ภิกษุทั้งหลาย เพราะไม่รู้แจ้งแทงตลอดอริยสัจ ๔ ประการ เราและเธอ

จตฺตาโรเม ภิกฺขเว อาหารา ภูตานํ วา สตฺตานํ ฐิติยา

สมฺภเวสีนํ วา อนุคฺคหาย ฯ

กตเม จตฺตาโร ฯ กวฬีกาโร อาหาโร โอฬาริโก วา สุขุโม วา

เมื่อพระศาสดาจะแสดงธรรมที่สำคัญแก่ฆราวาส พระองค์จะแสดงอนุปุพพิกถา ตามด้วยอริยสัจสี่

ซึ่งเป็นบทสำคัญที่ชาวพุทธควรจะใส่ใจเป็นพิเศษ เพื่อให้เกิดความเข้าใจในสิ่งที่พระศาสดาท่านตรัสรู้ เพื่อให้เราเข้าถึงพระสัทธรรม

พระไตรปิฎก ไทย (ฉบับมหาจุฬาฯ) เล่มที่ ๑๒

สัมมาทิฏฐิสูตร ว่าด้วยความเห็นชอบ

เมื่อพระศาสดาจะแสดงธรรมที่สำคัญแก่ฆราวาส พระองค์จะแสดงอนุปุพพิกถา ตามด้วยอริยสัจสี่

ซึ่งเป็นบทสำคัญที่ชาวพุทธควรจะใส่ใจเป็นพิเศษ เพื่อให้เกิดความเข้าใจในสิ่งที่พระศาสดาท่านตรัสรู้ เพื่อให้เราเข้าถึงพระสัทธรรม

(ธรรมเบื้องต้น)

การรู้ความจริงของนามรูป หรือตาหูจมูกลิ้นกายใจ เป็นเรื่องจำเป็นสูงสุด พระศาสดาตรัสรู้ความปรุงแต่ง อาศัยกันและกันเกิดขึ้นของสิ่งเหล่านี้

(ลุมพินีโอกกันตสังยุต)

พระไตรปิฎก ไทย (ฉบับมหาจุฬาฯ) เล่มที่ ๑๗ หน้าที่ ๓๒๐

ความจริงอันประเสริฐที่สำคัญสูงสุดที่เราชาวพุทธต้องมนสิการให้แยบคาย เพื่อให้เกิดปัญญารู้แจ้งในสิ่งทั้งปวง

(ธรรมสิบหมวดทบทวน)

เมื่อพระศาสดาจะแสดงธรรมที่สำคัญแก่ฆราวาส พระองค์จะแสดงอนุปุพพิกถา ตามด้วยอริยสัจสี่

ซึ่งเป็นบทสำคัญที่ชาวพุทธควรจะใส่ใจเป็นพิเศษ เพื่อให้เกิดความเข้าใจในสิ่งที่พระศาสดาท่านตรัสรู้ เพื่อให้เราเข้าถึงพระสัทธรรม

(ต้อนรับคณะจากหนองคาย)

พระพุทธเจ้าเป็นผู้บัญญัติคำว่า สัมภเวสี แต่ในกาลต่อมามีการตีความ หรือเข้าใจคำว่า สัมภเวสี ผิดเพี้ยนไปจาก พุทธบัญญัติ

เพื่อการดำรงความถูกต้องตามพุทธบัญญัติ เพื่อประโยชน์เกื้อกูลแก่ผู้สนใจในพระธรรมคำสอน จะได้ใคร่ครวญพิจารณาก่อนจะกล่าวกันอ้างแบบผิดๆ ไม่ตรงตามพระบัญญัติ