว​เกลือ​กว่า​จะ​ได้​เห็น​ด้วย​ตา, และ​จะ​ได้​ยิน​กับ​หู, และ​จะ​ได้​เข้าใจ, แล้ว​จะ​ได้​กลับ​ใจ​เสีย​ใหม่, และ​เรา​จะ​ได้​รักษา​เขา​ให้​หาย.”

19.“เมื่อ​ผู้ใด​ได้​ยิน​คำ​แห่ง​แผ่น​ดิน​พระ​เจ้า​แต่​ไม่​เข้าใจ, ผู้​ชั่ว​ก็​มา​ฉวย​เอา​พืช​ซึ่ง​หว่าน​ใน​ใจ​เขา​นั้น​ไป​เสีย. นั่น​แหละ​ได้​แก่​พืช​ที่​หว่าน​ตก​ริม​หนทาง

20-21.และ​พืช​ซึ่ง​หว่าน​ตก​ที่​มี​หิน​มาก​นั้น. ได้​แก่​ผู้​ที่​ได้​ยิน​พระ​วจนะ, แล้ว​ก็​รับ​เอา​พระ​วจนะ​นั้น​ทันที​ด้วย​ความ​ยินดี. แต่​ไม่​มี​ราก​ใน​ตัว​จึง​ทน​อยู่​ชั่วคราว, และ​เมื่อ​เกิด​การ​ข่ม​เหง​หรือ​การ​ประทุษร้าย​ต่างๆ เพราะ​พระ​วจนะ​นั้น, ใน​ทันใด​นั้น​ก็​กะ​ดาก​กะ​เดื่อง​ (สะดุด) ไป.

22.และ​พืช​ซึ่ง​หว่าน​กลาง​หนาม​นั้น, ได้แก่​ผู้​ที่​ได้​ยิน​พระ​วจนะ, แล้ว​ความ​ปรารภ​ปรารมภ์​ (ห่วงกังวล วิตก ครุ่นคิด) ด้วย​โลก​นี้​และ​การ​ล่อลวง​ของทรัพย์​สมบัติ (ความร่ำรวย) ​ก็​ปก​คลุม​พระ​วจนะ​นั้น​ไว้, จึง​ไม่​เกิดผล.

23.ส่วน​พืช​ซึ่ง​หว่าน​ตก​ที่ดิน​ดี​นั้น. ได้แก่​ผู้​ที่​ได้​ยิน​พระ​วจนะ​นั้น​และ​เข้าใจ, จึง​เกิด​ผล​ร้อย​เท่า​บ้าง, หก​สิบ​เท่า​บ้าง, สามสิบ​เท่า​บ้าง.””

‭‭มัดธาย‬ ‭13‬