PAULINES

GOSPEL POWER l AUGUST 21, 2022 - SUNDAY

21st Sunday in Ordinary Time

Gospel: Lk 13:22-30 

22Jesus went through one town and village after another, teaching  as he made his way to Jerusalem. 23Someone asked him, “Lord, will  only a few be saved?” He said to them, 24“Strive to enter through the  narrow door; for many, I tell you, will try to enter and will not be able.  25When once the owner of the house has got up and shut the door, and  you begin to stand outside and to knock at the door, saying, ‘Lord,  open to us,’ then in reply he will say to you, ‘I do not know where you  come from.’ 26Then you will begin to say, ‘We ate and drank with you,  and you taught in our streets.’ 27But he will say, ‘I do not know where  you come from; go away from me, all you evildoers!’ 28There will be  weeping and gnashing of teeth when you see Abraham and Isaac and  Jacob and all the prophets in the kingdom of God, and you yourselves  thrown out. 29Then people will come from east and west, from north  and south, and will eat in the kingdom of God. 30Indeed, some are last  who will be first, and some are first who will be last.”

Unlike in Matthew’s version of this passage (7:13-14),  where Jesus speaks of two gates and focuses his invitation  on choosing the narrow one, here in Luke’s version, Jesus  speaks only of the narrow gate and focuses his invitation on striving to get into it. Striving evokes images of painstaking and repeated  application of strength. Entry through the narrow gate is not a once-and-for-all effort that yields success, but a day-to-day effort which  gradually builds up our strength for the definitive final step that will  get us inside. Without perseverance and constancy, one cannot gather  the needed strength and thus fall away. And that is how the attempt  of many ended up. But the call of Jesus is, “Keep striving!” While  the gate is open, we must not lose the opportunity to try to get in, for  there is an appointed time when it will be shut and locked. If we find  ourselves locked out, there is no one to blame but our own neglect. Lord Jesus, may we never relax our effort to enter through the narrow  door by giving in to the lure of ease and idleness. Amen.

MABUTING BALITA l AGOSTO 20, 2022 – SABADO

Ebanghelyo: Mt 23:1-12

Sinabi ni Hesus sa mga tao at sa kanyang mga alagad: “Ang mga guro ng Batas at mga Pariseo ang umupo sa puwesto ni Moises. Pakinggan at gawin ang lahat nilang sinasabi subalit huwag silang pamarisan sapagkat nagsasalita sila pero hindi naman ginagawa. Naghahanda sila ng mabibigat na pasanin at ipinapatong sa mga balikat ng mga tao. Ngunit hindi nila ikinikilos ni isang daliri para galawin ang mga iyon. Pakitantao lamang ang lahat nilang ginagawa; dahil dito, malalapad na laso ng Kasulatan ang gusto nila para sa kanilang noo, at mahahabang palawait sa kanilang balabal. Gusto nilang mabigyan ng pangunahing lugar o upuan sa mga piging at sa sinagoga. Ikinatutuwa rin nilang mabati sa mga liwasan at matawag na guro ng mga tao. “Huwag kayong patawag na 'guro' sapagkat iisa lamang ang Guro ninyo at magkakapatid kayong lahat. Huwag din ninyong tawaging ‘ama' ang sinuman sa mundo sapagkat iisa lamang ang inyong Ama, siya na nasa Langit. Huwag din kayong patawag na 'gabay' sapagkat iisa lamang ang inyong Patnubay, si Kristo. Maging alipin ninyo ang pinakadakila sa inyo. Sapagkat ibababa ang magpapakataas at itataas ang nagpapakababa.”

Pagninilay:

Sa ating mabuting balita ngayong araw, makikita natin ang pamumuna ni Hesus sa mga Eskriba at Pariseo dahil sa kanilang pagiging mapagmalaki, bilib sa sarili at nakatuon ang kanilang mga asal sa sarili sa halip na sa Diyos. HIndi na nila kailngan pa ang awa ng Diyos dahil nga sila ay mala-Diyos naat hindi nagkakasala. Kaya rin sila ay mapanag husga, walang awa at habag sa mga hindi nila ka-uri at ang tingin nila ay hindi na maliligtas pa ang mga ito. Wala ng puwang ang pagmamahal dito kung hindi puro lamang pagsunod sa batas, kaya sila ay istrikto sa pagsunod at pagpapatupad nito. Lahat ay gusto nilang maging perpekto sa kanilang paningin. Pero habang sila ay nagtuturo ng batas, hindi nman nila isinasabuhay ang mga ito. ‘They do not practice what they preach or walk their talk’, gaya ng karamihan sa atin. Mas madali nga sa atin ang mag-suot o ang mag disensyo ng mga damit na ginagamit sa pagsisimba at pagpuri sa Diyos, kaysa sa sundin ang mga utos nito, gaya ng ibigin ang kapwa gaya ng pag-ibig natin sa Diyos. Minsan, habang tinuturuan kong magbasa ang aking pamangkin na grade school, sinabihan niya akong gusto niyang makatapos ng college at maging isang stewardess paglaki. Sabi ko naman ay ‘very good’ yun, may pangarap siya at pwede niya itong maabot. Makalipas ang isang oras ng pagpapraktis magbasa ay ayaw na niya, napakahirap naman daw pala mag-aral. Sinsabi ko sa kaniya na kasama iyon sa pagsisiskap na kailangan niyang gawin para matupad ang kaniyang pangarap. Kagaya din ika ko ng ginawa namin ng mga tita niya kaya kami ay professional ng lahat. Sumang ayon naman siya at mas naging madali sa akin na i-expalin ito kasi nakita niya sa amin na ginagawa namin at isinasabuhay ang mismo naming itinuturo. Kaya nagbasa siyang muli hanggang matapos ang aming lesson for the day. Ang lakas ng pagtuligsa ni Jesus laban sa mga Eskriba at Pariseo ay madalas na nakagugulat: siya na malugod na malugod at mahabagin sa mga makasalanan ay tila hindi kayang harapin ang pagkukunwari ng mga lider ng relihiyon at ang kanilang ‘double standard’ na pamantayan. Masyadong makasarili ang tingin natin sa mga awtoridad at sa mga gumagamit ng kapangyarihan: napakaraming kuwento ng katiwalian at pang-aabuso sa kapangyarihan ang narinig natin kaya hirap na tayong magtiwala sa ating mga pinuno. Tinatanong ko ngayon ang aking sarili kung papaano ko haharapin ang pagkukunwari ng mga awtoridad at ilang taong nakapaligid sa akin? Pero inaanyayahan pa rin tayo ni Jesus na maging mas mapag-isip: gawin ang anumang itinuturo nila at sundin ito. Ngunit huwag gayahin ang kanilang ginagawa, dahil hindi naman nila ginagawa ang kanila mismong itinuturo.  

GOSPEL POWER l AUGUST 20, 2022 - Saturday of  20th Week in Ordinary Time 

Saint Bernard, abbot  and doctor of the Church

Gospel: Mt 23:1-12 

1 Jesus said to the crowds and to his disciples, 2 “The scribes and the  Pharisees sit on Moses’ seat; 3 therefore, do whatever they teach you  and follow it; but do not do as they do, for they do not practice what  they teach. 4 They tie up heavy burdens, hard to bear, and lay them  on the shoulders of others; but they themselves are unwilling to lift  a finger to move them. 5 They do all their deeds to be seen by others;  for they make their phylacteries broad and their fringes long. 6 They  love to have the place of honor at banquets and the best seats in the  synagogues, 7 and to be greeted with respect in the marketplaces, and  to have people call them rabbi. 8 But you are not to be called rabbi,  for you have one teacher, and you are all students. 9 And call no one  your father on earth, for you have one Father – the one in heaven.  10Nor are you to be called instructors, for you have one instructor,  the Messiah. 11The greatest among you will be your servant. 12All who  exalt themselves will be humbled, and all who humble themselves  will be exalted.”

 In today’s Gospel, though Jesus affirms that the scribes and  Pharisees have been vested with the teaching authority of  Moses, he counsels those under their authority to distinguish  between their authoritative words, which must be followed, and  their actions, which are merely an external show and thus carry no  authority. Only leaders and teachers whose lives are consistent with  what they teach have the moral force to command obedience. Leaders  and teachers whose life-witness counters what they teach, though  they deserve to be heard, must be followed with much caution.  St. Paul is right in saying that, “There is no authority except from  God” (Rom 13:1), but since not all those vested with authority are  trustworthy, our obedience must be enlightened and well discerned. 

Lord Jesus, help us to relate respectfully with human authorities, with  full awareness that only God deserves our ultimate obedience. Amen

Word and Songs - August 20, 2022 | with Sr. Lines Salazar, fsp

FEAST OF ST. BERNARD OF CLAIRVAUX - Lessons to Learn from this Great Saint

MABUTING BALITA l AGOSTO 19, 2022 - Biyernes

Ika – 20 na Linggo sa Karaniwang Panahon

San Exequiel Moreno, obispo

Ebanghelyo: Mt 22:34-40

Narinig ng mga Pariseo na napatahimik ni Hesus ang mga Sadduseo, at sumang-ayon sila sa kanya. Kaya’t sinubukan siya ng isa sa kanila na isang guro ng Batas sa tanong na ito: “Guro, ano ang pinakamahalagang utos ng Batas?” “Mahalin mo ang Panginoon mong Diyos nang buo mong puso, nang buo mong kaluluwa at nang buo mong pag-iisip. Ito ang una at pinakamahalagang utos. Ngunit may isa pang ikalawa na tulad nito: ‘Mahalin mo ang iyong kapwa gaya ng iyong sarili.’ Sa dalawang utos na ito nabubuod ang buong Batas at Mga Propeta.”

Pagninilay:

Isang mapagpalang araw mga kapanalig! Sa ating Ebanghelyo ngayon ay itinuturo sa atin ng Panginoon ang dalawang pinakamahalagang utos. Sa araw na ito tayo ay pinapaalalahanan ni Hesus na kailangan nating Ibigin ang Panginoon na ating Diyos hindi lamang basta bastang pag-ibig bagkus kinakailangan natin Siyang ibigin nang buong puso, nang buong kaluluwa at nang buong pag-iisip. Lagi nating tatandaan na nararapat lamang na matanggap ng Panginoon ang ganitong klaseng pagmamahal sapagkat una na Niya tayong minahal. Nararapat lamang na atin Siyang mahalin nang buong puso, buong isip at buong kaluluwa. Sadyang napakabigat ng utos na ito lalo’t higit sa mga taong hindi pa lubos na kilala si Hesus, sa mga taong malayo ang loob kay Hesus o sa mga taong napalayo ang loob kay Hesus. Kaya naman ito ang hamon sa atin ngayong araw kinakailangan nating maakay papalapit kay Hesus ang mga taong ito ng sa gayun ay muli nilang marampadaman ang pagmamahal ng Panginoon at kanila namang masuklian din ito ng pagmamahal. Ikalawa, tayo rin ay pinaalalahanan ni Jesus sa araw na ito na Ibigin natin ang ating kapwa tulad ng pag-ibig natin sa ating sarili. Isa na namang napakahirap na utos ang narinig natin, may mga pagkakataon na mahirap talagang mahalin ang ating kapwa lalo na kung may sama tayo ng loob sa taong ito mas nanaisin na lamang natin na kapootan ang taong ito kaysa siya ay ibigin. Kaya naman ito ang ikalawang hamon sa atin ngayong araw at magagawa lamang natin ito kung tayo ay lubos na magpapakumbaba at kung tayo ay marunong magsakripisyo. Ang pagmamahal ng isang Kristiyano ay dapat may pagsasakripisyo tulad ni Hesus na isinakripisyo ang Kaniyang sarili para sa sanlibutan. Nararapat lamang din na ibahagi natin sa ating kapwa ang naguumapaw na pagmamahal na ating natanggap mula sa Diyos. Sa patuloy nating pagninilay sa salita ng Diyos ipanalagin natin sa Panginoon na gabayan tayo upang ating masunod at maisabuhay ang dalawang mahalagang utos na ito. Nang sa gayon makilala ng lahat na tayo ay tunay na alagad ng ating Panginoong Hesu-Kristo. Amen. Cl. Melvin Dela Cruz, SSP

GOSPEL POWER l AUGUST 19, 2022 - Friday of 20th Week in Ordinary Time

Saint Ezekiel Moreno, bishop l Saint John Eudes, priest

Gospel: Mt 22:34-40 

34When the Pharisees heard that Jesus had silenced the Sadducees,  they gathered together, 35and one of them, a lawyer, asked him a  question to test him. 36“Teacher, which commandment in the law  is the greatest?” 37He said to him, “‘You shall love the Lord your  God with all your heart, and with all your soul, and with all your  mind.’ 38This is the greatest and first commandment. 39And a second  is like it: ‘You shall love your neighbor as yourself.’ 40On these two  commandments hang all the law and the prophets.”

 When Jesus is asked the greatest commandment, his  interrogator is obviously expecting a single answer. But  Jesus gives not only two but even says that “the second is  like the first,” implying that they go together like two sides of the  same coin that cannot be split apart. The implication is that worship  of God is a sterile exercise unless it bears visible and tangible fruits  in one’s relationship with fellow human beings. The author of the  First Letter of John offers what may be the best commentary on Jesus’  answer to the Pharisee’s testing. He writes: Those who say, “I love  God,” and hate their brothers or sisters, are liars; for those who do not  love a brother or sister whom they have seen, cannot love God whom they  have not seen (1 Jn 4:20). 

Lord Jesus, open wide our faith-vision that we may see you in our  neighbors and, therefore, treat each person with due reverence. Amen.

GOSPEL POWER l AUGUST 18, 2022 - THURSDAY

20th Week in Ordinary Time

Gospel: Mt 22:1-14 

1 Once more Jesus spoke to them in parables, saying: 2 “The kingdom  of heaven may be compared to a king who gave a wedding banquet  for his son. 3 He sent his slaves to call those who had been invited  to the wedding banquet, but they would not come. 4 Again he  sent other slaves, saying, ‘Tell those who have been invited: Look,  I have prepared my dinner, my oxen and my fat calves have been  slaughtered, and everything is ready; come to the wedding banquet.’  5 But they made light of it and went away, one to his farm, another  to his business, 6 while the rest seized his slaves, mistreated them,  and killed them. 7 The king was enraged. He sent his troops,  destroyed those murderers, and burned their city. 8 Then he said to  his slaves, ‘The wedding is ready, but those invited were not worthy.  9 Go therefore into the main streets, and invite everyone you find to  the wedding banquet.’ 10Those slaves went out into the streets and  gathered all whom they found, both good and bad; so the wedding  hall was filled with guests. 11But when the king came in to see the guests, he noticed a man  there who was not wearing a wedding robe, 12and he said to him,  ‘Friend, how did you get in here without a wedding robe?’ And he  was speechless. 13Then the king said to the attendants, ‘Bind him  hand and foot, and throw him into the outer darkness, where there  will be weeping and gnashing of teeth.’ 14For many are called, but few  are chosen.”

The king’s determination to hold a wedding banquet for  his son is unaffected by the rebuff of the invited guests.  No external circumstances can alter his plan. His will is  unstoppable, opening new possibilities for its fulfillment. This  outstanding trait of the king gives us a glimpse of the total freedom of  God to carry out the divine saving will against all odds. But just as the  king does not simply ignore the response of the invited guests, so God  treats us as free agents who must assume responsibility for our decisions.  Therefore, our actions have corresponding consequences that call  us to accountability. Turning down the invitation entails exclusion.  Violence begets violence. Accepting the invitation means abiding by  the terms set by the king. God intends to save everyone but will do so  with our willing cooperation. 

Lord Jesus, incline our will to cooperate actively in bringing about God’s  saving plan. Amen.

MABUTING BALITA l AGOSTO 18, 2022 – Huwebes sa Ika – 20 na Linggo sa Karaniwang Panahon

Santa Elena, emperatriz

Ebanghelyo: Mt 22:1-14

Muling nagsalita si Hesus sa pamamagitan ng mga Talinhaga: “Tungkol sa nagyayari sa kaharian ng Langit ang kwentong ito: May isang haring naghanda sa kasal ng kanyang anak na lalaki. Ipinatawag niya sa mga katulong ang mga imbitado sa kasalan ngunit ayaw nilang dumalo. Muli niyang pinapunta ang iba pang mga katulong upang sabihin sa mga inanyayahan sa kasalan: ‘Naghanda ako ng pagkain, nagpatay ng mga toro at mga pinatabang hayop; handa na ang lahat kaya pumarito na kayo sa kasalan.’ Ngunit hindi nila pinansin ang paanyaya, sa halip ay may pumunta sa kanyang taniman, at sa kanyang negosyo naman ang isa pa. Sinunggaban naman ng iba pa ang mga katulong ng hari, nilibak at pinatay. Lubhang nagalit ang hari kaya’t ipinadala niya ang kanyang hukbo upang puksain ang mga mamamatay-tao at sunugin ang lunsod. At sinabi niya sa kanyang mga katulong: ‘Handa na ang kasalan ngunit hindi karapat-dapat ang mga inanyayahan. Pumunta kayo ngayon sa dulo ng lunsod at anyayahan sa kasalan ang bawat makita ninyo.’ Kaya agad na lumabas sa mga daan ang mga katulong at tinipon ang lahat ng makita, masama at mabuti, at napuno ang kasalan ng mga nasa hapag. Pagkatapos ay dumating ang hari upang tingnan kung sino ang mga nasa hapag at napansin niya ang isang lalaking hindi nakadamit-pampeyesta. Kaya’t sinabi niya sa kanya: ‘Kaibigan, papaano ka nakapasok nang walang damit pangkasal?’ Ngunit hindi umimik ang tao. Kaya sinabi ng hari sa kanyang mga katulong: ‘Igapos ang kanyang mga kamay at paa, at itapon sa dilim, kung saan may iyakan at pagngangalit ng mga ngipin.’ Marami ngang talaga ang tinawag ngunit kakaunti ang pinili.”

Pagninilay:

Mahilig tayo sa piyesta bilang mga Pilipino. Pagkain is life, pero bring home is lifer. Para mapalalim natin ito sa ating mga buhay dapat parati pala natin isipin at isapuso na ang ating paglalakbay dito sa mundo ay pagpunta sa isang piyesta. Piyestang Pilipino ang handaan ng ating Panginoon, lahat ay imbitado, walang limit, kasama lahat ng miyembro ng pamilya. SIksik at liglig ang handaan, walang pinipili basta lahat ay pwede. Ganoon ang piyesta ni Lord. All in, lahat kasama. Tulad ng mga piyesta, may mga reminders lang tayo na at responsibilidad sa handaan na ating pinipuntahan, dapat dahan-dahan sa pagkuha, at baka ikaw ma altapresyon. isipin ang iba na dapat lahat makakain. May etiquette kung bago. Ganito ang aral ng ating Mabuting Balita sa araw na ito, na walang pinipili si Hesus sa atin, lahat tayo ay pantay-pantay at imbitado sa handaan ng kaharian ng Diyos. Ngunit may mga pa-alaala din siya para sa atin, sumunod sa sukatan ng buhay, kung paano natin pinapahalagahan ang iba, kung paano natin pinapangalagaan ang ating sarili para sa kanya. Bawal ang pamamalabis ang pinakamahalaga ang pakikipagbahagi. Rev. Sammy Torrefranca, SSP

MABUTING BALITA l AGOSTO 17, 2022 – Miyerkules sa Ika – 20 na Linggo sa Karaniwang Panahon

Santa Clara ng Montefalco

Sinabi ni Hesus sa kanyang mga alagad: “Tungkol sa nangyayari sa Kaharian ng Langit ang kuwentong ito. Maagang lumabas ang may-ari para umupa ng mga manggagawa sa ubasan. Nakipagkasundo siya na tatanggap ang mga manggagawa ng isang baryang pilak isang araw, at pinapunta n’ya sila sa ubasan. Lumabas din siya nang mag-iikasiyam ng umaga at nakita niya ang ibang mga nakatayo sa plasa na walang ginagawa. Kaya’t sinabi niya sa kanila: ‘Pumunta rin kayo sa aking ubasan at bibigyan ko kayo ng nararapat.’ At pumunta sila. Muli siyang lumabas kinatanghalian at nang mag-iikatlo ng hapon at gayundin ang ginawa niya. Lumabas din siya sa huling oras ng paggawa at nakita niya ang iba pang nakatayo lamang. Kaya’t sinabi niya sa kanila: ‘Bakit kayo nakatayo lamang at maghapong walang ginagawa?’ Sumagot sila: ‘Dahil walang umupa sa amin.’ ‘Pumunta kayo at magtrabaho sa aking ubasan.’ “Paglubog ng araw, sinabi ng may-ari ng ubasan sa kanyang tagapamahala: ‘Tawagin ang mga manggagawa at bayaran sila, mula sa huli hanggang sa una.’ Kaya lumapit ang mga dumating sa huling oras at binigyan sila ng tig-iisang denaryo. Nang lumapit naman ang mga nauna, akala nila’y tatanggap sila ng mas higit pa. Ngunit tumanggap din sila ng tig-iisang denaryo. Kaya’t pagkatanggap nila nito, nagsimula silang magreklamo sa may-ari. Ang sabi nila: ‘Isang oras lamang ang trabaho ng mga huling ito at ipinapantay mo sila sa amin ngayon na maghapong nagtrabaho sa init ng araw?’ “Kaya sinagot ng may-ari ang isa sa kanila: ‘Hindi ba’t nagkasundo tayo sa isang denaryo isang araw? Kaya tanggapin mo ang sa iyo at umalis ka na. Gusto ko ring bigyan ang nahuli gaya ng ibinigay ko sa ‘yo. Wala ba akong karapatang gawin ang gusto ko sa pera ko? Bakit ka naiinggit dahil maawain ako?’ “Kaya mauuna nga ang huli, at mahuhuli ang una.”

Pagninilay:

Inihalintulad ni Jesus Maestro ang Diyos Ama sa isang ama ng sambayanan na umupa ng manggagawa para sa kanyang ubasan. Paano natin ibubukas ang ating loob sa talinghagang ito? Ikaw kapanalig, saan mo nakikita ang sarili mo? Ikaw ba ang manggagawa na nagpawis sa buong araw at hindi ka na-appreciate? O ikaw ang isa sa mga latecomers na hindi man lang napagod sa pagbubungkal pero pinuri pa rin? Teka, hindi ba may tinatawag na “quality of work”? Tingnan din natin kung paano tayo naglilingkod, paano tayo tumutugon sa pangangailangan ng iba. Baka naman dahil lang sa kung ano ang masasahod natin matapos nating ibigay ang ating “the best”? Naroon na tayo sa ganda ng output na naibibigay natin. Pero, mukhang mababaw ang ganitong motibasyon, at baka naman hindi natin madakot nang tama ang tunay na kahulugan ng “generosity” ng Diyos. Bukas-palad. Ibig sabihin, masaya tayong nagbibigay at ang concern natin ay kung paano tayo tumutulong. Ang pagiging bukas-palad, hindi sa materyal na bagay naghihintay, kundi kahit walang kapalit, maluwag pa ring nag-aalay. Mapagkaloob. Loob ang inihhahandog. Hindi para sa sarili, kundi para sa ikaluluwalhati ng Diyos Ama, at ikabubuti ng iba. Sr. Gemmaria, FSP

GOSPEL POWER l AUGUST 17, 2022 - WEDNESDAY

20th Week in Ordinary Time

Gospel: Mt 20:1-16 

Jesus told his disciples this parable, 1 “The kingdom of heaven is like  a landowner who went out early in the morning to hire laborers for  his vineyard. 2 After agreeing with the laborers for the usual daily  wage, he sent them into his vineyard. 3 When he went out about nine  o’clock, he saw others standing idle in the marketplace; 4 and he said  to them, ‘You also go into the vineyard, and I will pay you whatever is  right.’ So they went. 5 When he went out again about noon and about  three o’clock, he did the same. 6 And about five o’clock he went out  and found others standing around; and he said to them, ‘Why are  you standing here idle all day?’ 7 They said to him, ‘Because no one  has hired us.’ He said to them, ‘You also go into the vineyard.’ 8 When  evening came, the owner of the vineyard said to his manager, ‘Call  the laborers and give them their pay, beginning with the last and then  going to the first.’ 9 When those hired about five o’clock came, each of  them received the usual daily wage. 10Now when the first came, they  thought they would receive more; but each of them also received the  usual daily wage. 11And when they received it, they grumbled against  the landowner, 12saying, ‘These last worked only one hour, and you  have made them equal to us who have borne the burden of the day  and the scorching heat.’ 13But he replied to one of them, ‘Friend, I am  doing you no wrong; did you not agree with me for the usual daily  wage? 14Take what belongs to you and go; I choose to give to this last  the same as I give to you. 15Am I not allowed to do what I choose with  what belongs to me? Or are you envious because I am generous?’ 16So  the last will be first, and the first will be last.”

If we can sympathize with the earliest laborers and agree that  they have been unjustly treated, then the parable has made  its desired impact on us. Parables are wisdom-tales intended  to shock and disturb listeners, or at least to move them to ask critical  questions. It is in this space of discomfort that the parable reveals its  true meaning. A closer look at the story shows that the owner has  little concern for mathematics or ensuring exact equivalence between  salaries and working hours. His main action, repeated several times  during the day, is to hire people to work in his vineyard. He wants no  one to stay idle. The parable must be telling us about God’s concern  that we take part in his project, for that alone will give meaning to  our earthly existence. Life is aimless and out of focus if one is not  actively involved in what God is doing. Whether we get involved  early or later in life, the same incalculable eternity is in store for us at  the conclusion of God’s project. 

Lord Jesus, your infinite love gives without counting the cost. May we,  too, stop calculating rewards and remunerations but simply give generously  of ourselves. Amen.