Kripto para denilince akla ilk olarak bitcoin gelse de dünyada binlerce kripto para çeşidi var. Türkiye’de yaklaşık 6 milyon kadar insanın kripto para yatırımı olduğu tahmin ediliyor. Pek çok işçi elindeki üç kuruşu arttırabilmek için bitcoin ve benzeri kripto paralara yatırım yapıyor. Hemen her fabrikada çay ve yemek molalarında, servislerde elindeki cep telefonuna gömülmüş vaziyette aldığı coinlerin durumuna bakan işçileri görmek mümkün. Adeta ganyan bayinin kişiselleşmiş bir biçimi söz konusu. Bu durum işçilerin çoğu için normal, alışıldık bir durumdur. Ama aslında bu işin çok ilginç yanları var. Mesela kripto para piyasasını çok yakından takip eden işçilerin çoğu sıra siyasete geldiğinde siyasetten anlamadıklarını ya da siyasetle ilgilenmediklerini söyleyebiliyorlar. Oysa bitcoin ya da genel adıyla kripto para demek zaten siyaset demek!

Tamamını okumak için tıkla: https://uidder.org/bitcoin_deyip_gecme.htm

Sayısız ülkede işçi sınıfı ve emekçi halk hayat pahalılığına karşı  gösteriler düzenliyor; grevler, mitingler, yürüyüşler aralıksız devam  ediyor. Türkiye’de ise 2022’nin başında onlarca işyerinde daha yüksek  zam talebiyle üretimi durduran işçiler, hızla yükselmeye devam eden  enflasyon karşısında eriyen ücretlerine ek zam talebiyle yeniden  mücadeleyi yükseltiyorlar. Dünya işçi sınıfının öfkesi sokaklara  taşarken, “hoşnutsuz bir yaz” yaşanıyor. “Hoşnutsuz yaz” tanımlaması  dünya işçi sınıfının kapitalizmin yarattığı sorunlara verdiği tepkiyi  anlatıyor. Ancak yükselen enflasyon ve ağırlaşan hayat pahalılığı  kaçınılmaz olarak isyankâr/devrimci kışlara zemin hazırlıyor...

Tamamını okumak için tıkla:

✍ https://uidder.org/emekciler_ayakta_kapitalizm_isyankar_kislari_hazirliyor.htm

Bir zaman makinesi olsa ve mesela üç yüz yıl öncesine gidebilsek bugünün  dünyasından çok farklı bir dünya ile karşılaşırdık. Büyük olasılıkla  dolaştığımız kentlerin sokaklarında, çarşılarında, işliklerinde,  okullarında kadınlara rastlamazdık ya da nadiren rastlardık. Oysa bugün  kadınlar olarak sokaklarda, işyerlerinde, fabrikalarda, okullarda, kamu  binalarında yani toplumsal yaşamın her alanındayız. Seçme-seçilme,  çocuklarımızın vasisi olma, velayetini alma, mirastan pay alma, boşanma  gibi yasal haklara sahibiz, kâğıt üzerinde erkeklerle eşit sayılıyoruz.  Geçmişten bugüne insanlığın ve kadınların aldığı yol muazzamdır. Peki,  alınan bu yola rağmen emekçi kadınlar olarak özgür olduğumuzdan,  kendimizi özgür hissettiğimizden bahsedebiliyor muyuz?

Tamamını okumak için tıkla: https://uidder.org/emekci_kadin_ozgurluk_birey_ve_toplum.htm

Şiirler ve ezgiler insanlığın sevinçlerini, acılarını,  öfkelerini, isyanlarını ve yarına olan umutlarını perçinleyen işlev  görmüştür. Meydanlardan cezaevlerine nice ezgi direncin  sembolü olmuştur. Mesela Şili’de yükselen özgürlük rüzgârı 1973’te  askeri faşist darbeyle ezildiğinde, stadyuma hapsedilen müzisyen Victor  Jara ile birlikte binlerce emekçi “Venseremos/Kazanacağız” diye  haykırıyordu. Jara’nın gitarıyla canlanan bu direnci ezmek için onu  katlettiler. Fakat egemenler, o stadyumda Victor Jara’nın söylediği  ezgilerin yarım asır sonra, bugün de dünya meydanlarında direncin ve  umudun sembolü olmasını engelleyemediler.

Sömürücü egemenler toplumsal hafızanın canlanmasından, emekçilere umut olup onları harekete geçirecek her şeyden korkarlar. Bugün konserlerin yasaklanması ve ezgilerin susturulmak istenmesinin nedeni bu korkudur. Nâzım Hikmet, Korku şiirinde  sömürücü egemenlerin bu kadim korkusunu işler, türkülere, umuda ve  insana neden düşman olduklarını anlatır. 1949 yılında, ABD’li siyah  müzisyen ve sosyalist Paul Robeson’un verdiği konserde Ku Klux Klan  saldırısına uğramasının ardından yazar bu şiiri Nâzım Usta… “Korkuyorlar  Robson” der; “Şafaktan korkuyorlar/ Görmekten, duymaktan, dokunmaktan  korkuyorlar…”

Yazının tamamını okumak için tıkla: ✍https://uidder.org/korkuyorlar_turkulerden_safaktan_ve_umitten.htm

Tarihte birçok büyük kriz/buhran dönemleri yaşanmıştır. Eski olanın  çürüyüp toplumun gelişmesinin önünde yıkıcı bir engele dönüştüğü ama  yeni olanın da doğamadığı krizli, çalkantılı, sancılı dönemler… Var olan  düzenin çivisinin çıkması, üretimin yapılış ve bölüşümün tarzının  toplumsal çelişkileri alabildiğine büyütmesi, her alanda biriken devasa  sorunların bir yumağa dönüşmesi böylesi tarihsel kesitlerin özelliğidir.  Bu kaotik dönemleri belki de en iyi girdap kelimesi açıklıyor. Bir  engelle karşılaşan su veya hava akıntısının dönerek ve çukurlaşarak  kendi ekseninde dönüşüne, etrafındaki her şeyi içine çekip dibe itmesine  girdap deniyor. Bugün dünya ve Türkiye’deki kaotik manzara tam da bir girdabı hatırlatmıyor mu?

✍Yazının tamamını okumak için tıkla: https://uidder.org/insanlik_kapitalist_girdaptan_isci_sinifinin_mucadelesiyle_cikabilir.htm

Yaşamak ümitli bir iştir, sevgilim” diyen Nâzım Hikmet’in işçi sınıfını, insanı, toplumu ve mücadeleyi işlediği sayısız şiirinin teması umuttur. İnsan umutla yaşar ve umut insana mahsus bir şeydir. Umut verici haberler beklemek, güzel günleri arzulamak ve elbette o günler için mücadele etmek… Her dilde umuda dair sözler edilmiştir. “Umut insanın en son terk ettiği şeydir” der İspanyollar. Bizim buralarda ise “ömür umuttan önce bitmelidir” denir. Çünkü umudun olmadığı yerde yaşam olmaz! Umut varsa yaşam ve yarınlar için mücadele de vardır! Bizim mücadelemiz insanın insana kul köle olmasına ve ezilip sömürülmesine son verme mücadelesidir. İnsanlığın büyük davasıdır bu ve bizler bu davanın çalışkan neferleri, evlatlarıyız!

Yazının tamamını okumak için 👉 https://uidder.org/umut_insanlik_ve_midye_kabugundaki_hayaller.htm

İnsanlar çoğu zaman bir sorunun asıl kaynağına gidip ona karşı mücadele etmek yerine, bu sorunla ilişkili yan yollara girer ve orada oyalanıp dururlar. Gerçeği söyleyenlere kulak tıkar ve yalancı kahramanların peşine düşerler. Yıllar içinde girilen yolun yol olmadığı anlaşılır ama hem çok zaman kaybedilmiş hem de sorun daha çetrefilli hale gelmiş olur. Bugün tüm dünyayı etkisine alan ve Türkiye’yi de sarsan küresel göç konusu işte tam da böyle bir sorundur.

Tamamını okumak için 👉 https://uidder.org/goc_sorunu_hangi_yola_girmeli_kime_karsi_durmali.htm

İnsan ihtiyaçları temel fizyolojik ihtiyaçlardan sosyal, manevi-kültürel ihtiyaçlara çeşitlilik gösterir. Beslenme, uyuma, barınma, güvenlik gibi ihtiyaçlar insanın yaşamını sürdürebilmesi için karşılanması gereken temel ihtiyaçlardandır. Ancak insan sadece en temel ihtiyaçlarını karşılamakla sınırlı kalsaydı diğer canlılardan farkı olmazdı. Dünyanın hangi ülkesinde yaşıyor olursa olsun, dili, dini, rengi ne olursa olsun tüm insanların toplumda değer görmeye, sevgi ve saygıya, sosyalleşmeye, demokratik haklara ve özgürlüklere, üretmeye ve kendilerini gerçekleştirmeye ihtiyacı var.

Tamamını okumak için tıkla: https://uidder.org/kapitalizmde_guvenli_liman_yoktur.htm