پیام محبت

هرکس به مسيح ایمان ‌آورد، با روح‌القدس در بدن مسیح تعمید می‌گیرد. کلیسا که بدن مسيح است توسط او به فرقه‌ها تقسیم نشده بلکه ما انسانها در طول تاریخ به‌علل مختلفی فرقه‌ها را به‌وجود آورده‌ایم.‏

مسیح، هم‌ذات با خداست و با پیامبران، تفاوت‌های عمده دارد. او با مرگش کفارۀ گناه آدمیان را فراهم کرده است. مسيح، مظهر کامل خداست و نه‌فقط همه‌چیز به‌وسيلۀ او آفریده شده، بلکه همه‌چيز را نگاه می‌دارد.‏

مسیح ما را متوجه اين واقعيت می‌نماید که عدالت و نيکی واقعی، با کوشش انسانی به‌دست نمی‌آيد. فقط از راه ايمان به مسیح، عادل و نيک محسوب می‌شويم و می‌توانيم زندگی عادلانه و خداپسندانه‌ای داشته باشيم.‏

عدالت و نيکی ظاهری و ریاکاری مذهبی ما، خدا را خوشنود نمی‌سازد. عیسی مسیح، نشان می‌دهد که چقدر از شریعت راستین خدا به‌دور هستیم و آنچه برای خدا مهم است وضعیت درونی و قلبی ما می‌باشد.‏

مسافر، با مردی به اسم امیدوار همراه شد. او آنچه را که آموخته بود به امیدوار گفت. آنها در راه اسیر غول یأس گشتند اما با خواندن انجیل و یافتن کلید امید، از زندان آزاد و وارد شاهراه و شهر آسمانی شدند.‏

مسافر وقتی از دره بیرون می‌آید همسفری می‌یابد به اسم وفادار. آنها به شهر بیهودگی می‌رسند که در آنجا وفادار را به اعدام محکوم می‌کنند و می‌کُشند و مسيحی را هم شلاق می‌زنند و از شهر بیرون می‌کنند.‏

شیطان به‌سراغ مسافر مسیحی می‌آید و او، با سلاح‌های روحانی، حملات شیطان را دفع می‌کند. بعد به درۀ تاریک مرگ می‌رسد، در آنجا دچار وسوسه‌های هولناک می‌شود که به کمک خدا نجات می‌یابد.‏

مسافر مسیحی با نگاه به صلیب، از بارش خلاص شد. مسافر با زحمت از تپۀ مشکلات بالا رفت و به قصر باشکوهی رسید. میزبان قصر، به او سلاح‌های روحانی برای مبارزه با شیطان و وسوسه‌ها داد.‏

مسافر مسیحی در راه، عالم دنیادوست را دید. او گفت، به‌وسيلۀ انجام احکام شريعت می‌تواند از بارش خلاص شود و از راه منحرف شد. اما آقای خوش‌خبر او را به جادۀ اصلی برگرداند.‏

مردی از مردم شهر هلاکت در بیابان‌ها به خواندن انجيل مقدس پرداخت. او که به‌خاطر گناهانش نگران مرگ و هلاکت بود، با شخصی روبرو شد که او را برای رسيدن به شهر آسمانی راهنمایی کرد.‏