ROBBERT’S PODCAST

Verkondiging over de wederkomst op zondag 28 mei 2017.

Belangrijk: de Heere tegemoet in de lucht betekent niet een opname van de gemeente, maar is een beeld voor een "ontvangstcomité" dat na de ontmoeting met de Heere terugkeert naar de aarde.

Er is maar één wederkomst, niet twee. Op die "Dag des Heeren" zal het Koninkrijk van de Zoon komen, niet zonder eigen moeilijkheden en strijd, en Jezus zal handelen in de wereld als de Koning van Israël. Na een bepaalde tijd - wellicht letterlijk 1000 jaar - zal de Zoon volgens 1 Kor. 15 het Koningschap overdragen aan de God de Vader en "zo zal God zijn alles in allen."

Verkondiging over Joh. 7:37-43.

Midden op het Loofhuttenfeest nodigt Jezus met een luide schreeuw nog één keer uit om in Hem te geloven. De laatste openbare uitnodiging tot allen. Juist in het kader van het Feest van de herdenking van Gods voorzienige zorg in de woestijn, met de vooruitverwijzing naar de nieuwe messiaanse tijd waarin God Zijn koninkrijk zal oprichten.

Wie dorst heeft - zijn innerlijke nood kent - mag komen en vertrouwen op Jezus en mag dan drinken van het levende water - beeld van de wedergeboorte. Maar dan zal dat water ook worden tot een fontein van water. De zegen die is ontvangen mag worden uitgedeeld.

Hebben wij een emmer water mee kunnen nemen van de zondag? Dan moet je een geopend hart hebben, een "emmer" om dat water mee te kunnen nemen. Dat is al mooi! Maar hoe lang zal dat water toereikend zijn? Steeds opnieuw putten is nodig! En dat kan: gebed en bijbellezing geven ons steeds opnieuw dat levende water.

Het gaat hier om de leer van Jezus. Zijn verkondiging is "expositie", Bijbeluitleg, die de woorden van God wil verhelderen. Jezus brengt leer - anders dan de Rabbijnen spreekt Hij met direct gezag, want wat Hij zegt "heeft Hij van de Vader gehoord." Geen traditieketen, geen spreken "in de naam van de leraar": Jezus voegt zich niet in de tradities van de rabbijnen.

Men is onder de indruk van Zijn kennis, maar toch is er geen echt begrip en zeker geen aanvaarding van Zijn leer. Waarom niet? Want: "als iemand de wil van God wil doen, zal hij erkennen dat mijn leer niet van Mij is, maar van Degene die Mij gezonden heeft."

Ze hadden het kunnen weten. Want deze Leraar spreekt niet alleen met gezag, maar Hij liet die leer ook zien in kracht, door de genezing, 6 maanden daarvoor, van de verlamde in Bethesda. Maar toen was de reactie net zoals nu: "Hij breekt de Sabbat!" Gods openbaring is hier rechtstreeks in conflict met de gewoonten en tradities van mensen.

En bij ons? Het Woord van Jezus stuit op onze (denk-)gewoonten en tradities. We zijn onder de indruk van Jezus. Maar begrijpen we en accepteren we Zijn leer werkelijk? Wie Jezus benadert met het vaste voornemen om naar Gods wil te zoeken en alleen naar Gods stem te luisteren, zal erkennen dat Zijn leer uit God Zelf voortkomt.

Lezing:

Johannes 7:1-13.

Jezus gaat niet op naar het Loofhuttenfeest samen met zijn broers. Zijn tijd is nog niet gekomen. Pas het jaar daarna in maart of arpil zou Hij opnieuw naar Jeruzalem gaan voor het Paasfeest en dat was de tijd van Zijn kruisdood.

Jezus volgt nauwkeurig Gods agenda! Maar Gods agenda is geheel anders dan de onze. Wat wij plannen doen wordt dan ook steeds doorkruisd door Gods agenda, die precies aangeeft waarom en waartoe wij meemaken wat wij meemaken.

De lezingen:

Johannes 21:15-17; 1 Tim. 3:8-16

De enige echte voorwaarde van onze dienstbaarheid in de gemeente en voor de wereld is het liefhebben en dus navolgen van Jezus Christus.

De bijzondere taak van een diaken (=dienaar) is ook aan die geestelijke betrokkenheid gebonden. In Johannes gaat het om weiden en voeden van de gemeente; in 1 Tim. gaat het om de karaktereigenschappen die behoren bij dat ambt en om het doel: het bewaren van het evangelie in de gemeente en in de wereld. Ook de diaconie is wezenlijk verkondiging!

De beloning is daarom niet iets anders dan de om over dat evangelie te spreken.

Verkondiging in het spoor van Pasen. Paulus spreekt in 2 Kor. 5 over de praktische gevolgen van de opstanding voor ons. We mogen weten dat wij weliswaar "zuchten" in de tent van ons huidige lichaam, maar dat we de belofte hebben van een gebouw van God, een nieuw en verheerlijkt leven in de hemel bij Christus.

Daarom hebben we goede moed, daarom proberen we de Heere welbehaaglijk te zijn in ons leven en daarom proberen we anderen te bewegen tot de aanvaarding van het evangelie.

5. En dan tenslotte de verkondiging op de avond van Pasen.

Hoe weten wij dat de Heer waarachtig is opgestaan? In Joh. 20:39 staat dat merkwaardige zinnetje. Net nadat beschreven is dat Petrus en Johannes in het lege graf de windsels en de zweetdoek hebben gezien, en dus “zagen en geloofden”, legt Johannes uit: “want zij kenden de Schrift nog niet dat Hij uit de doden moest opstaan”(Joh. 20:9). De eerste getuigen moesten het zien, iets zien, een verschijning, het teken van het lege graf en ze moesten het getuigenis van anderen horen en zelfs toen geloofden zij nog niet met volle kracht. Dat zou pas mogelijk worden door de komst van de Heilige Geest. Maar in dit alles speelt Gods Woord een enorme rol, vooral voor ons. Jezus legt aan de Emmaüsgangers de Schriften uit, zegt wat bij Mozes en de Profeten op Hem betrekking heeft. Bij Zijn ontmoeting met de discipelen na de opstanding opent Hij hun verstand zodat ze de Schriften verstonden. Het is bij ons van het grootste belang dat wij het Woord van God kennen en vertrouwen. Het is dat Woord dat ons deed wedergeboren worden, zegt Petrus (1 Pe. 1:23). Het is dat Woord waardoor wij geloven dat Jezus waarlijk is opgestaan.

Daarom is Bijbelstudie, alleen en gezamenlijk, zo van essentieel belang voor ons geloofsleven. Zonder dat Woord kan ons geloof alleen maar slinken.

“Geloof zonder kennis is leeg, kennis zonder geloof is blind.”

4. Paaszondag – de Heer is waarlijk opgestaan!

De discipelen hebben dat niet meteen geloofd. Ze moesten het eerst zien en horen: het lege graf, de windsels, het getuigenis van de vrouwen. En toen ook nog geloofden zij niet. Wanneer ga je het eigenlijk wél geloven? Daar is een ontmoeting met de Heer voor nodig. Verschijningen waren dat voor de discipelen. Voor ons is dat het ondergaan van Gods Woord in lezing en prediking als een Woord dat waarachtig aan jou gericht is. Een Woord dat ook jouw naam spreekt en in verband brengt met de Naam van Christus. Heb je die Naam van Jezus gehoord? Heb je je eigen naam horen roepen in de prediking? Heb je zo door middel van het geschreven Woord de levende stem van de Heer gehoord? Zeg dan Ja, Heer, en vertrouw Hem!

Vervolg van de prediking in de ochtend.

2. Het ging verder op de ochtend van Goede Vrijdag.

Het thema was “het gescheurde gordijn.” (Mark. 15:38) Het voorhangsel van de Tempel maakte scheiding tussen het Heilige – waar de priesters mochten komen – en het Heilige der Heiligen. In die ruimte stond de Ark van het Verbond met daarin de Stenen Tafelen. Bovenop die Ark – een grote kist van acaciahout – stonden twee cherubs met het gelaat naar elkaar toe en hun vier vleugels beschermend uitgespreid. Tussen die cherubs troonde de Heere, de God van Israël. Eenmaal per jaar mocht de Hogepriester binnentreden, met een koperen vat vol brandende kolen en wierook, en een lepel vol bloed van de zondenbok dat hij nu moest sprenkelen op de hoorns van het altaar. Symbool van de volkomen verzoening die Christus nog zou brengen. Omringd door de rookwolk kon hij nog steeds het aangezicht van God niet aanschouwen. Vanwege onze zonde en onreinheid was er geen directe toegang tot God.

Op het voorhangsel van blauwpurper en rood fijn linnen, stonden twee cherubs afgebeeld. Cherubs zoals zij die de toegang tot het Paradijs versperden, met een vlammend zwaard. Heel dit gordijn sprak de woorden: Verboden Toegang. Daarom was het zo bijzonder dat dit gordijn van boven af scheurde op het moment dat Jezus stierf aan het kruis. Het was een symbolische daad van God om aan te duiden dat Jezus nu “een nieuwe en levende weg voor ons heeft ingewijd door het voorhangsel, dat is door Zijn vlees”(Hebr. 10:20). De weg naar Gods hart staat nu open en wij mogen met vrijmoedigheid naderen. De poort staat nu open, ook voor jou.