sözlerimin ucunda

Kırgınım size ben ve her defasında iyileşmeye kalksam da bir hastalıkla yerime saplanıyorum adeta. Şimdi sıra bende, kendimi öldürmeliyim. Kendimi öldürüp içimden yeni bir ben doğurmalıyım. Ölmek için doğmak değil benimkisi doğmak için ölmek.

Kalbinin öldüğünü hisseder kimi zaman insan. Bu insanın düşebileceği en derin çukurlardan birisidir. Kalbinin buz tutması ve attığını hissetmemen bu da çekilebilecek en büyük acıdır bence. Bugün size ihanetlerden söz edeceğim.

Narsistik ilişkileri daha öncesinde uzun uzadıya konuştuğumu beni yakından takip edenler bilir, narsistlere acırım ben biliyor musun? Çünkü o kadar hastadır ki bir türlü kendisini onun hasta olduğuna inandıramazsın. Vücudundan akan kırmızı sıvıyı kan değil şarap olarak görüyorsa o şey şaraptır ve kan kaybı yaşayan narsist bir akşam kalbinin durmasıyla ansızın ölür.

Ben bugün onları konuşmak istemiyorum seninle, seni konuşmak istiyorum. Açtığın tüm kişisel gelişim kitaplarında ve gittiğin türlü psikologlarda okuduğun ve duyduğunun aksine ben sana okumadıklarını ve duymadıklarını söylemeye geldim.

Bugün size söylenmeyen sözlerden bahsetmek istiyorum, yarım kaldığını hissettiren sözlerden...

Sözlerimin Ucunda, hepimizin içinde bir yerlerde taşıdığı ama dile getirmekte zorlandığı duygulara, düşüncelere ve hikayelere ışık tutuyor. Gündelik hayattan küçük anlar, bazen bir kelime, bazen bir his... Hepsi bu podcastte. Bu, yalnız olmadığımızı hatırlatan bir yolculuk. Kimi zaman sizin hislerinize tercüman olacak kimi zaman kendi hislerime, kimi zaman size bir pencere açacak kimi zaman da bana. Çünkü hepimizin içinde, sözlerimizin ucunda bekleyen bir şeyler muhakkak var.