W tym odcinku. Praktyczne rady (czyli: Twoja apteczka przetrwania)

1. Uziemienie, uziemienie jeszcze raz uziemienie
2. Kiedy świat zaczyna wirować, powiedz sobie STOP i jak totalny nudziarz... znajdź pięć okrągłych rzeczy w twojej okolicy.
3. Potem dotyk (szklanka, koc, futro kota), dźwięki (zegarek, muzyka, szum). TO. JEST. RZECZYWISTOŚĆ. Panika jest w głowie, nie w rzeczywistości.
4. Tysiąc minus siedem, licz szybko, pomyl się. Po to, by krew popłynęła z emocji do rozumu. Możesz liczyć schody, dodawać numery rejestracji, literować słowa od końca ([Arch & Craske, 2011]).
5. Twoje myśli to czasem spam albo upierdliwy wujek. Nie dyskutuj z nimi, przytaknij, ale rób dalej swoje.

Każda z powyższych strategii ma swoje solidne korzenie w terapii trzeciej fali: DBT (Linehan), ACT (Hayes), CFT (Gilbert).

Po ataku – co dalej?

Panika zeszła, a Ty siedzisz jak zmokły pers i zastanawiasz się, co to do cholery było. Nie zastanawiaj się. To nie czas na refleksję.

Potem przychodzi ta pustka (kac po adrenalinie). Ludzie mówią: zrób sobie kakao, przytul się.

SERIO?

Moje ciało przeprowadziło ewakuację przeciwatomową bez mojej zgody, a rozwiązaniem to KAKAO? Idźmy na całość! Może jeszcze kąpiel w pianie?! Albo świeczka zapachowa? Może to ona naprawi mi życie?

Wiecie, co jest najgorsze? Że to działa. Piję to kakao. Owijam się kocem w burrito. I faktycznie mi lepiej. To właściwie mnie irytuje najbardziej: odpowiedzią na katastrofę jest coś, co podpowiedziałby mi mój letni brat.

Na koniec

Ludzie biegają maratony i dostają medale. Ty właśnie przebiegłaś jeden w swojej głowie, bez zgody, bez przygotowania, bez nawet wody.

I dalej tu jesteś.

To jest sport. Reszta to rekreacja.