Revelation Mind - ذهن وحیانی

مطابق حرکت جوهری، آدمی در تحیّز زمان قرار می­گیرد. دوره­ ها یا ادوار زمانی یا شرایطی، انسان را در معرض تغییرات شکلی قرار می­دهد. اما نگاه به تجربه­ های ذهنی یا فکری، انسان را در مرتبه مقامی قرار می­دهد. اگر به آثار باقیمانده از انسان­های دیگر توجه نماییم، در می­یابیم که بدون توجه به زندگی شکلیِ آنها، تجربیات ذهنی یا فکری مشخص و معلومی را اعلام می­نمایند. به‌طور مثال توجه به عامل بیرونی به‌صورت فرض کردنِ اساطیر، توتم­ها، خدایان، خدای اصلی و فرعی ... ظاهر می­شود.

بنابراین جبر زمان، جبر تغییرات شکلی زندگی بشری است. اما در حرکت مقامی، یعنی تجربیات عقلی یا ذهنی و استخراج مفاهیم انتزاعی، اختیار ظاهر می­شود. انسان می­تواند در حرکت زمانی، زندگی در محدوده عقل معاش را در ذهن توهمی دنبال کند. می­تواند در همان حال با تمرکز وارد تجربه عقل انتزاعی شود و از ظواهر شکلی، مفاهیم نهفته را جدا نماید. این زندگی، زندگی معرفتی است. در اختیار مکان یا مقام، با زندگی معرفتی، انسان از جبر زمانی فاصله می­گیرد. جسم یا بدن شکلی اسیر حرکت زمانی است ولی ذهن در حرکت عرفانی یا شهودی، مختار است.

نسخه متنی این اپیزود به فارسی

The lecturer is speaking in Persian and discussing the Article 20 – Temporal Determinism and the Freedom to Choose a Positional State of Mind or Station

According to the substance theory, or substantial motion, the human being is situated within temporal determinism. Cycles, durations, and conditions expose humans to shaped changes in life. However, by attending to mental or intellectual experiences, humans can be situated in a positional state of mind. By examining the works or remains of previous human generations, we find that regardless of their physical life, they convey specific mental and intellectual experiences. For example, attention to external factors appears in the form of imagining myths, totems, gods, both principal and subordinate deities, and so on.

Therefore, temporal determinism refers to the determinism of the shaped transformations of human life. But in the mind’s positional motion—which involves mental experiences and the extraction of abstract concepts—levels of mind and freedom of choice emerges. In temporal motion, which causes stage-like events, life may be confined to the survival-oriented mind. Yet through concentration, humans can enter abstract thinking, extracting hidden meanings and separating them from shaped appearances. This constitutes a gnostic life. By choosing a positional state of mind and pursuing a gnostic life, humans can distance themselves from temporal determinism. The physical body remains subject to temporal motion, but the human mind is volitional in intuitive or mystical motion.

The text version of this episode in English

To watch the video version of this episode, click here

RM-S02E10-Article-20

از جَمادی مُردم و نامی شدم وز نَما مُردم، به حیوان سر زدم

مُردم از حیوانی و آدم شدم پس چه ترسم؟، کی ز مردن کم شدم؟

حمله­ی دیگر بمیرم از بشر، تا برآرم از ملایک پرّ و سر

وز ملک هم بایدم جَستن ز جو کُلُّ شَیْءٍ هَالِکٌ إِلَّا وَجْهَهُ

بار دیگر از ملَک قربان شوم، آنچه اندر وهم ناید، آن شوم

پس عدم گردم، عدم چون ارغنون گویدم: إنّا إلیهِ رَاجعُون

1- ظلمت یا ضلالت مترادف با زندگی مماتی، معدنی، جَمادی: معدنی را فرض کنید که در آن عناصر مختلفی بدون تحیّز زمانی یا حرکت جوهری قرار دارد. حرکت جوهری ممکن الوجود، وحیانی، مقتضی و مقرر است.

2- دریافت وحی جهت خروج از ظلمت به سوی نور مترادف با دریافت آب حیات، مترادف با تحیّز زمانی یا مقام زمانی: کسب فیض وحی، شروع حرکت جوهری به سمت کسب ذهن خودآگاه ولی متوهم در سیر افقی حیات می­باشد.

3- ملاقات با نور، ظهور شکلی، زندگی نباتی، ذهن شکلی

4- دریافت وحی جهت تحیّز مقام مکانی، مجاورت با ذهن بی­شکل در مقام حیات حیوانی: کسب فیضِ وحی با نزدیکی به ذهن ناخودآگاه برای انسان آغاز سیر عمودیِ حیات، حرکت مقامی یا مکانی است. در مرحله قبل ذهن متوهم دارای گزاره­های «اگر این، آنگاه آن» است. ولی در این مرحله کشش عمودی، ذهن متوهم را به سوی گزاره­های چرایی، چیستی و چگونگی میل می­دهد. کمترین نتیجه این مرحله ظهور عقل معاش در انسان است.

5- دریافت وحی جهت داراشدن قلب، مجاورت با ذهن بی­شکل در مقام حیات انسانی

6- تکامل قلب جهت تشکیل فضای تخیل در ذهن، فاصله گرفتن از ذهن شکلی یا توهمی: در این مرحله انسان تمرین ایجاد مفاهیم از تجربه­های شکلی را آغاز می­کند و در یک سیر عمودی با ایجاد فضای تخیل از تجربه­های شکلی به سمت ایجاد فرضیه­های ارتباطی بین وقایع می­رود. کمترین نتیجه این مرحله ظهور عقل قانون اندیش است.

7- دریافت وحی برای تشکیل ذهن الهامی، جدایی از زمان - مکان انسانی و تحیّز مقام ملایکه، تمرین رؤیا: در این مرحله با تکامل قلب، انسان برخلاف تأکید بر قوانین جزئی به سمت قوانین کلی حرکت می­کند. با گسترش فضای تخیل و ارائه نظرات کلی، به عقل فلسفی دست می­یابد.

8- دریافت ذهن رؤیایی برای ملاقات با اسم: در این مرحله، دریافت وحی جهت ارتقای ذهن الهامی به ذهن رؤیابین است. این مرحله، مرحله­ی شهود است.

نسخه متنی این اپیزود به فارسی

The lecturer is speaking in Persian and discussing the Article 19 – The Levels of Human Life or the Territorialization of Station

I died to the inanimate (mineral) state and became endowed with growth;

Then I died to growth and attained the life of the animal.

I died from animality and became human (Adam).

Why then should I fear? When have I ever become less by dying?

At the next level, I shall die to being human,

So that I may soar and raise my head among the angels.

Yet even from the angelic state I must transcend,

For everything perishes except His Face.

Once more I shall pass beyond the angel,

Becoming that which cannot be conceived by imagination.

Then I shall enter non-existence.

And non-existence, like the sound of an organ, will say to me:

“Verily, unto Him shall we return.”

1- Darkness or misguidance, synonymous with mineral or inanimate life: Imagine a mine in which various elements exist without substantial motion or consciousness. This corresponds to territorialization in time or substantial motion. Substantial motion is inherent, revelatory, necessary, and decreed for the contingent being.

2- Territorialization in time: With the reception of the Water of Life, parallel to receiving revelation, the human emerges from darkness toward light. This corresponds to temporal territorialization: gaining the effusion of revelation and beginning of the substantial motion toward forming the conscious but illusory mind in the horizontal course of life.

3- Vegetative life, shaped mind: Appearance of form through encounter with light, the emergence of the shaped mind, and plant-like vitality.

4- Animal life, illusory mind: Receiving revelation in order to enter territorialization of station or place, in proximity to the formless or unconscious mind. This marks the beginning of vertical motion of life. In the previous level, the illusory mind was bound by causal propositions of the form “if this, then that.” But in this level, vertical attraction propositions arise, concerned with “why,” “what,” and “how.” The minimum result of this level is the appearance of practical reason or survival-oriented mind in the human.

5- Human life, heart-oriented mind: Receiving revelation so that the heart may be endowed with direction, in proximity to the formless mind.

6- Imaginative mind, distancing from illusory mind: At this level, the human separates from the illusory or shaped mind. With the heart’s perfection toward forming the imaginative space, the creation of concepts from shaped experiences begins, and through a vertical journey, the human begins forming hypotheses and relational concepts from shaped experiences. The minimum result of this level is the emergence of legislative reason.

7- Human station and angelic territorialization, exercise of dream: Receiving revelation for the formation of the inspirational mind. Separation from time and space limits. With the heart’s completion, the human moves—contrary to an emphasis on particular laws—toward universal laws. With the expansion of imagination and the offering of general theory, the human attains philosophical reason.

8- Visionary mind for meeting with the Name: At this level, the human receives revelation for elevating the inspirational mind to the visionary mind. This level is the station of direct witnessing.

The text version of this episode in English

To watch the video version of this episode, click here

RM-S02E09-Article-19

پادشاه نماد رهرو یا سالک و کنیزک نماد تجربه شکلی است:

1- توجه به عنصر زمان و مکان برای سالک

2- مشاهده کنیزک به عنوان آبژه یا نماد شکلی

3- درگیر شدن ذهن توهمی با مایه جلب لذت و تحت عنوان یا وجهه عشق و علاقه بدون اشاره به شناخت

4- نمایش طریقه­ برخوردار شدن در فضای شکلی به صورت خرید با زر

5- برخورداری و تجربه شکلی با تأکید بر موقتی بودن یا گذرا بودن

6- تغییر ویژگی ظاهری آبژه و ناکامی ذهن توهمی در برخوردار شدن

7- استمداد از ذهن­های شکلی یا توهمی دیگر در صورت پزشکان

8- ادعای ذهن­های توهمی بر حل مشکل برای برخورداری از هدیه پادشاه و وعده­ های او

9- عدم کارایی ذهن متوهم در علت یابی موضوع و دخالت نابجا تحت عنوان مداوا

10- کنار زدن ذهن توهمی توسط پادشاه یا سالک و رجوع به ذهن ناخودآگاه، شروع حضور قلب

11- برخورداری پادشاه از ذهن ناخودآگاه در عالم خواب و تخیل و دریافتِ بشارتِ حضور راهنما یا مرشد

12- تَمَثُّل ذهن ناخودآگاه به‌صورت راهنما در فضای شکلی

13- تأیید و تأکید بر عدم کارایی ذهن توهمی و ایجاد فساد در فضای شکلی

14- نمایش تحلیل عقلانی یا تجربه عقلانی برای سالک جهت بررسی شواهد و مدارک از داده­ های شکلی با تأکید بر بیماری روانی یا معناییِ حادث شده برای آبژه که منجر به ایجاد سوژه برای سالک خواهد شد

15- توجه به وضعیت آبژه یا کنیزک که خود درگیر رابطه شکلی با مرد زرگر است

16- توجه به وضعیت مرد زرگر که در بند ذهن توهمی به دنبال برخورداری از ظواهر زندگی است و دارای تحلیل عقلانی نمی­باشد و با وعده پادشاه به طمع دریافت هدایا به کاخ یا مسلخ خود می­رود

17- تغییر وضعیت ظاهر کنیزک به دلیل معاشرت با مرد زرگر خود سوژه دیگری برای سالک است

18- تغییر وضعیت مرد زرگر با مصرف زهر، توصیه شده توسط راهنما و تأثیر آن در کنیزک

19- توصیف عشق ظاهری یا رنگی و وابستگی آن به ویژگی شکلی که در آن کنیزک به مرد زرگر بی­اعتنا و مرد زرگر کشته طمع می­شود

20- دریافت پادشاه از سیر خود که با عشق ظاهری شروع می­شود و با توجه به عشق راستین پایان می­یابد

21- سیر پادشاه، سیر کنیزک، سیر مرد زرگر گرچه به هم مرتبط شده ولی در اصل از هم مجزا است

نسخه متنی این اپیزود به فارسی

The lecturer is speaking in Persian and discussing the Article 18 – A Reflection on the Parable the King and a Handmaiden (Masnavi Manavi) in Correspondence with the Levels of the Mind

The king is symbol of seeker or wayfarer, while handmaiden represents shaped experience:

1- Attention to the element of time and space in the seeker’s journey

2- Observing the handmaiden as an object or shaped symbol

3- The illusory mind becoming engaged with the lure of pleasure, under the guise of love and affection, without any reference to cognition

4- The demonstration of method of possession within the realm of form, enacted through the exchange of gold

5- Possession and experience of realm of form, with emphasis on temporariness or transience

6- Change in the appearance of the object and the failure of the illusory mind in attaining possession

7- seeking for help from other shaped or illusory minds in the form of physicians

8- The illusory minds’ claim to solve the problem in return for royal gifts and promises

9- The ineffectiveness of the illusory mind in discovering causes, and its undue interference under the name of treatment

10- The dismissal of the illusory mind by the king or wayfarer and the turn toward the unconscious mind, the beginning of the presence of the heart

11- The wayfarer benefiting from the unconscious mind in the realm of sleep and imagination, receiving the glad-tiding of the presence of a guide or mentor

12- The manifestation of the unconscious mind as a guide in the shaped space

13- Affirmation and emphasis on the ineffectiveness of the illusory mind and the corruption it causes within the shaped space

14- A presentation of rational analysis or rational experience for the wayfarer, in order to examine evidence and proofs derived from shaped data, with emphasis on the psychological or semantic illness that has arisen for the object, which in turn becomes a subject for the wayfarer

15- Attention to the state of the object, or the handmaiden, who is herself entangled in a shaped relation with the goldsmith

16- Attention to the state of the goldsmith, who, bound by the illusory mind, seeks enjoyment and possessing of life’s appearances, lacks rational analysis, enticed by the king’s promise of gifts—goes to the palace or to his own slaughterhouse

17- Change in the outward appearance of the handmaiden, due to her relationship with the goldsmith, becoming another subject for the wayfarer

18- Change in the state of the goldsmith by means of the poison prescribed by the guide, and its effect on the handmaiden’s behavior

19- Description of the superficial love and its dependence on outward appearances, in which the handmaiden becomes indifferent toward the goldsmith, and the goldsmith is slain by his own greed

20- The king’s realization from his journey, which began with superficial love and concludes with the reception of true love

21- The journeys of the king, the handmaiden, and the goldsmith, though interconnected, are in essence distinct from one another

The text version of this episode in English

To watch the video version of this episode, click here

RM-S02E08-Article-18

1- شناخت بر اساس گزاره ­های ذهنی مبتنی بر تجربه ­های بدن شکلی به صورت لذت و درد بدون حضور شرطیِ ناظر

2- شناخت بر اساس بند (1) ولی با حضور شرطیِ ناظر یا حضور تداخلی

3- شناخت بر اساس گزاره­ های ذهنی علت و معلولی با حضور تداخلیِ شرطیِ ناظر به‌صورت تحمیل عقاید

4- شناخت بر اساس گزاره ­های ذهنی علت و معلولیِ بند (3) بدون حضور تداخلیِ شرطیِ ناظرِ مقیم با استفاده از تجربه ­های بدن شکلیِ خود یا مواجهه با بدن شکلی دیگران

5- شناخت بر اساس تفاوت، عدم تطابق، اختلاف فاحش بین مراتب بند (3) و (4)

6- شناخت عدم کارایی ذهنِ توهمی که منجربه انتقال گزاره ­های ذهن به فضای تجربه عقلی می­شود

7- شناخت براساس حضور قلب با کنار زدن ذهنِ توهمی.

مرحله هفتم با حضور راهنمایی آغاز می‌شود که از مرحله (5) نیاز آن برای انسان احساس می­شود. انسان­ها راهنما را براساس کارکرد ذهن ناخودآگاه در مرحله (5) ملاقات می­کنند. اما به‌دلیل عدمِ همراهی در مرحله (6) و به علت تسلط ذهن توهمی بر آنها او را گم می­کنند. اگر انسان به مرحله (5) باز نگردد و طلب راهنما نکند، سرگردان خواهد شد. دچار ختم قلب، پرده برحواس و سیر قهقراییِ ذهن می­گردد.

نسخه متنی این اپیزود به فارسی

The lecturer is speaking in Persian and discussing the Article 17 – Degrees of Cognition

1. Cognition based on mental propositions derived from shaped-body experiences, manifesting as pleasure and pain, without the conditional presence of an observer.

2. Cognition based on the first level, but now with the conditional presence of an observer, or with interfering observational presence.

3. Cognition based on cause-and-effect mental propositions, where there is interfering conditional presence of an observer, often in the form of imposed beliefs.

4. Cognition based on the same cause-and-effect mental propositions from level (3), but without the interfering conditional presence of a resident observer, achieved through one’s own shaped-body experiences or by encountering the shaped bodies of others.

5. Cognition based on noticing the differences, mismatches, or significant contradictions between levels (3) and (4).

6. Cognition arising from the recognition of the ineffectiveness of the illusory mind, leading to a transition of mental propositions into the space of rational experience.

7. Cognition based on the presence of the heart, accomplished through the removal of the illusory mind.

The seventh level begins with the appearance of a guide (or mentor), whose necessity is felt from the fifth level onward. Humans encounter the guide (or mentor) according to the functioning of their unconscious mind at level (5). However, due to lack of alignment at level (6) and because of the dominance of the illusory mind over them, they lose connection with the guide. If the individual does not return to level (5) and actively seek the guide, they will fall into confusion. They will face the sealing of the heart, veiling of the senses, and a regressive (degenerative) trajectory of the mind.

The text version of this episode in English

To watch the video version of this episode, click here

RM-S02E07-Article-17

قلب چگونگی تبدیل داده­ های شکلیِ ناشی از تجربه عملی با مفاهیم انتزاعی از یک طرف، و بکارگیری نتایج ناشی از تجربه­ ی عقلی در محیط شکلی در طرف دیگر است. حال مراحل حضور قلب را مرور می­نماییم.

1- ورود به فضای شکلی جهت تجربه عملی با رعایت موازین زمان و مکان.

2- ایجاد مسیر امن جهت انتقال داده ­های به‌دست آمده از مبادی ورودی به عقلِ فعال از میان فضای وهمی ذهن.

3- استخراج مفاهیم انتزاعی توسط تجربه عقلی جهت تشکیل فضای خیالی در ذهن برای ارتباط با ذهن ناخودآگاه.

4- ایجاد فضای اراده توسط ذهن جهت تبدیل مفاهیم انتزاعی به داده­ های شکلی.

5- ایجاد مسیر امن جهت انتقال داده ­های به‌دست آمده از فضای اراده به مبادی خروجی از میان فضای وهمی ذهن.

6- ورود به فضای شکلی جهت اعمال اراده با رعایت موازین زمان و مکان.

فضای وهمی ذهن بر اثر اتصال ذهن به بدن مثالی و ارتباط با فضای شکلی به‌وجود می­آید. ورود داده­ های شکلی از بدن مثالی و فضای شکلی بدون رعایت موازین زمان و مکان به ذهن و عدم پردازش آنها باعث ایجاد التهاب در ذهن می­گردد. استفاده از اطلاعات پردازش شده توسط اذهانِ دیگر انسان­ها که با شرایط زمانی و مکانی ذهن مورد نظر تطابق ندارد به این التهاب دامن خواهد زد.

نسخه متنی این اپیزود به فارسی

The lecturer is speaking in Persian and discussing the Article 16 – The Meaning and Function of the Heart

The heart represents the mechanism by which shaped data—arising from practical experience—are transformed into abstract concepts on one hand, and the application of results derived from rational experience back into the shaped environment on the other.

Now, let us review the stages of the presence of the heart:

1- Entering the realm of forms or shaped space for practical experience, with full observance of time and space parameters.

2- Creating a secure channel to transfer the collected data from the input gateways to the active rational, safely navigating through the illusory (phantasmic) space of the mind.

3- Extracting abstract concepts through rational experience, in order to form an imaginative space within the mind for deeper interaction with the unconscious mind.

4- Generating a space of willpower (space of intention) within the mind, to convert abstract concepts back into shaped data, preparing them for external action.

5- Creating a secure channel to transfer the shaped data—now refined by the space of intention—from the willpower domain to the output gateways, again carefully passing through the illusory space of the mind.

6- Re-entering the shaped space, this time for the execution of willful action, again in strict observance of time and space parameters.

The illusory space of the mind arises due to the connection between the mind and the exemplary (physical) body as well as the mind's interaction with the shaped space. When shaped data from the exemplary body and the shaped environment enter the mind without respecting time and space boundaries, and without proper cognitive processing, they generate mental agitation and disturbance. Moreover, the use of pre-processed information from other human minds, especially when such information fails to align with the time and space conditions of the receiving mind, further exacerbates this internal turmoil.

The text version of this episode in English

To watch the video version of this episode, click here

RM-S02E06-Article-16

مکانیسم تفکر در انسان شامل دو مرحله­ تجربه­ی شکلی یا تجربه­ی عملی در فضای شکلی همراه با تأثیر و تأثر و مرحله تجربه­ی عقلی برای استخراج مفاهیم از داده­های شکلی است.

ذهن متوهم، دچار تجربه­ی شکلی یا عملیِ تقلیدی و عادتی همراه با تحمیلِ نتایج جهت تصمیم­گیری در زندگی می­باشد. بنابراین با تجربه­ی شکلیِ ناقص و عدم تجربه­ی عقلی روبرو هستیم. ذهن متوهم دچار زندگی روایتی است و در مقابل با سئوالات تحلیلی، واکنشِ تأخیری، حذفی یا توجیه­گری دارد.

ذهن خیال­پرداز دارای تجربه­ی شکلیِ برنامه‌ریزی شده در مراحل تأثیر و تأثر است. این امر به دلیل تجربه­ی عقلیِ فعال در این ذهن قابل تصور است. در مقابل با سؤالات، ذهنِ خیال­پرداز، واکنشِ شوقی و استقبالی و پیگیری دارد. این ذهن دچار زندگی حدیث گویانه است. برای این کار با استفاده از داده­های شکلیِ هدفمند، فضای جدیدی در ذهن برای بررسی و تجربه­ی عقلی به‌وجود میآورد و برای ارائه نتیجه در فضای شکلی نیز برنامه دارد.

ذهن رؤیابین، ذهنی خیال پرداز است که به‌علت استفاده دائمی از تجربه­ عملی و تجربه عقلی به آنچنان مرتبه­ای نائل می­گردد که دچار وحی الهامی در فضای خیالی خود می­گردد. این ذهن قادر است مراحل زندگی آتی خود را پیشاپیش مشاهده نماید، حتی پس از جدایی ذهن خودآگاه از فضای شکلی.

نسخه متنی این اپیزود به فارسی

The lecturer is speaking in Persian and discussing the Article 15 – The Illusory Mind, the Imaginative Mind, the Visionary Mind

The mechanism of human thinking consists of two stages: First, the stage of experiential interaction with forms—that is, practical engagement within the realm of forms or shaped space, where the human being both influences and is influenced by external phenomena. Second, the stage of rational experience, where the mind engages in the extraction of concepts from shaped (formal) data, reflecting deeply on the meaning behind sensory and situational inputs.

The illusory mind is trapped in habitual and imitative practical experiences. Its interactions with the realm of forms are repetitive, unquestioned, and often driven by external social norms or emotional conditioning. This mind imposes ready-made conclusions on life decisions without passing through rational filtering or critical analysis. It suffers from incomplete shaped experience and a lack of rational conceptualization. Such a mind leads a narrative-driven life, where events are interpreted and retold within the limits of memorized patterns and external assumptions. When confronted with analytical or philosophical questions, the illusory mind typically responds with avoidance, delayed reactions, defensive justification, or outright dismissal.

The imaginative mind, in contrast, engages in structured and intentional practical experiences where both influence and response are consciously directed. This reflective behavior arises from the mind’s active participation in rational experience. Faced with questions, the imaginative mind responds with enthusiasm, openness, and curiosity, demonstrating a genuine thirst for understanding. This mind leads a parable-telling life—a life marked by meaning-oriented reflections that emerge from shaped experiences but are refined and enriched through rational insight. To facilitate this, the imaginative mind uses purposeful and selected shaped data to build new mental spaces for rational inquiry and conceptual discovery. Furthermore, it develops intentional strategies for expressing its insights back into the shaped (formal) space, thus creating a deliberate cycle of experience, reflection, and communication

The visionary mind is a mature imaginative mind that, due to constant use of both practical experience and rational experience, reaches such a level that it experiences inspirational revelation within its imaginative space. This mind is capable of foreseeing or envisioning the stages of its future life, even after the conscious mind has detached from the realm of forms.

The text version of this episode in English

To watch the video version of this episode, click here

RM-S02E05-Article-15

اکنون انسان می­داند که برای رسیدن و نائل شدن به آرامش، نحوه ورود به فضای شکلی و تأثیر‌پذیری از آن و روش های تحلیلی در ذهن، به عنوان مکانیسم تفکر، چقدر مهم است. این اهمیت مربوط به میزان استخراج مفاهیم از اطلاعات شکلی است و در ادامه میزان فعال شدن ذهن و چگونگی حادث شدن الهام در آن است. انسان در تجربه خود، توهم، تخیل و رؤیاپردازی را پس از تحریک ذهنی بخاطر دارد. این موارد او را متوجه ذهن ناخودآگاه می­نماید. در این فضا نیز او بدون تفکر، مفاهیمی را بدست می­آورد. اگر ذهن به اندازه کافی به خودشناسی و آشنایی با ظرفیت­ ها و استعدادهای خود نائل شود به مقام خود در تأثیرگذاری در سایر ذهن­ ها با استفاده از صحنه یا محیط دنیای شکلی به‌صورت آگاهانه و با احتیاط لازم واقف می­شود. حال، او به دنبال ابزارهایی برای به اشتراک­گذاریِ یافته ­های خود است، پس در محیط شکلی موجود، خود محیط شکلی جدیدی را برای ارتباط با سایر ذهن­ها ترتیب می­دهد. تقوا، توجه انسان به نحوه تأثیرگذاری و تأثیر‌پذیری در محیطِ شکلیِ سازمان­دهی شده است.

نسخه متنی این اپیزود به فارسی

The lecturer is speaking in Persian and discussing the Article 14 – The Attribute of Moral Vigilance in Human: The Cautious Human

Now, the human being understands how crucial it is—for achieving and attaining inner peace—to manage their method of entering the shaped (formal) space, their susceptibility to its influence, and the analytical processes within the mind as mechanisms of thought. This importance is directly related to the degree to which the mind can extract concepts from shaped information and, subsequently, to the extent of mental activation and how inspiration occurs within the mind.

Through personal experience, the human remembers instances of illusory, imagination, and dreaming (envisioning), all triggered by mental stimulation. These experiences make the individual aware of the existence and role of the unconscious mind. Even within this mental domain, without deliberate thinking, the person acquires concepts.

If the mind reaches a sufficient level of self-awareness and recognition of its own capacities and talents, the person becomes fully conscious of their position and influence over other minds—using the mise-en-scène or environment of the shaped world consciously and with necessary caution. At this point, the person seeks tools and methods to share their discoveries with others. Thus, within the existing shaped environment, they deliberately organize and construct a new shaped environment for communicating with other minds.

Moral vigilance, therefore, is defined as the human’s attentiveness to both their influence on others and their receptivity within an organized shaped environment.

The text version of this episode in English

To watch the video version of this episode, click here

RM-S02E04-Article-14

التهاب ذهنی و بحران هویت، ناشی از عدم آرامش و سازش در محیط شکلی، آدمی را به مسیر تجربه تحلیلی و استخراج معنا از دنیای شکلی سوق می­دهد. توانمندی فطری ذهن، او را انسانِ متفکر می­کند. حال، ذهن شکلی غیرفعال که دچار حیرت و سرگردانی در برابر وقایع شکلی است، به سمت آرایش و نظم حرکت می­کند و ساختار می­یابد. این ساختار منظم نمایش هدایت تشریعی است. خروجیِ این ساختار که ناشی از ذهن فعال است، فرضیه، تئوری، طرح مسئله، رهیافت و آزمایشِ زنجیره ای می­باشد. رهیافت­ ها به‌صورت قوانین موضوعیِ جزئی، مبانی زندگی و زیست انسان می­گردد. مهمترین مانع در برابر هدایت تشریعی، ذهن­های غیرفعالِ شکلی هستند. روش این ذهن­ ها در برابر ذهن ­های فعال، تکیه بر عادت و روال ­های تکراری است. ذهنِ فعال یک نعمت است زیرا با پرداختن به آن زندگی شکلیِ کمّی، به زندگی کیفیِ معنایی تبدیل می­شود و روند این موضوع تزایدی مثبت است. ذهن غیرفعال نقمت است زیرا با پرداختن و تن دادن به آن، زندگی خالی از معنا و روند آن تزایدی منفی است. تزاید مثبت حرکت به سمت خودشناسی، و تزاید منفی انکار خودشناسی، گمشدگی و حیرانی است.

نسخه متنی این اپیزود به فارسی

The lecturer is speaking in Persian and discussing the Article 13 – Prescriptive Guidance

Mental agitation and identity crisis, arising from the lack of peace and harmony within the world of forms, drive the human being toward analytical experience and the extraction of meaning from the shaped world. The innate power of the mind makes one a thinking being. A passive form-based mind, which is bewildered and confused by formal phenomena, moves toward arrangement and order and begins to structure itself. This structured state is a manifestation of prescriptive or legislative guidance.

The output of this active mental structure is reflected in hypotheses, theories, problem formulations, approaches, and systematic experiments. These approaches gradually evolve into specific subject-based rules, which form the foundation of human life and existence.

The most significant obstacle to prescriptive guidance is the presence of inactive form-based minds. These minds, in contrast to active minds, rely on habit and repetitive routines. An active mind is a blessing, as it transforms quantitative, form-based living into qualitative, meaningful life — a process that yields positive growth. An inactive mind, however, is a curse, as yielding to it results in a meaningless existence and negative progression.

Positive progression is a movement toward self-knowledge, while negative progression leads to its denial, resulting in confusion and loss.

The text version of this episode in English

To watch the video version of this episode, click here

RM-S02E03-Article-13

ذهن شکلی با ابزار جلب لذت و دفع ضرر به عنوان یادوارة مرحلة تأیید اثباتی و نفی در هدایت تکوینی، با دنیای شکلی و دنیای حضور دیگر ذهن­ها، وارد تعامل می­گردد، اثر می­گذارد و اثر می­پذیرد. در هر مرحله حالت انسی و عادتی در ذهن شکلی رخ می­دهد ولی تجربه­های جدید، حالت انسی و عادتی قبلی را تغییر می­دهد و ذهن شکلی، اشکال جدیدی را به خود می­پذیرد. این جابجایی تکراری در حالت انسی و عادتی و عدم استقرار و آرامش، ذهن شکلی آدمی را وارد بحران هویت می­نماید. ذهن شکلی آدمی در این مرحله با توجه به تجربة قبلی، یعنی وابستگی صرف به شکل و عدم دستیابی به قرار و سکون یا آرامش، به دنبال هویت خود می­گردد. آدمی میگوید من چیستم؟ چرا با دنیای شکلی به آرامش و استقرار و آشنایی نمی­رسم؟ این التهاب، ذهن شکلی را دچار الهام می کند. در این حال انسان اصالت شکلی خود را انکار می­کند. توانمندی فطریِ ذهن او را به مسیر تجربه تحلیلی و خلق و استخراج معنا می­برد. این تلاش در جهت جستجوی هویت، انسان را در مسیر خودشناسی قرار خواهد داد.

نسخه متنی این اپیزود به فارسی

The lecturer is speaking in Persian and discussing the Article 12 – The Form-oriented Mind and the Crisis of Identity

The form-oriented mind, employing the mechanisms of pleasure-seeking and harm-avoidance—as residual patterns from affirmative and negative confirmations in the process of ontological guidance—engages with the world of forms and the presence of other minds. It exerts influence and is, in turn, influenced.

At every stage, a state of familiarity and habituation develops within the form-oriented mind. Yet, new experiences continually disrupt these familiar patterns and replace them with new ones. This repeated cycle of emotional attachment and habitual perception—without the achievement of inner stability or peace—gradually leads the form-oriented mind into a crisis of identity.

At this point, shaped by past experiences—namely an exclusive dependence on external forms without reaching lasting tranquility—the individual begins to question their identity. One asks: “What am I? Why do I fail to find peace and belonging in the world of forms?”

This inner agitation brings about a moment of inspiration within the shaped mind. In such a moment, the person begins to reject the supremacy of their form-based identity. The innate potential of the mind is then reoriented toward analytical inquiry, creative engagement, and the extraction of meaning. This quest for identity marks the first step on the path toward self-knowledge.

The text version of this episode in English

To watch the video version of this episode, click here

RM-S02E02-Article-12

ذهن آدمی جهت وجد، به فضای شکلی توجه می­کند و مطابق وحی، بدن مثالیِ شکلی، به ذهن آدمی تعلق می­یابد. بخشی از ذهن که با بدن مثالی مرتبط شده است، حائز کنش و واکنش با دریافت ­های بدنِ مثالی می­گردد. با هر تجربه شکلی و مثالی، ذهن پس از دریافت اثر، پاسخی پذیرشی یا ناپذیرشی می­دهد. این پذیرش تأیید اثباتی و آن ناپذیرش تأیید انکاری است. تکرار تجارب، باعث ایجاد ذهن خودآگاه خواهد شد.

هدایت تکوینی مجموعه اقدامات انجام شده برای ایجاد ذهنِ خودآگاه و حاصل کار، وجد آدمی است. در هدایت تکوینی، آن اثبات یا انکار، مطابق وحی یا سرشت فطری آدمی است. اکنون آدمی خود را در فضای شکلی با بدنی مثالی در می‌یابد و دچار شناخت و آگاهی می­گردد. بطور مثال با گل انس می­گیرد و از خار می­رمد. از نور استقبال می­کند و از تاریکی می­ترسد. مجموعه­ ی این مثال­ها، وجدِ آدمی در فضای شکلی، مطابق با تأیید اثباتی یا نفی در ذهن است. حال ذهن آدمی شامل یک بخش ناخودآگاه انتزاعی و یک بخش خودآگاه شکلی است. اما این آگاهیِ شکلی، موجب ایجاد حجاب بین این دو بخش می­گردد.

نسخه متنی این اپیزود به فارسی

The lecturer is speaking in Persian and discussing the Article 11 – Ontological Guidance

The human mind, in its pursuit of inner resonance (wajd), directs its attention toward the shaped (form-based) space. According to revelation, the shaped exemplary body becomes associated with the human mind. The part of the mind that connects with the exemplary body becomes capable of interaction—both action and reaction—with the sensations received through this form. With each shaped and exemplary experience, the mind registers an impression and responds with either acceptance or rejection. Acceptance represents affirmative confirmation, while rejection denotes a form of denial. The repetition of such experiences gradually forms the conscious mind.

Ontological guidance refers to the totality of processes by which a conscious mind is formed; its result is the emergence of perception (wajd) within the individual. In this process, each affirmation or negation corresponds either to divine revelation or to the human being’s innate disposition.

At this stage, the individual perceives themselves within the shaped space, embodied in an exemplary form, and begins to develop self-awareness. For instance, they are drawn to flowers and repelled by thorns; they welcome light and fear darkness. These reactions reflect the person’s resonance in the shaped world—expressed as mental affirmation or rejection. Thus, the human mind consists of two dimensions: one abstract and unconscious, and the other shaped and conscious. However, shaped awareness itself creates a kind of veil or separation between these two realms.

The text version of this episode in English

To watch the video version of this episode, click here

RM-S02E01-Article-11