Jedziemy samochodem, a dzieci cały czas patrzą mi w oczy. Jakby pytały: „Co będzie dalej? Mamo, czy dostaniemy jedzenie? Gdzie będziemy spać?”. A ja jadę, myśląc: „Jak będziemy żyć? Kto nas tu potrzebuje?”.

Tekst oryginalnie napisany w języku rosyjskim. Czyta Julia Piklikiewicz. Tłumaczenie: Ekaterina B.

"Moje szczęście jest drobnym bukiecikiem
Z dwóch‑ -trzech szczoteczek do zębów.
A kiedyś nie wystarczało arytmetyki,
By zliczyć mnogość w nim kwiatów.
Moje szczęście jest tym dołeczkiem
Obok uśmiechu… Tego, co nie ma.
Kiedyś to były filmy familijne, bajeczki,
I obok rodzina, nie tylko ich imiona.
Moje szczęście – dzwonki między syrenami,
Telegramu kanały, te z wideo filmami
I wojskowymi gorzkimi ważkimi tematami,
Z ich blogerami i liderami.
Moje szczęście przychodzi małymi kroczkami, niby na diecie,
Być może powoli wyleczy, a może i nie.
Na pewno już zawsze będziemy trochę chorzy, nowi diabetycy,
Z naturalnym pragnieniem: „wojnie nie”.

marzec 2022

Wiersze oryginalnie napisane w języku ukraińskim. Czyta Julia Piklikiewicz. Tłumaczenie: Paulina Zięba.

Tu, w Polsce, ćwiczymy pamięć o dobrym. Wmówiłam Mamie, że bierzemy udział w konkursie piosenki. Śpiewamy codziennie, ona pamięta teksty sprzed 50 lat, a nie pamięta, jak ma na imię Madina.

Tekst wyróżniony przez jury "Pamiętników Uchodźczych", oryginalnie napisany w języku polskim. Czyta Anita Sokołowska.

Czasami zastanawiam się, co by było, gdyby ta ostatnia próba pokonania granicy również zakończyła się odmową. Wtedy nie miałbym okazji przekonać się, że Polacy są naprawdę dobrzy i że nie wszyscy są podobni do ludzi ze straży granicznej.

Tekst oryginalnie napisany w języku polskim. Czyta Andrzej Chyra.

Kiedy przechodziły obok placu zabaw, na którym wykopano dół, aby zainstalować nową huśtawkę, Marijka wzięła matkę za rękę i zapytała: – Czy przyleciała tu rakieta i zrobiła tę wyrwę? – Nie, córeczko, jesteśmy bezpieczne.

Tekst oryginalnie napisany w języku ukraińskim. Czyta Julia Piklikiewicz. Tłumaczenie: Antonina Ciużeńska.

"Krewny z Rosji w końcu dzwoni do mojej siostry. Radzi jej trzymać się z dala od obiektów wojskowych i nie martwić się. Po prostu wytrzymaj przez chwilę. Dwa lub trzy dni. Pamiętam ten moment bardzo dobrze – nienawiść w moim sercu w końcu przeważyła nad strachem."

Tekst wyróżniony przez jury "Pamiętników Uchodźczych", oryginalnie napisany w języku ukraińskim.Czyta Aleksandra Popławska. Tłumaczenie: Antonina Ciużeńska.

Potem naszym kolejnym etapem był obóz dla uchodźców. Na tym chyba kończy się poetycka strona mojego doświadczenia, bo obóz okazał się dużo mroczniejszym, surowym i pozbawionym złudzeń światem. To w nim, w mrocznym czasie i w chwili niepewności, opuściło mnie pióro.

Tekst oryginalnie napisany w języku rosyjskim.Tłumaczenie: Antonina Ciużeńska. Czyta Julia Piklikiewicz

Kiedyś myślałem, że może język jest barierą, która nie pozwala być zrozumianym – myliłem się. Zdałem sobie sprawę, że można być zrozumianym w innym języku, ale niekoniecznie w swoim własnym.

Tekst oryginalnie napisany w języku polskim. Czyta Andrzej Chyra.

„A wam nie jest obojętne? Najważniejsze, żeby dalej stąd” – warczy przez zęby kobieta w czerwonej kurtce. Jej następna fraza gubi się w natłoku dźwięków, ponieważ konduktor otwiera drzwi do wagonu. A potem wszystko jest jak we mgle.

Tekst oryginalnie napisany w języku polskim. Czyta Julia Piklikiewicz.

Moje doświadczenie życiowe jest czymś, co noszę ze sobą w każdej interakcji w Warszawie. Jest to zarówno ciężar na moich plecach, obciążający każdą rozmowę, ale także schronienie.

Tekst oryginalnie napisany w języku angielskim. Czyta Aleksandra Popławska. Tłumaczenie: Hubert Walczyński.