ماشااله رزمی: امنیتی‌دیدن فاجعه خشک‌شدن دریاچه ارومیه

شوونیسم به معنای یک نوع میهن‌پرستی افراطی و ستیزه‌جو، یک ایمان کور به برتری و شکوه ملی تعریف شده است. با بسط معنا، شوونیسم طرفداری مفرط و غیرعقلانی از یک گروه، مرام، عقیده است، به ویژه هر وقت این طرفداری، همراه با کینه و بداندیشی نسبت به گروه رقیب باشد. شوونیسم شکل‌های مختلفی دارد و متناسب با گروه حامل آن و موقعیت زمانی و مکانی، در اشکال متنوعی جلوه‌گر می‌شود. شوونیسم ایرانی هم یکی از آنها است...

بیوگرافی سیدجعفر پیشه‌وری (به مناسبت بیانیه ۱۲شهریور)

وقتی می‌گوییم توهین به ترک‌ها جزئی از فرهنگ فارسی شده، ماله‌کشان نژادپرستی ایرانی می‌گویند که این توهین‌ها مختص اقلیتی از جامعه است و نباید آن را به همه ایرانیان تعمیم داد. حال ابوالحسن نجفی در کتاب فرهنگ عامیانه فارسی نوشته که در فرهنگ فارسی منظور از «تُرک» کسی است که زبان مخاطب را درنیابد.

عیسی کلانتری (رئیس سابق سازمان حفاظت از محیط زیست) در گفت‌وگو با روزنامه آرمان‌ملی‌

آقای کلانتری شما بعد از اینکه نگرانی‌های‌تان را در دوره‌های مختلف نسبت به خشک شدن دریاچه ارومیه در قالب نامه و اظهارنظر و هشدار اعلام کردید، در نهایت اوایل دهه ۹۰ دبیر ستاد احیای دریاچه ارومیه شدید، به نظر شما پروژه احیای دریاچه ارومیه موفق شد؟

پروژه احیا در دولت آقای روحانی به‌غیر از دو سال آخر که همکاری وزارت نیرو با ما کمتر شد کاملاً موفق بود، احیا دریاچه بر عهده وزیر نیرو است، اما آقای چیت‌چیان بعد از چند ماه گفت من نمی‌توانم هم وزیر باشم هم دبیر ستاد احیا دریاچه، من گفتم مسئولیت سال‌های اول و دوم را بر عهده می‌گیرم.

زبان، فرهنگ است و فرهنگ، زبان. زبان و فرهنگ همخون و همزاد هماند. این دو را نمی‌‌توان از هم گسست. مگر می‌‌توان فرهنگی را بدون زبان به تصویر کشید یا زبانی را از فرهنگ منها کرد. زبان و فرهنگ با هم رشد می‌کنند و تکامل می‌یابند. الفرد ال. کروبر(Alfred L. Krober) ، مردم شناسِ فرهنگی، بر آن است که فرهنگ از زمانی می‌‌آغازد که زبان وارد میدان می‌‌شود. در پویه زمان، فرهنگ و زبان یک دیگر را غنی ساخته‌اند. این سازندگی تداوم خواهد داشت اگرچه با فراز و فرودهایی. حکومت‌هایی که با دشنه به جان زبان افتاده‌اند ابزاری را برگزیده‌اند که به داوری زمان درخواهند یافت به ابزار شایسته ای تکیه نداده‌اند. ضرب المثل انگلیسی است که می‌‌گوید: سرنیزه چیز خوبی است، ولی نمی‌‌توان به آن تکیه داد. فرهنگ و زبان، برترین پایگاه و تکیه گاه برای عزیمت به فرازندگی است.

گذشته از پروژه‌های حکومتی اختلاف افکنی، برهم‌زدن تعادل عمومی و انحراف افکار عمومی از خواسته‌ها و مطالبات یک گفتمان و جریان اجتماعی-سیاسی و همچنین بدنام کردن فعالان مخالف با اندیشه انحصارگر مدعی و تمامیت‌طلب، همیشه کسان و یا گروه‌هایی هستند که با اغراض و نیات مختلف برای تسلط و تحمیل خود به فضای عمومی، همیشه دست به چنین عمل شنیعی می‌زنند.

در پی خشکیدن زنجیره‌ای دریاچه‌ها در ایران، احتمال «تعلل» و «توجه ناکافی» به روند خشک شدن منابع مهم طبیعی کشور به دلیل «وجود منابع عظیم لیتیوم در کف آنها» قوت گرفته است.

خبرگزاری جمهوری اسلامی اواسط شهریور در گزارشی تأکید کرد که خشکیدن این منابع آبی مهم ایران «در پس خود منابع مالی زیادی» به واسطه «استخراج لیتیوم» به همراه دارد.

نسخه عربی این مقاله با عنوان "ترک ها در ایران: بمبی ساعتی یا خنثی شده؟" در روزنامه ایندپندنت عربی منتشر شده است و بنا به خواست برخی از دوستان به فارسی ترجمه اش کرده ام، با اندکی افزایش و کاهش.

شمار ترک ها حدود یک سوم جمعیت ایران است و عمدتاً در اقلیم آذربایجان سکونت دارند که طبق یک برنامه سیاسی به استان های زنجان، اردبیل، آذربایجان شرقی و آذربایجان غربی تجزیه شده است. نیز ترکان حدود شصت درصد جمعیت تهران را تشکیل می دهند و در استان فارس وبرخی استان ها و شهرهای دیگر ایران زندگی می کنند.

صد سال پیش ارنست رنان نوشته بود که ملت ها نیز مانند هر پدیده تاریخی دیگر آغاز و انجامی دارند و روزی آن هویت گروهی انسانها ، که ما امروز از آن بعنوان "ملت" نام می بریم ، شاید دیگر وجود تاریخی نداشته باشند.

اینکه فرجام تاریخی ملیت چه خوا هد شد ، ما آگاهی درستی بر آن نداریم.لیکن با فرو ریزی شوروی و شتاب گیری نیرو ها ی گریز از مر کز در عده ای از کشور ها ی چند ملیتی ، بویزه در کشور ها ی استبداد زده، مساله ملی و حق تعیین سرنوشت از طرف ملیت های تحت ستم، با قدرتی بیش از پیش به صحنه سیاست بین المللی با زگشته است که میتواند عوارض جدی در پی داشته باشد.