حضرت عبدالبهاء می فرمایند: اعظم نَعماء، عرفان حق، محبت جمال مبارک و مقارنت با نفسی که مجمر نار محبت‌ الله است

حضرت عبدالبهاء می فرمایند: همچو گمان منما که آنچه آرزوی انسان است، خیر انسان است

حضرت عبدالبهاء می‌ فرمایند: بر ماست پند و نصیحت نوع انسان و تربیت جاهلان و هدایت گمراهان… اما مسائل سیاسیه مرجع محترم مخصوص دارد و مرکز افخم منصوص و آن حکومت عادله

حضرت عبدالبها می فرمایند: مقصود از جلوه الهی و طلوع انوار غیب غیرمتناهی تربیت نفوس است و تهذیب اخلاق من فی الوجود

حضرت عبدالبهاء می‌فرمایند: حضرت خلیل ریشه بت‌های عظیم برانداخت و اعلان وحدانیّت الهی کرد. تو نیز به قوّت تعالیم الهی در خَلوت و جَلوت به هَدم اصنام اوهام پرداز و در کمال بلاغت به تأیید ملکوت قوم را به ظهور شمس حقیقت هدایت کن

حضرت عبدالبها میفرمایند: در انسان دو مقام موجود، نورانی و ظلمانی، الهی و طبیعی، رحمانی و شیطانی. زیرا خط فاصل بین نور و ظلمت است و در دایره ی وجود در حضیض ادنی واقع که نهایت نزول است ولی بدایت صعود است؛ لهذا جائِزُالجَهَتَین است

حضرت عبدالبهاء می‌فرمایند: ما را تکلیف همین است که به عالم دل و جان پردازیم و به روشنایی عالم انسانی برخیزیم. تا نفوس جواهر تقدیس گردند و آیات توحید شوند

حضرت عبدالبها می فرمایند: اشرفا، شرف عالم انسانی امروز به موهبت ربانی است و عزت ابدیه در آفاق به پرتو اشراق شمس حقیقت است. هر شرفی ساجد این شرف است و هر عزتی خادم این عزت

حضرت عبدالبها می فرمایند: گاهی مزاح سبب اهتزاز قلوب گردد و مورث انشراح صدور شود. ولی مزاحی که فی الحقیقه جدی محض در لباس مزاح است این خوش تر و دلکش تر است زیرا تاثیرش بیشتر

حضرت عبدالبها می فرمایند: از اعظم صفات کمالیه علم و دانایی است. پس باید شب و روز بکوشید و سعی بلیغ مبذول دارید و آرام نگیرید تا از جمیع علوم و فنون نصیب موفور یابید