مسافر مسیحی در راه، عالم دنیادوست را دید. او گفت، بهوسيلۀ انجام احکام شريعت میتواند از بارش خلاص شود و از راه منحرف شد. اما آقای خوشخبر او را به جادۀ اصلی برگرداند.
مردی از مردم شهر هلاکت در بیابانها به خواندن انجيل مقدس پرداخت. او که بهخاطر گناهانش نگران مرگ و هلاکت بود، با شخصی روبرو شد که او را برای رسيدن به شهر آسمانی راهنمایی کرد.
در مسیح است که ما میتوانیم بر وسوسهها و گناهان پیروز بشویم. با قدرت مسیح است که توانايی میيابیم تمایلات دنیوی یعنی ناپاکی و زنا و شهوت و طمع را در خود نابود کنیم.
قدم اول در مسیر مخرب تبدیل شدن وسوسه به گناه این است که ما تسلیم وسوسه شویم و قدم بعدی کاشتن و پروراندن دانههای وسوسه است. فکر و دل ما باید عوض شود و اين کارِ مسيح خداوند است.
زناکارانی که توبه نمیکنند و به مسيح ايمان نمیآورند، نمیتوانند وارد ملکوت خدا شوند بلکه در جهنم افکنده خواهند شد. مسیح اول عمل زنا را محکوم میکند و بعد به فکر و اشتیاق برای زناکاری میپردازد.
درک انجيل عیسی مسیح، درک مژدۀ نجات از گناه و هلاکت و آتش جهنم، با درک واقعیت جهنم شروع میشود. بشارت دادن باید با مقدس بودن خدا و گناهکار بودن ما انسانها شروع شود.
کسانی که با فروتنی و صداقت و بدون ریا نزد مسیح خداوند میآیند، او با آغوش باز آنها را میپذیرد. کسانی که پدر آسمانی، ايشان را بهسوی مسيح جذب کند، نزد مسيح میآيند.
بنهور دید که یهودا مسیح را تسلیم میکند. او فهمید که پادشاهی مسیح از اين جهان نيست. مسیح بر صلیب مُرد و بعد از سه روز قیام کرد. سالها بعد خانۀ بنهور کانون کمک به پیروان ناصری شد.
روز ورود مسیح به اورشلیم بنهور او را همراهی میکند و مسیح دو زن جذامی را شفا میدهد و بنهور میبیند که آنها مادر و خواهرش هستند. او نمیدانست در چه زمانی مسیح سلطنت خود را علنی میسازد.
بنهور با تعدادی از مردان جلیلی سپاهی میسازد. آنها منتظر بودند که مسیح موعود ظهور کند تا جزو لشکر او بشوند. بنهور مسیح را يافته و میخواهد همزمان با ورودش به اورشلیم، او را همراهی کند.
27 min
About پیام محبت
From the publisher's feed
پيام محبت، عنوان برنامههايی از راديو مژده است که برای درک محبت بینظير خدا، به حقجويان تقديم میشود. در انجيل مقدس نوشته شده: "محبت همين است، نه آنکه ما خدا را محبت کرديم، بلکه او ما را محبت کرد و…
پسر خود (پسر خدا از لحاظ روحانی، عيسی مسيح) را فرستاد تا کفارۀ گناهان ما باشد." (رسالۀ اول يوحنا، فصل چهارم، آيۀ ده)