Quran Karim with Persian Translation - Reciter: Shatry| قرآن کریم همراه با ترجمه فارسی - تلاوت استاد شاطری

سوره ۹۵: التين - جزء ۳۰ بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِبه نام خداوند رحمتگر مهربان وَالتِّينِ وَالزَّيْتُونِ ﴿۱﴾قسم به انجير و زيتون (يا قسم به سرزمين شام و بيت المقدس). (۱) وَطُورِ سِينِينَ ﴿۲﴾و سوگند به طور سينين. (۲) وَهَذَا الْبَلَدِ الْأَمِينِ ﴿۳﴾و قسم به اين شهر اءمن (مكه). (۳) لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنْسَانَ فِي أَحْسَنِ تَقْوِيمٍ ﴿۴﴾كه ما انسان را در بهترين صورت و نظام آفريده‏ ايم. (۴) ثُمَّ رَدَدْنَاهُ أَسْفَلَ سَافِلِينَ ﴿۵﴾سپس او را به پائين‏ترين مرحله باز گردانديم. (۵) إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ فَلَهُمْ أَجْرٌ غَيْرُ مَمْنُونٍ ﴿۶﴾مگر كساني كه ايمان آورده‏ اند و اعمال صالح انجام داده‏ اند كه براي آنها پاداشي است قطع ناشدني! (۶) فَمَا يُكَذِّبُكَ بَعْدُ بِالدِّينِ ﴿۷﴾پس چه چيز سبب مي‏شود كه تو بعد از اين همه، روز جزا را تكذيب كني؟! (۷) أَلَيْسَ اللَّهُ بِأَحْكَمِ الْحَاكِمِينَ ﴿۸﴾آيا خداوند بهترين حكم كنندگان نيست ؟ (۸)

سوره ۹۴: الشرح - جزء ۳۰ بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِبه نام خداوند رحمتگر مهربان أَلَمْ نَشْرَحْ لَكَ صَدْرَكَ ﴿۱﴾آيا ما سينه تو را گشاده نساختيم ؟ (۱) وَوَضَعْنَا عَنْكَ وِزْرَكَ ﴿۲﴾و بار سنگين را از تو بر نداشتيم ؟ (۲) الَّذِي أَنْقَضَ ظَهْرَكَ ﴿۳﴾همان باري كه سخت بر پشت تو سنگيني مي‏كرد. (۳) وَرَفَعْنَا لَكَ ذِكْرَكَ ﴿۴﴾و آوازه تو را بلند كرديم. (۴) فَإِنَّ مَعَ الْعُسْرِ يُسْرًا ﴿۵﴾بنابراين مسلما با سختي آساني است. (۵) إِنَّ مَعَ الْعُسْرِ يُسْرًا ﴿۶﴾و مسلما با سختي آساني است. (۶) فَإِذَا فَرَغْتَ فَانْصَبْ ﴿۷﴾پس هنگامي كه از كار مهمي فارغ مي‏شوي به مهم ديگري پرداز! (۷) وَإِلَى رَبِّكَ فَارْغَبْ ﴿۸﴾و به سوي پروردگارت توجه كن. (۸)

سوره ۹۳: الضحى - جزء ۳۰ بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِبه نام خداوند رحمتگر مهربان وَالضُّحَى ﴿۱﴾قسم به روز در آن هنگام كه آفتاب بر آيد (و همه جا را فرا گيرد). (۱) وَاللَّيْلِ إِذَا سَجَى ﴿۲﴾و سوگند به شب در آن هنگام كه آرام گيرد. (۲) مَا وَدَّعَكَ رَبُّكَ وَمَا قَلَى ﴿۳﴾كه خداوند هرگز تو را وانگذاشته، و مورد خشم قرار نداده است. (۳) وَلَلْآخِرَةُ خَيْرٌ لَكَ مِنَ الْأُولَى ﴿۴﴾و مسلما آخرت براي تو از دنيا بهتر است. (۴) وَلَسَوْفَ يُعْطِيكَ رَبُّكَ فَتَرْضَى ﴿۵﴾و به زودي پروردگارت آن قدر به تو عطا مي‏كند كه خشنود شو (۵) أَلَمْ يَجِدْكَ يَتِيمًا فَآوَى ﴿۶﴾آيا تو را يتيم نيافت و سپس پناه داد؟ (۶) وَوَجَدَكَ ضَالًّا فَهَدَى ﴿۷﴾و تو را گمشده يافت و هدايت كرد. (۷) وَوَجَدَكَ عَائِلًا فَأَغْنَى ﴿۸﴾و تو را فقير يافت و بينياز نمود. (۸) فَأَمَّا الْيَتِيمَ فَلَا تَقْهَرْ ﴿۹﴾حال كه چنين است يتيم را تحقير مكن. (۹) وَأَمَّا السَّائِلَ فَلَا تَنْهَرْ ﴿۱۰﴾و سؤ ال كننده را از خود مران. (۱۰) وَأَمَّا بِنِعْمَةِ رَبِّكَ فَحَدِّثْ ﴿۱۱﴾و نعمتهاي پروردگارت را بازگو كن. (۱۱)

سوره ۹۲: الليل - جزء ۳۰ بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِبه نام خداوند رحمتگر مهربان وَاللَّيْلِ إِذَا يَغْشَى ﴿۱﴾قسم به شب در آن هنگام كه جهان را بپوشاند. (۱) وَالنَّهَارِ إِذَا تَجَلَّى ﴿۲﴾و قسم به روز هنگامي كه تجلي كند. (۲) وَمَا خَلَقَ الذَّكَرَ وَالْأُنْثَى ﴿۳﴾و قسم به آن كس كه جنس مذكر و مؤ نث را آفريد. (۳) إِنَّ سَعْيَكُمْ لَشَتَّى ﴿۴﴾كه سعي و تلاش شما مختلف است: (۴) فَأَمَّا مَنْ أَعْطَى وَاتَّقَى ﴿۵﴾اما آن كس كه (در راه خدا) انفاق كند و پرهيزگاري پيش گيرد. (۵) وَصَدَّقَ بِالْحُسْنَى ﴿۶﴾و جزاي نيك (الهي) را تصديق كند. (۶) فَسَنُيَسِّرُهُ لِلْيُسْرَى ﴿۷﴾ما او را در مسير آساني قرار مي‏دهيم. (۷) وَأَمَّا مَنْ بَخِلَ وَاسْتَغْنَى ﴿۸﴾اما كسي كه بخل ورزد و از اين طريق بينيازي طلبد. (۸) وَكَذَّبَ بِالْحُسْنَى ﴿۹﴾و پاداش نيك (الهي) را تكذيب كند. (۹) فَسَنُيَسِّرُهُ لِلْعُسْرَى ﴿۱۰﴾ما به زودي او را در مسير دشواري قرار مي‏دهيم. (۱۰) وَمَا يُغْنِي عَنْهُ مَالُهُ إِذَا تَرَدَّى ﴿۱۱﴾و در آن هنگام كه (در جهنم يا قبر) سقوط مي‏كند اموالش به حال او سودي نخواهد داشت! (۱۱) إِنَّ عَلَيْنَا لَلْهُدَى ﴿۱۲﴾مسلما هدايت كردن بر ما است. (۱۲) وَإِنَّ لَنَا لَلْآخِرَةَ وَالْأُولَى ﴿۱۳﴾و دنيا و آخرت از آن ما است. (۱۳) فَأَنْذَرْتُكُمْ نَارًا تَلَظَّى ﴿۱۴﴾و من شما را از آتشي كه زبانه مي‏كشد بيم مي‏دهم. (۱۴) لَا يَصْلَاهَا إِلَّا الْأَشْقَى ﴿۱۵﴾كسي جز بدبخت ترين مردم وارد آن نمي‏شود. (۱۵) الَّذِي كَذَّبَ وَتَوَلَّى ﴿۱۶﴾همان كس كه آيات (خدا را) تكذيب كرد و به آن پشت نمود. (۱۶) وَسَيُجَنَّبُهَا الْأَتْقَى ﴿۱۷﴾و به زودي باتقواترين مردم از آن دور داشته مي‏شود. (۱۷) الَّذِي يُؤْتِي مَالَهُ يَتَزَكَّى ﴿۱۸﴾همان كس كه مال خود را (در راه خدا) مي‏بخشد تا تزكيه نفس ‍ كند. (۱۸) وَمَا لِأَحَدٍ عِنْدَهُ مِنْ نِعْمَةٍ تُجْزَى ﴿۱۹﴾و هيچ كس را نزد او حق نعمتي نيست تا بخواهد (به وسيله اين انفاق) او را جزا دهد. (۱۹) إِلَّا ابْتِغَاءَ وَجْهِ رَبِّهِ الْأَعْلَى ﴿۲۰﴾بلكه تنها هدفش جلب رضاي پروردگار بزرگ او است. (۲۰) وَلَسَوْفَ يَرْضَى ﴿۲۱﴾و به زودي راضي و خشنود مي‏شود. (۲۱)

سوره ۹۱: الشمس - جزء ۳۰ بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِبه نام خداوند رحمتگر مهربان وَالشَّمْسِ وَضُحَاهَا ﴿۱﴾به خورشيد و گسترش نور آن سوگند! (۱) وَالْقَمَرِ إِذَا تَلَاهَا ﴿۲﴾و به ماه در آن هنگام كه بعد از آن در آيد (۲) وَالنَّهَارِ إِذَا جَلَّاهَا ﴿۳﴾و به روز هنگامي كه صفحه زمين را روشن سازد (۳) وَاللَّيْلِ إِذَا يَغْشَاهَا ﴿۴﴾و قسم به شب آن هنگام كه صفحه زمين را بپوشاند (۴) وَالسَّمَاءِ وَمَا بَنَاهَا ﴿۵﴾و قسم به آسمان و كسي كه آسمان را بنا كرده. (۵) وَالْأَرْضِ وَمَا طَحَاهَا ﴿۶﴾و قسم به زمين و كسي كه آن را گسترانيده. (۶) وَنَفْسٍ وَمَا سَوَّاهَا ﴿۷﴾و سوگند به نفس آدمي و آن كس كه آن را منظم ساخته، (۷) فَأَلْهَمَهَا فُجُورَهَا وَتَقْوَاهَا ﴿۸﴾سپس فجور و تقوا (شر و خير) را به او الهام كرده است (۸) قَدْ أَفْلَحَ مَنْ زَكَّاهَا ﴿۹﴾كه هر كس نفس خود را تزكيه كرده، رستگار شده (۹) وَقَدْ خَابَ مَنْ دَسَّاهَا ﴿۱۰﴾و آن كس كه نفس خويش را با معصيت و گناه آلوده ساخته، نوميد و محروم گشته است. (۱۰) كَذَّبَتْ ثَمُودُ بِطَغْوَاهَا ﴿۱۱﴾قوم ثمود بر اثر طغيان (پيامبرشان را) تكذيب كردند. (۱۱) إِذِ انْبَعَثَ أَشْقَاهَا ﴿۱۲﴾آنگاه كه شقي ترين آنها بپاخاست. (۱۲) فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ نَاقَةَ اللَّهِ وَسُقْيَاهَا ﴿۱۳﴾و فرستاده الهي (صالح) به آنها گفت ناقه خدا را با آبشخورش ‍ واگذاريد (و مزاحم آن نشويد). (۱۳) فَكَذَّبُوهُ فَعَقَرُوهَا فَدَمْدَمَ عَلَيْهِمْ رَبُّهُمْ بِذَنْبِهِمْ فَسَوَّاهَا ﴿۱۴﴾ولي آنها او را تكذيب نمودند و ناقه را پي كردند و به هلاكت رساندند، لذا پروردگارشان آنها را به خاطر گناهي كه مرتكب شده بودند در هم كوبيد و سرزمينشان را صاف و مسطح نمود! (۱۴) وَلَا يَخَافُ عُقْبَاهَا ﴿۱۵﴾و او هرگز از فرجام اين كار بيم ندارد (۱۵)

سوره ۹۰: البلد - جزء ۳۰ بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِبه نام خداوند رحمتگر مهربان لَا أُقْسِمُ بِهَذَا الْبَلَدِ ﴿۱﴾قسم به اين شهر مقدس (مكه). (۱) وَأَنْتَ حِلٌّ بِهَذَا الْبَلَدِ ﴿۲﴾شهري كه تو ساكن (۲) وَوَالِدٍ وَمَا وَلَدَ ﴿۳﴾و قسم به پدر و فرزندش (ابراهيم خليل و اسماعيل ذبيح). (۳) لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنْسَانَ فِي كَبَدٍ ﴿۴﴾كه ما انسان را در رنج آفريديم (و زندگي او مملو از رنجها است). (۴) أَيَحْسَبُ أَنْ لَنْ يَقْدِرَ عَلَيْهِ أَحَدٌ ﴿۵﴾آيا او گمان مي‏كند كه هيچ كس قادر نيست بر او دست يابد؟! (۵) يَقُولُ أَهْلَكْتُ مَالًا لُبَدًا ﴿۶﴾مي گويد: مال زيادي را (در كارهاي خير) تلف كرده‏ ام! (۶) أَيَحْسَبُ أَنْ لَمْ يَرَهُ أَحَدٌ ﴿۷﴾آيا گمان مي‏كند هيچ كس او را نديده (و نمي‏بيند)؟ (۷) أَلَمْ نَجْعَلْ لَهُ عَيْنَيْنِ ﴿۸﴾آيا براي او (انسان) دو چشم قرار نداديم ؟ (۸) وَلِسَانًا وَشَفَتَيْنِ ﴿۹﴾و يك زبان و دو لب ؟ (۹) وَهَدَيْنَاهُ النَّجْدَيْنِ ﴿۱۰﴾و او را به خير و شرش هدايت نموديم. (۱۰) فَلَا اقْتَحَمَ الْعَقَبَةَ ﴿۱۱﴾ولي او (انسان ناسپاس) از آن گردنه مهم بالا نرفت! (۱۱) وَمَا أَدْرَاكَ مَا الْعَقَبَةُ ﴿۱۲﴾و تو نمي‏داني آن گردنه چيست ؟ (۱۲) فَكُّ رَقَبَةٍ ﴿۱۳﴾آزاد كردن برده است! (۱۳) أَوْ إِطْعَامٌ فِي يَوْمٍ ذِي مَسْغَبَةٍ ﴿۱۴﴾يا اطعام كردن در روز گرسنگي. (۱۴) يَتِيمًا ذَا مَقْرَبَةٍ ﴿۱۵﴾يتيمي از خويشاوندان را. (۱۵) أَوْ مِسْكِينًا ذَا مَتْرَبَةٍ ﴿۱۶﴾يا مستمندي به خاك افتاده را. (۱۶) ثُمَّ كَانَ مِنَ الَّذِينَ آمَنُوا وَتَوَاصَوْا بِالصَّبْرِ وَتَوَاصَوْا بِالْمَرْحَمَةِ ﴿۱۷﴾سپس از كساني بوده باشد كه ايمان آورده، و يكديگر را به شكيبائي و رحمت توصيه مي‏كنند. (۱۷) أُولَئِكَ أَصْحَابُ الْمَيْمَنَةِ ﴿۱۸﴾آنها اصحاب اليمين هستند (و نامه اعمالشان را به دست راستشان مي‏دهند). (۱۸) وَالَّذِينَ كَفَرُوا بِآيَاتِنَا هُمْ أَصْحَابُ الْمَشْأَمَةِ ﴿۱۹﴾و كساني كه آيات ما را انكار كرده‏ اند افرادي شومند و نامه اعمالشان به دست چپشان داده مي‏شود. (۱۹) عَلَيْهِمْ نَارٌ مُؤْصَدَةٌ ﴿۲۰﴾بر آنها آتشي است فرو بسته (كه راه فراري از آن نيست). (۲۰)

سوره ۸۹: الفجر - جزء ۳۰ بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِبه نام خداوند رحمتگر مهربان وَالْفَجْرِ ﴿۱﴾به سپيده دم سوگند. (۱) وَلَيَالٍ عَشْرٍ ﴿۲﴾و به شبهاي دهگانه. (۲) وَالشَّفْعِ وَالْوَتْرِ ﴿۳﴾و به زوج و فرد. (۳) وَاللَّيْلِ إِذَا يَسْرِ ﴿۴﴾و به شب هنگامي كه (به سوي روشنايي روز) حركت مي‏كند سوگند (كه پروردگارت در كمين ظالمان است). (۴) هَلْ فِي ذَلِكَ قَسَمٌ لِذِي حِجْرٍ ﴿۵﴾آيا در آنچه گفته شد سوگند مهمي براي صاحبان خرد نيست؟! (۵) أَلَمْ تَرَ كَيْفَ فَعَلَ رَبُّكَ بِعَادٍ ﴿۶﴾آيا نديدي پروردگارت به قوم عاد چه كرد؟ (۶) إِرَمَ ذَاتِ الْعِمَادِ ﴿۷﴾و با آن شهر «ارم» با عظمت. (۷) الَّتِي لَمْ يُخْلَقْ مِثْلُهَا فِي الْبِلَادِ ﴿۸﴾همان شهري كه نظيرش در بلاد آفريده نشده بود. (۸) وَثَمُودَ الَّذِينَ جَابُوا الصَّخْرَ بِالْوَادِ ﴿۹﴾و قوم ثمود كه صخره‏ هاي عظيم را از دره مي‏بريدند (و از آن خانه و كاخ مي‏ساختند). (۹) وَفِرْعَوْنَ ذِي الْأَوْتَادِ ﴿۱۰﴾و فرعوني كه قدرتمند و شكنجه گر بود. (۱۰) الَّذِينَ طَغَوْا فِي الْبِلَادِ ﴿۱۱﴾همان اقوامي كه در شهرها طغيان كردند. (۱۱) فَأَكْثَرُوا فِيهَا الْفَسَادَ ﴿۱۲﴾و فساد فراوان در آنها ببار آوردند. (۱۲) فَصَبَّ عَلَيْهِمْ رَبُّكَ سَوْطَ عَذَابٍ ﴿۱۳﴾لذا خداوند تازيانه عذاب را بر آنها فرو ريخت. (۱۳) إِنَّ رَبَّكَ لَبِالْمِرْصَادِ ﴿۱۴﴾مسلما پروردگار تو در كمينگاه است. (۱۴) فَأَمَّا الْإِنْسَانُ إِذَا مَا ابْتَلَاهُ رَبُّهُ فَأَكْرَمَهُ وَنَعَّمَهُ فَيَقُولُ رَبِّي أَكْرَمَنِ ﴿۱۵﴾اما انسان هنگامي كه خداوند او را براي آزمايش اكرام مي‏كند و نعمت مي‏بخشد (مغرور مي‏شود و) مي‏گويد: پروردگارم مرا گرامي داشته! (۱۵) وَأَمَّا إِذَا مَا ابْتَلَاهُ فَقَدَرَ عَلَيْهِ رِزْقَهُ فَيَقُولُ رَبِّي أَهَانَنِ ﴿۱۶﴾و اما هنگامي كه براي امتحان روزي را بر او تنگ بگيرد ماءيوس ‍ مي‏شود و مي‏گويد پروردگارم مرا خوار كرده! (۱۶) كَلَّا بَلْ لَا تُكْرِمُونَ الْيَتِيمَ ﴿۱۷﴾چنان نيست كه شما خيال مي‏كنيد، بلكه شما يتيمان را گرامي نمي‏داريد. (۱۷) وَلَا تَحَاضُّونَ عَلَى طَعَامِ الْمِسْكِينِ ﴿۱۸﴾و يكديگر را بر اطعام مستمندان تشويق نمي‏كند. (۱۸) وَتَأْكُلُونَ التُّرَاثَ أَكْلًا لَمًّا ﴿۱۹﴾و ميراث را (از طريق مشروع و نامشروع) جمع كرده مي‏خوريد. (۱۹) وَتُحِبُّونَ الْمَالَ حُبًّا جَمًّا ﴿۲۰﴾و مال و ثروت را بسيار دوست مي‏داريد. (۲۰) كَلَّا إِذَا دُكَّتِ الْأَرْضُ دَكًّا دَكًّا ﴿۲۱﴾چنان نيست كه آنها خيال مي‏كنند، در آن هنگام كه زمين سخت درهم كوبيده شود. (۲۱) وَجَاءَ رَبُّكَ وَالْمَلَكُ صَفًّا صَفًّا ﴿۲۲﴾و فرمان پروردگارت فرا رسد و فرشتگان صف در صف حاضر شوند. (۲۲) وَجِيءَ يَوْمَئِذٍ بِجَهَنَّمَ يَوْمَئِذٍ يَتَذَكَّرُ الْإِنْسَانُ وَأَنَّى لَهُ الذِّكْرَى ﴿۲۳﴾و در آن روز جهنم را حاضر كنند (آري) در آن روز انسان متذكر مي‏شود، اما چه فايده كه اين تذكر براي او سودي ندارد. (۲۳) يَقُولُ يَا لَيْتَنِي قَدَّمْتُ لِحَيَاتِي ﴿۲۴﴾مي گويد: ايكاش براي اين زندگي چيزي فرستاده بودم. (۲۴) فَيَوْمَئِذٍ لَا يُعَذِّبُ عَذَابَهُ أَحَدٌ ﴿۲۵﴾در آن روز هيچكس عذابي همانند عذاب او نمي‏كند. (۲۵) وَلَا يُوثِقُ وَثَاقَهُ أَحَدٌ ﴿۲۶﴾و هيچكس همچون او كسي را به بند نمي‏كشد. (۲۶) يَا أَيَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ ﴿۲۷﴾تو اي روح آرام يافته! (۲۷) ارْجِعِي إِلَى رَبِّكِ رَاضِيَةً مَرْضِيَّةً ﴿۲۸﴾به سوي پروردگارت بازگرد در حالي هم تو از او خشنودي و هم او از تو خشنود است. (۲۸) فَادْخُلِي فِي عِبَادِي ﴿۲۹﴾و در سلك بندگانم داخل شو. (۲۹) وَادْخُلِي جَنَّتِي ﴿۳۰﴾و در بهشتم ورود كن. (۳۰)

سوره ۸۸: الغاشية - جزء ۳۰ بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِبه نام خداوند رحمتگر مهربان هَلْ أَتَاكَ حَدِيثُ الْغَاشِيَةِ ﴿۱﴾آيا داستان «غاشيه» (روز قيامت كه حوادث وحشتناكش همه را مي‏پوشاند) به تو رسيده است؟! (۱) وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ خَاشِعَةٌ ﴿۲﴾چهره‏ هائي در آن روز خاشع و ذلت بار است. (۲) عَامِلَةٌ نَاصِبَةٌ ﴿۳﴾آنها كه پيوسته عمل كرده و خسته شده‏ اند (و نتيجه‏ اي عائدشان نشده). (۳) تَصْلَى نَارًا حَامِيَةً ﴿۴﴾و در آتش سوزان وارد مي‏گردند. (۴) تُسْقَى مِنْ عَيْنٍ آنِيَةٍ ﴿۵﴾از چشمهاي فوق العاده داغ به آنها مي‏نوشانند. (۵) لَيْسَ لَهُمْ طَعَامٌ إِلَّا مِنْ ضَرِيعٍ ﴿۶﴾طعامي جز از ضريع (خار خشك تلخ و بد بو) ندارند. (۶) لَا يُسْمِنُ وَلَا يُغْنِي مِنْ جُوعٍ ﴿۷﴾غذايي كه نه آنها را فربه مي‏كند و نه گرسنگي را فرو مي‏نشاند! (۷) وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ نَاعِمَةٌ ﴿۸﴾چهره‏ هايي در آن روز شاداب با طراوت است. (۸) لِسَعْيِهَا رَاضِيَةٌ ﴿۹﴾چرا كه از سعي و تلاش خود خشنود است. (۹) فِي جَنَّةٍ عَالِيَةٍ ﴿۱۰﴾در بهشتي است عالي! (۱۰) لَا تَسْمَعُ فِيهَا لَاغِيَةً ﴿۱۱﴾كه در آن هيچ سخن لغو و بيهوده‏ اي نمي‏شنوي. (۱۱) فِيهَا عَيْنٌ جَارِيَةٌ ﴿۱۲﴾در آن چشمه‏ هاي جاري است. (۱۲) فِيهَا سُرُرٌ مَرْفُوعَةٌ ﴿۱۳﴾در آن تختهاي زيباي بلند است. (۱۳) وَأَكْوَابٌ مَوْضُوعَةٌ ﴿۱۴﴾و قدحهائي كه در كنار اين چشمه‏ ها نهاده. (۱۴) وَنَمَارِقُ مَصْفُوفَةٌ ﴿۱۵﴾و بالشها و پشتيهاي صف داده شده. (۱۵) وَزَرَابِيُّ مَبْثُوثَةٌ ﴿۱۶﴾و فرشهاي فاخر گسترده! (۱۶) أَفَلَا يَنْظُرُونَ إِلَى الْإِبِلِ كَيْفَ خُلِقَتْ ﴿۱۷﴾آيا آنها به شتر نمي‏نگرند چگونه آفريده شده ؟ (۱۷) وَإِلَى السَّمَاءِ كَيْفَ رُفِعَتْ ﴿۱۸﴾و به آسمان نگاه نمي‏كنند كه چگونه بر پا شده ؟ (۱۸) وَإِلَى الْجِبَالِ كَيْفَ نُصِبَتْ ﴿۱۹﴾و به كوهها كه چگونه در جاي خود نصب گرديده ؟ (۱۹) وَإِلَى الْأَرْضِ كَيْفَ سُطِحَتْ ﴿۲۰﴾و به زمين كه چگونه مسطح گشته ؟ (۲۰) فَذَكِّرْ إِنَّمَا أَنْتَ مُذَكِّرٌ ﴿۲۱﴾پس تذكر ده تو فقط تذكر دهنده‏ اي. (۲۱) لَسْتَ عَلَيْهِمْ بِمُصَيْطِرٍ ﴿۲۲﴾تو مسلط بر آنها نيستي كه مجبورشان (بر ايمان) كني. (۲۲) إِلَّا مَنْ تَوَلَّى وَكَفَرَ ﴿۲۳﴾مگر كسي كه پشت كند و كافر شود. (۲۳) فَيُعَذِّبُهُ اللَّهُ الْعَذَابَ الْأَكْبَرَ ﴿۲۴﴾كه خداوند او را به عذاب بزرگ مجازات مي‏كند. (۲۴) إِنَّ إِلَيْنَا إِيَابَهُمْ ﴿۲۵﴾مسلما بازگشت آنها به سوي ما است. (۲۵) ثُمَّ إِنَّ عَلَيْنَا حِسَابَهُمْ ﴿۲۶﴾و مسلما حساب آنها با ما است. (۲۶)

سوره ۸۷: الأعلى - جزء ۳۰ بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِبه نام خداوند رحمتگر مهربان سَبِّحِ اسْمَ رَبِّكَ الْأَعْلَى ﴿۱﴾نام پروردگار بلند مرتبهات را منزه دار. (۱) الَّذِي خَلَقَ فَسَوَّى ﴿۲﴾همان خداوندي كه آفريد و منظم كرد. (۲) وَالَّذِي قَدَّرَ فَهَدَى ﴿۳﴾و همان كس كه تقدير كرد و هدايت فرمود. (۳) وَالَّذِي أَخْرَجَ الْمَرْعَى ﴿۴﴾و آنكس كه چراگاه را به وجود آورد. (۴) فَجَعَلَهُ غُثَاءً أَحْوَى ﴿۵﴾سپس آن را خشك و سياه قرار داد. (۵) سَنُقْرِئُكَ فَلَا تَنْسَى ﴿۶﴾ما به زودي (قرآن را) بر تو قرائت مي‏كنيم و هرگز فراموش نخواهي كرد. (۶) إِلَّا مَا شَاءَ اللَّهُ إِنَّهُ يَعْلَمُ الْجَهْرَ وَمَا يَخْفَى ﴿۷﴾مگر آنچه را خدا بخواهد، كه او آشكار و پنهان را مي‏داند. (۷) وَنُيَسِّرُكَ لِلْيُسْرَى ﴿۸﴾و ما تو را براي انجام هر كار خير آماده مي‏كنيم. (۸) فَذَكِّرْ إِنْ نَفَعَتِ الذِّكْرَى ﴿۹﴾پس تذكر ده اگر تذكر مفيد باشد. (۹) سَيَذَّكَّرُ مَنْ يَخْشَى ﴿۱۰﴾و به زودي آنها كه از خدا مي‏ترسند متذكر مي‏شوند. (۱۰) وَيَتَجَنَّبُهَا الْأَشْقَى ﴿۱۱﴾اما بدبخت ترين افراد از آن دوري مي‏گزيند. (۱۱) الَّذِي يَصْلَى النَّارَ الْكُبْرَى ﴿۱۲﴾همان كسي كه در آتش بزرگ وارد مي‏شود. (۱۲) ثُمَّ لَا يَمُوتُ فِيهَا وَلَا يَحْيَى ﴿۱۳﴾سپس در آن آتش نه مي‏ميرد و نه زنده مي‏شود. (۱۳) قَدْ أَفْلَحَ مَنْ تَزَكَّى ﴿۱۴﴾مسلما رستگار مي‏شود كسي كه خود را تزكيه كند. (۱۴) وَذَكَرَ اسْمَ رَبِّهِ فَصَلَّى ﴿۱۵﴾و نام پروردگارش را بياد آورد و نماز بخواند. (۱۵) بَلْ تُؤْثِرُونَ الْحَيَاةَ الدُّنْيَا ﴿۱۶﴾بلكه شما حيات دنيا را مقدم مي‏داريد. (۱۶) وَالْآخِرَةُ خَيْرٌ وَأَبْقَى ﴿۱۷﴾در حالي كه آخرت بهتر و پايدارتر است. (۱۷) إِنَّ هَذَا لَفِي الصُّحُفِ الْأُولَى ﴿۱۸﴾اين دستورات در كتب آسماني پيشين آمده است. (۱۸) صُحُفِ إِبْرَاهِيمَ وَمُوسَى ﴿۱۹﴾كتب ابراهيم و موسي. (۱۹)

سوره ۸۶: الطارق - جزء ۳۰ بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِبه نام خداوند رحمتگر مهربان وَالسَّمَاءِ وَالطَّارِقِ ﴿۱﴾سوگند به آسمان و كوبنده شب. (۱) وَمَا أَدْرَاكَ مَا الطَّارِقُ ﴿۲﴾و تو نمي‏داني كوبنده شب چيست؟! (۲) النَّجْمُ الثَّاقِبُ ﴿۳﴾همان ستاره درخشان و شكافنده تاريكيها. (۳) إِنْ كُلُّ نَفْسٍ لَمَّا عَلَيْهَا حَافِظٌ ﴿۴﴾(به اين آيت بزرگ الهي سوگند) كه هر كس مراقب و حافظي دارد. (۴) فَلْيَنْظُرِ الْإِنْسَانُ مِمَّ خُلِقَ ﴿۵﴾انسان بايد نگاه كند كه از چه چيز آفريده شده؟! (۵) خُلِقَ مِنْ مَاءٍ دَافِقٍ ﴿۶﴾از يك آب جهنده آفريده شده است. (۶) يَخْرُجُ مِنْ بَيْنِ الصُّلْبِ وَالتَّرَائِبِ ﴿۷﴾آبي كه خارج مي‏شود از ميان «پشت» و «سينه‏ ها». (۷) إِنَّهُ عَلَى رَجْعِهِ لَقَادِرٌ ﴿۸﴾(كسي كه او را از چنين موجود ناچيزي آفريد) مي‏تواند او را بازگرداند. (۸) يَوْمَ تُبْلَى السَّرَائِرُ ﴿۹﴾در آن روز كه اسرار پنهان آشكار مي‏شود. (۹) فَمَا لَهُ مِنْ قُوَّةٍ وَلَا نَاصِرٍ ﴿۱۰﴾و براي او هيچ نيرو و ياوري نيست. (۱۰) وَالسَّمَاءِ ذَاتِ الرَّجْعِ ﴿۱۱﴾سوگند به آسمان پرباران! (۱۱) وَالْأَرْضِ ذَاتِ الصَّدْعِ ﴿۱۲﴾و سوگند به زمين پرشكاف (كه گياهان از آن سر برمي آورند). (۱۲) إِنَّهُ لَقَوْلٌ فَصْلٌ ﴿۱۳﴾كه اين يك سخن حق است. (۱۳) وَمَا هُوَ بِالْهَزْلِ ﴿۱۴﴾و شوخي نيست. (۱۴) إِنَّهُمْ يَكِيدُونَ كَيْدًا ﴿۱۵﴾آنها پيوسته حيله مي‏كنند. (۱۵) وَأَكِيدُ كَيْدًا ﴿۱۶﴾و من در مقابل آنها چاره مي‏كنم. (۱۶) فَمَهِّلِ الْكَافِرِينَ أَمْهِلْهُمْ رُوَيْدًا ﴿۱۷﴾حال كه چنين است كافران را اندكي مهلت ده (تا سزاي اعمالشان را ببينند). (۱۷)