Stel je voor: je bent een van de weinigen in een collegezaal van honderd man die een hoog cijfer scoort. En in plaats van felicitaties hoor je iemand roepen: "Hoe kan hij dat hebben gedaan?" Niet omdat je gespiekt zou hebben. Maar omdat je er anders uitziet. Omdat je moslim bent. Omdat je Marokkaans bent.In deze aflevering van Open Sessies zit Alper tegenover Youssef Zerri. Hij is 35 jaar, geboren en getogen Amsterdammer, en tegenwoordig teamleider en natuurkundedocent op dezelfde school waar hij ooit zelf leerling was. Youssef is iemand die al op jonge leeftijd ontdekte dat hij het liefst anderen helpt. Niet vanuit een hulpverlenersrol, maar vanuit de klas. Vanuit het moment dat je een leerling ziet groeien en uiteindelijk met een diploma naar buiten ziet lopen, met jouw handtekening erop.Dit gesprek is belangrijk omdat het laat zien hoe discriminatie niet altijd zichtbaar is op het moment zelf. Hoe je als jongeman in een collegezaal kunt zitten, presteren, en toch het gevoel krijgt dat je jezelf elke dag moet bewijzen. Niet vanwege je kennis, maar vanwege je achtergrond. Youssef vertelt hoe hij die ervaring heeft omgezet in iets positiefs: teruggaan naar zijn oude school, niet als leerling, maar als leider. Een gesprek over veerkracht, identiteit en de kracht van terugdoen voor je gemeenschap.In deze aflevering bespreken we onder andere: hoe Youssef van bouwkunde in Delft naar sterrenkunde aan de VU ging en daar te maken kreeg met structurele uitsluiting, wat het betekent om als Marokkaans-Nederlandse man in een witte academische omgeving te staan, hoe hij de correlatie ontdekte tussen natuurkunde en de Koran, de impact van Corona en AI op het gedrag van jongeren in de klas, zijn visie op leiderschap zonder afstand en waarom genoegdoening niet op je bankrekening hoeft terug te zien.Timestamps:00:00 — Introductie: Welkom Youssef01:05 — Hoe ben je teruggekomen op je oude school?02:58 — Studie bouwkunde in Delft: de eerste stap03:26 — Overstap naar natuurkunde aan de VU04:27 — Discriminatie op de universiteit: "Wil je moslim zijn als je natuurkunde doet?"07:59 — Waar haal je voldoening uit als teamleider?09:12 — Leiderschap zonder afstand: autoritair vs. autoriteit10:09 — De impact van corona en AI op het onderwijs15:22 — Het grootste probleem van leerlingen na school19:22 — Opvoeding, cultuur en arbeidsethos21:51 — Het moeilijkste moment in zijn leven25:25 — Discriminatie herkennen achteraf: een soort mini-trauma29:31 — De mooiste momenten: diploma's uitreiken34:15 — Advies aan zijn jongere zelf36:07 — Religie en wetenschap in de klas39:16 — Wat betekent groei voor jou?40:59 — Inspiratie: de Profeet Mohammed als leraar42:03 — Advies aan de kijkers: gun elkaar wat je jezelf guntAls je dit gesprek raakt, laat het ons weten in de comments. Abonneer je op het kanaal zodat je geen enkele sessie mist. En volg Alper op Instagram voor meer content over psychologie, groei en identiteit: @coach.alper

Ze zeiden dat hij geen leraar kon worden.

Hij had een taalachterstand. Een vmbo-advies. En een omgeving die hem vertelde dat het mbo waarschijnlijk het hoogst haalbare was voor iemand zoals hij.

Jaren later schreef hij een onderwijsboek dat op de lerarenopleiding wordt gebruikt. Werd hij verkozen tot leraar van het jaar. En stond hij oog in oog met de persoon die hem ooit had afgeschreven, die nu trots vertelde dat Emin een oud-student van zijn school was.

Maar dat eindpunt vertelt niet het hele verhaal.

Want tussen dat vmbo-advies en leraar van het jaar zat vijftien jaar. Vijftien jaar lang tussen twee culturen zoeken naar wie je bent. Twee keer een cultuurshock doorleven, eerst als kind dat naar Turkije verhuist voor de fabriek van opa, dan als tiener die weer terugkomt en merkt dat Nederland inmiddels een vreemd land is geworden. Vijftien jaar lang het gevoel hebben dat je net begint te aarden en dan alles opnieuw moet beginnen.

En dan, op je 25e, een burnout. Terwijl je dacht dat je eindelijk alles onder controle had.

In deze aflevering van Open Sessies spreek ik met Emin Kececi, leraar, verbinder, Rotary-voorzitter en iemand die zijn leven heeft gebouwd op één belofte aan zijn ouders: als jullie in mij investeren, zorg ik dat ik teruggeef aan de mensen die dezelfde kansen niet krijgen.

In deze aflevering bespreken we:

- Twee cultuurshocks en vijftien jaar zoeken naar identiteit, van Hilversum naar Turkije en terug

- Hoe bewijsdrang ontstaat als je jarenlang het gevoel hebt dat je er niet bij hoort

- Burnout op 25: herstellen zonder psycholoog, met Tony Robbins en zijn vader als soefi-gids

- Waarom hij leerlingen begint met een tien en wat dat doet met de relatie in de klas

- De cijfercultuur in Nederland: waarom een zes ook gewoon goed genoeg is

- Hoe vergeven het grootste levensgeluk is

- Zijn droom: biculturele gemeenschappen die verenigen in plaats van versplinteren

- Zijn take home message: "Check in bij je hart"

Timestamps:

00:00 – Welkom & introductie Amin

00:51 – Het standbeeld van Atatürk en de droom leraar te worden

01:36 – Naar Turkije voor opa's fabriek en twee cultuurshocks

05:56 – Vijftien jaar tussen wal en schip: bewijsdrang en leegte

08:01 – Wat hij het meest heeft gemist: liefde en begrip

09:12 – Psychologisch perspectief: trauma, emotionele verwaarlozing en loyaliteitsconflict

13:25 – Burnout op 25 en herstel in vier maanden

15:05 – Zonder relatie geen prestatie: lesgeven vanuit verbinding

18:32 – De cijfercultuur doorbreken: beginnen met een tien

22:22 – Dankbaarheid als dagelijkse gewoonte

31:16 – De droom: verenigen in plaats van versplinteren

41:03 – Het moeilijkste moment: steeds opnieuw beginnen als Super Mario

49:14 – Het mooiste moment: leraar van het jaar en een onderwijsboek op de lerarenopleiding

54:22 – Take home message: check in bij je hart

56:39 – Afsluiting

Dit is een gesprek voor iedereen die ooit het gevoel had er niet bij te horen en toch is blijven gaan. 🎙️

Vond je deze aflevering waardevol? Abonneer je op het kanaal, laat een reactie achter en deel het met iemand die dit nodig heeft te horen.

👉 Volg Open Sessies ook op Instagram voor meer content over psychologie, identiteit en eerlijke gesprekken.

In deze aflevering van Open Sessies verwelkomen we Musa, cabaretier, acteur, dramadocent en iemand die zijn eigen pad heeft gevonden op een manier die niemand verwacht had.Waarom dit gesprek belangrijk is:Musa's verhaal gaat niet alleen over comedy. Het gaat over de moed om op je dertigste pas echt te kiezen voor jezelf, terwijl je familie, cultuur en omgeving iets anders van je verwachten. Over trouw blijven aan je waarden, ook als Netflix klopt en er €77.000 op tafel ligt.Thema's die besproken worden:- Opgroeien als kind van een eerste-generatie moeder die alleen naar Nederland kwam- Stiekem beginnen met acteren, uit angst voor onbegrip thuis- De rol van humor als onderwijsmiddel en brug tussen culturen- Identiteit, geloof en grenzen stellen in de mediawereld- Dramales geven op islamitische basisscholen, als pionierswerk- "Het is oké om niet oké te zijn", over dankbaarheid en mentale ruimteTimestamps:- 00:00 – Welkom & introductie Musa- 00:47 – Van tandartsassistent tot autodidact cabaretier- 02:21 – Hoe alles begon: stiekem acteren onder begeleiding van Kenneth Asporaat- 03:07 – Finale Cameretten Festival, management getekend, sportschool verkocht- 05:09 – Waarom hij het stiekem deed: eerste-generatie ouders en verwachtingen- 07:08 – Waarom cabaret? De kracht van crowd control en educatie via humor- 08:38 – Netflix-aanbod & grenzen vanuit geloof- 11:09 – Musa als kind in Nederland: tolk voor zijn moeder, taal leren via films- 22:18 – Islamitische identiteit, normen en waarden in het dagelijks leven- 47:31 – De mooiste momenten: van eerste knock-out tot uitverkochte zalen- 53:03 – Take home message: "Het is oké om niet oké te zijn"- 54:26 – AfsluitingDit gesprek laat je anders kijken naar humor, cultuur en de keuzes die we maken uit angst of liefde. Vond je deze aflevering waardevol? Abonneer je dan op het kanaal, laat een reactie achter en deel het met iemand die dit nodig heeft te horen. 🎙️👉 Volg Open Sessies ook op Instagram voor meer content over psychologie, persoonlijke groei en eerlijke gesprekken.

In deze aflevering van Open Sessies ga ik in gesprek met Ruşen Koç, onderzoeker, ondernemer en kandidaat-raadslid voor DENK in Den Haag. Wat begint als een verhaal over doorzettingsvermogen, groeit uit tot een diep en kwetsbaar gesprek over verlies, geloof, mannelijkheid en dankbaarheid.Ruşen groeide op in een gezin zonder vader, kreeg een vmbo-kader advies en werd door de wereld onderschat. Maar precies dat werd zijn brandstof. Van vmbo naar havo, van hbo naar universiteit en uiteindelijk richtte hij The Creative Muslim Club op en werd hij onderzoeker en politiek actief. In dit gesprek deelt hij openhartig hoe de geboorte van zijn broertje hem op zijn 14de een verantwoordelijkheidsgevoel gaf dat alles veranderde, en hoe het verlies van zijn beste vriend door suïcide hem confronteerde met de grenzen van het leven.Maar het gesprek gaat verder dan persoonlijke verhalen. Samen met Ruşen bespreken we een onderwerp dat zelden aan bod komt: tederheid tussen mannen. Waarom zijn moslimmannen in het Westen die fysieke, broederlijke warmte kwijtgeraakt? En hoe vinden we de balans tussen de leeuw en het lam, krachtig staan voor je zaak, maar ook zacht durven zijn?Thema's in deze aflevering:- Opgroeien met lage verwachtingen en racisme in het onderwijs- Van vmbo-kader naar universiteit: een ongewoon pad- De kracht van een moeder die vertrouwt zonder te pushen- Verlies van een beste vriend door suïcide- Suïcidepreventie en het belang van 113 Zelfmoordpreventie- Islamitische theologie: beproeving, barmhartigheid en verantwoordelijkheid- Rechtvaardigheid als kernwaarde vanuit islamitische achtergrond- The Creative Muslim Club: eigen verhalen vertellen via eigen platforms- Huwelijk als gezonde uitlaatklep en balans- Tederheid en broederliefde onder moslimmannen- Dankbaarheid als fundament van het levenTimestamps:- 00:00 – Introductie & kennismaking met Rusen- 02:43 – Van vmbo-kader naar universiteit: het hele traject- 06:18 – Gezinssituatie: opgroeien zonder vader- 08:30 – Lage verwachtingen thuis en op school- 11:00 – Voetbaldroom die in duigen viel door kruisbandblessure- 15:01 – Ondernemen: The Creative Muslim Club & onderzoekswerk- 16:36 – Normen en waarden: rechtvaardigheid als kernwaarde- 18:03 – Het moeilijkste moment: verlies van zijn beste vriend- 21:21 – Suïcide bespreekbaar maken in de moslimgemeenschap- 25:37 – Islamitische kijk op beproeving en verantwoordelijkheid- 32:15 – Het mooiste moment: de geboorte van zijn broertje- 35:54 – Wat betekent groei?- 39:00 – Huwelijk als gezonde uitlaatklep- 47:12 – Tederheid en broederliefde onder moslimmannen- 50:51 – De balans tussen de leeuw en het lam- 55:46 – Afsluitende boodschap: dankbaarheid en geloof📩 Heb je zelf te maken met suïcidale gedachten? Bel 113 Zelfmoordpreventie (0900-0113) of chat via 113.nl. Je staat er niet alleen voor.🎧 Vond je dit gesprek waardevol? Abonneer je op Open Sessies, laat een like achter en deel deze aflevering met iemand die dit nodig heeft.

In deze aflevering van Open Sessies ga ik in gesprek met Ugur Demirci. Geboren en getogen Rotterdammer, islamitisch theoloog, relatietherapeut en vader van vier zonen. Een open en eerlijk gesprek over opgroeien in een gebroken gezin, de zoektocht naar geloof als jongvolwassene en de moed om pijn los te laten.

Ugur deelt hoe hij als enig kind van gescheiden ouders zijn weg vond, van voetbalwedstrijden kijken in de moskee tot het moment dat hij tijdens het gebed bleef zitten terwijl zijn vrienden opstonden. Hij vertelt hoe die ene vraag: "Wil je gelijk krijgen of wil je gelukkig zijn?", zijn kijk op relaties en conflicten voorgoed veranderde. Als behandelaar ziet hij dagelijks hoe patronen uit de kindertijd doorwerken in volwassen relaties en als vader probeert hij bewust anders te doen dan wat hij zelf heeft meegemaakt.

Dit gesprek gaat over vergeven zonder te vergeten, over dankbaarheid zonder je pijn te ontkennen, en over de kracht van gewoon doorgaan.

Thema's die aan bod komen:

- Opgroeien in een gebroken gezin als enig kind

- De overgang van culturele moslim naar bewust praktiserend

- Het verschil tussen echtscheiding en vechtscheiding

- Patronen uit je kindertijd herkennen in je eigen relaties

- Schematherapie en de "stemmetjes in je hoofd"

- Dankbaarheid (alhamdulillah) vs. hulp zoeken, gaan die samen?

- Lichamelijke blessures en de mentale impact daarvan

- De betekenis van naamgeving aan je kinderen

- Vergeten en vergeven als levenshouding

Timestamps:

0:00 - Introductie en kennismaking met Ugur

3:00 - Van culturele moslim naar bewust praktiseren

7:00 - Het keerpunt in de moskee tijdens een voetbalwedstrijd

11:00 - Opgroeien in een gebroken gezin

17:00 - Hoe zijn ouders met de scheiding omgingen

20:00 - Negatieve ervaringen bewust proberen te vergeten

22:00 - Echtscheiding vs. vechtscheiding: de impact op kinderen

26:00 - Patronen uit je jeugd in volwassen relaties

30:00 - Cultuursensitieve en religiesensitieve therapie

33:00 - Ouderschap: sorry zeggen tegen je kinderen

35:00 - Het moeilijkste moment in zijn leven

37:00 - Lichamelijke blessures en de mentale gevolgen

43:00 - "Doe gewoon normaal", de gevaren van bagatelliseren

46:00 - Alhamdulillah zeggen en hulp zoeken: het kan allebei

48:00 - Het mooiste moment: vader worden

51:00 - De betekenis van namen: Abdullah en Abdurrahman

55:00 - "Ik heb mijn best gedaan", inspanning boven resultaat

56:00 - Take-home message: vergeet en vergeef

59:00 - Afsluiting

Vond je dit gesprek waardevol? Laat het weten in de comments. Like deze video, abonneer je op het kanaal en deel deze aflevering met iemand die dit nodig heeft.

#OpenSessies #PodcastNL #Vergeven #vergeten

In deze aflevering van Open Sessies zit ik met Ashwin aan tafel, lichaamstaaltrainer, ondernemer en oprichter van Body Signals Academy. Ashwin vertelt openhartig over zijn leven: van opgroeien als kind van Afghaanse vluchtelingen, werken op de Beverwijkse Bazaar vanaf zijn vierde, tot het uiteindelijk ontdekken van zijn passie voor non-verbale communicatie.

Dit is een gesprek dat raakt. Ashwin deelt hoe hij jarenlang zocht naar wat hem echt gelukkig maakte, hoe hij opbrandde in het corporate leven ondanks een goed salaris en hoe de geboorte van zijn dochter alles veranderde. Hij is eerlijk over moeilijke momenten: het verlies van het kindje van zijn broer, de acute ziekte van zijn vader, en de zoektocht naar balans tussen werk, gezin en identiteit.

Maar bovenal is dit een verhaal van doorzettingsvermogen, zelfreflectie en de moed om je eigen weg te kiezen. Ook als dat betekent dat je tegen de stroom in moet gaan.

Thema's in dit gesprek:

– Lichaamstaal en non-verbale communicatie in het dagelijks leven

– Opgroeien in een hardwerkend migrantengezin

– De kracht van discipline en ondernemerschap vanaf jonge leeftijd

– Zoeken naar je passie en ontdekken wat je echt leuk vindt

– Vader worden en de twijfels die daarbij komen kijken

– Omgaan met verlies, ziekte en opgebrand raken

– Twee culturen combineren: het beste van beide werelden

– Ondernemer van het Jaar in Almere worden als bevestiging

Timestamps:

00:00 – Introductie en kennismaking

00:42 – Wat is lichaamstaal? 70% van communicatie is non-verbaal

01:52 – Van hobby naar beroep: de stap naar trainer worden

03:37 – Waarom lichaamstaal? Het herkennen van wat mensen echt zeggen

05:03 – Een niche vak: weinig trainers in Nederland en Europa

06:29 – Opgroeien als kind van Afghaanse vluchtelingen

09:14 – Werken op de Beverwijkse Bazaar vanaf je vierde

13:03 – De dynamiek met zijn vader en het familiebedrijf

15:05 – Discipline en hard werken als levensles

17:51 – Het moeilijkste moment: verlies en de ziekte van zijn vader

22:18 – De diagnose en de strijd met het zorgsysteem

26:15 – Het mooiste moment: de geboorte van zijn dochter

28:12 – Twijfels over het vaderschap en de angst voor vrijheidsverlies

32:01 – Communicatie met je partner na het krijgen van een kind

33:52 – Twee culturen, één identiteit: gastvrijheid en nuchterheid

37:35 – Advies aan zijn jongere zelf: ontdek wat je leuk vindt

42:26 – Wat hij over zichzelf heeft geleerd

45:53 – Boodschap aan de kijker: passie boven geld, blijf dicht bij jezelf

48:08 – Herkennen wanneer je opgebrand raakt

53:14 – Afsluiting

🎙️ Dit is Open Sessies, de podcast waar we in alle openheid praten over het leven, persoonlijke groei en wat ons als mens vormgeeft.

👉 Vond je dit gesprek waardevol? Like, abonneer en deel deze aflevering met iemand die dit nodig heeft. Laat in de comments weten welk moment jou het meest raakte.

Tussen twee werelden, op zoek naar één thuis

Deze week sprak ik met Halil Ibrahim (docent, stadspedagoog en AI-officer) over iets waar we in professionele context zelden over spreken: de onzichtbare last van externe validatie.

Hij deelde een inzicht dat me niet loslaat:

"Wij zijn opgegroeid met: doe twee keer zo hard je best, dan ben je net zo goed. Maar daar zit een minderwaardigheidsverhaal in. We zijn pas goed genoeg als de witte man zegt: goed gedaan, jongen."

Dit gaat niet alleen over de Turks-Nederlandse ervaring. Dit gaat over iedereen die ooit heeft geloofd dat hun waarde afhing van de goedkeuring van anderen. Die zich heeft aangepast, heeft vervormd, heeft gevochten. Niet voor zichzelf, maar om gezien te worden.

Wat Halil Ibrahim laat zien, is dat echte vrijheid begint bij zelfreflectie. Bij het analyseren waar patronen vandaan komen. Niet zozeer om te veroordelen, maar om te begrijpen en vervolgens: om anders te kiezen.

Voor onszelf. Voor onze kinderen. Voor de generaties die komen.

De vraag die hij stelt is simpel maar confronterend:

Ben jij tevreden met jezelf? Of zoek je nog steeds bevestiging bij de buitenwereld?

Want pas als je die balans vindt (die interne validatie) ontstaat er ruimte voor echte zelfacceptatie. En ironisch genoeg: dan gaan anderen je ook meer respecteren.

Dit gesprek ging over identiteit, opvoeding, generatietrauma's en AI in het onderwijs. Maar de kern? Die ging over moed. De moed om jezelf te zijn.

Kijk de volledige aflevering via de link in de comments.

In deze aflevering ga ik in gesprek met Adnan Tekin, sinds ruim vijf jaar voorzitter van de MBO Raad. We praten niet alleen over zijn functie, maar vooral over de mens achter de bestuurder: een jongen uit Osdorp, kind van Turkse gastarbeiders, gevormd door religie, gemeenschap, verlies en verantwoordelijkheid.

Waarom dit gesprek belangrijk is?

Omdat het laat zien hoe persoonlijk verhaal, cultuur, geloof en onderwijs elkaar raken. Hoe een ooginfectie je leven een andere kant op kan sturen. Hoe het is om beide ouders in vijf maanden tijd te verliezen. En wat het betekent om als biculturele Nederlander verantwoordelijkheid te dragen in het hart van de samenleving.

We hebben het onder andere over:

- opgroeien in Osdorp in een druk, warm gezin

- de rol van moskee, buurt en gemeenschap

- hoe een zeldzame ooginfectie zijn loopbaan veranderde

- het verlies van zijn ouders en rouw die nooit “klaar” is

- werken met Job Cohen en leren verbinden zonder vooroordelen

- omgaan met kritiek en een dikke huid ontwikkelen

- vaderschap, spijt en opnieuw keuzes maken

- persoonlijke groei, kwetsbaarheid en je hart volgen

- advies aan jongeren die hun plek zoeken tussen twee werelden

Vond je dit gesprek waardevol?

Laat een reactie achter met wat jou het meest raakte of herkenbaar was: rouw, bicultureel opgroeien, geloof, onderwijs of iets anders?

Vergeet niet te liken, je te abonneren en de video te delen met iemand voor wie dit gesprek steun of inspiratie kan zijn. #MBORaad #onderwijs #mbo

Timestamps

00:00 Intro & voorstel Adnan

00:39 Gezinssituatie en vaderschap

01:39 Jeugd in Osdorp & ouders als eerste generatie gastarbeiders

03:36 Opvoeding, open huis en een relaxte jeugd

04:27 Schoolloopbaan, verkeerde studiekeuze & stap naar Duits

05:01 Zeldzame ooginfectie en tijdelijk blind worden

07:16 De weg naar het maatschappelijk middenveld & politiek Amsterdam

08:14 Lid worden van de PvdA & begin van politieke carrière

09:23 Sociale betrokkenheid, brieven vertalen en mensen helpen

09:39 Cultuur, religie en de rol van de moskee als sociaal centrum

11:31 Fatih-moskee, geschiedenis en betekenis als ontmoetingsplek

12:57 Dieptepunt: beide ouders verliezen in vijf maanden

14:18 Rouw, ziekte, mantelzorg en weinig ruimte om stil te staan

18:01 Begraven in Turkije vs Nederland & afstand tot het graf

20:02 Hoogtepunten: de geboorte van zijn kinderen en verantwoordelijkheid

24:22 Werken met Job Cohen: verbinden, vooroordelen loslaten

25:41 Amsterdam als leerschool: crisis, polarisatie & leiderschap

26:51 Kritiek, een dikke huid en niet reageren vanuit emotie

30:01 Hoe hij omgaat met tegenslag, afstand nemen en reflectie

31:57 Advies aan zijn jongere ik: meer tijd met zijn oudste dochter

34:50 Wat is persoonlijke groei? Kwetsbaarheid, leren en blijven ontwikkelen

36:24 Advies aan jongeren: volg je talent en niet alleen de verwachtingen

37:33 De invloed van zijn ouders & Job Cohen op wie hij is geworden

In deze aflevering ga ik in gesprek met Cemil Yilmaz, sociaal ondernemer en oprichter van een sociaal innovatiebureau dat zich bezighoudt met thema’s als antidiscriminatie, kansengelijkheid en inclusie.

Cemil neemt ons mee in zijn persoonlijke verhaal: opgroeien tussen een witte schoolomgeving en een Arabisch-Turkse familiecultuur, het zoeken naar identiteit, rebellie in de puberteit en de druk van verwachtingen vanuit ouders, gemeenschap en samenleving.

We praten over hoe vroege ervaringen met racisme, uitsluiting en etnisch profileren je vormen, vaak zonder dat je dat op dat moment doorhebt. Over hoe één moment (blijven zitten op het gymnasium) ineens veel meer betekent dan een jaar overdoen. En over hoe loyaliteit aan familie en gemeenschap kan botsen met de zoektocht naar je eigen authenticiteit.

Ook gaat het gesprek over:

- opgroeien tussen meerdere culturen en identiteiten

- de rol van ouders en vrienden als reddingsboei

- prestatiedruk en perfectionisme

- studeren, verhuizen en jezelf beschermen tegen ontsporing

- activisme, burn-out en grenzen leren stellen

- leven tussen Nederland en Turkije

- wat het betekent om je geschiedenis te kennen zonder erdoor vast te zitten

- mentale gezondheid, vooral binnen biculturele gemeenschappen

- het belang van veilige plekken en echt luisteren zonder oordeel

Dit is een gesprek over mens-zijn in een krachtenveld van verwachtingen. Over hoe je jezelf kunt verliezen, maar ook weer terug kunt vinden.

**Timestamps:**

- 00:00 – Intro & kennismaking

- 01:00 – Identiteit en puberteit

- 04:20 – Verhuizen van Enschede naar een wit dorp

- 06:30 – Racisme, etnisch profileren en onrust

- 08:50 – Rebellie, ontsporing en het kantelpunt

- 10:30 – De rol van vader en vrienden

- 13:10 – Meervoudige identiteiten

- 18:40 – Perfectie, schuld en verwachtingen

- 22:00 – Studeren in Groningen en zelfbescherming

- 28:30 – Succes, trots en zelden terugkijken

- 31:00 – Nederland, Turkije en ergens bij horen

- 40:00 – Activisme, roofbouw en grenzen

- 47:10 – Mentale gezondheid en taboes

- 48:10 – De boodschap: wees een veilige plek voor iemand

👉 Vond je dit gesprek waardevol?

Abonneer je, laat een reactie achter en deel de aflevering met iemand voor wie dit herkenbaar is.

In deze openhartige en inspirerende aflevering spreekt Alper met Turan Yilmaz, pedagogisch professional en gepassioneerd videograaf. Al bijna tien jaar werkt Touran in de verstandelijke gehandicaptenzorg, waar hij dagelijks leert over menselijkheid, geduld en verbinding. Tegelijkertijd bouwt hij aan zijn creatieve wereld via Instagram, waar hij met videografie en sketches zijn stem laat horen.

In dit gesprek vertelt Turan over:

- Hoe zijn liefde voor videografie ontstond,

- Wat hij leerde uit stotteren en overlevingsmechanismen,

- De impact van opvoeding, religie en cultuur,

- Hoe zijn werk in de zorg hem als mens vormde,

- Hoe persoonlijke pijn kan veranderen in kracht.

Een gesprek dat raakt, inspireert en je uitnodigt om stil te staan bij je eigen verhaal.

🎧 Luister, reflecteer en laat je inspireren.

⏱️ Hoofdstukken

00:00:00 - Introductie

00:00:17 - Over Touran

00:00:47 - Werk in de zorg

00:01:59 - Onderwijsachtergrond

00:05:01 - Ervaringen in het werkveld

00:06:38 - Impact van psychologen

00:07:52 - Videografie als hobby

00:10:25 - Overgang naar sketches

00:12:03 - Opvoeding en achtergrond

00:15:05 - Reflectie op vader en opvoeding

00:15:14 - Impact van verwaarlozing

00:16:33 - Coping mechanismen

00:17:18 - Overlevingsmodus en gebrek aan hobby's

00:18:52 - Rol van cultuur en religie

00:19:05 - Persoonlijke worstelingen

00:20:19 - Stotteren en de impact

00:28:54 - Depressieve periode

00:30:55 - Verdieping in religie

00:31:55 - Zoeken naar antwoorden

00:32:14 - Zoeken naar voldoening

00:34:00 - Verlangen naar het oneindige

00:34:07 - Zoektocht naar identiteit

00:34:12 - Religie en cultuur

00:34:21 - Ouderlijk gezag

00:35:20 - Discussie als karaktervorming

00:35:43 - Zelfwaardering

00:40:08 - Impact van social media

00:42:17 - Mooiste momenten

00:44:29 - Reflectie op het leven

00:45:44 - Persoonlijke groei

00:45:55 - Hoogte- en dieptepunten

00:46:53 - Het belang van stil staan

00:47:41 - Uitdagingen van openhartigheid

00:51:50 - Complimenten leren ontvangen

00:53:26 - Eindreflectie en levensfilosofie