การอยู่จำเทวตาอุโบสถ

“พระธรรมเป็นธรรมที่ผู้ปฏิบัติจะพึงเห็นชัดด้วยตนเอง

พระธรรมเป็นธรรมที่ผู้ปฏิบัติจะพึงเห็นชัดด้วยตนเอง”

ข้าแต่ท่านพระโคดม ด้วยเหตุเพียงเท่าไรหนอ พระธรรมจึงชื่อว่าเป็นธรรมที่ผู้ปฏิบัติจะพึงเห็นชัดด้วยตนเอง ไม่ประกอบด้วยกาล ควรเรียกให้มาดู ควรน้อมเข้ามาในตนอันวิญญูชนพึงรู้เฉพาะตน

หมู่คณะสนทนาการเดินมรรค

โสดาบันคือใคร มีองค์คุณอย่างไรบ้าง

หากเราปรารถนาจะพ้นจากทุกข์ ต้องใส่ใจ ตั้งใจฟัง ให้เข้าใจ

พระไตรปิฎก ไทย (ฉบับมหาจุฬาฯ) เล่มที่ ๑๗ หน้าที่ ๑

นกุลปิตุสูตร

ความรู้เรื่อง กุศล อกุศล เป็นเรื่องสำคัญในพุทธศาสนา

เป็นความรู้ที่ไม่ทั่วไป เฉพาะอริยสาวกเท่านั้นจึงจะรู้ชัดในเรื่องนี้

หมู่คณะช่วยกันกล่าวธรรม เจริญสติปัฏฐาน

เห็นจิต เห็นธรรม ตามความเป็นจริง

ด้วยวิธีนี้ ภิกษุ

พิจารณาเห็นเวทนาในเวทนาทั้งหลายภายในอยู่

พิจารณาเห็นเวทนาในเวทนาทั้งหลายภายนอกอยู่

หรือพิจารณาเห็นเวทนาในเวทนาทั้งหลายทั้งภายในทั้งภายนอกอยู่

พิจารณาเห็นธรรมเป็นเหตุเกิดในเวทนาทั้งหลายอยู่

หรือพิจารณาเห็นทั้งธรรมเป็นเหตุเกิดทั้งธรรมเป็นเหตุดับในเวทนาทั้งหลายอยู่

ด้วยวิธีนี้ ภิกษุย่อม

พิจารณาเห็นกายในกายภายในอยู่

พิจารณาเห็นกายในกายภายนอกอยู่

หรือพิจารณาเห็นกายในกายทั้งภายในทั้งภายนอกอยู่

พิจารณาเห็นธรรมเป็นเหตุเกิดในกายอยู่

พิจารณาเห็นธรรมเป็นเหตุดับในกายอยู่ หรือพิจารณาเห็นทั้งธรรมเป็นเหตุเกิดทั้งธรรมเป็นเหตุดับในกายอยู่