Kendi sorularınızın cevapları yine sizde. Bütün sorular cevaplarıyla gelir. Bütün zorluklar çözümleriyle. Sizin için uygun olanı da olmayanı da aslında içinizde biliyorsunuz. Cevapları dışarıda aramaktan, başkasına bakıp, onun kendi için bulduğu cevabı size de uyarmış gibi uygulamaya çalışmaktan, başkasına uyan hayat tarzı ve doğrular sizin için de hayırlısı sanarak yaşamaya çalışmaktan kayboluyoruz. Bir başkasının seçimlerini kendimize uygulamaya çalışarak, bir başkasına benzemeye çalışarak, bir başkasının bize vermesini bekleyerek kayboluyoruz. Bizim sorularımızın tüm cevapları yine biz de. Daha kelimeşmemiş ya da bir imgeleşmemiş olabilirler. Ama o içsel bilgi hepimizde var. Başka biri sizin kendi içinizdeki cevapları görmenizi sağlayacak ışığı tutabilir ama kimse sizin için sizin sorularınızı cevaplayamaz. Göremiyorum dediğimizde aslında kendimize körüz. Görmekten çekiniyoruz ya da bakmayı çoktan unutmuşuz. Duyamıyorum dediğimizde dışardan geeln seslere o kadar yönelmiş oluyoru ki o gürültüden iç sesimizin o sessizlikte bize söylediklerini duyamayacak kadar uzaklaşıyoruz. Halbuki sen, o özün, görülmeyi de duyulmayı bekliyor. Ona bakmanı istiyor, onu dinlemeye çağırıyor. Huzur orada çünkü. Kendi özümüzden var olduğumuz yerde huzur. Her adımımızı bilemiyor, adımlarımızın bizi nereye götürdüğünü kestiremiyor olabiliriz ama her gün her adımda kendi içimizle hizzalı olmaktan iç huzuru hissediyorsak şükür. İçinizdeki beraklıkla kalabilmeniz ve iç huzurunuzla varolabilmeniz dileğiyle. Birbirimize ışık olmaya devam edelim, ve biz de kendimize kendimiz olma izni verelim. Sevgiyle kalın

Evren bizimle işbirliği içinde. O da bize istediğimizi vermek istiyor. Ama bazen istediğimiz şeyi umduğumuz şekilde yaşamaya biz hazır olmayabiliyoruz. Hazır olmamız için bizim daha öğrenmemiz, kendimize katmamız gereken şeyler olabiliyor. Bu bizi yolumuzdan alıkoymak için değil, istediklerimizi ve niyetlerimizi hem kendimiz hem de kolektif için en hayırlı ve verimli şekilde yaşamamız için. İstediklerimize giden yolda gerekli değişimleri zaten yaptıysak bu dönem daha yeşererek ve çalışmanın meyvelerini alarak geçecektir. O gerekli değişimleri yapmadıysak, almamız gereken mesajları almamış, bırakmamız gerekenleri bırakmamış, yeniyi daha kendimize katmadıysak da bu dönem bize onu yapmaya götürecek: hedefini değil, onu en verimli şekilde yaşaman için gerekli olan değişimleri yaşatarak, mesajları almanı sağlayarak, düğümlerini şifalandırmaya olanak vererek, seni senin için en iyi ve hayırlı olana hazırlayacak. Bu dönem, olan ve olmayan her şeyin sizin için olduğunu ve evrenin sizinle işbirliği içinde olduğunu, sizin göremediğiniz yerde evrenin hem sizin için hem de kolektif için en hayırlısına hazırlık yaptığını ve sizi de bu hazırlık döneminde üzerinize düşeni yapmaya çağırdığını bilin. Bazen asıl kıymetli olan varmak değil yolda kendimize kattıklarımızdır. Sevgiyle kalın

Kendimi sevme yolculuğumdan kısaca bahsettim bugün. Kırıldığım ilişkilerde ne kadar çok ve uzun kalmış olduğumu, kendimi sevememiş olduğum için birinin beni sevmesine muhtaç hissedip kırıldığım yerlerde kalmış olduğumu fark ettim. Nasıl insanın kendini sevememesi sevildiğini zannettiği yete muhtaç edermiş onu fark ettim eski ilişkilerime baktığımda. Ve bugün nasıl o günkü beni affederek onu geride bıraktığımdan bahsettim. Kendimi sevmek uzun ve yorucu bir yol olmuş olsa da kendim için büyük bir adım olan buraya gelebilmiş olduğumdan ve kameranın önüne geçebilmiş olduğumdan bahsettim. Ve eğer siz de benim bir gün olduğum gibi sevilmediğinizi hissediyorsanız size şunu söylemek istiyorum ki seviliyorsunuz. Lütfen bilin seviliyorsunuz. Sizi seviyorum

Yeni enerjiler entegre oluyor ve beden bunu en optimal şekilde yapabilmek için sizden dinlenmenizi ve normalden fazla uyumanızı istemiş olabilir. Normalden daha yorgun ve isteksiz hissetmiş olabilirsiniz. Bedeninize ihtiyacı olanı verin. Yeni bir döngü başlıyor.

Merkür gerilemesi hepimizi vurmuş olabilir. Yaralarımız açılmış. Ben lise yıllarındaki yaralarımı bile yaşadım. Hatırlatıldı. Ama eskiden bunu yaşarken ağır gelirdi. Dalganın içine girmişim gibi. Şimdi ise daha dışardan gözlemleyebildim. Dalgayı ve etkisini. İçinde kaybolmadan, içinde benim de içim dalgalanmadan. Aldım kabul ettim adeta. Ve o olduğum yerden hem yaraları gördüm, hem de yaşadıklarımı içinden değil dışardan bakınca nasıl görebileceğimi görerek sarabildim. Öyle bir temmuz geçti. Ama geçti. Ve ağustos ayı enerjisi adeta bende hoplama zıplama koşma enerjisi yaratıyor

Gelecekte bekleyen bana koşasım var adeta. Geleceğe koşasım var. O kadar heyecanlı yerinde duramaz bir enerji. Biz olmamızı isteyen ve hadi hadi diyen keyifli bir enerji.

Kendi içimde böyle olurken herkesin bu geçiş dönemini böyle yaşamadığının farkındayım. Dünyada ve etrafımızda duyduğumuz gördüğümüz bir çok acı haber var. Ama canımız acıyorsa bilelim ki o sevdiğimizden. Bağ kurduğumuzdan. Öyle bir bağ ki başkasına olanı kendi içimizde hissedebildiğimizden. Ve işte bu acıyı yine şifalanadıracak, giderecek, daha fazla böyle acıların yaşanmasının önüne geçecek olan yine sevmek. Ve o sevgiden hareket etmeyi seçmek. Her söylemde, her niyette, her düşüncede, her davranışta.

Sevgiden geçiyor yolumuz. Sevgi ile bağ kurmaktan. Her zaman. Daima.

Bu dönem güneş tutulması yengeç, önümüzdeki ay tutulması oğlakta. Yengeç iç dünyamızı, oğlak dış dünyamızı simgeler. Bu ne demek, dış dünyamız bize iç dünyamızı birebir ve eş zamanlı gösterecek, yansıtacak. Bu dönem hayatınızda ne deneyimler yaşıyorsanız lütfen aynaya baktığınızı hatırlayın, ve yaşadığınız dış dünya deneyiminin iç dünyanızdaki neye aynalık ettiğini, hangi aktif çalışan frekansa eş bir frekansla size geldiğini gözlemleyin. Kendinizi suçlamadan yargılamadan kalın. Gördükleriniz sizi yıldırmak ya da üzmek için değil. Daha güzel günler, daha bolluk bereket, daha büyük mutluluklar hak ettiğiniz için bu yansımalarla size kendiniz gösteriliyorsunuz. Ki dönüşebilelim. Umuyorum ki yolunuz açık olsun. Biliyorum ki yolunuz ışık yolu. Sevgiyle ve ışıkla kalın

Bir video seyrettim internette. 4,5 yaşında kanser olan bir çocuğun nasıl okuldaki çocuklardan da kötü muamele görerek iyice yalnızlığa itildikten sonra, kemanla kendini bulma yolculuğunu izledim. Kendimi hatırladım. Kendi yolculuğumu. Bugünkü ses kaydı diğerlerinden biraz daha farklı. Bugün kendimden bahsediyorum. Nasıl çocukluktan beri kendimi küçülttüğümü, küçüldükçe karanlıkta ve yalnız hissettiğimi, ve hep kendimi anlamaya çalıştığımı ama asıl yoga pratiğim ile kendimle buluştuğumu ve içimdeki ışığı görüp büyütebildiğimden ve o zaman başlayan ve halen devam eden yolculuğumdan bahsediyorum. Bu yolda hem kendi ışığımızı parlatmaya hem de birbirimize ışık olmaya geldik. Ben de bu deneyimlerimle, derslerimle sizlere ışık tutmaya niyet ettim ve bu niyetimi sizlerle paylaşabileceğim bir inziva düzenledim. 18-22 Eylül arası Kabakkoyu’nda yoga, farkındalık ve kristal çanaklarla. İlgilenirseniz @sedayoga’ya mesaj atabilirsiniz. Sevgi ve ışıkla kalın.

Özümüzden var olup kendimize sahip olacağımız günlere bizi götüren bu güneş tutulması çok dönüştürücü. Bu dönüşümü tüm sancılarıyla kucaklayın. Bilinçaltı kalıplarımızın su yüzüne çıktığı ve kendini apaçaık ortaya çıkarttığı bu dönemde kendinizi daha iyi tanıyın. İçinizdeki çocuğu tanıyın ve ona annelik yapın. Varoluş nedeninizi anladığınız, kendiniz olmayan herşeyi bıraktığınız, özünüzle yüzleştiğiniz ve artık o özünüzden var olduğunuz, özerkliğinizi ilan ettiğiniz, kanatlarınızı kuvvetlendirip onlara güvendiğiniz, hayal ettiğiniz hayatı yaratıp yaşadığınız, huzurlu mutlu coşku ve neşe dolu günler bizi bekliyor. Bu güneş tutulması ile güneş yok artık sanmayın. Bu zorlu günler de fark ettirdiklerini yaşttıktan sonra geçecekler ve bu döngü de geçecek. Gideni bırakabilecek kadae güçlü, hak ettiğini bekleyecek kadar sabırlı ol. Özünden var olup yürümeyi seç, özgürlüğün, ışığın, parlaklığın orada yatıyor.

Hayatta desteklerimiz olması çok güzel bir şey ve hepimizin yeri geldiğinde desteğe ihtiyacı olur, olacaktır da. Ama hayattaki gerçek desteğimizin ve dayanıklılığımızın bizim içimizde mevcut olduğunu, bizim içimizdeki güçte mevcut olduğunu hatırlamalıyız. Hayatta her şey elimizden alınabilir. Kendi başımıza kalabiliriz. Öyle olsa bile ilerleme, devam etme, yaşamla bağ kurabilme becerisi, gücü kendi içimizde. Bunu hissetmiyorsak içimizdeki güç ve benliğimizle daha fazla bağ kurmak bunu daha fazla hissetmemize yardımcı olacaktır. Ayrıca sevgi bizi doldurur. Biz sevgiyi yaşadıkça hissettikçe, sevdiğimizden önce, bizi sevgiyi hisseden bizi doldurur sevgiyle ve neşeyle. Hissettiğimiz sevgi bizi öylr doldurur ki taşırır ve taşan sevdiklerimize ulaşır sevginin türlü formları ve şekilleriyle. Sevgi, sevilenden önce, seveni sevgiyle buluşturur, doldurur, taşırır. Sevgiyle dolan taşar, ve taşan sevgi sevilenlere yayılır. Ve biz her sevgimizi hissettiğimizde, gösterdiğimizde tekrardan sevgiyle dolarız ve bu sürekli kendini taşıran bir durum haline gelir, sevgiden var oluruz. Bugün bunu yaşamıyor olabilirsiniz. Ama hepimiz sevgi yolundayız. Yolun farklı noktalarında olabiliriz. Önemli olan yolun ortasını sonu sanıp oturup kalmayalım. Sevgi yolunda olduğumuzu hayırlayıp, sevgi olmaya doğru yol alalım. Sevgiyle kalın

Hayatımızı hareket geçirmek, yön vermek, değiştirmek, yeri geldiğinde bir şeye dur deyip yeniden başlamak bizim elimizde. Ama çoğu zaman korktuğumuz şeyler olabilir. Korkunun olduğu yerde korktuğumuz şey her neyse kendi gücümüzü ona vermiş oluyoruz. Korkunun olduğu yerde aslında bir şeyin bizden güçlü olduğu inancı oluyor. Korktuğumuz her neyse onun bizim üzerimizde bir gücü oluyor, ve o bizi yönlendirmeye başlıyor. Korktuğumuz şey kontrole geçiyor ve biz kontrolde olduğumuzu unutuyoruz. Korktuğumuz şey her neyse gücü ona yüklüyoruz. Kendimizi, korktuğumuz şeyin huzurunda güçsüz ve edilgen hissediyoruz. Halbuki güç hep bizde. O korktuğumuz şeye gücü veren de biziz. Bizim gücümüz o. Bu geçtiğimiz haftalar bizi hep korktuklarımızla, varsayımlarımızla, yanılgalarımızla yüzleştirmiş olabilir. Bunun en büyük nedenlerinden biri nelere kendi gücümüzü vermiş olduğumuzu fark edip tekrardan gücü kendi elimize alabilmemiz için. Hayatımızı harekete geçirme, yön verme değiştirme gücü bizde. Ve bu güçle ve kendimize inançla yaratamayacağımız hiçbir hayal yok. Çoğumuzun öyle korkuları var ki burun buruna gelmeden olduğunu bile bilmediğimiz, ki bu çok normal. Bazı korkular zaten aktarılıyor nesillerden nesillere. Bazı korkular öğreniliyor. Her korkuyla bir anda yüzleşemeyiz ama gücü bizim verdiğimizi bilmek bile bayağı bir farkındalık yaratıyor. Ve bu dönem en azından bizi hayallerimize gitmekten alıkoyan kısıtlayıcı ve şüpheye düşüren düşünce kalıplarının ne olduklarını anlarsak onlardan özgürleşebiliriz. Bu Yay burcundaki Dolunay yaratım gücünü tekrar kendinde bulup kendin için istediğin, ruhunun hasretle beklediği, var oluş nedenini yaşamaya başlayacağın hayatı kendin için yaratmaya geçebileceğini söylüyor. Büyük hayal et, hiçbir şey imkansız değil, inançla güvenle, her gün o yöne adım atarak hayallerine doğru yürü diyor. Ok yaydan çıksın hayallerinize doğru yol alın. Güç sizde.