“ครั้นเอฮูดสิ้นชีพแล้ว, พวกยิศราเอลก็กำเริบ กระทำผิดต่อพระเนตรพระยะโฮวาอีก. พระยะโฮวาจึงทรงมอบเขาไว้ในหัตถ์กษัตริย์ยาบีนเจ้าแผ่นดินคะนาอัน, ซึ่งครอบครองอยู่ ณ กรุงอาโซร, แม่ทัพของท่านชื่อซีซะรา, เป็นชาวเมืองฮะโรเซ็ธต่างประเทศ พวกยิศราเอลก็ร้องทุกข์ทูลพระยะโฮวา: ด้วยกษัตริย์องค์นั้นมีรถรบเหล็กเก้าร้อยเล่ม; ข่มขี่พวกยิศราเอลอย่างแข็งแรงถึงยี่สิบปี ดะโบราจึงบอกบาราคว่า, จงยกไปเถิด; ด้วยเป็นวันนี้แหละที่พระยะโฮวาทรงมอบซีซะราไว้ในมือท่าน: พระยะโฮวาเสด็จนำหน้าไปมิใช่หรือ? บาราคก็ยกทัพหมื่นคนตามหลังลงมาจากภูเขาธาโบน. พระยะโฮวาให้ซีซะรา, และรถ, และพลโยธา, พ่ายแพ้แก่บาราคด้วยคมดาบทั้งสิ้น; แล้วซีซะรา, ลงจากรถวิ่งหนีไป. ยาเอลภรรยาเฮเบอร์จึงหยิบหลักกะโจม, ถือค้อน, เดินย่องเข้ามา, ตอกหลักที่ขมับซีซะราทะลุถึงดิน: ฝ่ายซีซะรากำลังหลับสนิทเลยสลบไป. จนสิ้นชีพ. ขณะนั้นพระเจ้าทรงบันดาลให้ยาบีนกษัตริย์คะนาอันพ่ายแพ้แก่ยิศราเอล. พวกยิศราเอลมีกำลังขึ้นอีก, ได้ชัยชะนะต่อยาบีนกษัตริย์คะนาอัน, จนกษัตริย์ยาบีนแผ่นดินคะนาอันถึงแก่ความพินาศ”
วินิจฉัย 4:1-3, 14-15, 21, 23-24 TH1940