Tamil Spiritual Talks

கிட்டினா லென்னபலன் தானுமப்பா

கீர்த்தியுள்ள புலத்தியனே சொல்வேன்கேளு

நிட்டையிலே தாமிருந்து நேமம்பூண்டு

நீங்காத கவலையுடன் பிறர்காணாமல்

துட்டரென்னுங் கர்மிகளைத் தாமகற்றி

துப்புரவாய் பத்தியுடன் வினையங்கொண்டு

சட்டமுட னடந்தவற்கு யெல்லாஞ்சித்தி

சதுரான புண்ணியற்கு லபிக்குந்தானே.

அகத்தியர் பாடல்

சொல்லுகிறேன் வாருதிபோற் கபநீர்வீழும்

சோதிக்கி லண்ணாக்கிற் குறியைக்கேளு

மல்லுகிறேன் சுழிமுனையின் ராகுகேது

மைந்தனே சங்கொடுசக் கரம்போல்நிற்கும்

அல்லுகிறேன் பேருரவி மதிதானென்பார்

ஆச்சரிய மிடையின்னா யமர்ந்தநாக்கு

கொல்லுகிறே னென்றுசொல் ஜனங்களைத்தான்

கூட்டியல்லோ கபத்தையுள்ளே வளர்க்குந்தானே.

சட்டை நாதர் பாடல்

பண்ணப்பா குஷ்டமொடு கறப்பான் போக

பண்பொன்று சொல்லுகிறேன் மைந்தா கேளு

நண்ணப்பா பரங்கியுட பட்டை வாங்கி

நலமான பழச்சாற்றில் ஊறல் போட்டு

விண்ணப்பா ரவிபடவே உலறப் போட்டு

விசையாக இப்படியே பத்து முறை பண்ணு

தண்ணப்பா நன்றாக உலர்ந்த பின்பு

தாக்கி நன்றாய் இடித்து வடிக் கட்டிடாயே

கட்டாகச் சிவனார் தன் வேம்பை வாங்கி

கண்டமதாய் நருக்கிக குழித் தயிலம் வாங்கி

திட்டம தாய் தயிலமதில் பட்டைத் தூளும்

சேர்த்து நன்றாய்ப் பிசைந்துருட்டி வைத்துக்

கொண்டு

மட்டாத நெல்லிக்காய் அளவு கொண்டால்

மாறாத கிரந்தியொடு சூலை புண்கள்

தொட்டவுடன் ஓடுகின்ற குஷ்ட ரோகம்

சொரி சிரங்கு பெருஞ்சிரங்கு இனங் ககேளே

அகத்தியர் பாடல்

வாகான முச்சுடரின் மேலே நின்று

உள்ளுணர்ந்து மனதறிவாம் ஞானக் கண்ணால்

உற்றுப்பார் வெட்டவெளி உருவ மாமே

உருவமென்ற தேகமது பிளந்து தானால்

உன் தேகம் காயசித்தி விண்ணிற் பாரு

பருதிமதி ஆனந்த சித்த ராகப்

பரவெளியில் வாழ்ந்திருப்பார் நீயும் பாரு

 அகத்தியர் பாடல்

பாருநீ ஆதார மூல பீடம்

பரிவாக ஆறுமுக வேலர் போற்றும்

சாருநீ பிரணவத்தால் நாதன் றன்னைச்

சார்பாக நடுவனையி லாதியந்தம்

சேருநீ ஆயிரத்தெட்டுருவை யோதச்

சிவனோடு சத்தியங்கே நடனமாடும்

காருநீ பின்னொன்றும் நினைக்க வேண்டாம்

கருதியதோர் மாயை தன்னைப் பூசை பண்ணே

அகத்தியர் பாடல்

காணாமல் கருத்தழிந்த மடையர் மெத்த

கர்மவிணை தீராத கழுதை மாண்பர்

வீணான வாய்மொழிகள் மெத்தப் பேசி

வேதமென்ன சித்தாந்தமென்ன

மன்ன வென்பான்

கோனான குருபதத்தைக் காணாமாந்தர்

குவலயத்தில் மெத்த உண்டு கண்டுதேறு

தேனான மதிய முதம் பானம் பண்ணி

திரமான சிந்தையடா நாதமாமே.

அகத்தியர் பாடல்

எண்ணாமல் எண்ணி எண்ணி மனது நொந்து

இடைந்து மிகக் கரைந்த ஒரு பாவிமார்கள்

கண்ணான கண்பார்த்து கனலைத் தூண்டி

கற்பூர தீபமதிற் கருத்தை வைத்து

பண்ணான ரேசக பூரகமும் பண்ணி

பதிவான கும்பகத்திற் பதிய மாட்டார்

தண்ணான தன் பெருமை தனையே எண்ணி

தானவனாமென்ற துறை தனைக் காணாரே

அகத்தியர் பாடல்

அடுத்து மெள்ள மூப்பூவின் விபரம் கேட்பான்

அதன் பிறகு வேதை முகம் என்னவென்பான்

நடுத்தரமாய் சரக்குவகை பஸ்பம் கேட்பான்

தலமான செந்தூர முறையைக் கேட்பான்

கடுத்ததொரு மெழுகுவகை என்னவென்பான்

கருவான சரக்கு வைப்பு முறை தான் கேட்பான்

விடுத்து மிகச் சொல்லாவிட்டால் போம் போம்

என்பான்

விதியுண்டானால் வருமென்று எண்ணான் பாரே.

அகத்தியர் பாடல்

தேகமென்ற அகமறியார் சித்தர் கோடி

சிவவேடங் காணாத திருட்டு சித்தர்

ஆகமென்ற நூல் முறையைப் பற்றி நின்று

அலைவார்கள் வாய்புலம்பி அருளைக் காணார்

பாகமென்ற சுவையறிவார் பாதகர்கள் மெத்த

பாலறியாப் பாலருந்தும் பாவிமார்கள்

ஏகபர வஸ்துவென்பான் யோகமென்பான்

எட்டிரண்டும் அறியாத குருடர் தானே.

அகத்தியர் பாடல்

ஊணுதற்கு வாசிகொண்டு உடலிலூத

உத்தமனே யோகமென்று உரைத்திட்டேனே

உரையான ததைக்கண்டால் ஞானமப்பா

உத்தமனே புலஸ்தியனே உண்மைகேளு

நிறையான ரூபமடா சத்தி சத்தி

நேர்ந்தசபை சிவமாக நின்றுதையா

மறையாத கணபதிகுண் டலியோகங்காரம்

மண்பிரமண் மால் நீராம் வன்னிருத்ரன்

குறையாத கால்மயே சுரன்விண் ணப்பா

கூரான சதாசிவனாங் குறையைந்தாச்சே.

 அகத்தியர் பாடல்