Pillowtalk

Je hoort het goed. Vegan is slecht voor UX. Ok... Voordat de hele community over ons heen krijgen. Hear us out. Luister de aflevering, dan snap je dat het niet zo zwart-wit is als de titel misschien suggereert. Normaliter zijn we behoorlijk genuanceerd. Maar in deze aflevering hebben we het over waarom vegan slecht is voor User Experience. De UX fuck-up van deze week gaat over Ginzy Kids.

De stelling die we deze week zijn:

Stelling 1: Vegan zijn beperkt je als UX-designer

Stelling 2: Als UX’er moet je júist buiten je comfort zone stappen

Stelling 3: Een niche kiezen als UX’er is een goed idee

Het is een balans die je altijd scherp moet hebben, maar die uit balans kan raken als je alleen luistert naar de klant, of volledig afgaat op de eisen en wensen van de gebruiker. Het is de kunst om de balans te vinden tussen de belangen van alle stakeholders. Deze week hebben we het erover hoe wij bij Pixelpillow die balans weten te vinden voor naar zowel businessdoelen te kijken én naar de wensen van eindgebruikers.

De UX fuck-up van deze week gaat over het checkout proces van Shopify.

Stelling 1: Businessdoelen zijn in principe in basis altijd in conflict met gebruikersdoelen

Stelling 2: De grootste bedreiging voor een goede balans is de HiPPO

Stelling 3: De enige manier om een goede balans te vinden is door met gebruikers te praten

Soms heb je van die mensen die precies op het goede moment een trend spotten en voordat het ontploft op de rijdende trein springen. Knap is dat, het pionieren aan anderen overlaten, en precies op het goede moment jezelf als de expert profileren op dat gebied. Bij Pixelpillow zien we onszelf vooral als pioniers (mag je dat over jezelf zeggen?). We testen wat we maken al jaren met echte gebruikers. Ook voordat design thinking en design sprints groot waren. Maar pas de laatste jaren hoeven we niet meer het belang van user centered design telkens uit te leggen. In deze aflevering beantwoorden we de vraag of je beter trends kunt volgen, of zelf de trendsetter wilt zijn. 

De UX fuck-up van deze week gaat over de nieuwe adresbalk in Safari op iOS, en hoe o.a. het Financieel Dagblad en DHL moeite hebben om hun site/tools hierop aan te passen, waardoor in sommige gevallen je als gebruiker het product niet goed kunt gebruiken. Who's to blame?

De stelling zijn:

Stelling 1: De trend in de markt is niet altijd te beste oplossing

Stelling 2: Pionieren is leuk, maar ook kostbaar

Stelling 3: Liever trendsetter dan trendvolger 

Vaak ontwerpen we sites en applicaties met dummies in 't achterhoofd. Kortom: iets maken, zodat iedereen het begrijpt. Maar soms richt een webapplicatie zich juist op taken die juist op zogenaamde power users zijn bestemd. Daarbij mag de leercurve dus steiler zijn, dan bij andere producten. Maar hoe ontwerp je zo'n product eigenlijk? Test je dat op dezelfde manier als met first-time-users?

De UX fuck-up gaat deze week of de niet-zo-responsive site en mobiele app van Amazon. De stellingen die we deze week behandelen zijn:

Stelling 1: Een interface voor een Power Users mag complex zijn

Stelling 2: Hoe test je complexe interfaces met een stijle leercurve?

Stelling 3: Complexe interfaces zijn heel normaal in games

Webapplicaties. Veel mensen gebruiken ze omdat het moet. Maar het mag wat ons betreft wel wat meer een feestje zijn! Een de uitgelezen kans die veel applicaties nog niet hebben aangegrepen om de gebruikservaring een upgrade te geven zijn animaties. Motion in webapplicaties is daarom het onderwerp van deze week. De UX fuck-up gaat deze week over bedrijfskoffieapparaten, en de stellingen van deze week zijn:

Stelling 1: Motion in je webapplicatie is de investering niet waard!

Stelling 2: Er zijn geen goede motion tools voor het web

Stelling 3: Animatie moet altijd ‘meaningful’ zijn

Hoe zorg je ervoor dat je een gezonde balans hebt tussen de doelen die je wilt bereiken en de kwaliteit van werk die je realiseert? In deze aflevering van de Pillowtalk podcast hebben we het erover hoe we dit bij Pixelpillow doen. We bespreken de UX fuck-up van de week, ingestuurd door Martijn ten Caat, over een ontwerpfout in het bierkrat van Brand.

We bespreken onder andere de volgende stellingen:

Stelling 1: Meer focus op cijfers gaat altijd ten koste van kwaliteit

Stelling 2: Liever altijd businessdoelen halen dan elk product van het hoogste afwerkingsniveau

Stelling 3: Kwaliteit is overrated

10 jaar terug in de tijd, maar toch bespaart Tailwind ons 20% aan ontwikkeltijd...

Met die tijdwinst snap je vast wel dat wij erg enthousiast zijn over Tailwind. In een notendop: Verschillende CSS classes combineren in je HTML, waardoor je in één opslag ziet wat voor opmaak er toegepast wordt op elk element op de pagina. De classes verwijzen namelijk naar hoe het element eruit ziet. Niet naar was het is. In deze aflevering bespreken de we de voor- en nadelen van Tailwind.

De stellingen die we bespreken zijn:

Stelling 1: De “trade offs” die Tailwind maakt zijn orthodox, maar dit komt de productiviteit ten goede

Stelling 2: Grote applicaties kunnen niet zonder Tailwind

Stelling 3: Elke uitzondering is er één teveel

Als je wel eens een digitaal product hebt gemaakt heb je ongetwijfeld wel eens te maken gehad met het eerste principe uit de WCAG richtlijnen: "perceivable". De zogenaamde contrast check die in de huidige versie van deze richtlijnen zit is namelijk op z'n minst dubieus te noemen. Je kunt je afvragen of de check wel een reële afspiegeling is van hoe mensen contrast ervaren. Maar gelukkig lijkt er een nieuw algoritme (APCA) opgenomen te worden in de nieuwe versie van de accessibility richtlijnen (WCAG 3). Voor ons aanleiding om het nog eens te hebben over toegankelijkheid in onze podcast. De UX fuck-up van deze week gaat over de website coronatest.nl. De stelling zijn:

Stelling 1: Iedereen moet de WCAG richtlijn hebben gelezen

Stelling 2: Beter contrast is de grootste quick-win om op te pakken

Stelling 3: Soms is het juist goed om iets niet toegankelijk te maken

Weet je nog, dat we het Photoshop bevel emboss effect achter ons lieten en het tijdperk van flat design in gingen? Web 2.0 was een feit. Het web dat gevuld werd met user generated content en platte pastelkleurige knoppen. En inmiddels zijn we aanbeland in het Web3 epoch. Maar wat is het? En hoe verhouden zaken als de blockchain en NFT's zich tot elkaar? De UX fuck-up gaat over de app van OnCampus en we behandelen o.a. de volgende stellingen:

Stelling 1: Napster was ook al Web3

Stelling 2: Web3 lost geen probleem op

Stelling 3: Investeren in NFT’s is een goed idee

P.s. Hoewel we het over financiële producten hebben, bevat deze aflevering geen beleggingsadvies.

Deze week hebben we het over The Metaverse; de virtuele wereld waar Facebook (dat inmiddels Meta heet, what's in a name) de komende jaren vol op in gaat zetten. Wat voor wereld gaat The Metaverse worden? Een nieuwe naam voor een bestaand fenomeen. Maar wat is het? Wat hebben eraan? En kunnen we het nu al gebruiken? De UX fuck-up van deze week gaat over de klantenservice van IKEA. En we behandelen de volgende stellingen (hoewel niet zo gestructureerd als dat je van ons gewend bent):

Stelling 1: The Metaverse is gedoemd te mislukken

Stelling 2: Augmented Reality moet je nu doen!

Stelling 3: Elon was right. We leven in The Matrix.