MISCHA!

Geweten is het tegenovergestelde van gewoonte. Een interessante invalshoek in deze tijd waarin de lijst met gecancelde personen met de dag langer wordt. Verder bespreken we hoe taal aan de basis staat van grote veranderingen en hoe je alvast kunt vieren dat je na het wankelen nog steeds overeind staat.

Met zoveel liefde praat hij over zijn vak. De uitdaging om de druktemakers, de strebers, de stillen, alle leerlingen het gevoel te geven dat ze gezien worden. Soms staat hij iets boven ze, soms werkt het juist goed om op gelijke voet te staan. Bijvoorbeeld tijdens het freestylen en natuurlijk doet hij dat ook tijdens dit uur!

Een uur is veel te kort om alle ideeën in zijn hoofd te bespreken. Of al zijn bezigheden. De gezamenlijke noemer is de zorg. Problemen uit die zorg signaleren, begrijpen en uit de wereld helpen. Onbegrijpelijk dat die goede bedoelingen ook haat en bedreigingen oproepen. En zelfs dat wil hij begrijpen én uit de wereld helpen.

Spijt heeft ze niet. Ze kan niet anders dan zich uitspreken, zeker als het gaat om het bevorderen van wat ze zelf 'kanskracht' noemt. Wel had ze eerder uit Herstel-NL moeten stappen. Verder praten we over het nut van wankelen en over haar diepe liefde voor cijfers, die in haar ogen een kleur hebben.

Wat wil de Nederlandse vrouw? Met die vraag is ze al haar hele werkende leven bezig, nu als hoofdredacteur van Libelle. We spraken over dé Libelle-vrouw, hoe die is veranderd de afgelopen jaren. En over hoe opiniërend je wilt zijn als blad, hoe je je redactie diverser maakt en in hoeverre de man een stem krijgt.

In haar boeken legt ze het alledaagse karakter van racisme en seksisme bloot. Als reactie vragen machtige personen haar of ze koffie komt drinken. Ze kan geen koffie meer zien. Wat beter helpt is: het aan elkaar vertellen van verhalen, in sommige gevallen het hardop zeggen van de namen en ondertussen proberen iedereen binnenboord te houden.

We moeten beter om ons heen kijken. Telefoon uit. En dan zul je het zien: reeën, mos, eekhoorntjes en varens. Eigenlijk is hij altijd kind gebleven. Hij vindt het nog steeds leuk om in plassen te springen en in modder te stampen. Maar dat gesmijt met modder, daar is hij klaar mee en daarom heeft hij zijn Twitter aan de wilgen gehangen.

Die zeven vinkjes van Joris Luyendijk, daar vindt ze wat van. Net als die hele wokecultuur. De politiek ziet ze als haar sociale dienstplicht. Wankelen en kwetsbaarheid tonen? daar doet ze niet aan. Zeker niet in haar functie als politicus.

Claudia de Breij, dat was haar rolmodel toen ze jonger was. En in tv-serie 'The L Word' zag ze lesbische vrouwen een geweldig leven leiden. Inmiddels is Vera zelf een rolmodel geworden, hoewel ze dat zelf niet hardop zegt.

Hoeveel begrip kun je opbrengen voor degene die jou en je kinderen bedreigt? En waar haal je de kracht vandaan om al twaalf jaar het gesprek aan te gaan met mensen die je vervloeken? Je verplaatsen in de ander en vooral geen gelijk willen krijgen. Tenminste, niet op de korte termijn.