مهمترین قسمت ویولون و مقایسه آن با زندگی انسان. 
- بخش سوم و پایانی سخنرانی بیژن خادم میثاق در بیست و یک‌امین همایش سالانه انجمن ادب و هنر ایران - لندن سال ۲۰۱۷ میلادی.

اثر موسیقی - طنین موسیقی - موسیقی اروپایی.
بخش دوم سخنرانی بیژن خادم میثاق در بیست و یک‌امین همایش سالانه انجمن ادب و هنر ایران -  لندن سال ۲۰۱۷ میلادی.

موسیقی چیست؟
بخش اول سخنرانی بیژن خادم میثاق در بیست و یک‌امین همایش سالانه انجمن ادب و هنر ایران، لندن، سال ۲۰۱۷ میلادی.

«یکی از جنبه‌های مهم از فعالیت‌های بهائیان برای برقراری صلح ترویج اخلاق و ارزش‌های معنوی در جامعه است. بهائیان معتقدند که بدون داشتن یک بنیان اخلاقی قوی دست‌یابی به صلح ممکن نیست و به همین دلیل به صورت مستمر و روزانه به ترویج و تأکید اصول اخلاقی مثل صداقت، انصاف و خدمت به دیگران مشغول‌اند و به همین خاطر در سطوح محلی برگزاری جلسات آموزشی و کلاسهای در اخلاق برای کودکان ، نوجوانان و بزرگسالان از اهمّ برنامه هائی هست که در این راستا انجام میدهند..»
گزیده‌ای از سخنرانی آقای سهیل قهرمانی در سی و چهارمین کنفرانس سالانه انجمن دوست‌داران فرهنگ ایرانی - بخش چهارم و آخر.

«ما بر این باوریم که تخریب محیط زیست نه تنها به آسیب‌های جبران‌ناپذیر به زمین و منابع محدود آن منجر می‌شود بلکه باعث ایجاد نابرابری‌ها و شکاف‌های عمیق طبقاتی و بالطبع تنش‌های اجتماعی هم خواهد شد. به همین خاطر بهائیان در اکثر کشورهایی که فعال‌اند به عنوان پرچم‌داران حرکت‌های حمایتی در فعالیت‌های مراقبت از محیط زیست مشغول هستند و به اجرای پروژه‌هایی می‌پردازند که اولا هدف آن‌ها حفاظت از محیط زیست باشد. ثانیا همراه کردن مردم در حفظ منابع با ارزش و محدود زمین.»
گزیده‌ای از سخنرانی آقای سهیل قهرمانی در سی و چهارمین کنفرانس سالانه انجمن دوست‌داران فرهنگ ایرانی - بخش سوم.

«موضوع بعدی که به عنوان یکی از ابزار موثر در صلح می‌شود ازآن نام برد آموزش و پرورش است.
آموزش و پرورش به عنوان یکی از مهم‌ترین ابزارهایی هست که جهان برای صلح و هم‌بستگی بین‌المللی به آن نیاز دارد. از دیدگاه بهائی آموزش، نه تنها وسیله‌ای برای کسب دانش و تعلیم مهارت‌های عملی است بلکه ابزاری بسیار قوی است برای تغییر بینش در نوع نگاه به علم و تربیت. به گونه‌ای که به ایجاد یک جامعه مشارکت محور، عادلانه و صلح‌آمیز منتهی بشود.»
گزیده‌ای از سخنرانی آقای سهیل قهرمانی در سی و چهارمین کنفرانس سالانه انجمن دوست‌داران فرهنگ ایرانی - بخش دوم.

«دوم خرداد ماه ۱۲۲۳ شمسی مطابق بیست و سوم ماه می ۱۸۴۴ میلادی نقطه آغاز یکی از جوان‌ترین ادیان جهان شد - دیانت بهائی - از همان ابتدا سوالی که هر کس در مواجهه با این آئین تازه می‌پرسید این بود که بهائی یعنی چی؟ و بهائی‌ها چی می‌گن؟ این سوالی بود که شاید نسل‌های دیروز کنجکاوانه در پی پاسخی برای آن بودند، اما امروز مردمی که از حرف، خسته و تشنه عملی موثربرای بهبود اجتماع فردای خودشان هستند بی تردید مشتاق‌ترند که بدانند بهائی‌ها برای تحقق آن‌چه می‌گویند چه می‌کنند؟.»
گزیده‌ای از سخنرانی آقای سهیل قهرمانی  در سی و چهارمین کنفرانس سالانه انجمن دوست‌داران فرهنگ ایرانی - بخش اول.

«پایداری اصولی عبدالبهاء روی این اصول چشمگیر هست، ایشان به عنوان یک پیشوای مذهبی از اصول انسان‌دوستانه بیشتر دفاع می‌کند تا خود دین، چرا که این اصول انسان‌دوستانه پایه‌های اصلی دین نیز هستند، عبدالبهاء دین را در خدمت زندگی می‌داند و نه بالعکس، عبدالبهاء می‌گوید که دین‌الله سبب جدال و نزاع نیست، اگر دین سبب جدال گردد عدم آن بهتر است. زیرا دین باید سبب حیات گردد اگر سبب ممات شود البته معدوم خوش‌تر و بی‌دینی بهتر است.»
گزیده‌ای از سخنرانی خانم سهیلا وحدتی‌بنا در سی و چهارمین کنفرانس سالانه انجمن دوست‌داران فرهنگ ایرانی - بخش دوم.

«صحبت امروز من ابتدا در باره تأکید عبدالبهاءروی صلح است و میراث فرهنگی که در این زمینه بجای گذاشته سپس یک سری عوامل امروزی را که روی میراث فرهنگی پیامبر صلح سایه افکنده با شما مطرح میکنم.
صحبت من در ادامه صحبت دیروز دکتر بهروز ثابت در باره اهمیت صلح و شکنندگی آن در دنیای امروز و در ادامه صحبت دوست گرامی خانم منصوره شجاعی که نقد کوچکی به جای خالی بهائی‌ها در جنبش زن ، زندگی ، آزادی داشت.»
گزیده‌ای از سخنرانی خانم سهیلا وحدتی بنا در سی و چهارمین کنفرانس سالانه انجمن دوست‌داران فرهنگ ایرانی - بخش اوّل.

«در این چهل و پنج سال پر خشونت زنان و اقلیت‌های قومی و دینی هدف خشونت‌ها بوده و هستند و در همین اوضاع دو زن ایرانی به نمایندگی از همه زنان مبارز ایرانی در فاصله زمانی بیست ساله به دریافت جایزه نوبل صلح توفیق یافته‌اند. این رویداد که شاید در نوع خود یگانه باشد از گرایش زنان ایرانی به صلح‌طلبی و رویکرد حقوق بشری آن‌ها خبر میدهد.»
گزیده‌ای از سخنرانی خانم مهرانگیز کار در سی و چهارمین کنفرانس سالانه انجمن دوست‌داران فرهنگ ایرانی - بخش چهارم و آخر.