Pillowtalk

Pakken wat je pakken kan!

Of niet? Als je net begint met ondernemen ben je geneigd om alle opdrachten die langs komen op te pakken. Da's natuurlijk ergens logisch, want je wilt je business opbouwen. Maar is het niet veel slimmer om de juiste klanten uit te kiezen, die aansluiten bij je eigen (kern)waarden? Deze week hebben we het over 'alleen doen wat bij je past'. Voor welke klanten werk je juist graag, en waar trek je de grens voor welke klanten je juist niet wilt werken? En is dat dan om principiële/morele redenen, of heb je andere criteria om klanten op te selecteren? En hoe ga je hiermee om als je in dienst bent en je leidinggevende je vraagt iets te doen waar je bezwaren tegen hebt?

De UX fuck-up gaat deze week gaat over de back-button in veel apps. En hoe handig die zijn op het moment dat er een systeemnotificatie in beeld komt. Gertjan vertelt.

De stellingen van deze week zijn:

Stelling 1: Persoonlijke waarden gaan altijd boven commercieel belang

Stelling 2: Als je geen harde lijn trekt voor wie je wilt werken is ‘t een slippery slope

Stelling 3: Teveel in een bepaalde markt werken zorgt voor minder diversiteit

Designtokens. Design-wattus?

Ok, heel eerlijk? Wij wisten tot een paar weken geleden ook niet dat het bestond. Maar blijkbaar is het al een aantal jaar de term voor een gecentraliseerd systeem, waarmee je afspraken die je maakt in je design kunt vastleggen. Zodoende kunnen bijvoorbeeld developers (via een design API) toegang krijgen tot de belangrijkste variabelen uit een design. Bijvoorbeeld: font sizes, kleuren, en andere zaken die ten grondslag liggen aan een ontwerp. Maar wat voegt het toe? Is het wel zo nuttig om alles vast te leggen? Of kan je daarin ook te ver gaan?

We hebben het over de UX fuck-up van de week door wasstraat de Wasbeer, en we behandelen de volgende stellingen:

Stelling 1: Miscommunicatie tussen design en techniek zorgt voor de meeste fouten in de implementatiefase

Stelling 2: Design tokens alleen kunnen een design systeem niet borgen.

Stelling 3: Design tokens zijn in de toekomst overbodig omdat ontwerp direct gekoppeld is aan code. 

De vraag of je moet optimaliseren voor zoekmachines, of voor de gebruiker is niet nieuw. Al sinds Google een grote rol speelt in het verwerven van nieuwe bezoekers op je website is het optimaliseren voor zoekmachines een belangrijk thema in internetmarketing-land. De nieuwste update aan het Google-algoritme, genaamd core web vitals, moet zich meer richten op de gebruikservaring van mensen. Maar kan Google de user experience wel meten, door een aantal harde cijfers te bekijken? En is deze ontwikkeling in het voordeel van de ervaring die mensen hebben, of gaan we er juist op achteruit? We bespreken het in deze aflevering.

De UX fuck-up gaat deze week over de website van Parro (Topicus). En Gertjan zet deze week ook nog even een bedrijf in het zonnetje, omdat ze juist een geweldige gebruikservaring bieden aan hun klanten, namelijk de Preview app van Apple.

De stellingen van deze week zijn:

Stelling 1: Optimaliseren voor zoekmachines zorgt voor een sub-optimale gebruikservaring

Stelling 2: De enige manier om UX te meten is door met gebruikers te spreken

Stelling 3: Developers vinden altijd wel een hack voor betere resultaten, die ten koste gaan van UX

Als je enigszins bekend bent met het web, en wel eens een regel code hebt geschreven, weet je dat semantiek en websites onlosmakelijk verbonden zijn. Maar semantiek gaat niet alleen over het opmaken van code, maar ook over hoe je communiceert met collega's en klanten. En wanneer je ander jargon gebruikt dan je gesprekspartner, kan dat leiden tot verschillende verwachtingen en potentieel een draak van een project.

De UX fuck-up van deze week gaat over Moviemeter (iets met Netflix en jump to content):

Deze week hebben we het onder andere over de volgende stellingen:

Stelling 1: Semantiek is bepalend voor de scope van je project

Stelling 2: Nee, een concept is geen ontwerp!

Stelling 3: Het ‘semantische web’ heeft ons veel onnodig werk opgeleverd in het verleden

In deze aflevering hebben we het over design-first, in plaats van technology-first werken. We bespreken hoe sommige (IT) bedrijven vanuit technologische afwegingen software ontwikkelen. Kan dat een goed resultaat opleveren, of kan je alleen goede software ontwikkelen wanneer je begint bij de gebruiker? De UX fuck-up van deze week gaat over de app van de Triodos bank. We behandelen de volgende stellingen:

Stelling 1: IT-bedrijven redeneren niet vanuit de gebruiker, maar vanuit de (technische) oplossing

Stelling 2: Een standaard-oplossing is niet de heilige graal (maar als je 'm hebt liggen wel verleidelijk om in te zetten)

Stelling 3: Bij design-first moet bij aanvang techniek betrokken worden omdat technische (on)mogelijkheden altijd een rol spelen?

Een blauw logo voor de PvdA, een rood logo voor de VVD en een compleet gele huisstijl voor D66. Wat gaat hier fout?

Kleur is onlosmakelijk verbonden met politiek. De uitspraak is niet voor niets “kleur bekennen”. Deze week was het zover. We brachten – met het ouderwetse rode potlood – onze stem uit. Daarom hebben we het deze over politiek en letter de kleur die elke partij gebruikt. Hoe bepalend is design voor de keuze voor een partij?

De stellingen van deze week zijn:

Stelling 1: De kleur van je (partij)logo bepaalt je electoraat

Stelling 2: Met goed (informatie)design win je verkiezingen

Stelling 3: Politieke partijen kunnen nog wat leren van designbureau’s

The Gig Economy is going strong! Er zijn al jaren diverse websites waar je tegen lage tarieven allerlei diensten kunt afnemen. Zelf hebben we in het begin van Pixelpillow – bij wijze van experiment – een ontwerpwedstrijd uitgeschreven voor ons eigen logo. We kozen een winnaar, betaalden netjes, maar gebruikten het logo niet. Eigenlijk was 't puur ter inspiratie en om onze nieuwsgierigheid te bevredigen. Maar hoe staat de gig economy er inmiddels voor? Kan je een professionele website laten ontwerpen en bouwen op Fivrr? Kan je je business beter naar Upwork brengen, dan een internetbureau om de hoek? Zoveel vragen. We bespreken naast het onderwerp ook de UX fuck-up van de week, die deze week gaat over de e-reader van Gertjan.

De stellingen van deze week zijn:

Stelling 1: Ik heb liever één logo van Paul Rand, dan 100 varianten op Fiverr

Stelling 2: Starten met een MVP dat gemaakt is in India, is the way to go!

Stelling 3: Een flexibel team heeft de toekomst, en biedt bovendien de klant de meeste waarde

We hebben het in deze aflevering over de voordelen van design systemen versus de hacker mentality. Wat is het, en wat kan je ermee? De hacker mentality zorgt op korte termijn wellicht voor tevreden klanten, maar levert het die klant ook tevreden gebruikers op? We bespreken het uitvoerig. De UX fuck-up van deze week gaat over Mijngezondheid.net.

De stellingen van deze week zijn:

Stelling 1: Een design systeem draagt niet bij aan een optimale gebruikservaring.

Stelling 2: Een design systeem maakt het omslachtiger om snel nieuwe functionaliteit te ontwikkelen.

Stelling 3: Een hacker mentality is een prima aanpak voor een product dat niet zo lang mee hoeft te gaan.

Sinds corona zijn er een hoop bedrijven die versneld allerlei zaken doorvoeren die ze al tijden voor zich uit schoven. Ook thuiswerken was niet bij elke organisatie goed georganiseerd. En toch waren er ook voor de coronacrisis al bedrijven die 100% remote werkten. Bedrijven waarbij je je collega's één keer per jaar ziet, of sommigen zelfs nog nooit fysiek hebt ontmoet. Wat verandert een bedrijfscultuur op afstand, wanneer je gewend bent elke dag je collega's te spreken bij het koffieapparaat? Wat zijn de voor- en nadelen van een organisatiecultuur die zich vooral via video calls manifesteert? 

De UX fuck-up van deze week is geen fuck-up, maar een UX win! Mobiel.nl verrast met een super goede interface, die je echt helpt om sneller door het proces te gaan.

De stellingen die we in deze aflevering behandelen:

Stelling 1: Een cultuur op afstand is altijd minder gezellig dan wanneer je fysiek bij elkaar bent

Stelling 2: Een gemeenschappelijke cultuur is super belangrijk om effectief op afstand samen te werken

Stelling 3: Bij een grote bank werk je niet voor de cultuur

We hebben het in eerste podcasts al over de ideale developer en designer. Maar er is ook een combinatie mogelijk, de visual developer. En die lijkt steeds meer aan populariteit winnen door no code en low code tools als Webflow. In aflevering 28 spreken we over de voor- en nadelen van met name het ontwikkelen van websites door ontwerpers. We hebben het over de UX fuck-up van de week, die gaat over hoe home scholing georganiseerd is, en hoe dat beter zou kunnen. De stellingen die we deze week behandelen zijn:

Stelling 1: Door bredere inzetbaarheid van designers die ook kunnen programmeren, is je bedrijf schaalbaarder

Stelling 2: Visual developers zijn alleen nuttig als je eenvoudige, wegwerp-websites wilt maken

Stelling 3: Met komst van visual developers zijn we weer terug op ‘t niveau van Flash-websites