SMEREN MET BRENDEL

Soms blijft een gebeurtenis maar rondzingen in je hoofd.
Je wéét dat het voorbij is, maar je lijf lijkt dat bericht niet te hebben ontvangen. EMDR helpt dan om die herinnering opnieuw te verwerken — zodat de scherpe randjes verdwijnen en het verleden niet telkens aan de deur klopt.

Maar wat als je niet eens wéét waar je reactie vandaan komt?
Wat als je gedrag al jaren wordt gestuurd door iets wat je je niet kunt herinneren?

Daar, in dat onbewuste deel van je brein, werkt hypnose.
Niet op het verhaal van wat er gebeurde, maar op de imprint die het heeft achtergelaten.
En juist daar zit de sleutel naar rust.

EMDR is inmiddels gemeengoed. Hypnose is dat nog niet — al wordt het al in meer dan 70 ziekenhuizen toegepast voor pijn, angst en trauma.
Steeds meer artsen zien wat hypnotherapeuten al wisten:
mensen zich na hypnotherapie niet alleen beter voelen, maar ook echt vrij.

Luister deze aflevering als je nieuwsgierig bent naar wat er gebeurt wanneer het bewuste z’n werk heeft gedaan, maar het onbewuste nog iets te vertellen heeft.

Bronnen:
– Documentaire Hypnose op Doktersrecept (NPO)
– Barabasz et al., American Journal of Clinical Hypnosis, 2014

Je brein doet de hele dag voorspellingen. Over wat er gaat gebeuren, wat iemand van je vindt, of iets lukt of mislukt. En het gekke is: het ziet vooral wat het al kent.

Zolang je brein gelijk krijgt, blijft alles bij het oude. Maar op het moment dat je iets ervaart dat níet klopt met die voorspelling, ontstaat ruimte.

Ruimte voor verandering.

Dáár komt hypnose in beeld. Want in hypnose leert je brein iets nieuws geloven — niet door te denken, maar door te voelen. Alsof je systeem zegt: Hé, dit voelt veilig… ik mag het anders doen.

In deze aflevering hoor je hoe oude ervaringen — van een spreekbeurt uit je jeugd tot spanning op het podium — nog altijd doorwerken in je lijf. En hoe hypnose helpt om die voorspelling te herschrijven.

Een aflevering voor wie merkt dat praten soms niet genoeg is.
En wil begrijpen hoe je brein leert voelen wat het nog nooit heeft durven geloven.

Jarenlang dacht ik dat 'helen' betekende dat er iets stuk was dat gemaakt moest worden. Tot ik ontdekte dat het juist gaat om jezelf volledig voelen, mét alles wat je hebt meegemaakt.

In deze gouwe ouwe deel ik hoe ik een ervaring uit mijn jeugd jarenlang heb weggestopt. Ik vertelde er niet over, zelfs niet aan mijn partner. Pas veel later durfde ik het te delen, en ontdekte ik dat schaamte niet nodig was.

Helen betekende voor mij dat ik dat stuk van mezelf niet langer ontkende, maar het onderdeel liet zijn van wie ik ben. Daardoor voel ik me completer, rustiger, meer verbonden met mezelf.

Ik vertel hoe ik daarmee aan de slag ging – via hypnotherapie, regressies en andere reizen – en waarom ik nu kan zeggen: ik hoef niet gefixt te worden. Ik ben niet stuk.

Soms voelt het alsof je jezelf tegenkomt op de lastigste momenten. Te laat, te moe, te streng voor jezelf. Vaak plakken we daar meteen een negatieve lading op. Maar wat als het precies dáár begint – de verandering?

In deze gouwe ouwe neem ik je mee terug naar een van mijn eerdere solo’s. Het is een opname waarin ik zelf hoor hoe ik toen nog zoekende was, en tegelijk merk dat juist díe zoektocht me verder heeft gebracht. Want jezelf tegenkomen betekent niet dat je faalt. Het betekent dat je de kans krijgt om jezelf écht te ontmoeten.

Met compassie. Met zelfliefde.
En dát is de basis van elke verandering

Ik ben met vakantie en daarom hoor je deze week een gouwe ouwe. Een aflevering die voor mij bijzonder is en waarvan ik weet dat hij nog steeds net zo relevant is als toen ik hem opnam.

Waarom juist dit pareltje?

Omdat het draait om een inzicht dat nooit zijn waarde verliest: achter ieder gedrag zit een positieve intentie.

Hoe onhandig, pijnlijk of zelfs destructief dat gedrag soms ook lijkt, er ligt altijd een fundamentele behoefte onder.

Tijdens een etentje met een vriendin werd ik daar weer aan herinnerd. Zij vroeg me: “Wat levert het jou eigenlijk op, elke week die podcast maken?” Het bracht me bij mijn drijfveren – groei, verbinding, betekenis. En ik realiseerde me: dat geldt niet alleen voor mij. Ook jouw gedrag – en dat van de mensen om je heen – wordt altijd gedreven door een verborgen intentie.

Want kijk eens eerlijk naar jezelf. Waarom perfectioneer je eindeloos? Waarom zeg je ja tegen dingen waar je geen zin in hebt? Waarom zoek je afleiding of grijp je naar een glas wijn na een lange dag? Achter al dat gedrag zit iets wat gehoord wil worden.

Dat inzicht deel ik in deze aflevering, met voorbeelden uit mijn eigen leven en een uitnodiging om ook naar jezelf te kijken. Want zodra je ziet dat er altijd een positieve intentie achter gedrag schuilgaat, verandert je perspectief – op jezelf én op anderen.

Misschien hoor je deze aflevering voor het eerst. Misschien herken je hem en ontdek je juist nu iets nieuws.

Hoe dan ook: luister niet alleen met je oren, maar vooral met je hart.

Van rechtszaal naar ademcirkel. Van altijd meer-beter-hoger, naar durven loslaten. Het leven van Sonia Jager leest als een tweeluik: jarenlang advocaat, gedreven door status en zekerheid. Tot het moment dat haar lichaam en leven zeiden: zo niet meer.

Ze vertelt hoe controle lang haar houvast was – en hoe juist diezelfde controle haar stilletjes uitputte. Burn-out, een fertiliteitstraject dat jaren van haar leven opslokte, een depressie. Momenten waarop je denkt: en nu?

Hoe Sonia het keerpunt vond?

Niet in nóg een analyse of nog harder werken, maar in iets wat ze nooit had verwacht: ademen. Verbonden ademhaling bracht haar bij een diepere laag. Zachter worden. Liefde voelen. Voor zichzelf en daarmee ook voor anderen.

In dit gesprek deelt Sonia openhartig wat haar gevormd heeft en hoe ze de sprong maakte van zekerheid naar overgave. Hoe je als mens – en dus ook als leider – soms alles wél volgens het boekje kunt doen en toch merkt dat je leegloopt.

Luister naar haar verhaal als je zelf voelt dat je ook krampachtig probeert vast te houden. Misschien ontdek je, net als Sonia, dat de sleutel niet in nóg meer controle ligt, maar juist in durven loslaten.

Je kunt alles over Sonia vinden op haar website Growing Grounds en haar volgen op Instagram en LinkedIn

Er is iets geks met ons brein. Het slaat moeiteloos ellende op, maar laat geluk vaak gewoon wegglippen.
Toch zijn het juist die kleine, bijna onbenullige momenten die je dag kleur geven.

Ik heb er een ritueel van gemaakt. Elke ochtend herinner ik mezelf eraan dat er iets bijzonders kan gebeuren. En één keer per week schrijf ik zo’n moment op een geel briefje en stop het in een glazen pot. Inmiddels ligt er al een stapel in — en telkens als ik er eentje teruglees, verbaas ik me hoe snel ik dit soort dingen anders vergeten zou zijn.

In deze aflevering vertel ik waarom dat zo is. Wat er in je brein gebeurt als je wél stil blijft staan bij bijzondere momenten. En hoe een simpel geeltje je geheugen, je aandacht én je energie kan kantelen.

Wil je ontdekken wat dit ritueel voor jou en je werk kan doen? Luister mee. Misschien ga je na vandaag zelf ook een pot vullen.

In de caravan van mijn moeder hing jarenlang een plank boven haar bed met een zelfgemaakte spreuk die over de liefde ging. Mooi bedoeld, maar één woord in die spreuk gaf haar leven een hele andere lading. Dat woord hield haar – onbewust – jarenlang op afstand van wat ze misschien het liefste wilde.

Het zegt veel over hoe taal ons beïnvloedt. Vooral door dat ene woord dat we zo vaak gebruiken: niet.

Denk maar eens aan hoe vaak je het zegt tegen je kinderen, je collega’s of jezelf. Niet rennen. Niet zeuren. Niet vergeten. 

Ons brein is er slecht in. Het hoort wel het ‘niet’, maar het ziet vooral het beeld dat erbij hoort: rennen, zeuren, vergeten. En precies daardoor stuur je jezelf of de ander ongemerkt de verkeerde kant op.

Ik ontdekte hoe groot het verschil is toen ik die spreuk van mijn moeder veranderde. Van een zin die afremt naar een zin die uitnodigt. En dat is wat taal kan doen: blokkeren, of in beweging zetten.

In deze aflevering neem ik je mee in hoe ons brein woorden opslaat, waarom we zo vaak geneigd zijn om te zeggen wat we níet willen en wat er gebeurt als je je taal omdraait. Je zult merken dat één kleine aanpassing al een wereld van verschil maakt.

Een meisje van acht. Een stiefvader die zijn handen niet thuishoudt. En een geheim dat decennialang haar lijf en leven beheerst.

Mascha van Reenen noemt het - gelijk aan haar boektitel - de VERLOREN SECONDE. Het moment dat ze uit haar lijf schoot om niet te voelen wat er gebeurde. Een overlevingsmechanisme dat haar jarenlang beschermde, maar tegelijk elke relatie, elke keuze en elke dag beïnvloedde.

Wat niet gezien werd, bepaalde toch alles...

Dit gesprek gaat over seksueel misbruik, schaamte, zwijgen en dissociatie. Maar ook over moed, woorden geven aan wat nooit verteld werd en het keerpunt toen ze het eindelijk deelde met haar dochters.

Patronen die niet benoemd worden, werken altijd door — in jezelf, je relaties, maar ook je werk. Wat je niet uitspreekt, sluipt toch je keuzes binnen, bepaalt je grenzen, je manier van samenwerken.

Zolang je stil blijft, betaalt iedereen in je omgeving mee.

Dus luister naar Mascha. Niet alleen om wat haar is overkomen, maar omdat haar verhaal laat zien hoe er beweging ontstaat, zodra je woorden geeft aan wat onzichtbaar bleef.

Wil je haar autobiografie als eerste lezen: VERLOREN SECONDE is nu met korting te pre-orderen. Doen!

Een land in rouw. Een meisje van zeventien dat niet thuiskomt. En direct daarna significant meer meldingen bij het Centrum Seksueel Geweld.

Oude wonden worden wakker...

Vooral bij vrouwen. Maar ook bij mannen. Samen gaat het om ongeveer 10 miljoen Nederlanders die ooit te maken hebben gehad met seksueel grensoverschrijdend gedrag — van opmerkingen tot structureel misbruik.

Dat is geen incident. Dat is het decor waarin we elke dag werken, leven, leidinggeven.

En wat maakt dit zichtbaar?

Hoe het onzichtbare alles aanstuurt. Bessel van der Kolk laat zien dat onverwerkt trauma in je lijf blijft wonen. Ap Dijksterhuis wijst erop dat 95% van ons gedrag onbewust is. Dus terwijl je hoofd zegt 'doorgaan', heeft je lichaam vaak al lang een andere koers bepaald.

Je ziet het in relaties. Je voelt het in teams. Spanning die niemand benoemt, maar die wel energie kost, vertrouwen sloopt en prestaties drukt.

Volgende week hoor je Mascha van Reenen, auteur van Verloren seconde.

Ze beschrijft hoe seksueel misbruik in haar jeugd zich tot op celniveau vastzette, En ze leert de lezer hoe dit kan loskomen als je het onder ogen ziet.

Dus stel, dat jij 1 van die 10.000.000 bent: Wat blijft bij jou onuitgesproken, maar stuurt wél alles aan?

En luister volgende week vooral de aflevering met Mascha.
En wil je haar verhaal lezen: haar boek Verloren seconde is nu met korting te pre-orderen. Een boek dat laat zien wat er gebeurt als je stopt met zwijgen.