Ψυχή και Σώμα

Τα σφηνάκια τζίντζερ έχουν αποκτήσει φανατικό κοινό και προβάλλονται ως ένα φυσικό booster για το ανοσοποιητικό μας σύστημα. Πόση αλήθεια, όμως, κρύβεται πίσω από αυτή τη διατροφική τάση; Η Μερόπη Κοκκίνη μιλά με τον διαιτολόγο Χρήστο Δερδεμέζη.

ίνεις κι εσύ κάθε πρωί ένα σφηνάκι ginger, σφίγγεις τα μάτια, καίγεσαι για λίγο… και μετά νιώθεις σαν να έχεις κάνει reboot στο ανοσοποιητικό σου; Ή, τουλάχιστον, έτσι θέλεις να πιστεύεις.

Τα περίφημα ginger shots –αυτά τα μικρά, πικάντικα ελιξίρια υγείας που έχουν κατακλύσει ψυγεία, social media και καφέ–  υπόσχονται ενίσχυση του ανοσοποιητικού, αποτοξίνωση και γενικά… υπερδυνάμεις σε υγρή μορφή. Όμως, τι λέει η επιστήμη; Υπάρχουν πραγματικά οφέλη ή πρόκειται για άλλη μία διατροφική μόδα και υπερβολικό hype;

Ο διαιτολόγος Χρήστος Δερδεμέζης μιλά με τη Μερόπη Κοκκίνη και μας βοηθά να ξεχωρίσουμε τον μύθο από την πραγματικότητα, όσον αφορά τη δράση του τζίντζερ. Υπάρχει τελικά επιστημονική τεκμηρίωση ή όχι και πώς μπορούμε πραγματικά να ενισχύσουμε την άμυνα του οργανισμού μας, χωρίς υπερβολές και περιττά έξοδα;

Πόσο διαφορετικό είναι ένα χαρισματικό παιδί; Υπάρχει κοινωνική εμμονή με την ευφυΐα; Κρύβει, άραγε, παγίδες η χαρισματικότητα; Η Τζούλη Αγοράκη συζητά με την ψυχοπαιδαγωγό Δανάη Δεληγεώργη για την έννοια της χαρισματικότητας και αν, τελικά, αποτελεί προτέρημα ή πρόκληση.

Tι σημαίνει, τελικά, να είναι ένα παιδί χαρισματικό; Είναι προτέρημα ή δύσκολη και περίπλοκη συνθήκη; Μήπως, όπως κάθε τι σύνθετο, έτσι κι αυτό, αποτελεί από μόνο του μια πρόκληση που απαιτεί δουλειά;

Πώς μετράμε την ευφυΐα; Παραμένει το ΙQ test της Μensa το πιο έγκυρο τεστ; Υπάρχει κοινωνική εμμονή με την ευφυΐα; Κάθε γονέας, τελικά, ονειρεύεται να μεγαλώσει έναν μικρό Αϊνστάιν;

Μήπως το πρότυπο του πετυχημένου παιδιού έρχεται να «λειάνει» όλες τις δικές μας μικρές ή μεγάλες αποτυχίες και ματαιώσεις; Κρύβει, άραγε, παγίδες και πιθανά τραύματα η χαρισματικότητα;

Η Τζούλη Αγοράκη συζητά με την ψυχοπαιδαγωγό Δανάη Δεληγεώργη και μαζί αποδομούν και επαναπροσδιορίζουν την έννοια της χαρισματικότητας.

Τα φάρμακα GLP-1, όπως το Ozempic και το Mounjaro, αλλάζουν ριζικά τον τρόπο που προσεγγίζουμε την απώλεια βάρους. Η Μερόπη Κοκκίνη συζητά με τη διαιτολόγο Μελίνα Καριπίδου και τον ενδοκρινολόγο Μανώλη Σουβατζόγλου, που εξηγούν πώς λειτουργούν, ποιοι μπορούν να τα πάρουν, τι ρόλο παίζει η διατροφή κατά τη χρήση τους – και τι συμβαίνει όταν διακοπούν.

Επανάσταση στην απώλεια βάρους ή απλώς μόδα; Αρχικά, τα φάρμακα GLP-1, όπως το Ozempic και το Mounjaro, χρησιμοποιούνταν αποκλειστικά για τη ρύθμιση του διαβήτη. Σήμερα, όμως, εξελίσσονται σε ένα νέο «εργαλείο» για την απώλεια βάρους – με εντυπωσιακά αποτελέσματα.

Μειώνουν την όρεξη, προσφέρουν αίσθημα κορεσμού πιο γρήγορα, και σε πολλές περιπτώσεις οδηγούν σε σημαντική απώλεια κιλών, χωρίς αυστηρούς περιορισμούς, χωρίς πείνα και χωρίς το συνεχές μέτρημα θερμίδων. Και κάπου εδώ προκύπτει ένα νέο, κρίσιμο ερώτημα: Ποιος είναι πλέον ο ρόλος του διατροφολόγου;

Ο διατροφολόγος δεν είναι απλώς αυτός που μετρά θερμίδες. Ούτε εκείνος που καταρτίζει προγράμματα διατροφής με ψητό κοτόπουλο και μπρόκολο. Στον σύγχρονο κόσμο, ο διατροφολόγος καλείται να αναλάβει έναν πιο σύνθετο ρόλο: να λειτουργήσει ως σύμβουλος ευεξίας που αντιμετωπίζει τον άνθρωπο ολιστικά, όχι μόνο φροντίζοντας το σώμα του αλλά και τον νου.

Γιατί ακόμη και όταν η φαρμακευτική αγωγή μειώνει την πείνα, αυτό δεν σημαίνει πως εξαλείφονται όλοι οι διατροφικοί κίνδυνοι. Η μειωμένη πρόσληψη τροφής δεν εγγυάται ισορροπημένη διατροφή. Παραμένει το ερώτημα: καλύπτονται οι ανάγκες σε πρωτεΐνες, βιταμίνες, φυτικές ίνες;

Και όταν η φαρμακευτική αγωγή σταματήσει, ποια είναι η επόμενη μέρα; Συνήθως, επιστρέφουν οι παλιές διατροφικές συνήθειες, η γνώριμη –και συχνά δυσλειτουργική– σχέση με το φαγητό.

Σε αυτό το σημείο, ο ρόλος του διατροφολόγου κρίνεται καθοριστικός: καλείται να μεταδώσει δεξιότητες ζωής· να εκπαιδεύσει τον άνθρωπο στο πώς να νιώθει κορεσμό μέσα από ποιοτικό φαγητό· πώς να απολαμβάνει το φαγητό χωρίς ενοχές· πώς να ξεχωρίζει τη σωματική πείνα από τη συναισθηματική· και, κυρίως, πώς να πάψει να βλέπει τη διατροφή ως τιμωρία – και να τη δει ως πράξη αυτοφροντίδας.

Τα φάρμακα μπορούν να βοηθήσουν. Η επιστήμη προχωρά – και αυτό είναι ελπιδοφόρο. Όμως, η βαθιά και ουσιαστική αλλαγή δεν προέρχεται μόνο από μία σύριγγα ή ένα χάπι. Προέρχεται από τη σχέση που κάθε άνθρωπος χτίζει με το σώμα του, με τον εαυτό του και με το φαγητό.

Σε μια εποχή γεμάτη πληροφορίες, τάσεις και γρήγορες λύσεις, αυτό που τελικά έχει σημασία δεν είναι η τελειότητα, αλλά η συνειδητή απόφαση να αρχίσει κανείς να φροντίζει τον εαυτό του με συνέπεια και σεβασμό.

Ποιες τροφές μάς κάνουν πραγματικά καλό; Πόσο junk food επιτρέπεται να καταναλώνουν τα παιδιά και πόση ζάχαρη; Και πώς ενισχύουμε το μικροβίωμα του οργανισμού; Η Τζούλη Αγοράκη συζητά με την κλινική διατροφολόγο Κωνσταντίνα Κεραμύδα για το ποιες τροφές, ενώ μοιάζουν αθώες, είναι άκρως επικίνδυνες.

Γνωρίζατε ότι το 40% των ημερήσιων θερμίδων που καταναλώνουν τα παιδιά μας προέρχονται από τρόφιμα χαμηλής διατροφικής αξίας, καθιστώντας τη χώρα μας πρωταθλήτρια Ευρώπης στην παιδική παχυσαρκία;

Η Τζούλη Αγοράκη συνομιλεί με την κλινική διατροφολόγο Κωνσταντίνα Κεραμύδα για το τι ακριβώς είναι οι υπέρ-επεξεργασμένες τροφές, πόσο βλαβερές είναι για την υγεία μας και πώς μπορούμε να τις αποφύγουμε.

Το πρωινό ρόφημα με χλιαρό νερό και λεμόνι έχει γίνει viral στο TikTok, καθώς πολλοί είναι αυτοί που ορκίζονται στα οφέλη του: από καλύτερη πέψη και αποτοξίνωση, μέχρι λαμπερό δέρμα και ενίσχυση του ανοσοποιητικού. Αλλά τι από όλα αυτά μπορεί να αποδειχθεί επιστημονικά; Πρόκειται για ακόμα έναν διατροφικό μύθο; Η Μερόπη Κοκκίνη συζητά με τον διαιτολόγο Χρήστο Δερδεμέζη.

Σε ένα βίντεο στο TikTok, μία γυναίκα κρατά μια κούπα με ζεστό νερό με λεμόνι στο χέρι ενώ εξυμνεί τα οφέλη του ροφήματός της: Ισχυρίζεται πως μέσα σε μία εβδομάδα, μετά από καθημερινή κατανάλωση, θα καις περισσότερες θερμίδες, θα είσαι καλύτερα ενυδατωμένος, θα έχεις λιγότερες τοξίνες, θα ενισχύσεις το ανοσοποιητικό σου, θα έχεις καλύτερη πέψη, λιγότερα φουσκώματα, πιο λεία επιδερμίδα και περισσότερη ενέργεια και συγκέντρωση. Τι απ’ όλα αυτά μπορεί να αποδειχθεί επιστημονικά;

Ο διαιτολόγος Χρήστος Δερδεμέζης μάς βοηθά να αποκτήσουμε πιο ρεαλιστικές προσδοκίες και να είμαστε πιο υποψιασμένοι όσον αφορά τους ισχυρισμούς που κυκλοφορούν στα social media σχετικά με «μαγικές» ιδιότητες που αποδίδονται σε διάφορες τροφές.

Η Τζούλη Αγοράκη συνομιλεί με την οκτώ μηνών έγκυοΠαυλίνα Βουλγαράκη για τα αντιφατικά συναισθήματα μιας περιόδου που αν και διαρκεί μόνο εννέα μήνες, ίσως τελικά δεν είναι τόσο ειδυλλιακή όσο την παρουσιάζουν.

Τι συμβαίνει κατά την περίοδο της εγκυμοσύνης; Είναι μια τόσο ρόδινη περίοδος όσο την παρουσιάζουν;

Και αν είναι τόσο ρόδινη, γιατί ένα μεγάλο ποσοστό γυναικών θεωρούν μη ρεαλιστική τη λαμπερή απεικόνιση της εγκυμοσύνης και νιώθουν συχνά φοβισμένες και αγχωμένες με τη φουσκωμένη κοιλιά και το έμβρυο που αναπτύσσεται μέσα τους;

Οι έρευνες δείχνουν ότι τα συναισθήματα ποικίλουν και είναι συχνή η δυσφορία αλλά και η ευφορία. Ταυτόχρονα, όσο περισσότερο μιλάμε οι γυναίκες ανοιχτά για αυτά τα συναισθήματα, τόσο βοηθάμε η μια την άλλη.

Η Τζούλη Αγοράκη συνομιλεί με την οκτώ μηνών έγκυο Παυλίνα Βουλγαράκη για τα αντικρουόμενα συναισθήματα μιας περιόδου που, ενώ κρατά μόνο εννέα μήνες, δεν είναι τελικά τόσο ειδυλλιακή.

Ο παραδοσιακός ρόλος του πατέρα αλλάζει – άλλοτε αποδομείται, άλλοτε εξελίσσεται. Η Τζούλη Αγοράκη συζητά με τη ψυχοθεραπεύτρια Σοφιάνα Μηλιωρίτσα για τη νέα πατρική φιγούρα και τον ρόλο της μητέρας στη διαμόρφωση της πατρικής σχέσης. Ένα επεισόδιο για την απουσία, την επιστροφή και την επανεφεύρεση του πατέρα.

Υπάρχει σήμερα ο πατέρας όπως τον γνωρίζαμε; Ο παραδοσιακός πάτερ φαμίλιας – αυστηρός, απόμακρος, κυρίαρχος – μοιάζει να ξεθωριάζει. Στη θέση του, ένας ρόλος πιο ρευστός, συχνά αμφισβητούμενος, μα ενίοτε και πιο ανθρώπινος. Ο πατέρας σήμερα καλείται να επαναπροσδιορίσει τη θέση του: δεν είναι πια μόνο η «κεφαλή της οικογένειας», αλλά συνοδοιπόρος στην ανατροφή, φροντιστής, συναισθηματικά παρών.

Πρόκειται για έναν ρόλο που αποδομείται ή για έναν ρόλο που εξελίσσεται;

Από τον Τηλέμαχο που αναζητά τον πατέρα του (τον Οδυσσέα), μέχρι τον Οιδίποδα που συγκρούεται με αυτόν ( τον Λάιο), η αρχαία μυθολογία μάς θυμίζει πόσο βαθιά και σύνθετη είναι η σχέση με την πατρική φιγούρα. Τι λένε αυτές οι ιστορίες για τις σύγχρονες οικογένειες και τα ψυχικά αποτυπώματα της πατρικής παρουσίας (ή απουσίας);

Ποιος είναι, τελικά, ο ρόλος της μητέρας στην είσοδο του πατέρα στη ζωή του παιδιού; Μπορεί να λειτουργήσει ως «γέφυρα» ή γίνεται άθελά της το φίλτρο μέσα από το οποίο περνά – ή δεν περνά – η πατρική φιγούρα;

Η Τζούλη Αγοράκη συνομιλεί με τη ψυχοθεραπεύτρια Σοφιάνα Μηλιωρίτσα για τον πατέρα του σήμερα. Τον πατέρα που ψάχνει νέο νόημα, νέα γλώσσα, νέα θέση. Μια συζήτηση για τις παλιές σκιές και τις νέες δυνατότητες.

Tα τελευταία χρόνια, οι ελάχιστα επεμβατικές θεραπείες γνωρίζουν εντυπωσιακή άνοδο. Ωστόσο, οι ειδικοί κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου: όσο αθώο κι αν φαίνεται αυτό το ταξίδι, κρύβει και παγίδες. Η συνεχής αναζήτηση της τελειότητας μπορεί να οδηγήσει σε εμμονές, σε διαρκή ανικανοποίητο και τελικά σε μια παραμορφωμένη αντίληψη του εαυτού μας. Η δερματολόγος Μαρίτα Κοσμαδάκη μιλά στη Μερόπη Κοκκίνη.

Ζούμε σε μια εποχή όπου αρκεί ένα scroll στο Instagram ή στο TikTok για να νιώσεις ότι κάτι πρέπει να «διορθώσεις» ή να αλλάξεις πάνω στο πρόσωπό σου Από το baby botox μέχρι τα skin boosters, οι θεραπείες αισθητικής παρουσιάζονται σαν μαγικές λύσεις.

Αλλά πόσο ασφαλές είναι όλο αυτό; Ποιος κάνει τελικά αυτές τις θεραπείες; Πόσο επηρεαζόμαστε από τα φίλτρα των social media και την αισθητική των influencers; Και κυρίως — πώς ξεχωρίζουμε την υπεύθυνη ενημέρωση από την παραπλάνηση;

Η δερματολόγοςΜαρίτα Κοσμαδάκη μιλά για τις τάσεις στην αισθητική δερματολογία, τα red flags που πρέπει να μας κινητοποιούν όταν μπαίνουμε σε έναν χώρο που κάνει αισθητικές επεμβάσεις, τι σημαίνει “θεραπεία χωρίς νυστέρι” στην πράξη, και πώς μπορούμε να πάρουμε καλύτερες αποφάσεις για το πρόσωπό μας — μακριά από την πίεση των social media.

Τι είναι αυτό που κάνει τα κορεατικά προϊόντα ομορφιάς τόσο δημοφιλή; Σε ποιο βαθμό διαμορφώνουν την αισθητική μας τα social media; Ποιες είναι οι τάσεις που κυριαρχούν στο μακιγιάζ σήμερα; Η Μερόπη Κοκκίνη μιλά με τον make up artist Φρέντι Καλομπράτσο.

Από την Κορέα στα ελληνικά νεσεσέρ, και από τα viral προϊόντα του TikTok στις backstage επιρροές των μεγάλων fashion shows, η ομορφιά περνάει σε μια νέα εποχή. Ο Φρέντι Καλομπράτσος, ένας από τους πιο έμπειρους και αγαπητούς make-up artists στην Ελλάδα, μιλά για τη μανία με τα κορεατικά καλλυντικά, το μέλλον του μακιγιάζ, αλλά και τις πραγματικές ανάγκες της επιδερμίδας σήμερα.

Πώς έχει αλλάξει ο τρόπος που βαφόμαστε – και γιατί το “less is more” δεν είναι πάντα τόσο απλό όσο ακούγεται;

Ένα επεισόδιο για το skincare, τη λάμψη, τις υπερβολές, αλλά και τις αλήθειες πίσω από τον καθρέφτη.

Τι σημαίνει να βάζουμε όρια στα παιδιά μας και γιατί αυτή η έννοια προκαλεί συχνά σύγχυση στους γονείς; Η Τζούλη Αγοράκη σε μια συζήτηση με την ψυχολόγο Έλσα Κοππάση, εξετάζουν το δύσκολο αλλά κρίσιμο ζήτημα της οριοθέτησης. Ένα θέμα που απασχολεί τους γονείς, καθώςπαλεύουν καθημερινά να κρατήσουν την ισορροπία ανάμεσα στον αυταρχισμό και την υπερβολική ανοχή — μια «τραμπάλα» που συχνά γέρνει επικίνδυνα προς τη μία ή την άλλη πλευρά.

Τι σημαίνει να βάζουμε όρια στα παιδιά μας και γιατί η λέξη αυτή προκαλεί συχνά σύγχυση στους γονείς; Για πολλούς, τα «όρια» ταυτίζονται με αυστηρότητα, πειθαρχία,ακόμα και αυταρχισμό. Άλλοι, στην προσπάθειά τους να αποφύγουν αυτούς τους χαρακτηρισμούς, καταλήγουν στο αντίθετο άκρο — γίνονται υπερβολικά επιτρεπτικοί.

Η έννοια των ορίων, ωστόσο, δεν έχει καμία σχέση με τη στείρα υπακοή ή την πειθάρχηση για την πειθάρχηση. Στην ουσία της, αφορά την προστασία, τη δομή και την αίσθησηασφάλειας που έχει ανάγκη το παιδί για να αναπτυχθεί.

Πώς μπορεί, λοιπόν, ένας γονιός να βρει την ισορροπία; Ποια είναι τα «υγιή» όρια και πώς τοποθετούνται με συνέπεια αλλά χωρίς καταπίεση;