روان پادکست

در جوامع مختلف ما شاهد کودک آزاری (سو رفتار) و مسامحه (غفلت)‌ هستیم. کودک آزاری جسمی و جنسی (تجاوز یا اعمال شبه تجاوز)  در بین دختران و پسران در سنین مختلف و تمام سطوح اجتماعی و اقتصادی مشاهده می شود. هر نوع سو رفتار مداوم و کودک آزاری  که کودک تجربه می کند، موقعیتی اضطراری برای کودک محسوب می ­شود.  تجاوز به حقوق کودک موقعیتی حساس است که باید به آن پرداخته شود.

کودک آزاری جسمی

در کودک آزاری جسمی، کودک از نظر جسمی و فیزیکی مورد آزار قرار می گیرد. در کودک آزاری جنسی یا سو رفتار جنسی با کودک، کودک مورد آزار و اذیت جنسی قرار می گیرد. از منظر روانشناسی، تجاوز فقط دخول نیست، حتی کلامی که بار جنسی داشته باشد می تواند نوعی آزار و اذیت جنسی محسوب شود. نگاهی که بار جنسی داشته باشد می­ تواند نوعی تعرض به حقوق کودک باشد.

کودک آزاری جنسی

در کودک آزاری جنسی به دلیل وجود احساسات مختلف

مثل احساس گناه، شرم، ترس کودک و تهدید کودک آزار معمولا در پرده ای از ابهام و

سکوت باقی می ماند. یا گاها اگر والدین هم مطلع شوند، ممکن است خودشان به سکوت

کودکشان دامن بزنند. او را مجبور کنند که حرفی نزند. یا کودکشان را مقصر بدانند و او

را بیشتر در احساس گناه غرق کنند.

به علاوه کودک احساس خشم نیز می­ کند چون برخلاف

میل خود در موقعیتی قرار می گیرد که تمایل به ماندن در آن موقعیت ندارد. او متوجه

می شود لمسی که در این موقعیت دریافت می کند با لمسی که از والدینش دریافت می کند،

متفاوت است.

از طرف دیگر، کودک ازتجربه ی تجاوزیا آزار جنسی احساس لذت نیز می کند و ممکن است خودش را به دلیل وجود این احساس، مدام سرزنش کند و بخواهد از خود انتقام بگیرد و خود ارضایی ممکن است یکی از راه حل های او باشد. از طریق این شیوه خودش به خودش کودک آزاری را تحمیل کند. با خود ارضایی های مکرر سعی بر کاهش تنش و اضطراب ناشی از تجربه ی کودک آزاری جنسی دارد اما در دراز مدت بیشتر به خودش آسیب می زند.

تظاهرات رفتاری کودک

تظاهرات رفتاری خاصی برای اثبات کودک آزاری جنسی و یا تجاوز وجود  ندارد اما کودکان قربانی رفتارهای گوناگون خاصی ممکن است از خود نشان دهند. کودکانی که اطلاعات زیادی در مورد اعمال جنسی دارند ممکن است شاهد عمل جنسی یا قربانی آن شده باشند. کودکانی که مورد کودک آزاری جنسی قرار گرفتند، ممکن است در بازی هایشان تم جنسی نشان دهند و نسبت به همسالانشان رفتارهای جنسی از خود نشان بدهند.

کودکانی که مورد کودک آزاری جنسی قرار گرفته اند ممکن است رفتار های پرخاشگرانه از خود نشان بدهند و این رفتارها شایع است. یا ممکن است گوشه گیر شوند. شب اداری از خود نشان بدهند یا به رفتارهای سنین پایینتر خود پسرفت کنند.

هشدار به والدین

علامت های ذکر شده می تواند زنگ خطری برای والدین باشد. البته این موارد احتمالاتی است که می تواند والدین را گوش به زنگ کند که تغییری در کودکشان رخ داده است. اثرات روانشناختی و جسمانی کودک آزاری جنسی ممکن است ویرانگر و دیرپا است و آگاهی والدین می تواند در تحمل این آسیب کمک کننده باشد. آگاهی والدین از تربیت جنسی نیز میتواند راهگشا باشد. والدین همدل می توانند کودکشان را مورد حمایت قرار دهند و کودک در سایه ی والدینی که درک می کنند، می تواند بهتر این تروما را پشت سر بگذارد.

برای بالا بردن اطلاعاتتان در مورد واکنش نسبت

به تجاوز و یا پیشگیری از آن قسمت پانزدهم روانپادکست را بشنوید…

برای این که فرایند خودارضایی را متوجه شویم، باید بدانیم فرزندان ما برای رشد جسمی و روانی به تحریک شدن نیاز دارند. این تحریک در اکثر اوقات محیطی است. مثل هنگامی که ما کتابی برای فرزند خود می‌خوانیم. یا این‌که او در معرض تصاویر تلویزیون قرار می‌گیرد. این تحریکات نه تنها اوقات او را پر می‌کند. بلکه موجب یادگیری او می‌شود. یادگیری که می‌تواند در جهت مثبت یا منفی باشد.

خودارضایی چیست؟

گاهی اوقات می‌بینیم فرزند ما در حال دست زدن یا به اصطلاح وررفتن به خود است. در این هنگام، والدین بسیاری دنبال مقصر می‌گردند. یا خودشان را سرزنش می‌کنند که اگر بیشتر حواسشان بود فرزندشان “منحرف” نمی‌شد. یا این‌که او را تهدید یا سرزنش می‌کنند.

دانستنی‌ها

در قدم اول باید بدانیم این که فرزند ما در پی دست زدن به بدن خود است یک امر کاملا طبیعی است. به ویژه اگر این دست زدن به ناحیه تناسلی او باشد. هنگامی که به او گفته می‌شود آن ناحیه را بپوشاند. از دسترس بقیه خارج کند. یا اینکه “زشت” و “عیب” است هم انگیزه برای درگیر شدن با آن بیشتر می‌شود.همینطور، وقتی تحریکات بیرونی برای فرزندمان کم باشد، به تحریک بدنی روی می‌آورد.

نکات مهمی که درباره خودارضایی فرزند بایستی رعایت شود.

نکته دیگر این است که بدانیم دقیقا چه زمانی فرزند ما در مورد این موضوع نیاز به کمک دارد. چه علائمی را باید در این حیطه مدنظر قرار دهیم؟ آیا اگر دیدیم فرزندمان در حال خودارضایی است، باید با او برخورد کنیم؟ اگر برخورد کردیم چه بگوییم که منجر به شدت گرفتن این رفتارنشود. برای اطلاعات بیشتر به این سایت مراجعه کنید. از طرفی، چکار کنیم که فرزندمان در آینده نسبت به مسائل جنسی دید بدی پیدا نکند؟ برخوردمان چطور باشد تا بتوانیم به او کمک کنیم که از بدن خود رضایت داشته باشد. احساس گناه و احساسات دیگری که جلوی لذت بردن از بدنش را می‌گیرد به او وارد نشود. و همچنین، در آینده بتواند رابطه سالمی با بزرگسال دیگر برقرار کند.همه این موارد در این قسمت روانپادکست مورد بررسی قرار گرفته‌اند. با ما همراه باشید.

تربیت جنسی کودک همانند هر نوع تربیت دیگری اهمیت دارد. همانطور که هر نوع تربیتی در کودک با دوره­ های سنی رشدی مختلف طبقه بندی می شود، تربیت جنسی کودک نیز به دوره­ ی سنی صفر تا ۲ ساله، ۲ تا ۵ ساله یا ۲ تا ۷ ساله،  ۵ تا ۱۰ ساله یا ۷ تا ۱۰ ساله و ۱۰ تا ۲۴ ساله  تقسیم می شود.

هر دوره ی سنی کودک طبق تربیت جنسی، علایم طبیعی رشد جنسی هستند. به علاوه، بایدها و نبایدهایی در مورد تربیت جنسی کودک در هر دوره ی سنی وجود دارد که آگاهی والدین نسبت به این اصول، می تواند به تربیت جنسی مفید تر کمک کند و تربیت جنسی سالم راهگشای سلامت جنسی در دوره های سنی بعدی خواهد بود. در واقع تربیت جنسی از همان ابتدای تولد شروع می­شود و از لحظه ی به دنیا آمدن کودک کنجکاو است.

تربیت جنسی کودک و دوره ی سنی ۰ تا ۲ سال

دوره­ ی ۰ تا ۲ سال تربیت جنسی کودک، دوره بن مایه ی رشد جنسی است.  نوزاد توجهش معطوف به حواس و حرکاتش است. در این دوره­ ی سنی، نوزاد هر چیزی که به دستش می ­رسد را به دهان می ­برد. با دهانش تمایل دارد تمامی جهان را کشف کند. در این دوره، سن شیر خوردن نوزاد است و نوزاد سینه ­ی مادر را نیز به دهان می ­برد و تجربه­ ی ناشی از لمس آن را تجربه می کند. نوزاد در این دوره بیشتر از هر دوره ی دیگری به آغوش کشیده می­ شود و متوجه می شود لمس با لذت همراه است. به علاوه وقتی در آغوش کشیده می شود به آرامش نیز می رسد.

تربیت جنسی کودک و آشنایی با اندامهای جنسی

به طور کلی، مراحل شناخت خود در دوره صفر تا دو سال، به عنوان یک موجود در این دوره از طریق لمس اتفاق می افتد. کودک از طریق لمس به مرور بدن خود را کشف می کند. کودک به همان شکلی که اعضای بدن خودش رو می شناسد، اندامهای تناسلی خود را نیز مانند سایر اعضای بدنش کشف می کند. همان طور که والدین از کودک می خواهند دهان، بینی و چشم خود را نشان دهد، نیاز است که اندامهای تناسلی خودش را نیز بشناسد. اندامهای تناسلی نیز در همین دوره کشف خواهند شد و بهتر است والدین نامهای عجیب و غریب را به کودکشان یاد ندهند.

یکی از راه های بالا بردن اطلاعات و  آگاهی، گوش دادن به پادکست است. اگر نیاز به

بالا بردن اطلاعاتتان در مورد تربیت جنسی کودکان ۰ تا ۲ سال دارید در

قسمت ۱۳ روانپادکست به آن پرداختیم.  این قسمت روانپادکست را از دست ندهید.

تربیت جنسی، همانند هر نوع تربیت دیگری حایز اهمیت است. هر چند تابوهای موجود در جامعه والدین را به این سمت سوق می دهد که این نوع تربیت را نادیده انگارند. یا تصورشان بر این است که هر چه سخت گیری بیشتری نشان دهند، کودکشان از تربیت جنسی بی نیاز خواهد بود.

تربیت جنسی و نگرش والدین

طرز برخورد والدین با مسایل جنسی خود و اینکه خودشان در این زمینه چه نوع برخوردی از سوی والدینشان دریافت کرده­ اند، نشاندهنده ی نگرش آنها نسبت به این نوع تربیت خواهد بود. به علاوه بیزاری از جنسیت خود یا همسر در والدین نیز در اعمال تربیت جنسی بر کودکان اثر گذار خواهد بود.

تربیت جنسی و توجه به دوره های سنی

همانطور که هر نوع تربیت در کودک با دوره­ های سنی رشدی مختلف طبقه بندی می شود، این نوع تربیت نیز به دوره­ ی سنی ۰ تا ۲ ساله، ۲ تا ۵ ساله یا ۲ تا ۷ ساله،  ۵ تا ۱۰ ساله یا ۷ تا ۱۰ ساله و ۱۰ تا ۲۴ ساله  تقسیم می شود. هر دوره ی سنی کودک طبق تربیت جنسی، علایم طبیعی رشد جنسی هستند. به علاوه، بایدها و نبایدهایی در هر دوره ی سنی در مورد این نوع تربیت وجود دارد که آگاهی والدین نسبت به این اصول، می تواند به تربیت مفید تر کمک کند و تربیت سالم راهگشای سلامت جنسی در دوره های سنی بعدی خواهد بود.

وظیفه ی والدین در هر دوره ی سنی

در هر دوره ی سنی علاوه بر اینکه والدین باید آگاهی خود را نسبت به مسایل جنسی و تربیت کودک در این زمینه بالا ببرند، باید بتوانند سوالات کودک در این مورد را نیز تا حد امکان و به اقتضای سن کودک پاسخ دهند.

همچنین، کودکان سنین بالاتر علاوه بر سوالاتی که خودشان می پرسند، نیاز به آموزشهایی نیز دارند. به عنوان مثال، در دوره ی نوجوانی، نوجوانان نیاز به آموزشهایی در خصوص بلوغ به ویژه پریود در دختران و انزال در پسران دارند و والد همجنس بهتر است این اطلاعات را به فرزندش بدهد نه تنها در مورد جنسیت خودش بلکه در مورد جنسیت مقابل نیز ارایه ی اطلاعات لازم و مفید خواهد بود.

نتیجه گیری

بنابراین، والدین خود نیاز به آموزش و آگاهی در مورد این نوع تربیت در کودکان دارند تا بدانند در هر دوره ی سنی و به اقتضای سن کودکشان چه نوع واکنشی نشان دهند و تا چه حدی اطلاعات بدهند.

یکی از راه های بالا بردن  آگاهی، گوش دادن به پادکست است. اگر نیاز به بالا بردن اطلاعاتتان در مورد تربیت کودکان از نظر جنسی دارید، قسمت ۱۲ روانپادکست را از دست ندهید.

من نسبت به فرزندم می توانم چه احساساتی داشته باشم؟

فرزندپروری چیست؟ این کلمه چه بار مسؤلیتی برای والدین دارد؟ بررسی تاریخچه ای فرزندپروری نشان می دهد از دیرباز افراد خود را ملزم می دانستند که نسبت به فرزندشان یک سری  تعهدات داشته باشند. والدین تلاش بسیاری می کنند تا کاری را که فکر می کنند درست است انجام دهند. تا فرزندشان آن گونه که باید رفتار کند. در نهایت، بسیاری متوجه می شدند که باوجود تلاش های بسیار باز هم نتیجه ای را که می خواهند از پس رفتارشان با فرزندشان  نمی گیرند. پس چه چیزی است که با وجود کارهای بسیاری که ما در جهت بهتر شدن رفتار فرزندمان انجام میدهیم باز هم نتیجه مناسب را نمیگیریم؟

والدگری بدون فیلتر چیست؟

در این قسمت از روانپادکست به این موضوع پرداخته ایم که والدین نسبت به فرزندان چه احساساتی ممکن است داشته باشند. این احساسات چطور می تواند در رابطه شان با فرزندشان اثر گذار باشد؟ دیدی که والدین به فرزندشان دارند چطور فرزندپروری را شکل می دهد و تغییر می دهد؟ آیا والدین باید این احساسات را داشته باشند؟ آیا این احساسات باید تجربه شوند؟

از وقتی کودک به دنیا می آید تغییراتی در زندگی پدر و مادر می گذارد. این باعث می شود تا آنان احساسی نسبت به فرزندشان داشته باشند؟  این احساسات نه تنها بر رابطه آنان با فرزندشان اثر می گذارد؛ بلکه در روابط زناشویی هم دخالت می کند. برای اینکه بدانیم این دخالت چگونه باشد تا به نتیجه بهتری برسیم،‌ بایستی در قدم اول از این احساسات آگاه باشیم و بدانیم اثر این احساسات در رفتار ما با همسر و فرزندانمان چطور است.

چطور در فرزندپروری اثر می گذارد؟

در این قسمت از روانپادکست هم از تعریف فرزندپروری گفتیم؛ هم از اینکه چطور یک فرزندپروری می تواند در پی رفتار کودکان تغییر کند. به عبارتی دیگر، چطور فرزندان با رفتارهایشان فرزندپروری را هدایت می کنند. این یعنی، همیشه آن طور که فکر می کنیم پیش نمی رود و گاهی باید از بالا به چرخه های رفتاری آسیب زا نگاه کنیم و سعی کنیم آنان را در جهت بهتر شدن اوضاع بشکنیم.

عشق و روابط عاطفی و صمیمانه بخشی مهم در زندگی بشری است. گاه ما انسانها تلاش می کنیم که از برقراری روابط صمیمانه فرار کنیم چون از آسیب عشق می ترسیم، اما در نهایت سر راهمان سبزخواهد شد. در مسیر تحول عشق، کودک به مرور توجهش از عشق به خود و خودشیفتگی کامل، به سمت دیگری مهم معطوف می شود. کودک، پس از ناکام شدن از والدین و عدم ارضای سریع خواسته­ ها در سنین ابتدایی زندگی، متوجه می شود که او و خواسته هایش به تنهایی مطرح نیستند. در نتیجه به مرور، ظرفیت عشق ورزی جوانه می زند. جوانه های تازه شکل گرفته، فرد را از عشق خواهی به سمت عشق ورزی هل می دهد.

تحول عشق در نوجوانی

اما عشق در این سنین هنوز به تکامل نرسیده است و چه بسا نوجوانانی که در این سن از عشق یاد می کنند هنوز به مرحله ی پختگی عشق نرسیده اند. نوجوانی مرحله ی عبور از دوره ی اولیه تحول عشق و تحول پس از نوجوانی ست. اینکه فرد عاشق چه کسی شود و در حال حاضر با چه کسی است نشان می دهد که مراحل قبلی عشق را چگونه پشت سر گذاشته است. در دوره ی پس از نوجوانی، فرد تلاطم را تجربه می کند چون بین انتخابهایش سر درگم می شود.

تحول عشق در دوره ی پس از نوجوانی و آسیب عشق

در دوره ی پس از نوجوانی و در مسیر اول پختگی عشق ورزی،  دل فرد نرم می شود یعنی در انتخابهایش منعطف تر می شود  و از خیال پیدا کردن فردی کامل رها می شود. اما در مسیر آسیب عشق، فرد به دنبال عشق خیالی می رود و در مورد معشوق خیالبافی می کند. یا درگیر عشق کودکانه می شود و به جای همسر، مامان یا بابا می خواهد. یا درگیر عشق جبرانی می شود باید “عشقی بیابم که جبران کننده ی عشقی باشد که در کودکی دریافت نکردم”.

آگاهی نسبت به آسیب عشق، می تواند به انتخاب آگاهانه تر کمک کند. برای داشتن انتخابی آگاهانه و عشقی سالم، بایستی بدانیم درمسیر کدام عشق هستیم. در این مسیر چه نوع از آسیب عشق را تجربه می کنیم. با ما در روانپادکست همراه باشید. در این قسمت در مورد شناسایی آسیب عشق صحبت کردیم. مهمان این قسمت جناب آقای دکتر سرافراز عضو هیئت علمی دانشگاه شیراز هستند. قسمتهای قبلی روانپادکست با موضوع عشق چیست و سیر تحولی عشق نیز تکمیل کننده ی این قسمت هستند.

کودک در ابتدای زندگی سراسر نیاز است و عشق خواه. عشق و دلبستگی برای او در والدین یا افرادی که از او مراقبت می کنند خلاصه می شود. ارتباط وی در این سن محدود به افراد امن و نزدیک زندگی اوست. از طرفی نیازها و عشق خواهی او حد و مرزی ندارد و خواسته ها و نیازهای او نیز تمامی ندارد. مدام والدین را در تملک خویش می ­خواهد. والدین حق ندارند زمانی برای خودشان بخواهند. کودک متملک تمامی زمانهای والدین را به خودش اختصاص داده است. به محض دور شدن والدین از دایره دید کودک، گریه و بی تابی کودک شروع می شود و فکر می کند منبع عشق و دلبستگی اش تهدید شده است.

دلبستگی و نظر فروید

کودک تازه متولد شده، به نوعی مکش عشق دارد، همه چیز خواه است وخود خواه و خودشیفته! فروید معتقد بود که خود شیفتگی مرحله ای از سیر طبیعی رشد است. نوزاد خیلی سریع وبه محض خواستن چیزی، خواسته هایش بر آورده می شود.  در نتیجه توجه نوزاد در ابتدا معطوف به خود است چون بین نیازهایش و ارضای آن تاخیری وجود ندارد. کودک در این دوره ی تحولی فقط خودش را می بیند و  در دوره ی اول زندگی و در این سن والدین سریع خواسته های او را برآورده می کنند وقتی به مرور بزرگ می شود دیگر آن برآورده شدن خواسته های سریع و به موقع وجود ندارد و تاخیر در ارضا نیازهایش را تجربه می کند. پس متوجه ی دنیای بیرون هم خواهد شد و به مرور توجه از عشق به خود به سمت دیگری مهم می رود و منبع دلبستگی تغییر می کند.

تحول عشق

بنابراین کودک در طی مراحل رشدی،  با تاخیر در ارضا نیازهایش  رو به رو می ­شود و ناکام شدن در این مسیر، عشق را دچار دگردیسی و تحول می کند. بنابراین ناکامی کودک در مسیر تحول، لازمه رشد طبیعی اوست. اگر زندکی کودک سراسر بر آورده شدن خواسته ها و نیازهایش باشد و ناکامی رخ ندهد، در مراحل بعدی رشد دچار مشکل خواهد شد.

در این قسمت روانپادکست به سیر تحولی عشق می پردازیم و مهمان این پادکست جناب آقای دکتر مهدی رضا سرافراز عضو هییت علمی دانشگاه شیراز می باشد. در قسمت بعد روانپادکست نیز به آسیب شناسی عشق خواهیم پرداخت.

عشق و دلبستگی از ابتدای زندگی وجود دارد. نوزاد هنگام ورود به دنیا، به همراه غذای جسم، به رابطه ای نیاز دارد که از آن روحش را تغذیه کند. وجود این رابطه در حدی مهم است که اگر نباشد نوزاد می میرد. در بستر این رابطه امن، کودک دنیا را می فهمد. می فهمد که فردی هست که به نیازهای او پاسخ می دهد. گریه اش را می فهمد. با لبخندش خنده اش می گیرد. کودک در راستای این رابطه،‌ عشق را تجربه می کند. دلبسته میشود. دلبسته کسی که به او غذای روح می رساند.

تغییرات عشق و دلبستگی

اما در اوایل زندگی این رابطه یک طرفه است. کودک نمی تواند همانگونه که مراقبش او را نگه می دارد، از نیازهای مراقب خود آگاه باشد. نمیتواند این را درک کند که مراقبش نیاز دارد زمانی برای خود داشته باشد. زمانی برای استراحت، غذا خوردن یا حتی دستشویی رفتن! ولی مراقب نمیتواند از نیازهای اولیه خود دست بکشد. به ناچار گاهی اوقات کودک از داشتن همه جوره و همه زمانه عشق محروم میشود. این محرومیت برای او ناکامی می آورد. خشمگین میشود. گریه می کند. و با این گریه گاها مراقبش را مجبور می کند که بیشتر با او باشد و به او عشق بورزد و بیشتر از خود،‌ به نیازهای کودک توجه کند.

سیر دلبستگی با بزرگ شدن

رفته رفته با بزرگتر شدن و در روند سیر تحولی عشق،‌ کودک با ناکامی های بیشتری مواجه می شود. این ناکامی ها به او می آموزند که دیگران خارج از دنیای او هستند. کم کم یاد می گیرد که صبر کند تا دیگری هم بتواند نیازش را برآورده کند. صبر می کند تا مادرش برود و برگردد و می داند مادرش با رفتن از بین نمی رود. می داند که مراقبش او را دوست دارد. این دانسته ها به او احساس امنیت می دهند. این احساس امنیت در رابطه منجر به دلبستگی و عشق می شود.

فرد در کودکی از طریق رابطه با مراقبانش دلبستگی و عشق را می فهمد. این دلبستگی و عشق می تواند بستری امن و یادآور این باشد که من دوست داشتنی هستم. همچنین این دلبستگی می تواند بستری ناامن داشته باشد و زخم هایش را در رابطه های بعدی نشان دهد.

در این قسمت در مورد اینکه عشق چیست و با مترادف های خود چه فرقی دارد صحبت کرده ایم. مهمان این قسمت جناب آقای دکتر سرافراز عضو هیئت علمی دانشگاه شیراز هستند. در قسمتهای بعدی روانپادکست در مورد آسیب شناسی عشق و سیر تحولی عشق صحبت را ادامه خواهیم داد.

برای درمان اعتیاد به پورن بایستی در ابتدا بتوانیم علائم آن را تشخیص دهیم. در این قسمت از روان پادکست سعی شده است تا بر روی علائم تمرکز بیشتری شود. به نوعی که اگر خودمان یا نزدیکان دچار چنین مشکلی شدیم. با دیدن علائم به دنبال کمک باشیم. در ابتدا، باید این را بدانیم که اعتیاد به پورنوگرافی مانند اعتیاد به چیزهای دیگر است. یعنی فرد برای دور از شدن از تنش خود وارد این فضا می شود. رفته رفته تقویت می شود. یاد میگیرد که برای لذت بیشتر به سمت آن برود. و در نهایت علائم اعتیاد بروز می کنند.

علائم اعتیاد به پورنوگرافی چیست؟

علائم اعتیاد به پورن نیز مانند علائم اعتیادهای دیگر است. تحمل، علائم ترک و هوس از علائم اعتیاد است. این علائم به مرور زمان در فرد شکل می گیرند. افراد با توجه به این علائم می توانند تشخیص دهند که گرفتار این مشکل شده اند. این علائم همچنین آثار زیانباری بر اطرافیان می گذارد. رفته رفته باعث می شود اطرافیان از وضعیت پیش آمده ناراضی باشند. همه این موارد برای درمان پورنوگرافی بایستی در نظر گرفته شود.

از آن‌جاییکه علائم اعتیاد آرام پیش می روند، معمولا در ابتدا نادیده گرفته می شوند. در مراحل اولیه، فرد و خانواده این مشکل را انکار می کنند. وقتی در صدد کمک بر می‌آیند که پیامدهای آن فراگیر شده است. فرد مبتلا به اعتیاد به پورن در عملکرد روزمره خود دچار مشکل شده است. یا اینکه به روابط خود آسیب وارد می کند. در افراد به خاطر مشکلاتی که در عملکرد خود دارند،‌ به درمانگر رجوع می‌کنند.

اثر اعتیاد به پورن بر شریک جنسی و اطرافیان

مسئله دیگری که در این مورد باید به آن پرداخت این است که شریک جنسی فرد چه آسیبی می بیند. معمولا شریک جنسی هنگام آگاهی از این بیماری دچار افکار و احساساتی مخرب می شود. مثلا این که فکر می کند او در رابطه جنسی چیزی را کم می گذارد. یا اینکه از نظر جنسی جذاب نیست. آگاهی رسانی به  شریک جنسی افراد مبتلا به اعتیاد به پورن بسیار مهم است. چون شاید فرد معتاد خودش به وضعیتش بینش نداشته باشد. ولی شریک جنسی و اطرافیان با دانستن این معضل بتوانند به خودشان و او کمک کنند. برای اطلاعات بیشتر به این سایت مراجعه کنید.

در قسمت ۶و ۷ روانپادکست به اعتیاد به دیدن فیلم های پورن، آسیب شنایی، درمان و اثرات ان بر شریک جنسی پرداخته شده است. مهمان این قسمت جناب آقای فواد فردوسیان، روانشناس بالینی و متخصص درمان اعتیاد است.

بسیاری از افراد فکر می کنند که فقط با سوء مصرف

مواد مخدر، محرک یا مشروبات الکلی فرد ممکن است به اعتیاد کشیده شود. در صورتی که

هر چیزی که ما در استفاده آن به صورتی نابهنجار دچار مشکل شویم می تواند ما را به

اعتیاد بکشاند.

انواع اعتیاد چه چیزهایی هستند؟

مثلا وقتی دیدن صفحات اجتماعی در هیاهوی زندگی پراسترس می تواند مرحمی حتی برای لحظه‌ای باشد تا بتوانیم از دغدغه‌هایمان رها شویم. رفته رفته بیشتر وارد این صفحات می شویم. تا اینکه به خودمان می‌آییم و می بینیم که وقتمان دیگر دست خودمان نیست. در اعتیاد به پورنوگرافی خوابمان مختل شده است. تمرکزمان از بین رفته است. تحت کنترل فضای سایبری قرار گرفتیم. شاید ساعت ها در فضای مجازی باشیم و گذر زمان را متوجه نشویم. وقتی هم نیستیم، هوس میکنیم گوشی خود را باز کنیم و شروع کنیم.

اعتیاد به پورنوگرافی چیست؟

به همین منوال، میتوانیم به موارد دیگر معتاد شویم. ممکن است به هر دلیلی وارد سایت های پورن شویم. این سایت ها علاوه بر ارضای نیاز جنسی، ما را از دغدغه هایمان نیز دور می کنند. برای ساعتی در فضایی دیگر زندگی می کنیم. فانتزی های جنسی خود را تحقق یافته می یابیم. در نهایت، در اعتیاد به پورنوگرافی ارضای روانی و جسمی را به صورت لحظه ای تجربه می کنیم. این ارضا می تواند از طریق رفع تنش خود را نشان دهد. به عبارتی، فرد تنشی که دارد را با ارضای جنسی کم می کند.

با این کار، رفته رفته تقویت می شویم که بیشتر سراغ چنین محتواهایی برویم. بعد از مدتی، در اعتیاد به پورنوگرافی درگیر این محتواها می شویم. از این به بعد دیگر محتواهای قبلی ما را ارضا می کنند. با مضمون های جدید مواجه می شویم. این باعث می شود تا از دنیای فانتزی خود فراتر رویم. این که با محتواهای قبلی راضی نیستیم به خودی خود یکی از علائم اعتیاد حساب می شود. این علامت “تحمل” نام دارد. یعنی فرد با دوز قبلی ارضا نمیشود. و در مواجهه جدید بایستی مقدار بیشتری مصرف کند. که در مثال ما یعنی باید زمان بیشتری صرف محتواهای متنوع تری می کند. برای اطلاعات بیشتر، به این سایت مراجعه کنید.

در قسمت ۶و ۷ روانپادکست به اعتیاد به دیدن فیلم‌های پورن، آسیب شنایی، درمان و اثرات ان بر شریک جنسی پرداخته شده است. مهمان این قسمت جناب آقای فواد فردوسیان، روانشناس بالینی و متخصص درمان اعتیاد است.