Σήμερα θα μιλήσουμε για κάτι που δεν είναι “το τέλος” — είναι μια μετάβαση. Και όπως κάθε μετάβαση, αν την αφήσεις στο σκοτάδι, σε φοβίζει. Αν όμως της ρίξεις φως, γίνεται δύναμη.

Η εμμηνόπαυση δεν είναι απλώς “σταμάτησε η περίοδος”. Είναι μια ολόκληρη αλλαγή στο σώμα και στο νευρικό μας σύστημα, που μπορεί να επηρεάσει την ενέργεια, τον ύπνο, τη διάθεση, τη λίμπιντο, το δέρμα — αλλά και πράγματα που δεν φαίνονται με την πρώτη ματιά: την καρδιά, τα οστά, τον μεταβολισμό. Και το πιο άδικο; Μας έμαθαν να το περνάμε σιωπηλά, σαν να είναι κάτι που “πρέπει να αντέξεις”.

Όχι. Σήμερα το κάνουμε αλλιώς.

Σήμερα καταρρίπτουμε το ταμπού, κόβουμε τη ντροπή, και μιλάμε με γνώση και εργαλεία. Γιατί η ενημέρωση δεν είναι απλά πληροφορία — είναι προστασία. Είναι πρόληψη. Είναι επιλογή. Είναι το σημείο που παίρνεις πίσω το τιμόνι.

Μαζί μου είναι η ενδοκρινολόγος Ειρήνη Λαμπρινουδάκη, πρόεδρος της Ελληνικής εταιρείας Κλιμακτηρίου κι εμμηνόπαυσης , για να μας δώσει πρακτικά βήματα και καθαρότητα: τι αλλάζει, τι είναι μύθος, τι είναι αλήθεια, τι επιλογές έχουμε — από τον τρόπο ζωής μέχρι τις ιατρικές λύσεις, πάντα με ασφάλεια και εξατομίκευση.

Αυτό το επεισόδιο είναι μια υπενθύμιση: δεν “χάνεις” τη ζωή σου στην εμμηνόπαυση. Μπορείς να τη χτίσεις ξανά, πιο συνειδητά, πιο δυνατά, πιο δικά σου.
Πάμε να ξεκινήσουμε — με αλήθεια, χωρίς φόβο.

Αν νιώθεις ότι η ζωή σου είναι ένα μόνιμο “τρέχω και δεν φτάνω”, δεν είσαι μόνος/η. Το χάος δεν είναι τεμπελιά ούτε αδυναμία χαρακτήρα. Συνήθως είναι το αποτέλεσμα πολλών πραγμάτων μαζί: υποχρεώσεις, άγχος, αποφάσεις που μένουν στη μέση, ένα μυαλό που δεν προλαβαίνει να ξεκουραστεί.

Και κάπου εδώ έρχεται η λέξη “τάξη”. Όχι σαν τελειότητα. Όχι σαν ψυχαναγκασμός. Αλλά σαν συνθήκη ζωής.
Γιατί η τάξη δεν είναι να έχεις τα πάντα υπό έλεγχο — είναι να έχεις χώρο. Χώρο στο πρόγραμμα, στο σπίτι, στο κεφάλι σου. Είναι το σημείο όπου ξέρεις τι έχει προτεραιότητα, τι μπορεί να περιμένει, και τι δεν χρειάζεται πια να το κουβαλάς.

Όταν υπάρχει τάξη, μειώνεται ο θόρυβος. Παίρνεις καλύτερες αποφάσεις. Νιώθεις πιο ασφαλής μέσα στην ημέρα σου. Και ξαφνικά έχεις ενέργεια για τα σημαντικά: τις σχέσεις σου, τη δουλειά σου, το σώμα σου, εσένα.

Στο σημερινό επεισόδιο θα δούμε πώς βάζεις τάξη στο χάος χωρίς να πιεστείς και χωρίς να γίνεις “τέλειος/α”. Με απλά βήματα που σε βοηθούν να ξαναβρείς ρυθμό, καθαρό μυαλό και μια καθημερινότητα που να σε στηρίζει.

Στο σημερινό επεισόδιο μιλάμε με τον Μάριο Βογιατζή, αναλυτή συμπεριφοράς, και ιδρυτή του Ινστιτούτου Γλώσσας Σώματος, για τη μη λεκτική επικοινωνία: όλα αυτά που “λέμε” χωρίς λέξεις—με βλέμμα, στάση σώματος, τόνο φωνής, παύσεις και μικροεκφράσεις.

Θα δούμε γιατί συχνά το σώμα αποκαλύπτει την αλήθεια πριν προλάβει να τη “ντύσει” ο λόγος, πώς να διαβάζεις πιο καθαρά τους άλλους χωρίς να βγάζεις βιαστικά συμπεράσματα, και πώς να ευθυγραμμίζεις το μήνυμά σου ώστε να ακούγεσαι πιο σίγουρος/η και αυθεντικός/ή.

Άκου το μέχρι το τέλος, γιατί θα δούμε πώς μπορείς να αναγνωρίζεις τα σήματα που στέλνεις χωρίς να το καταλαβαίνεις και να τα χρησιμοποιείς για να επικοινωνείς πιο καθαρά, πιο ήρεμα και πιο αποτελεσματικά στην καθημερινότητά σου.

Ή αλλιώς: άσε τις γνώμες των άλλων, διάλεξε τον εαυτό σου και κάνε ότι πραγματικά θες.

Αυτό είναι το επεισόδιο-υπενθύμιση ότι η γνώμη των άλλων είναι θόρυβος — όχι πυξίδα. Μιλάμε για το πώς η ανάγκη για αποδοχή μάς κλέβει ενέργεια, επιλογές και ζωή, και πώς ξαναπαίρνεις το τιμόνι με πρακτικά εργαλεία: όρια με στυλ, “small brave moves” και ένα 7ήμερο challenge για να ξεκινήσεις τη χρονιά με πράξεις, όχι με υποσχέσεις.

Αν σε κουράζει να ζεις για τα μάτια των άλλων, πάτα play.
Φέτος δεν ζητάμε άδεια. Φέτος επιλέγουμε εμάς. 🌙

Δεν γεννηθήκαμε με τη φωνή που λέει «δεν είσαι αρκετός» – τη μάθαμε στην πορεία, από λέξεις, βλέμματα, συγκρίσεις και “ιδανικές” ζωές στο Instagram. Σε αυτό το επεισόδιο μιλάμε για το πώς η αυτοαμφιβολία φυτρώνει στο κενό ανάμεσα σε αυτό που είμαστε και σε αυτό που νομίζουμε ότι πρέπει να είμαστε, και πώς μπορούμε να τη μικραίνουμε με μικρά, ρεαλιστικά βήματα, με αποδείξεις αντί για affirmations, με ανθρώπους που μας ψηλώνουν αντί να μας μικραίνουν. Αν αμφιβάλλεις για το πόσο μακριά μπορείς να φτάσεις, θα σου θυμίσει πρώτα πόσο μακριά έχεις ήδη φτάσει.

Πόσα πράγματα στη ζωή  μας ζουν στο “μια μέρα θα…”;

“Μια μέρα θα αλλάξω δουλειά, μια μέρα θα φροντίσω τον εαυτό μου, θα μιλήσω ανοιχτά, θα ζήσω αλλιώς.”

Σ’ αυτό το επεισόδιο μιλάμε για την τεράστια μοναξιά που κρύβεται εκεί.

Για την αναβλητικότητα και τη διάσπαση που δεν μας κλέβουν μόνο χρόνο,

αλλά μας κρατάνε μακριά από τη ζωή και τον άνθρωπο που, κατά βάθος, ξέρουμε ότι μπορούμε να είμαστε.

Και σε αυτό το επεισόδιο βρίσκουμε μικρούς, ρεαλιστικούς τρόπους να αρχίσουμε από σήμερα – όχι από “μια μέρα”.

Με την 

Ελένη Λιβανίου , εκπαιδευτική ψυχολόγο με ειδίκευση στις ειδικές και ευρέως φάσματος μαθησιακές δυσκολίες και στα δευτερογενή ψυχολογικά προβλήματα που συνδέονται με αυτές, μιλάμε για τον αν η δυσλεξία είναι το σύγχρονο bulling , για τα λαμπρά μυαλά των νευροδιαφορετικών παιδιών καθώς και τα λάθη που κάνουν οι γονείς σε μια γενιά που τα βρίσκει όλα έτοιμα. 

Σε αυτ το επεισόδιο μιλάμε για εκείνη τη στιγμή που μιλάς, και ο άλλος απλώς... δεν είναι εκεί;
Σε κοιτά χωρίς να σε βλέπει.
Απαντά χωρίς να ακούει.
Ή, χειρότερα, δεν απαντά καθόλου.

Η αγνόηση δεν είναι πάντα σιωπή — είναι ένας ήχος που σε πονάει, γιατί μέσα του ακούς κάτι πιο βαθύ:
«Δεν μετράω. Δεν υπάρχω εδώ.»

Σήμερα θα διαχειριστούμε αυτό που όλοι έχουμε ζήσει,
αλλά λίγοι παραδέχονται:
τι κάνεις όταν οι άλλοι σε αγνοούν;
Πώς κρατάς την αξιοπρέπειά σου,
όταν το μόνο που θέλεις είναι να φωνάξεις “είμαι κι εγώ εδώ”;

Σε αυτό το γεμάτο έμπνευση podcast η life coach Νάνσυ Μαλέρου μας παροτρύνει να δουλέψουμε το στόχο που λαχταράμε να πετύχουμε,  σαν να εξαρτάται η ζωή μας από αυτό. Μιλάμε για πολλά όπως για το πως να αναγνωρίζουμε τις ευκαρίες στη ζωή μας, τη μεγάλη πολυτέλεια του Όχι και το πως κάποιος μπορεί να αποκτήσει θετική οπτική. Η ζωή είναι ωραία  γιατί μας δίνει τη δυνατότητα να κάνουμε και να μάθουμε πολλά

Με τον Dr. Βασίλη Κιοσσέ συζητάμε για τη ντροπή. Πως
ξεκινά νωρίς, σιωπηλά, και κουρνιάζει στη σκέψη που ψιθυρίζει «δεν είμαι αρκετός». Η ντροπή δεν είναι απλώς συναίσθημα· είναι φακός που παραμορφώνει την εικόνα του εαυτού, μικραίνει τις επιλογές μας και μας κρατά πίσω όταν πάμε να διεκδικήσουμε ζωή στα μέτρα μας. Σ’ αυτό το επεισόδιο, ο Dr. Βασίλης Κιοσσές εξηγεί πότε και πώς γεννιέται η ντροπή, γιατί καταβαραθρώνει την αυτοεικόνα και τι μπορούμε να κάνουμε γι’ αυτό—με μικρές, εφαρμόσιμες τεχνικές που ξεκινούν σήμερα. Πατήστε play και ας βγάλουμε την ντροπή στο φως.