Ψυχή και Σώμα

Η δωρεά μυελού των οστών παραμένει για πολλούς κάτι ασαφές, δύσκολο ή και τρομακτικό. Στην πραγματικότητα, όμως, είναι μια απλή διαδικασία που μπορεί να αποδειχτεί σωτήρια. Στο στούντιο της LiFO, η Μάρη Ευγενίδου Λόη από τον οργανισμό Choose Life και ο Σωτήρης Λιμπερόπουλος μιλούν για τη στιγμή που η επιστήμη σταματά και τη σκυτάλη παίρνει ο άνθρωπος.

ι σημαίνει να εξαρτάται η ζωή σου από έναν άγνωστο; Και πόσο κοντά βρίσκεται τελικά αυτός ο άγνωστος; Ο Σωτήρης Λιμπερόπουλος μοιράζεται την εμπειρία του ως δότη μυελού των οστών, όταν ο αδελφός του διαγνώστηκε με λευχαιμία. Περιγράφει πώς λειτουργεί στην πράξη η δωρεά, πόσο απλή είναι η διαδικασία και γιατί οι διαδεδομένοι φόβοι γύρω από αυτή δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα.

Η Μάρη Ευγενίδου Λόη αφηγείται την προσωπική της διαδρομή από τη διάγνωση και την απώλεια του συζύγου της μέχρι τη δημιουργία του Choose Life, ενός οργανισμού που βοηθά ασθενείς να βρουν συμβατό δότη στην Ελλάδα και στο εξωτερικό και έχει συμβάλει στη διάσωση δεκάδων ζωών.

Στη συζήτηση διευκρινίζεται ο τρόπος που λειτουργεί η παγκόσμια δεξαμενή δοτών, γιατί η Ελλάδα εξακολουθεί να έχει περιορισμένο αριθμό εθελοντών, τι ισχύει πραγματικά για τη διαδικασία της δωρεάς και ποιοι μπορούν να γίνουν δότες.

Ένα επεισόδιο για τη δημόσια υγεία, την ευθύνη και τη στιγμή που η ζωή ενός ανθρώπου εξαρτάται κυριολεκτικά από την απόφαση ενός άλλου.

Ο ύπνος θα έπρεπε να μας ξεκουράζει. Κι όμως, όλο και περισσότεροι άνθρωποι κοιμούνται λιγότερο, ξυπνούν μέσα στη νύχτα ή ξεκινούν τη μέρα τους ήδη εξαντλημένοι. Τι έχει αλλάξει στον τρόπο που ζούμε και γιατί ο εγκέφαλός μας δυσκολεύεται πια να ξεκουραστεί πραγματικά; Ο νευρολόγος Οδυσσέας Παζιώνης εξηγεί.

Στο νέο επεισόδιο της σειράς «Ψυχή & Σώμα» εστιάζουμε στον ύπνο: ένα από τα πιο βασικά, αλλά και πιο παραμελημένα θεμέλια της υγείας μας. Γιατί σήμερα τόσοι άνθρωποι αντιμετωπίζουν προβλήματα ύπνου; Πώς επηρεάζουν τον εγκέφαλο οι οθόνες, το άγχος και ο διαρκής κατακερματισμός της προσοχής;

Καλεσμένος ο νευρολόγος Οδυσσέας Παζιώνης, που μας βοηθά να κατανοήσουμε τι συμβαίνει στο νευρικό σύστημα όταν δεν κοιμόμαστε επαρκώς και να ξεχωρίσουμε τους μύθους από τα επιστημονικά δεδομένα γύρω από τον ύπνο.

Μιλάμε για τις συχνότερες διαταραχές ύπνου, όπως η αϋπνία, η υπνική άπνοια και το σύνδρομο των ανήσυχων ποδιών, τη σχέση ύπνου και ψυχικής υγείας, το μπλε φως και τον κιρκαδικό ρυθμό, αλλά και το γιατί πολλοί άνθρωποι ξυπνούν συστηματικά μέσα στη νύχτα ή νιώθουν ότι «το μυαλό τους δεν κλείνει».

Συζητάμε ακόμη πόσο ύπνο χρειαζόμαστε πραγματικά, πώς επηρεάζονται η μνήμη, η συγκέντρωση και η συναισθηματική ρύθμιση όταν ο ύπνος είναι ανεπαρκής, τι μπορούν να μας πουν τα wearables και πότε μια μελέτη ύπνου είναι απαραίτητη. Τέλος, παρουσιάζουμε πρακτικούς, επιστημονικά τεκμηριωμένους τρόπους για καλύτερο ύπνο και καλύτερη ποιότητα ζωής.

Είναι όντως τα γιορτινά γλυκά ο μεγάλος «ένοχος» για τα κιλά των Χριστουγέννων ή μήπως το πρόβλημα κρύβεται αλλού; Στο νέο επεισόδιο της σειράς «Ψυχή & Σώμα» η κλινική διατροφολόγος Κωνσταντίνα Κεραμύδα ανοίγει τη συζήτηση γύρω από τη σχέση μας με το φαγητό στις γιορτές.

Είναι τελικά ανθυγιεινά τα παραδοσιακά γιορτινά γλυκά; Τα ίδια γλυκά «χωρίς ζάχαρη» αποτελούν πράγματι καλύτερη επιλογή; Και τι είναι αυτό που μας κάνει να παίρνουμε βάρος τις ημέρες των γιορτών: τα γλυκά ή ο τρόπος που τα καταναλώνουμε;

Η κλινική διατροφολόγος Κωνσταντίνα Κεραμύδα απαντά σε όλα τα ερωτήματα, εξηγεί πώς λειτουργεί το σώμα μας τις γιορτινές ημέρες και αποδομεί διατροφικούς μύθους που μας γεμίζουν ενοχές. Παράλληλα, προτείνει ένα ασφαλές διατροφικό πλάνο που συνδυάζει απόλαυση, ισορροπία και σταθερότητα στη ζυγαριά.

Ένα επεισόδιο για να περάσουμε τις γιορτές χωρίς δίαιτα, χωρίς τύψεις και με περισσότερη φροντίδα για το σώμα και την ψυχή μας.

Η αυτοσυμπόνια δεν είναι μια μόδα ευεξίας αλλά μια καθημερινή, μικρή επανάσταση ενάντια στον αδιάκοπο εσωτερικό κριτή που μας ζητά να είμαστε πάντα τέλειοι σε όλα.

Μεγαλώσαμε με μια αυστηρή εσωτερική φωνή που σχολιάζει, απαιτεί και δεν μας αφήνει σε ησυχία. Η αυτοσυμπόνια δεν σημαίνει ότι τα παρατάμε ή ότι δικαιολογούμε τα λάθη μας· σημαίνει ότι σταματάμε για μια στιγμή, παίρνουμε ανάσα και μιλάμε στον εαυτό μας όπως θα μιλούσαμε σε έναν αγαπημένο άνθρωπο.

Η δρ. Συμβουλευτικής Ψυχολογίας Ιάνθη Σταυροπούλου εξηγεί ότι δεν χρειάζεται να πετυχαίνουμε «ολυμπιακές επιδόσεις» κάθε μέρα για να αξίζουμε ανάπαυση, καλοσύνη και επιβράβευση. Η τέχνη της αυτοσυμπόνιας είναι δεξιότητα, μια πρακτική που μαθαίνεται, καλλιεργείται και μας βοηθά να ζούμε με περισσότερη τρυφερότητα, ανθεκτικότητα και γαλήνη.

Η φωτογράφος Ολυμπία Κρασαγάκη μιλά για την ημέρα μετά τον καρκίνο του μαστού: για το σώμα που αλλάζει, τον φόβο που επιστρέφει κάθε έξι μήνες, τις σχέσεις που διαπραγματεύεσαι εκ νέου και τη δύναμη που, τελικά, γεννιέται μέσα από όλα αυτά.

Τι σημαίνει πραγματικά «επόμενη μέρα» μετά τον καρκίνο του μαστού; Η Ολυμπία Κρασαγάκη και η Τζούλη Αγοράκη συζητούν ανοιχτά την κοινή τους εμπειρία, μιλώντας για όσα συνήθως μένουν στη σκιά. Για το σώμα που παύει να μοιάζει γνώριμο, για το στήθος που δεν έχει πια την ίδια υφή και αίσθηση, για την εικόνα του εαυτού στον καθρέφτη, που χρειάζεται χρόνο για να αγαπηθεί ξανά.

Μιλούν για τη δεκαετή ορμονοθεραπεία, το χάπι, τις παρενέργειες, την ψυχολογική φθορά αλλά και για το πώς οι σχέσεις αλλάζουν: με τον σύντροφο, με τους φίλους, με τα παιδιά που καταλαβαίνουν περισσότερα απ’ όσα λένε. Και φυσικά, για εκείνο το σταθερό ραντεβού με τον φόβο: τις εξετάσεις ανά εξάμηνο, κάθε υπέρηχο, κάθε μαστογραφία που γίνεται μια μικρή αναμέτρηση με το παρελθόν.

Η ζωή μετά τον καρκίνο δεν είναι απλώς επιβίωση. Είναι μια διαρκής εγρήγορση αλλά και μια ισχυρή υπενθύμιση να ζεις στ’ αλήθεια στο παρόν.

Tα φάρμακα GLP-1 αλλάζουν τον τρόπο που τρώμε και τον ρυθμό με τον οποίο χάνουμε βάρος. Ποια διατροφή όμως προστατεύει από παρενέργειες, απώλεια μυϊκής μάζας και πιθανή επαναπρόσληψη κιλών, όταν η θεραπεία σταματήσει;

Τα φάρμακα GLP-1 αλλάζουν τον τρόπο που τρώμε και τον ρυθμό με τον οποίο χάνουμε βάρος. Ποια διατροφή όμως προστατεύει από παρενέργειες, απώλεια μυϊκής μάζας και πιθανή επαναπρόσληψη κιλών, όταν η θεραπεία σταματήσει;

Κάθε χρόνο, 13,4 εκατομμύρια μωρά γεννιούνται πριν από τις 37 εβδομάδες κύησης – σχεδόν 1 στα 10 παγκοσμίως. Πίσω από τους αριθμούς όμως υπάρχουν εύθραυστες ζωές που παλεύουν κυριολεκτικά για την πρώτη τους ανάσα και οικογένειες που ξαναγράφουν από την αρχή τη δική τους ιστορία.

Στο νέο επεισόδιο της σειράς «Ψυχή & Σώμα» συζητάμε γιατην προωρότητα, ένα από τα συχνότερα αλλά και πιο παρεξηγημένα φαινόμενα της σύγχρονης μαιευτικής. Ποιες είναι οι προκλήσεις των πρώτων ωρών, ημερών καιεβδομάδων στη Μονάδα Εντατικής Νοσημείας Νεογνών; Και πώς βιώνουν οι γονείς αυτόν τον αγώνα που εξελίσσεται σε έναν θάλαμο εντατικής;

Η Λέλα Βαβουράκη, γιατρός και πρόεδρος της οργάνωσης «Ηλιτόμηνον», εξηγεί πώς ορίζεται η προωρότητα, ποιες μορφές πρόληψης μπορούν να βοηθήσουν στην έγκαιρη αντιμετώπισή της και γιατί η Ελλάδα χρειάζεται ένα πιοανθρωποκεντρικό μοντέλο φροντίδας στις νεογνικές εντατικές. Μέσα από επιστημονική γνώση και ανθρώπινες αφηγήσεις αναδεικνύουμε την αόρατη δύναμη τωνπιο μικρών «ηρώων» της ζωής.

Πίσω από κάθε αγγελία υπάρχει πάντα μια ιστορία. Κάποιες είναι αστείες, άλλες ανθρώπινες, κάποιες πιο σκοτεινές. Όλες μαζί συνθέτουν ένα άτυπο χρονικό της σύγχρονης ζωής στην Αθήνα: πώς ζούμε, τι αναζητάμε, τι αντέχουμε, τι φοβόμαστε, τι ονειρευόμαστε όταν ανοίγουμε την πόρτα ενός πιθανού «νέου μας σπιτιού».

Από το Κουκάκι μέχρι την Κηφισιά, η Αρετή Zώρου ή, αλλιώς, το «Κορίτσι για σπίτι», όπως συστήνεται στο Instagram, έχει ζήσει όλο το φάσμα: από μαγικά διαμερίσματα που δεν θέλεις να εγκαταλείψεις ποτέ μέχρι σπίτια που… καλύτερα να μη μάθεις τι κρύβουν. Από πελάτες που ερωτεύονται με την πρώτη ματιά μέχρι άλλους που το βάζουν στα πόδια με το που περνούν το κατώφλι.

Πώς είναι όμως, στην πραγματικότητα, η καθημερινότητα μιας μεσίτριας στην Αθήνα; Ποιες ιστορίες κρύβονται πίσω από κάθε αγγελία; Και τι αποκαλύπτουν τα σπίτια για τους ανθρώπους που τα κατοικούν;

Ένα podcast για τους αθέατους μηχανισμούς που μας τραβούν πίσω, τη στιγμή που θέλουμε περισσότερο από ποτέ να προχωρήσουμε μπροστά.

Γιατί, ενώ ποθούμε κάτι, συχνά είμαστε οι πρώτοι που τουπονομεύουμε; Στο νέο επεισόδιο της σειράς «Ψυχή & Σώμα» η Τζούλη Αγοράκη μιλά με την ψυχολόγο Αγνή Μαριακάκη για τους μηχανισμούς του αυτοσαμποτάζ.

Για τις πρώτες, αθόρυβες πεποιθήσεις που εγκαθίστανται μέσα μας, τις εσωτερικές φωνές που ψιθυρίζουν «δεν αξίζεις» και τις μικρές καθημερινές πράξεις με τις οποίες βάζουμε τρικλοποδιές στον ίδιο μας τον εαυτό.

Μια συζήτηση για το τι φοβόμαστε πραγματικά όταν φτάνουμε κοντάστην ευτυχία, για τη μεταμφιεσμένη ενοχή που λειτουργεί ως άμυνα αλλά και γιατο πώς μπορούμε να σταθούμε απέναντι σε αυτό το κομμάτι μας με ειλικρίνεια καιτρυφερότητα. Μια σειρά για όσους είναι έτοιμοι να σταματήσουν να «γκρεμίζουν»τον δρόμο που θέλουν να περπατήσουν.

Μπορεί να μη μιλάμε συχνά για τη δυσθρεψία, όμως επηρεάζει χιλιάδες ανθρώπους κάθε χρόνο, συχνά χωρίς να το γνωρίζουν. Η δρ. Ντορίνα Σιαλβέρα, κλινική διαιτολόγος-διατροφολόγος και προϊσταμένη του Τμήματος Διαιτολογίας-Διατροφής στο Νοσοκομείο «Σωτηρία», εξηγεί γιατί η δυσθρεψία δεν είναι μόνο ζήτημα βάρους αλλά και μια κατάσταση με σοβαρές επιπτώσεις στη ζωή και την υγεία μας.

Σε αυτό το επεισόδιο της σειράς«Ψυχή & Σώμα», η δρ. Ντορίνα Σιαλβέρα αποσαφηνίζει τη μεγάλη σύγχυση γύρω από τη δυσθρεψία, μια κατάσταση που δεν αφορά άτομα σε ένδεια ούτε περιορίζεται σε όσους «δεν τρώνε αρκετά». Πρόκειται για ένα αόρατο, αλλά σοβαρό πρόβλημα υγείας που επηρεάζει εκπληκτικά μεγάλο ποσοστό ευάλωτων πληθυσμών: έναν στους δέκα ενήλικες άνω των 65 ετών, έναν στους δύο που νοσηλεύονται και το ίδιο υψηλό ποσοστό ασθενών με χρόνια νοσήματα. Η δυσθρεψία εμφανίζεται συχνά σε ηλικιωμένους, σε ανθρώπους που έχουν κάνει πρόσφατα χειρουργική επέμβαση ή ζουν με χρόνια προβλήματα υγείας και στις περισσότερες περιπτώσεις δεν αναγνωρίζεται έγκαιρα, επειδή οι ίδιοι και οι γύρω τους θεωρούν ότι «τρώνε κανονικά».

Η δρ. Σιαλβέρα εξηγεί ότι τα σημάδια της είναι ύπουλα: ανεξήγητη απώλεια βάρους, συνεχής αδυναμία, απώλεια μυϊκής μάζας, εξάντληση και πληγές που δεν επουλώνονται. Παρουσιάζει, επίσης, το τεστ της διατροφικής ανίχνευσης, μια διαδικασία μόλις 30 δευτερολέπτων με τρεις απλές ερωτήσεις, που εφαρμόζεται στα νοσοκομεία, αλλά μπορεί να αποτελέσει πολύτιμο εργαλείο και για τον γενικό πληθυσμό. Μέσα από τη συζήτηση αναδεικνύεται η κρίσιμη σημασία της έγκαιρης διάγνωσης και της συνεργασίας με γιατρούς και διαιτολόγους, ώστε να αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά ένα πρόβλημα που συχνά παραβλέπεται μέχρι να προκαλέσει σοβαρές επιπλοκές.