ROBBERT’S PODCAST

De video versie hiervan is te vinden op YouTube: 

https://www.youtube.com/watch?v=cjOUPMZhkCQ

Eerste van vier podcasts over het karakter van de vier evangeliën. 

In deze podcast het evangelie naar Mattheus, d.w.z. het evangelie van de Koning en het Koninkrijk.

Hetzelfde thema als in de ochtenddienst in Aalst. Wat betekent het belijden van Jezus voor ons?

De tekst geeft een groot aantal aanwijzingen.

In de eerste plaats: we zijn in de om,geving van Caesarea Filippi, de stad gewijd aan de Griekse cultuur en godsdienst en aan de macht van de keizer. Hoe kunnen juist in de omgeving dan zeggen dat Jezus de Christus is? Want die titel betekent dat Hij de enige, door God aangestelde koning is, hoger dan de keizer. En dat Hij de enige weg tot de waarheid is. Daarmee is alles waar Caesarea Filippi voor staat weersproken. In feite is Petrus' belijdenis verraad aan de bezettende macht, en een dwaasheid in de ogen van de grieken.

In de tweede plaats: je kunt Jezus als de Christus belijden, zonder te weten wat je doet. Dat blijkt uit het vervolg, waar Jezus moet uitleggen dat de Zoon des Mensen niet triomnfanbtelijk Zijn plaats in de wereld boven de keizer zal innemen, maar dat Gods weg met Hem door het lijden en de dood heen moet gaan.Het belijden van Jezus is het belijden van een gekruisigde koning!

In de derde plaats: er is veekl verwarring over wie Jezus is in de wereld van toen en in de wereld van nu. Maar het beslissende verschil tussen wat de mensen over Jezus zeggen en wat Petrus belijdt is, dat in al die mooie titels die mensen aan Jezus geven Hij in de marge van de geschiedenis blijft staan. Jezus komt er a.h.w. bij, Hij is een van de profetyen, een van de grote religieuze leiders, een bijzonder mens etc. Maar dat Hij uniek is wordt alleen door Petrus uitgesproken. Er kan maar één Christus zijn! 

Ook in onze PKN is de verwarring groot. De enorme verschillen in belijden tussen de verschillende gemeenten in de PKN bewijzen dat. Maar laten we die rode draad vasthouden als een getuigenis naar de wereld toe: Hij is de Christus, de Zoon van de levende God. 

Na de kinderpreek in Aalst, heb ik ook nog ongeveer hetzelfde verteld aan de volwassenen. er waren ook enkele onkerkelijke ouders aanwezig in de dienst, en ik had vooral die ouders op het oog in deze korte verkondiging.

Dit was voor mij de eerste keer, dat ik in een zondagse dienst alleen maar voor de kinderen gepreekt heb. Ze waren er! 48 kinderen die in Aalst net de Kinderbijbelweek hadden bijgewoond. 's Morgens bijbelverhalen en 's middags timmeren. Ze hadden duidelijk heel veel plezier gehad en dat merkte je aan de gezellige onrust zonder echte wanklank die ze de kerk in brachten.

Hoe leg je kinderen uit wat het belijden van Jezus betekent? Belijden is in ieder geval een uitspraak doen in het openbaar en zeggen bij wie je hoort. En het is een uitspraak met levenslange gevolgen. Daarom vertelde ik het verhaal van de vondeling Anna, die op tien-jarige leeftijd moet kiezen tussen haar genetische ouders, een rijke familie die had willen adopteren en de ouders bij wie ze illegaal gewoond had. Wie zijn je echte ouders? vraagt de rechter. Zij kiest voor de twee arme mensen die voor haar hebben gezorgd en van wie ze zeker weet dat zij van haar houden. En zij houdt ook van hen. Nu hoort ze bij hen!

Zo kunnen we ook de woorden van Petrus begrijpen: U bent de Christus, dat wil zeggen, wij horen bij U en U hoort bij ons en dat is voor eens en altijd. Tekst van de prediking was Markus 8:27-33 - voorgelezen door een van de kinderen. 

Zacharias is een bijzondere figuur uit de voorgeschiedenis van het evangelie. Hij is de vader van Johannes (de Doper) die op een heel bijzonder moment in zijn persoonlijk leven de aankondiging ontvangt van Gabriël over de geboorte van een zoon op de hoge leeftijd van Zacharias en Elisabeth. 

Met de komst van Johannes maakt God een begin met de vervulling van Zijn beloften aan Abraham en Israël door de eeuwen heen, dat de Verlosser zou komen naar Israël om het volk te bevrijden van hun vijanden en van hun zonden en schuld. Nu zou er een einde komen aan de euwenlange ballingschap van het volk.

De volharding waarmee Zacharias op deze verlossing gewacht heeft en ervoor gebeden heeft is een fraai voorbeeld van Godsvertrouwen.

Bespreking van enkele stellingen van Arnold Fruchtenbaum.

Dit waren de vragen:

1. Waarom is het zo van belang om een leer van Israël te hebben in de theologie? Welk voordeel is daarmee verbonden? (bij stelling 72)

We hebben het al eens gehad over het verbond met Abraham. Hoe ziet Fruchtenbaum dat dan? De gemeente is toch gegrond op het geloof van Abraham? Niet op de afstamming naar het vlees?

DE STELLINGEN:

1. Een goede Israëlologie leidt tot correcties in de christologie, in de leer van God de Vader, in de leer van de Heilige Geest. Ze geeft aanvullingen aan de leer van de satan – als de bron van alle antisemitisme – en ze verheldert een belangrijk element uit de leer van de zonde. De onvergeeflijke zonde, de lastering tegen de Heilige Geest, blijkt te verwijzen naar de nationale verwerping van Jezus als de Messias in Mattheus 12.

14 Om deze reden buig ik mijn knieën voor de Vader van onze Heere Jezus Christus, 15 naar Wie elk geslacht in de hemelen en op de aarde genoemd wordt, 16 opdat Hij u geeft, naar de rijkdom van Zijn heerlijkheid, met kracht gesterkt te worden door Zijn Geest in de innerlijke mens, 17 opdat Christus door het geloof in uw harten woont en u in de liefde geworteld en gefundeerd bent, 18 opdat u ten volle zou kunnen begrijpen, met alle heiligen, wat de breedte en lengte en diepte en hoogte is, 19 en u de liefde van Christus zou kennen, die de kennis te boven gaat, opdat u vervuld zou worden tot heel de volheid van God.
20 Hem nu Die bij machte is te doen ver boven alles wat wij bidden of denken, overeenkomstig de kracht die in ons werkzaam is, 21 Hem zij de heerlijkheid in de gemeente, door Christus Jezus, in alle geslachten, tot in alle eeuwigheid. Amen.