Bütün sorular cevaplarıyla gelir, bütün zorlukları çözümleriyle gelir. Yaşamın kuralı budur. Hayatımızın barındırdığı tüm sorularla birlikte cevaplarını da barındırdığını anlarsak o zaman odağımızı bunu çözmeye, çözümlemeye ve bulmaya yöneltebiliriz. Ve çoğu cevaba giden engel de aslında bizim içimizde bulunuyor. Çocuklultan şekillenmiş programlanmalarımız, hayat görüş ve değerlendirmelerimiz şu anda yaratmak istediğimiz yaşama engel oluşturabiliyor. Yolunuzda engel olarak gördükleriniz için ve cevapları içinzde arayın. Sizin ve ya aile ve atalarınızın (ruh grubunuzun) derinlerinde yatan hayat görüşü ve kodlanmaları nelerdir? Bunları anlarsak hangi hayat görüşlerini hala barındırarak yaratmak istediğimize hayatımıza kendi kendimize engel olduğumuzu görüp bırakmayı seçebiliriz. Dönüştüğünüz yerden hizzalı hayatı yaratmak için bıçağın kemiğe dayanmasını beklemeyin. İç sesinizi yön göstrrmesine güvenerek inançla adımlar atmaya niyet edin. İç güdü iç programlanmalrımız ve atalarımızdan öğrenilmiş davranıştır. İç sesimiz ise bizim bu yaşamdaki ruhumuzun yolculuğunu ve yolunu hatırlatan öz benliğimizin sesidir. İç sesinize kulak verin.

İçimizde varlık ve yokluk enerjisini çalıştıran en yüklü şekillerden biri paradır. Para bir enerjinin şekil almış halidir. Bu “varlık” enerjisi, aslında başka şekillerde de hayatımızda olabilir. Bir şeyin yokluğu illa onun taşıdığı enerjinin yokluğu demek değildir. Aynı enerji farklı formlarda barınabilir. Önemli olan enerjinin nasıl ve ne yaratmaya kanalize edildiğidir. Para el değiştirdiğinde kendimize kattıklarımızla varlık enerjisini çalıştırmaya devam ediyor muyuz? Bizde varlık enerjisini çalıştıracak şekilde mi bu enerjileri kanalize ediyoruz? Eğer öyle varlık enerjisini başka formlarda da kendimize yaşatmayı seçelim.

Bir şeye ihtiyaç duyuyorsak hala “yokluk”tan çalışıyor frekansımız demektir. İhtiyaç yokluk veya eksiklik hissinden gelir. Bir şeye içsel olarak ihtiyaç duyuyorsanız varlığını yaşamıyorsunuz, sizin hayatınızdaki var oluşuna şüpheyle yaklaşıyorsunuz demektir. Şüphenin olduğu yerde %100 inanç yoktur ve bir şeyin hayatınızda manifeste etmesi siz o frekanstan var olduğunuz zaman olur.

Ödül, hediye veya ektiğini biçmenin meyvelerinin her zaman evrenden veya dışardan gelmesini beklemeyin. Bazen evren bize durumlar yaratabilir o ödülü, değeri, meyveyi kendimizin kendimize verebilmesi için. Durumlara ve olaylara bakarkan bakış açınızı genişletin. Kendi hediyenizi kendinize vermeği de bilin.

Geçtiğimiz haftalar hislerin yoğun yaşandığı dönemlerdi. Ve bu hisler özellikle biraz düşük hislerdi. Genelde daha çok yokluk hissini çalıştırmış ve bizi acıdan var etmiş olabilir. Temizlemek için girdiğimiz karanlıkların varoluşlarımızın kendisi sanmayalım artık. Artık ışık olduğumuzun farkındalığıyla karanlık odalara girmeyi seçelim. Temizlemeyi, arındırmayı. Bu dönemler her karanlık odaya giriş kendini bir ölüm gibi hissettirirken orayı şifalandırdığımız zaman yeniden doğuş olacaktır. Bu döngü frekansımızın yükselmesinin yoludur, yolculuğumuzdur. Işık olduğunuzu hatırlayarak gölgelerimizle yüzleşmeye çağrılıyoruz. Evrenin bir hediyesi bu. Beraber yükselmemiz için.

Acıdan korkarak, kaçarak yaşamak hayatı reddederek yaşamak olur. Acının, hayatının bir parçası olduğunu anlamak, geldiğinde kabul etmek, gölgelerimizi ve düğümlerimizi bize göstermesine izin vermek ve karanlıklarımızı tanımakta bize yardımcı olduğunu anlamak onunla ve orada kalmamıza yardımcı olur. Gölge ve düğümlerimizin ne olduğunu bildikten sonra oraya şifalandırabiliriz. Ancak acı sadece gelen ve giden bir misafirdir. Ziyaretçi. Kalmaya gelmez. Acıyı ya da karanlığı yaşayın, öğrenin ve sonra bırakın. Onları hayatın kendisi sanmayın. Kendinizi oraya hapsetmeyin. Acı size şifalanması gereken yeri göstermek için gelir. Yaşamın bir parçası ama kendisi değildir. Yolunuz ışık yoludur.

Özgüven, içindeki çağrıya cevap verdiğinde hissettiğin bir güven, hem kendine hem evrene hem de yolun kendisine. O zaman dışardan gelen yorumlar, yargılar, sorgulamalar, korkutmalar pek işlemiyor. Sonucu bilmeden hareket etsen de korkuyla değil güvenle adım atabiliyorsun. Dış dünyayı manipüle ederek belli bir sonuç almaya çalışmadan, çünkü sen de aslında nereye varacağını bilmiyorsun, her gün içindeki sesi dinleyerek kendinle buluşarak, kendinle hizzalı adımlar atarak yolda olma hali. Her şeyin detaylı bir hesabını kitabını bile belki de yapmadan inançla atılan adımda var özgüven. Çünkü güven özünden gelen çağrıya cevap verdiğini bilmekte var.

Bugün yine çok konudan konuya geçtim. Terazi’deki bu dolunayın bazı bitişler getirebilir. Hayatta kendimizi bazı alanlarda ve konularda geri adım atmış, tökezlemiş gibi hissedebiliriz. Ya da istediğimizi düşündüğümüz şeyler elimizden alınmış gibi hissedebiliriz. Ancak bu bitişler aslında tamamlanmalar. Bizi özümüzden uzaklaştıran, yolumuzda gitmemizi engelleyen kısıtlayan şeylerin bitişi. Bu, bu bitişlerle yaşayacağımız duyguların yoğunluğunu veya acısını azaltmayacaktır belki ama iç sesimizi dinlersek, ruhumuzun sesini duyabilirek belki de hayırlısı olduğunu en derinden anlayabiliriz. Hayatımızın yeni bir evresi başlıyorz İç sesiniz size yön gösterecektir. Dışardaki hedeflere odaklı olmak yerine içsel çalışmalarınızı yapın. Olmak istediğiniz olun. Siz sevdiğiniz olun. Siz sevdiğiniz olunca sizin için olan hayatı var oluşunuzdan yaratacak ve yaşacaksınız. Birbirimize, kolektife ve çocuklarımıza yapabileceğimiz en iyi yatırım olmak istediğimiz kişi olmak. Mutlu, özgür, özünden yaşayan, seven sevgi dolu, ışıktan var olan. Bitenler gitmesi gerekenler. Sen bu bitişlerle özgürleşiyorsun. Bitiş gübi gözüken ve belki dışardan bakınca geri adım gibi gözüken bazı şeyler özgürleşmeni yolunda ileri bri adım olacak. Kim olmak istiyorsun? Sen, sevdiğin ol.

Şükürü nasıl içimizde bulur ve yaşarız. . Şüküre giden yol acıdan geçer. Acı veren durum ve konu içindeki aslında şükredilecek olanı görebilmek bizi şüküre kavuşturur.

Bu konuşmada biraz kendimden ve bu podcastlerin nasıl başladığından bahsediyorum ve sonra asıl konum olan sevgiden bahsediyorum. Sevgi nedir? Sevgi bir duygu değildir. Sevgi varoluşumuzun ta kendisidir. Sevgi olmayan her şey egonun yarattığı, tuttunduğu ve beslendiği şeydir. Her tür tanımlama ve sıfat egonun ürünüdür. Sevgiden var olmak değildir zor olan. Sevgi olmayan her şeyi bırakmak zor gelir insana. Çünkü bir anlamda, bugüne kadar var ettiği benliğinden vazgeçiştir. Bir ölümdür. Acılı gelir, ama aslında egodan yaşamak her gün her gün ızdırap çekmektir. Benlik acıyı varoluş sandığından bunu kabul eder. Halbuki ego acı sever. Ruh değil. Ve artık bunları bırakma zamanı geldi. Evren artık sevgi ve ışık frekansına yükselirken bizi de bu yolu yürümeye çağırıyor. Kendimizi tanımladığımız yerden, tanımlamalarımızdan vazgçmek aslında egonun ölümüdür, ama deneyimlediğimiz ölmeden ölmektir. Ve bir kez değil, defalarca yaşarız bunu. Tamam artık bitti sanarken, sen tutunduklarını da gösterir evren ve yine bıraktırmaya çağırır. Bu yolu sadece acılı zannederiz ama aslında bizi özgürleştiren bu yolun ta kendisidir. Bizi tüm kalıplardan, sevgi olmayan her şeyden özgürleştiren bu yoldur: Işığa olan yolculuk. Evrenin ve ruhunun sesine kulak verecek misin, o her zaman sana kalmış bir seçim...