Şiir

...Ve güz geldi Ömür hanım. Dünya aydınlık sabahlarını
yitiriyor usul usul. İnsanın içini karartan bulutların seferi var
göğün maviliğinde. Yağmur ha yağdı ha yağacak. İn-
cecik bir çisenti yokluyor boşluğunu insan yüreğinin.
Hüznün bütün koşulları hazır. Nedenini bilmediğim bir
keder akıyor damarlarımdan. Kalbimin üstünde binlerce
bıçak ağzı... ve yüzüm ömrümün atlası; düzlükleri bunaltı,
yükseklikleri korku, uçurumları yıkıntılarımla dolu bir
engebeler atlası. Yaşamak bir can sıkıntısı mıdır Ömür
Hanım?

Canlı bir kitapsın, yazarı Mevlâ.
Açık dur, kitaplar seni okusun.
Yüzünde şavklansın nazarı Mevlâ.
Eğilsin mehtaplar seni okusun.

Yüreğim sızlıyor bu roman iyi bitmeyecek.
Beterin beteri var diyenlere inanmıyorum.
Hep böyle havalar besler fırtınaları.
Korkarım bu mavi ışık çabuk sönecek.
Duymazdım durgun suların bezgin türkülerini.
Alışmak ölümün bir başka adıymış bilmezdim.

O kadar güçsüzüm ki sesim bile çıkmıyor.
Saat üçtür belki dört uyusaydım ya keşke.
Uyanmaktan korkmasam yüz yıl uyurum sanki.
Ağaçlar, evler, kuşlar bile uykuda.
Bir garip, bir tuhaf, bir huysuzum ki sorma.

Tarifsiz bir sevdada kimliksiz bir sessizliktin.
Haykırışlarla çağlarken yüreğim durgun limanımdın.
Sen adını koyamadığım,
Senin adın kavuşmak olsun.

Biz her şeye,
esirgeyen ve bağışlayan,
çokça esirgeyen ve çokça bağışlayan,
hep esirgeyen ve hep bağışlayan
'Rabbin' adıyla başlayan adamlarız Anna.

Büyücülerin, haramilerin, borsacıların, reklamcıların, korsanların, işgalcilerin, bankacıların elinden kurtulmamız da bundan.
sanayi devriminde bile,
karanlık, rutubetli, çok bağırışlı,
çok nefessiz, çok sabahsız, çok aşksız, çok çiçeksiz, çok neşesiz, çok kitapsız
bir fabrikada hayatta kaldık sırf bu yüzden.

Bir dağbaşı yalnızlığı yaşıyorum yeniden.,
Dağbaşı yalnızlığı ölümden beter.
Hiç kimse aramasa sormasa beni
Sen gelsen yeter..

Huzur ellerinin güzelliğidir.
Gözlerin karşımda mutluluk denizi.
Her sabah soframızda ekmeğimizi
Sen bölsen yeter..

Ellerimin
Dikiş tutmazlığı
Ellerine teyellenmişken,
Bağlıydım hayata
Ama şimdi
Çözüldüm her anlamda.
Tırnaklarım etimden ayrıldı çünkü.
Çünkü beklenenden tez düştü ak’lar çocuk sakallarıma .
Çünkü kırıldım saç uçlarıma kadar!

Allah, zalimi alim alimi ise zalim edendir.Bu kıssadan hisse beni evvel zamandan beri etkisi altına almıştı.Böylesine güzel hikayeyi daha önce tanıklık etmeyenlere sunmak istedim.Yüreği güzel kardeşlerim selametle ve aşkla kalın.

Sana gitme demeyeceğim.
Üşüyorsun ceketimi al.
Günün en güzel saatleri bunlar.
Yanımda kal.

Sana gitme demeyeceğim.
Gene de sen bilirsin.
Yalanlar istiyorsan yalanlar söyleyeyim,
İncinirsin.

Sana gitme demeyeceğim,
Ama gitme, Lavinia.
Adını gizleyeceğim
Sen de bilme, Lavinia.