پیام محبت

انسان، طبیعتاً گناهکار است و در لجن‌زار گناهان خود آن‌قدر دست‌وپا می‌زند تا غرق شود. عیسی مسیح به جهان آمد تا انسان گناهکار را رهايی و نجات بخشد و او را با خدا آشتی دهد.‏

رهبران مذهبی قوم يهود، با دیدۀ تحقیرآمیز به بقیۀ مردم نگاه می‌کردند و خود را برتر از دیگران می‌دانستند. اما عیسی آمده بود تا با محبت الهی واقعی و بی‌کران خود، گمشدگان را بجويد و نجات بخشد.‏

مسیح که از ابتدا با خدا بود و او را می‌شناخت، به جهان فرستاده شد تا خدا را آن‌طور که هست به جهانیان بشناساند، ولی بسیاری او را قبول نکردند.‏

مسیح با رنجهایی که به‌خاطر ما کشید، برای ما نمونه شد تا به همان راهی که او رفت، ما نیز برویم. او هیچ گناهی نکرد، بلکه خود را به‌دست آن کسی سپرد که همیشه با عدالت و انصاف داوری می‌کند.‏

آدمیان مثل علف هستند، و تمام جلال آنان مانند گُل علف است. علف خشک می‌شود و گُلش می‌ریزد، اما کلام خدا تا ابد باقی است. عیسی نانی‌ست که از آسمان نازل شد و هرکه از آن بخورد هرگز نخواهد مرد.‏

مسیح، آن نان روحانی‌ست که از آسمان نازل شد. هر‌کس از لحاظ روحانی او را بخورد و به او ايمان آورد، مثل آن یهودیانی که در بیابان هلاک شدند هلاک نخواهد شد بلکه حيات جاودان خواهد داشت.‏

عیسی به جهان آمد تا کوردلان را بینا کند. اما بسیاری که خود را بینا تصور می‌کردند، به او ایمان نیاوردند و در نتیجه در نابینایی روحانی خود باقی ماندند.‏

خدا از شما می‌خواهد که به عيسی مسيح خداوند ایمان آورید. اگر کسی این کار را بکند و قلباً به مسیح اعتماد کند، آنگاه می‌تواند با بینش روحانی، کارهای دیگری را هم که خدا از او می‌خواهد انجام دهد.‏

عیسی مسیح به جهان آمد تا همۀ کسانی را که به او اعتماد کنند به پادشاهی خدا وارد نماید. شرط دیدن پادشاهی خدا، تولد روحانیِ شخص است. تا شخص از نو تولد نیابد نمی‌تواند پادشاهی خدا را ببیند.‏

خدا مسیح را به‌عنوان وسیله‌ای برای آمرزش گناهان، که با ایمان به خون او به‌دست می‌آید در مقابل چشم همه قرار داده و با اين کار خدا عدالت خود را ثابت نمود.‏